โอบกอดความไม่สมบูรณ์แบบของเธอ

เพราะความบังเอิญที่ทำให้เขาเผลอตกหลุมรักรอยยิ้มของเธออย่างไม่ตั้งใจ เขาจึงพร้อมที่จะหมุนวนอยู่รอบตัวเธอและโอบกอดเธอด้วยหัวใจ

“เพราะรักของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อเธอ” เขาแสนดีกับทุกคน แต่ไม่ใช่กับภรรยาอย่างเธอ ต่อให้เธอจะพยายามมากแค่ไหน ก็เป็นได้แค่คนน่ารำคาญในสายตาเขา

ทั้งวัยเยาว์และตอนนี้...เธอเป็นคนสำคัญสำหรับเขาเสมอ เช่นเดียวกับเขา...ที่เป็นแค่คนอื่นในสายตาของเธอมาตลอดเช่นกัน

“เธอเป็นแค่ภรรยาในนามของเขา ที่ไม่มีวันได้เป็นคนที่รักหมดหัวใจ”

"ในเมื่อฉันเป็นภรรยาที่คุณไม่ได้รัก คุณก็ไม่น่าจะเก็บใบทะเบียนสมรสนั้นไว้เลย ปล่อยให้ฉันได้ไปตามทางของฉันเถอะ" "รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้รักคุณ" "อย่าบอกนะคะว่าคุณเก่งขนาดที่จะรักผู้หญิงได้พร้อมกันถึงสองคน" "ตอนนี้ผมมีแค่คุณคนเดียว" ดูน่าภูมิใจมากเลยที่ได้ยินประโยคนี้จากสามีของตัวเอง แต่ทำไมมันยิ่งทำให้ความรู้สึกของคนที่ฟังอยู่ดูแย่ลงไปอีก "คุณอภัยให้ผมได้ไหม เรื่องที่ผ่านมาผมไม่สามารถจะกลับไปแก้ไขมันได้ เพราะมันเกิดขึ้นก่อนที่เราจะรู้จักกัน แต่นับต่อจากนี้ไป ผมสาบานด้วยเกียรติที่ผมมีอยู่ จะรักและดูแลคุณกับลูก จนกว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีลมหายใจอีก" "ฉันขอดูก่อนแล้วกัน" เขาทำให้เธอเสียใจมานับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่รู้จักกัน เธอก็เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ เจ็บใจ น้อยใจ ซึ่งอีกฝ่ายไม่เคยรับรู้เลย จนแม่คนหนึ่งต้องแกล้งทำเป็นว่าแท้งลูก เพื่อที่จะได้ไปจากชีวิตคู่อันล้มเหลวในครั้งนี้ "ผมจะรอวันนั้น แต่คุณช่วยอยู่ข้างๆ ผมได้ไหม อย่าพาลูกไปไกลจากผมเลย"

ภรรยาผู้เป็นดั่งเทพธิดาของผมเธอฝักใฝ่ในธรรมะ สิ่งต้องห้ามที่สุดของเธอคือ กามราคะ เรื่องบนเตียงระหว่างเราถูกอนุญาตให้มีได้แค่เพียงวันที่ 16 ของทุกเดือนเท่านั้น และทุกอย่างต้องอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดของเธอ หากผมล้ำเส้นแม้เพียงนิด เธอจะหยุดกลางคันและเดินจากไปอย่างไม่ใยดี ตลอดห้าปีที่แต่งงานกัน แม้ผมจะอึดอัดใจ แต่ก็ยอมประนีประนอมเสมอมาเพราะผมรักเธอ และเชื่อมาตลอดว่าถึงแม้เทพธิดาอย่างเธอจะดูไร้หัวใจ แต่อย่างน้อยเธอก็ยังรักผม จนกระทั่งวันที่ผมต้องติดตามทีมเข้าไปปฏิบัติหน้าที่กู้ภัยในโรงแรมที่เกิดเพลิงไหม้ ผมถึงได้รู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดอย่างมหันต์ ตอนที่ผมพบเธอ ภรรยาของผมกำลังอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของชายอื่น โดยมีเด็กน้อยคนหนึ่งคั่นกลางอยู่ระหว่างพวกเขา...