LOGIN“เพราะรักของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อเธอ” เขาแสนดีกับทุกคน แต่ไม่ใช่กับภรรยาอย่างเธอ ต่อให้เธอจะพยายามมากแค่ไหน ก็เป็นได้แค่คนน่ารำคาญในสายตาเขา
View Moreหลังจากที่ชายหนุ่มรู้ว่าผู้หญิงที่ตัวเองรักไม่สบาย จิตใจของเขาก็ร้อนรนขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นยังไงบ้าง เวลาเธอป่วยมักจะป่วยหนักอยู่เสมอ นี่แหละที่ทำให้เขากังวล ภูริศเลือกที่จะปล่อยมือภรรยาสาวอย่างไม่ลังเล ทั้งที่ก่อนหน้านี้เป็นเขาเองที่จับมือเธอไว้อย่างแน่นและไม่ยอมปล่อย แถมตอนนี้เขายังหันหลังให้เธอโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองกันเลย ไม่มีคำพูดบอกกล่าวกันสักคำ เขาแทบจะวิ่งพุ่งไปที่รถของตัวเองและขับออกไปด้วยความเร็ว ความเร่งรีบและความใจร้อนของเขาทำให้เธอเข้าใจทุกอย่างเป็นอย่างดี ต้องเป็นคนสำคัญจริงๆเท่านั้นแหละถึงทำให้คุณภูริศเป็นได้ขนาดนี้และคนคนนั้นไม่ใช่เธอแต่กลับเป็นผู้หญิงอีกคน หญิงสาวได้แต่มองท้ายรถที่ขับออกไปทั้งน้ำตา เขาตั้งใจทิ้งภรรยาอย่างเธอให้ยืนอยู่ตรงนี้ใช่ไหม เพื่อให้มองสามีตัวเองขับรถออกไปหาผู้หญิงคนอื่น เจ็บดีนะ... ความรู้สึกเฮงซวยแบบนี้ เมื่อวันก่อนเขาก็เลือกผู้หญิงคนนั้น มาวันนี้เขาก็ยังเลือกผู้หญิงคนนั้นอีกเช่นกัน และในอนาคตคงไม่ต้องถามว่าเขาจะเลือกใครทุกอย่างมันชัดเจนแล้ว เธอไม่ควรคาดหวังอะ
@เช้าวันต่อมา เช้าที่สดใสสำหรับใครหลายๆคนเช่นเดียวกับชายหนุ่มที่ชื่อภูริศ.... เขาลืมตาขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม เพราะเมื่อคืนเป็นอีกคืนที่เขาหลับสบายมาก แถมข้างกายก็มีร่างนุ่มนิ่มที่นอนไม่รู้สึกตัวอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่เธอมานอนกอดเขาแบบนี้ เพราะเท่าที่จำได้เมื่อคืนเป็นเขามากกว่าที่กอดเธอ ชายหนุ่มก้มมองคนข้างกายที่เวลานี้ช่างดูน่ารักซะเหลือเกิน เมื่อคืนเธอยังบอกอยู่เลยว่ารังเกียจเขาไม่อยากอยู่ใกล้เขา พอตกเช้ามาเท่านั้นแหละกลับมานอนกอดเขาอย่างสบายใจ “อื้อ~~อื้อ~~” “ยัยขี้เซา” เมื่อเห็นเธอเริ่มขยับตัว ร่างสูงจึงแสร้งหลับตาเพื่อให้หญิงสาวคิดไปว่าเขายังไม่ตื่น เขาอยากรู้ว่าเธอจะทำยังไง ถ้าตื่นมาเห็นตัวเองในสภาพนี้ “เชี่ย!! อะไรกันเนี้ยะ ทำไมฉันมานอนกอดไอ้หมอนี่ได้ อย่าบอกนะว่าเรากอดเขาทั้งคืน บ้าไปแล้วเอิงเอย เธอทำอะไรลงไปเนี้ยะ โอ๊ย~~” รักษิกาตบหัวตัวเองเบาเพื่อระบายอารมณ์กับสิ่งที่เกิดขึ้น ยอมรับว่าตกใจมากตอนที่เห็นตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของเขา และตัวเธอก็กอดเขาไว้เช่นกัน “ไม่ได้การล่ะ ฉันต้องรีบลุกขึ้นไปแต่งตัว
“ก๊อกๆๆๆ รักษิกา เปิดประตูเดี๋ยวนี้ รักษิกา!!” หลังจากที่โดนหญิงสาวเมิน ชายหนุ่มที่ไม่เคยโดนแบบนี้ถึงกับกระวนกระวานอยู่ไม่เป็นสุขเลยทีเดียว เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไรนักหนา รู้เพียงแค่ว่า ไม่ชอบ เขาไม่ชอบที่โดนเธอเมิน สุดท้ายชายหนุ่มจึงพาตัวเองมายืนหน้าห้องหญิงสาวอย่างห้ามไม่ได้ เพราะเขาต้องคุยกับเธอให้รู้เรื่อง ไม่อย่างนั้นคืนนี้เขานอนไม่หลับแน่ แต่ไม่ว่าเขาจะเคาะประตูเท่าไรก็ไม่มีทีท่าว่าหล่อนจะเปิดออกมา เขามั่นใจว่าเธอยังไม่นอน ก็เห็นอยู่ว่าไฟในห้องยังสว่าง เธอจงใจไม่เปิดมากกว่า “รักษิกาถ้าเธอไม่เปิดประตู ฉันจะพังมันเข้าไป เธอก็รู้ว่าคนอย่างฉันทำได้และทำจริง เอาสิคืนนี้ถ้าอยากนอนแบบไม่มีประตูห้องก็เอา” ทางด้านเอิงเอยเธอได้ยินเขาเคาะประตูมาสักพักแล้ว แต่ไม่คิดจะเปิดมากกว่า ขยันเคาะก็เคาะไปสิทำไมเธอต้องสนใจด้วย แต่เพราะคำพูดที่ว่าเขาจะพังประตูเข้ามาทำให้เธอจำใจต้องเดินไปเปิดอย่างห้ามไม่ได้ คนบ้าประเภทนี้มันทำจริงและเธอก็ไม่อยากเสี่ยง ไม่รู้มีเรื่องอะไรนักหนา น่ารำคาญ “เอี๊ยด!!” เมื่อปร
"เอยตกลงจะซื้อบ้านหลังนี้ค่ะ" เสียงหวานตอบเจ้าของบ้านด้วยความหนักแน่น หลังจากที่ได้เข้ามาดูบ้านรักษิกาตัดสินใจได้ทันที่ว่าจะซื้อ เพราะเธอชอบทุกอย่างที่เป็นบ้านหลังนี้ ต้องยอมรับว่าเจ้าของที่อยู่ปัจจุบันดูแลบ้านและรอบๆบ้านได้ดีมากๆ เพราะในบ้านทั้งสะอาด ข้าวของทุกอย่างวางได้เป็นระเบียบ ส่วนหน้าบ้านและรอบๆมีต้นไม้ดอกไม้ที่สวยงามบ่งบอกได้ว่าเจ้าของดูแลดีแค่ไหน ฉะนั้นไม่มีเหตุผลที่เธอจะปล่อยบ้านที่ดีแบบนี้ให้หลุดมือเด็ดขาด"จริงเหรอคะคุณเอย" เจ้าของบ้านแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง ว่าหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนนี้จะตัดสินใจได้เร็วเพียงนี้ และตัวเธอเองก็ไม่คิดว่าจะขายบ้านได้เร็วขนาดนี้ด้วย ยอมรับว่าเสียดายมากเพราะบ้านหลังนี้ดีมากๆ แต่ด้วยภาระหน้าที่เธอจำเป็นต้องขายมันให้คนที่พร้อมจะดูแลต่อไป เอาจริงการขายบ้านมันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะบางทีการจะเลือกขายให้ใครเราตัวเธอเองและสามีก็ดูเหมือนกันว่าคนคนนั้นดีพอสำหรับบ้านเราไหม คุณเคยได้ยินเรื่อง“คนเลือกบ้าน และบ้านก็เลือกคนไหม” มันเป็นเรื่องจริงนะและเธอเชื่อว่าคุณเอยนี่แหละเหมาะสมที่สุดแล้วที่จะมาเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ต่อจากเธอและครอบค
“พี่ไวน์!!” “ใช่พี่เอง.... ทำไม คิดว่าใคร!! ” ชายหนุ่มถามออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เขายังโมโหเรื่องที่เธอหอมแก้มผู้ชายคนนั้นไม่หาย ทางด้านหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงเธอไม่ได้โง่จนดูไม่ออกว่าชายหนุ่มกำลังไม่พอใจกับการกระทำของตัวเอง แต่เธอก็มั่นใจว่ายังไงก็เอาเขาอยู่ เพราะถ้าเ
ปัง!! เสียงประตูปิดลงอย่างแรงบ่งบอกถึงอารมณ์ของคนปิดได้เป็นอย่างดี ว่าเขากำลังไม่พอใจ แต่หญิงสาวในห้องกลับมองนิ่งๆราวกับไม่รู้สึกอะไร เพราะเธอเองไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับการกระทำของเขา เธอแทบไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่างเขาจะเป็นห่วงเธอด้วย มันเป็นไปได้ยากมากเลยนะ สำหรับคนที่บอกว่าเกลีย
“เอาว่ะ!! ถือว่าช่วยละกัน” ภูริศถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดเหลือเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวเดียวที่ติดตัวไว้เพื่อปกปิดของสงวนของตัวเอง จากนั้นชายหนุ่มก็ล้มตัวลงไปนอนบนเตียงข้างๆหญิงสาว และถือวิสาสะสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกันกับเธอ ทางด้านของหญิงสาวเหมือนเจ้าตัวจะสัมผัสได้ว่ามีคนมา
มือหนาที่กำลังจะเปิดประตูห้องนอนของตัวเองชะงักลงทันที เพราะชายหนุ่มตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางและก้าวไปข้างหน้า จุดหมายคือห้องของภรรยาสาว เอาจริงๆเขาไม่เคยเหยียบเข้ามาในห้องของเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว นับตั้งแต่ที่เราแต่งงานกันเพราะไม่อยากเข้าไปวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัวของใคร ขนาดตัวเขาเองยั