รักนี้ที่เธอไม่ปรารถนา

กรี๊ดดดดดดดดดด!!!

เสียงกรีดร้องที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ชายหญิงที่กำลังนั่งประชิดกัน ต้องผละออกจากกันอย่างอัตโนมัติ ภูริศพอเห็นว่าคนที่มาส่งเสียงน่ารำคาญคือภรรยาของตัวเอง เขาส่ายหน้าอย่างเอือมระอากับการกระทำของหล่อน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เธอชอบทำกิริยาไม่น่ารักแบบนี้ ไม่แปลกเลยสักนิดที่เขาจะอคติกับเธอ

ชีวิตเขาเหมือนตกนรกทั้งเป็นตั้งแต่ที่แต่งงานกับรักษิกา ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่างนอกจากหน้าตา ทุกวันนี้เขาภาวนาทุกวันขอให้เธอยอมหย่าสักที หกเดือนแล้วที่เขาต้องใช้ชีวิตกับเธอในฐานะสามีภรรยา บอกตามตรงว่าเขาทั้งเบื่อทั้งรำคาญผู้หญิงคนนี้มากๆ

เข้าใจก็วันนี้แหละการเลือกภรรยาผิด​ ชีวิตแม่งฉิบหายจริงๆ เหมือนกับชีวิตของเขาในตอนนี้ที่ไม่มีความสุขเอาซะเลย

ความจริงเขาไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอเลยสักนิด เพราะไม่รักและไม่คิดจะรัก แต่เหตุผลเดียวที่ยอมแต่งเพราะคุณพ่อขอร้องให้แต่ง​ เพื่อช่วยครอบครัวของเธอที่ล้มละลาย​

ด้วยความที่พ่อของผมกับพ่อของรักษิกาเป็นเพื่อนที่สนิทกัน ท่านจึงขอร้องและยื่นข้อเสนอ...ถ้าผมตกลงแต่งงานกับหล่อน​ ท่านจะเลิกบงการ​ชีวิตผมและจะอนุญาตให้ผมเปิดผับเป็นของตัวเอง การเปิดผับเป็นอีกหนึ่งความฝันที่ผมอยากทำมาก​ เพราะผมเป็นสายดื่มด้วยแหละ​ ถ้ามีผับเป็นของตัวเองคงจะดีไม่น้อย​ ที่ผ่านมาคุณพ่อรับรู้มาตลอด​ เพียงแต่ท่านไม่เห็นด้วยก็เลยขัดขวาง​ทุกทาง​ แต่วันนี้ท่านกลับยอมง่ายๆมีหรือที่ผมจะปฏิเสธ​ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ผมยอมแต่งกับเธอทั้งที่ไม่ได้รักเลย และผมก็พึ่งรู้วันนี้เอง... ว่าตัวเองตัดสินใจผิด การเอาเธอเข้ามาในชีวิตต่างหากคือความผิดพลาดที่สุดในชีวิต

"หยุดเดี๋ยวนี้นะเอย!! ถ้ายังแหกปากอยู่แบบนี้พี่จะโยนเธอออกไปจากห้อง!! "

"กรี๊ดดดดด" ถึงจะโดนขู่แต่หญิงสาวก็ไม่คิดจะหยุด เธอยังคงกรีดออกมาด้วยความคับแค้นใจ

"ไม่หยุดใช่ไหมได้..." ในเมื่อบอกกันดีดีเธอไม่ฟัง เขาคงต้องทำให้เห็นสินะ

"ซ่า!!~~"

"เอะๆๆ" ในที่สุดเขาก็ทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิดและไม่คิดว่าจะทำ​ เขาสาดน้ำใส่เธอ

"ทีนี้จะหยุดแหกปากได้หรือยังห่ะ....มันน่ารำคาญ!!"

"พี่ภู....." เอิงเอยเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ได้ชื่อว่าสามีทั้งน้ำตา ทำไมเขาทำกับเธอแบบนี้ เขาสาดน้ำใส่เธอต่อหน้าผู้หญิงคนนั้นได้อย่างไร เขาเห็นว่าเธอสำลักน้ำจนหน้าดำหน้าแดง แต่เขากลับยืนมองนิ่งๆ... ไม่คิดจะเข้ามาดูเธอเลย

ที่ผ่านมาเธอรู้ดีรู้มาโดยตลอดว่าเขาไม่ชอบเธอแต่ก็ไม่คิดว่าจะเกลียดกันขนาดนี้ หกเดือนที่อยู่ด้วยกันเขาก็คอยต่อว่าเธอสารพัด แต่ก็ไม่เคยทำแบบนี้ไง...เธอรู้ว่าเขาไม่คิดจะรัก​ เพราะเขาเอาแต่พูดกรอกหูอยู่ทุกวัน ว่าที่เขายอมแต่งงานด้วยเพราะเงื่อนไขที่คุณลุงให้เท่านั้น

"ภู..ใจเย็นๆสิคะ ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย เห็นไหมน้องเอยสำลักน้ำหมดแล้ว" เสียงหวานที่แสนนุ่มนวลของหญิงสาวที่ชื่อเดียร์ เอ่ยขึ้นมาเพื่อเรียกสติชายหนุ่ม และมันก็ได้ผลด้วยเพราะเขาดูอ่อนลงทันที

"เดียร์ผมไม่ได้ใจร้ายนะ แต่ผู้หญิงที่ไม่มีมารยาทก็ต้องเจอแบบนี้"

"ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ภูควรใจเย็นมากกว่านี้สิ น้องเขายังเด็ก"

"เหอะ!! เด็กเอาแต่ใจสิไม่ว่า ทำตัวไม่น่ารักไม่มีมารยาทน่ารำคาญ"

“ภู!! ไม่พูดแบบนี้สิ" เดียร์แสร้งทำเสียงดุแบบไม่จริงจังนักใส่ชายหนุ่ม​ เพราะเธอรู้ดีว่ายังไงภูริศต้องตามใจเธออยู่แล้ว

"โอเคๆ ผมจะใจเย็นให้มากกว่านี้" ชายหนุ่มตอบรับเพื่อนสาวอย่างจำยอม เพราะไม่อยากให้เธอไม่สบายใจ โดยที่เขาไม่สนใจภรรยาที่กำลังยืนมองตัวเองเลย ความจริงเขาตั้งใจให้เธอเห็นด้วยว่าสำหรับเขาใครสำคัญกว่ากัน

ทางด้านเอิงเอยเธอไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับการกระทำของสามี ภาพตรงหน้าทำให้เธอน้ำตาไหลด้วยความน้อยใจ เขาแคร์ผู้หยิงคนนั้นมาก มากจนไม่สนใจเธอเลย และยังต่อว่าเธอไม่มีมารยาทต่อหน้าผู้หญิงที่ชื่อเดียร์นั้นอีก แค่น้ำเสียงที่เขาใช้กับหล่อนมันก็แตกต่างจากภรรยาอย่างเธออย่างสิ้นเชิง

เขาจะให้เธอไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ที่ต้องมาเห็นสามีตัวเองเกือบจะจูบกับผู้หญิงที่เขาบอกว่าเป็นแค่เพื่อน เธอไม่ใช่ก้อนหินนะที่จะไม่มีความรู้สึก เขาคิดอะไรอยู่ถึงทำแบบนั้นหรือลืมไปว่าตัวเองแต่งงานแล้ว

ตอนที่เธอเปิดประตูเข้ามาภาพที่เธอเห็นคือทั้งคู่นั่งใกล้กันมาก อีกนิดเดียวสามีของเธอก็คงจะจูบผู้หญิงคนนั้นจริงๆ ถ้าเธอไม่เข้ามา..... หึ​ ก็คงจะถึงไหนต่อไหนแน่ เขาไม่ได้สำนึกผิดเลยแถมยังโยนความผิดให้เธอ​ เธอผิดมากสินะ.... ผิดที่เข้ามาขัดจังหวะ​ของพวก

"พี่ภูทำอะไรรู้ตัวหรือเปล่าคะ ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองแต่งงานมีภรรยาอยู่แล้ว" ในที่สุดเอิงเอยก็พูดสิ่งที่คิดออกมา อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะตอบยังไง

"พี่ทำอะไร" ชายหนุ่มตอบกลับภรรยาอย่างหน้าตาย ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองกำลงทำอะไร ก็ถ้าเธอไม่เปิดประตูเข้ามาซะก่อน แน่นอนว่าเขากับเดียร์ได้จูบกันแน่ ซึ่งเขาก็เสียดายที่หล่อนเข้ามาขัดจังหวะ เพราะมันไม่บ่อยที่เดียร์จะเคลิ้มไปกับเขานะสิ

"ทำอะไรเหรอคะ พี่กำลังจะจูบกับมันไง!! คิดว่าเอยไม่เห็นเหรอ นั่งติดกันจนแถบจะสิงกันอยู่แล้ว พี่ยังจะกล้าถามเอยว่าตัวเองทำอะไรอีกเหรอ"

"อย่ามาเรียกเดียร์ว่ามัน!!" ชายหนุ่มตะคอกใส่ภรรยาสาวทันทีแถมยังชี้หน้าเธอ ราวกับคาดโทษที่เธอกล้ามาเรียกเพื่อนสาวของเขาว่ามัน จนเอิงเอยสะดุ้งด้วยความตกใจ

"นี่พี่ภูปกป้องคนอื่นต่อหน้าเอยอย่างน้้นเหรอคะ ทั้งๆที่เอยเป็นภรรยาของพี่"

"สำหรับฉันเดียร์ไม่ใช่คนอื่น เธอต่างหากที่เป็นคนอื่น"