ภรรยาที่(ไม่)รัก

ภรรยาที่(ไม่)รัก

last updateDernière mise à jour : 2025-02-28
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Note. 1 commentaire
158Chapitres
28.9KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

"ในเมื่อฉันเป็นภรรยาที่คุณไม่ได้รัก คุณก็ไม่น่าจะเก็บใบทะเบียนสมรสนั้นไว้เลย ปล่อยให้ฉันได้ไปตามทางของฉันเถอะ" "รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้รักคุณ" "อย่าบอกนะคะว่าคุณเก่งขนาดที่จะรักผู้หญิงได้พร้อมกันถึงสองคน" "ตอนนี้ผมมีแค่คุณคนเดียว" ดูน่าภูมิใจมากเลยที่ได้ยินประโยคนี้จากสามีของตัวเอง แต่ทำไมมันยิ่งทำให้ความรู้สึกของคนที่ฟังอยู่ดูแย่ลงไปอีก "คุณอภัยให้ผมได้ไหม เรื่องที่ผ่านมาผมไม่สามารถจะกลับไปแก้ไขมันได้ เพราะมันเกิดขึ้นก่อนที่เราจะรู้จักกัน แต่นับต่อจากนี้ไป ผมสาบานด้วยเกียรติที่ผมมีอยู่ จะรักและดูแลคุณกับลูก จนกว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีลมหายใจอีก" "ฉันขอดูก่อนแล้วกัน" เขาทำให้เธอเสียใจมานับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่รู้จักกัน เธอก็เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ เจ็บใจ น้อยใจ ซึ่งอีกฝ่ายไม่เคยรับรู้เลย จนแม่คนหนึ่งต้องแกล้งทำเป็นว่าแท้งลูก เพื่อที่จะได้ไปจากชีวิตคู่อันล้มเหลวในครั้งนี้ "ผมจะรอวันนั้น แต่คุณช่วยอยู่ข้างๆ ผมได้ไหม อย่าพาลูกไปไกลจากผมเลย"

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1

結婚式の誓いの言葉の最中、瀬谷蓮(せや れん)の会社に所属する駆け出しのインフルエンサーから、泣きじゃくる電話がかかってきた。

「社長、うちの扇風機壊れちゃって、回るだけで風が来ないんですぅ。直しに来てくれませんか?」

電話を切るなり、ためらうことなく外へ駆け出そうとする蓮を、私は呼び止めた。

「今日、このドアから一歩でも外に出たら、私たち完全に終わりだからね!」

彼は怒ったように振り返った。

「莉愛は一回の配信で二千万円以上の投げ銭を稼ぐんだぞ。この盛大な結婚式だって、彼女が稼いだ金でやってるんだ。普段から彼女を毛嫌いしてるのは百歩譲って、会社の金の生る木を潰す気か?」

しかし、結城莉愛(ゆうき りあ)が私たちの結婚式を台無しにしたのは、これが初めてではない。

一度目は、結婚式の会場で倒れたふりをした。

蓮は慌てふためいて彼女を病院へ運び、結婚式は中止になった。

二度目は、結婚式へ向かう途中で交通事故に遭った。

ただの擦り傷だったのに大げさにICUに入った。蓮は私を放り出してすぐに病院へ見舞いに行った。

つい昨日、蓮は私に約束したばかりだった。

今日は莉愛に仕事の配信を入れさせたから、私たちの結婚式には指一本触れさせない、と。

それでも、彼は行ってしまった。

……

会場が騒然とする中、私、椎名結衣(しいな ゆい)はゆっくりとマイクを握った。

「今日ご出席いただいた親族や友人の皆様にも証人になっていただきました。裏切ったのは瀬谷蓮であり、私ではありません。この瞬間から、私と彼との縁は完全に切れ、これをもって絶縁といたします!」

世間体を気にする蓮の母親は、親戚の前で恥をかき、なおもとりなそうとした。

「蓮も会社の全体を考えてのことなのよ。どうせ結婚式なんて外向けの儀式なんだから、あの子が戻ってきたらまたやり直せばいいじゃない」

そう言いながら、彼女はスマートフォンを取り出して電話をかけた。

しかし、十数回かけても誰も電話に出ない。

彼女の顔色も次第に険しくなっていった。

私はもう待たずに、控室に戻ってウェディングドレスを脱いだ。

家へ帰る途中、蓮からラインのメッセージが届いた。

【先に帰っててくれ。こっちが終わったら、話したいことがある】

結婚式で蓮がどうしても離れようとしたあの瞬間、私はもう十分に気持ちを伝えたつもりだった。

彼が言いたいことなど、どうせ虚しい言い訳に過ぎない。

私たちがこのマンションに引っ越してきたばかりの頃、私の指紋ではスマートロックが開かなかったのと同じだ。

だが、莉愛は予備の指紋として登録されていた。

あの時、私は蓮の会社に乗り込み、クライアントの目の前で彼を問い詰めた。

蓮は優しい口調で説明したが、その言葉は私の心を少しずつ冷やしていった。

「莉愛の指紋を登録したんじゃない。彼女の家のドアの防犯アラームが壊れたから、うちのスマートロックと交換したんだ。このロックは彼女が前に使ってたやつで、新しいのが届いたら俺が取り付けるよ」

彼は結局説明しなかった。

なぜ莉愛の指紋が自分の家のドアに登録されているのを見過ごしていたのかを。

彼はいつも的外れなことばかり言い、いつも私の言葉が分からないふりをする。

七年だ。寝たふりをしている人間を起こせないなら、もう起こすのはやめる。

蓮が帰ってきたのは翌日の朝だった。

しわくちゃになったシャツの襟元には、鮮やかな赤い口紅の跡が残っていた。

私は目を伏せ、何も見えなかったふりをした。

蓮は上着を脱ぎながら、優しい声で電話をかけていた。

「家に着いたよ。一日配信してたんだから、早く休んで……」

電話を切ると、彼はすっかり冷え切った朝食を私に差し出した。

「わざわざ南原区(みなみはらく)の老舗で買ってきたんだ。道が混んでて遅くなっちゃった。温め直そうか?」

「いらない」

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres

commentaires

propro
propro
เรื่องราวน่าติดตามค่ะ...รออ่านนะคะ
2025-02-23 13:16:35
2
1
158
บทที่ 1
[สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง]"อยากทานอะไรก็สั่งเพิ่มได้เลยนะ""ขอบคุณค่ะ""สักห้าทุ่มค่อยกลับ""ที่จริงคุณไม่จำเป็นต้องตามใจผู้ใหญ่ขนาดนั้นก็ได้""น้อง.." ชายหนุ่มไม่ได้สนใจคำพูดของอีกฝ่ายเลย เขาชูมือขึ้นแล้วสั่งพนักงานเสิร์ฟให้นำเหล้ามาเพิ่มหนึ่งชั่วโมงผ่านไป.."เราชื่ออะไรนะ" แก้วเหล้าที่เพิ่งชงเสร็จถูกวางลงตรงหน้าฝ่ายหญิงพร้อมกับถามชื่อ"....." ที่จริงชื่อของเธอ เขาได้ยินไป 2-3 ครั้งแล้ว เพราะผู้ใหญ่แนะนำให้รู้จักกันก่อนที่จะออกมา..แต่มันคงไม่สำคัญเขาถึงไม่จำ "สโรชาค่ะ""ดื่มเก่งนิ" ชงแก้วไหนให้เธอก็ยกดื่ม จะไม่ชมว่าดื่มเก่งได้ยังไงมือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วเหล้าที่เธอเพิ่งจะดื่มหมดมาผสมให้อีกครั้ง"ถ่ายรูปกันหน่อยนะ" ว่าแล้วเขาก็ล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาเพื่อเซลฟี "ขยับเข้ามาอีกหน่อยสิ"สโรชาก็ทำตามโดยการขยับมานั่งใกล้ ..ก่อนที่จะถ่ายมือของเขาได้เอื้อมมาแตะไหล่พร้อมกับใช้แรงดันอีกฝ่ายให้เข้ามาชิดตัว"??" หญิงสาวแอบมองดูอยู่ว่าเขาจะทำอะไรกับภาพนั้นลง IG ไปได้ครู่หนึ่งก็เริ่มมีคนมากดถูกใจให้ และเหมือนเขาจะพอใจมากที่เห็น account หนึ่งเข้ามากดถูกใจ ใบหน้าหล่อยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วก็เก็บโทรศัพท์
Read More
บทที่ 2
ภรรยาที่(ไม่)รัก บทที่ 2 /18+ ร่างกายที่เปลือยเปล่าเพราะตอนนี้ถูกอีกฝ่ายจัดการ สิ่งกีดขวางบนเรือนร่างนั้นไปจนหมดสิ้น รวมทั้งเสื้อผ้าอาภรณ์ที่อยู่บนร่างกายของฝ่ายชายก็ถูกกำจัดไปด้วยเช่นกันสติสัมปชัญญะของเธอถูกควบคุมโดยการเล้าโลม จนไม่สามารถเรียกคืนสตินั้นกลับมาได้อีกต่อไปแล้วริมฝีปากหนาพรมจูบไปจนทั่วเรือนร่างไม่เว้นแม้แต่ขาเรียวงาม จนเธอไม่คิดว่าเขาทำกันขนาดนี้เลยเหรอ นี่แหละสิ่งที่มันทำให้เธอหยุดยั้งอารมณ์ความต้องการทางเพศไม่ได้เลยจากที่จูบอยู่ตรงปลายเท้า ริมฝีปากหนาแนบจูบขยับขึ้นมาจนใกล้จะถึงที่สงวนสำหรับผู้หญิงชายหนุ่มหยุดเล็กน้อยและก็ดูด เพื่อที่จะให้อีกฝ่ายเรียกร้องเอง และมันก็ได้ผล เพียงไม่นานเจ้าของเรือนร่างระหงก็ค่อยๆ แยกขาออกเพื่อให้เขาได้สัมผัสกับสิ่งที่ซ่อนอยู่ลิ้นสากลากจากขาลงไปจนถึงเนินสวาท แล้วเลียวนอยู่แถวนั้นเพื่อหยอกเย้ากับสิ่งกีดขวางเพียงเล็กน้อย"อือ" แอลกอฮอล์ในร่างกายพยายามที่จะช่วยกระตุ้นให้อารมณ์ทางเพศของเธอเพิ่มขึ้นไปพร้อมๆ กับสิ่งที่เขากำลังเล้าโลม "อื้อ อ"ชายหนุ่มหยอกเย้าเนินอันน่าหลงใหลอยู่เพียงไม่นานลิ้นสากก็ลากยาวผ่านกลางร่อง และไปสัมผัสกับสิ่งที่ไวต
Read More
บทที่ 3
หญิงสาวที่ร่างกายบอบช้ำ ค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงแบบยากลำบาก พอลุกขึ้นนั่งได้ดวงตางามก็มองไปทั่วห้อง แต่ไม่เจอผู้ชายที่ร่วมเตียงอยู่กับเธอเมื่อคืนนี้แล้ว เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ดีกว่าต้องตื่นมาเจอหน้าผู้ชายคนนั้น ถึงแม้จะเสียใจ แต่เธอจะไปเรียกร้องกับใครได้ล่ะ เพิ่งรู้จักกันวันแรกก็ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เขาไปหมดทุกอย่างขณะที่ชำระร่างกายอยากจะเอาศีรษะโขกกำแพงให้ตายไปเลย แต่ถ้าไม่มีเธอแล้วแม่จะอยู่ยังไง หญิงสาวก็เลยต้องพยายามหายใจเข้าลึกๆ ไว้อาบน้ำเสร็จเธอต้องได้ออกมาตามเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ในห้อง พอใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น สโรชาก็ออกมาจากห้องนั้น"คุณผู้หญิงจะจ่ายค่าห้องเป็นเงินสดหรือบัตรเครดิตครับ""อะไรนะคะ" อุตส่าห์คิดว่าจะรีบเดินผ่านแบบไม่ให้ใครเห็นหน้าแล้ว แต่นี่เธอต้องได้จ่ายค่าห้องเองอีกงั้นเหรอ"ขอจ่ายเป็นบัตรเครดิตค่ะ" สโรชาควักเอาบัตรที่อยู่ในกระเป๋าส่งให้กับพนักงานไป ขณะที่ยืนรอเธอต้องได้หันหน้าหนีจากคนที่เดินผ่านไปมา ถ้ามีแว่นตาดำก็คงจะดีกว่านี้"ช่วยเซ็นต์ชื่อตรงนี้หน่อยครับ" พนักงานยื่นสลิปออกมาให้เซ็นต์ชื่อ หญิงสาวก็เลยต้องได้เซ็นต์ลงไป"ขอบคุณที่มาใช้บริ
Read More
บทที่ 4
"วันนี้แม่จะไม่ทำโทษหนูก็ได้ แค่บอกความจริงมา เมื่อคืนนี้ระหว่างหนูกับรามสูรมีอะไรเกิดขึ้นแล้วใช่ไหม""ไม่ได้เกิดอะไรจริงๆ นะคะ" หญิงสาวพยายามทำตัวปกติที่สุด เพื่อให้คำพูดของตัวเองมีน้ำหนัก"แน่ใจนะว่าไม่ได้เกิดอะไร""ค่ะไม่ได้เกิดอะไร""นิ่มนวล" น้ำเสียงของคนที่เรียกตัวเองว่าแม่เริ่มเปลี่ยนไป และคนที่ชื่อนิ่มนวลก็รีบวิ่งออกมา"ขาคุณผู้หญิง""กักบริเวณสามวัน""ไม่ได้นะคะคุณแม่""เดี๋ยวนี้ไม่ฟังคำสั่งแม่แล้วเหรอจ๊ะ""ตามมาค่ะ!""โรสขอโทษค่ะคุณแม่ พี่นิ่มนวลปล่อยก่อน" สโรชายังคงตะโกนขณะที่ถูกแม่บ้านคนสนิทของนางพาขึ้นไปชั้นบน "อย่าทำแบบนี้เลยนะพี่""หาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ ใครจะไปช่วยได้ล่ะ เข้าไปแล้วก็ทำตัวให้ดี""ไม่นะพี่นิ่มนวล" หญิงสาวต้องรีบชักมือออกจากประตูก่อนที่มันจะปิดลงก๊อก! ก๊อก! คนที่อยู่ด้านในเคาะประตูเสียงดัง เพื่อให้ด้านนอกเปิด แต่ก็ดูจะไม่เป็นผลถ้าเราถูกกักบริเวณถึงสามวันใครจะดูแลแม่ แต่... "....." ตอนนี้เธอมีเรื่องที่ต้องเป็นกังวลมากไม่ต่างจากเรื่องนั้นก็คือ ..เราลืมเรื่องยาคุมกำเนิดไปได้ยังไงจะอยู่ในนี้ถึงสามวันไม่ได้แล้ว ต้องหาทางออกไปให้ได้ก่อน "คุณพ่อ..โทรศัพท์?"ชั
Read More
บทที่ 5
นี่หรือชีวิตเลิศหรูที่ทุกคนใฝ่หา แต่ทำไมเธอถึงหาความสุขไม่ได้เลย มีเงินมากมายก็ซื้อความสุขให้กับตัวเองไม่ได้ แต่ยังมีดีอยู่อย่างหนึ่งคือซื้อชีวิตของแม่เธอได้เช้าวันต่อมา.. และเป็นวันเดียวกับงานเลี้ยงสโมสรงานเลี้ยงจัดขึ้นแทบจะทุกเดือน เพราะส่วนใหญ่มีแต่คนมียศมีศักดิ์มีหน้ามีตาในสังคมแกร็ก.. "คุณผู้หญิงรออยู่ที่รถค่ะ"สโรชาไม่ได้พูดอะไรแค่เดินตามลงมาเงียบๆ"ดูหน้าสิโทรมหมดแล้ว" มือที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี ไม่ยอมปล่อยให้กาลเวลาทำร้ายผิวหนังของตัวเองได้ เอื้อมไปลูบคลำใบหน้างามของผู้หญิงที่นางเรียกว่าลูก "วันนี้คงได้ทำหลายอย่าง ขึ้นรถสิจ๊ะ""ค่ะ" หญิงสาวตามขึ้นไปบนรถ แล้วก็นั่งอยู่แบบเงียบๆ จนรถคันนั้นวิ่งมาจอดที่ร้านเสริมความงามสุดหรูแห่งหนึ่ง"ฉันโทรมาจองคิวไว้แล้วไม่ใช่เหรอ""แต่ทางคุณกรองแก้วก็โทรมาจองเหมือนกันค่ะ""ฉันไม่เอาช่างตาสีตาสานะ หาช่างที่เก่งที่สุดมาดูแลความงามของลูกสาวฉัน""ได้ค่ะ..ทางร้านของเราคัดสรรแต่ช่างที่มีฝีมือทั้งนั้นค่ะ""อ้าวนึกว่าเสียงใคร เสียงคุณผกาแก้วนี่เอง..ดูใจเราจะตรงกันจังเลยนะคะ""เรียกว่าคิดเหมือนกันจะไม่ดีกว่าเหรอ..คะ" ผกาแก้วดูท่าทางไม่อยากเจรจากับอ
Read More
บทที่ 6
[หน้าโรงแรมหรูที่ใช้จัดงาน]สโรชาและคนที่เธอเรียกว่าแม่นั่งรออยู่หน้ารถมาได้สักพักแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ถามว่าทำไมถึงยังไม่ลงรถ เพราะเหตุการณ์แบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้นอีกนั่นแหละ เหตุผลของนางคือยิ่งเข้าไปในงานช้าก็ยิ่งเป็นจุดสนใจ"ได้เวลาแล้ว จำไว้นะ ตอนที่เดินเข้าไปต้องทำตัวให้มั่นเข้าไว้""ค่ะ" เธอร่ำเรียนมาทุกอย่าง แม้แต่การเดินเข้างานนักข่าวที่รอทำข่าวอยู่หน้างานต่างก็รีบกรูกันเข้ามาเก็บภาพ หญิงสาวใบหน้าสวยหวานเดินเชิดหน้าเข้ามาพร้อมกับภรรยาของพลโทพงศธร ซึ่งตอนนี้ผู้เป็นสามีอยู่ในงานนั้นแล้วพอเดินพ้นด่านของนักข่าวเข้ามาในงาน ก็เริ่มมีสายตาของไฮโซหลายคู่ที่จับจ้องมา"ไม่ต้องไปสนใจใครทั้งนั้น วันนี้รามสูรมา หนูต้องเป็นคู่เต้นรำของเขาให้ได้""อะไรนะคะ?!" จากที่ใบหน้ายิ้มแย้มอยู่รอยยิ้มนั้นได้หายไปอย่างรวดเร็ว"อย่าทำให้แม่ผิดหวัง รู้นะว่าอะไรจะเกิดขึ้น""ค่ะ""มางานนี้ด้วยเหรอ"พอเสียงนี้ดังขึ้นหญิงสาวที่กำลังยืนคุยอยู่กับแม่รีบหันกลับไปมองด้านหลัง"รันเวย์?""สวยแทบจำไม่ได้เลยนะเนี่ย ทีแรกคิดว่าทักคนผิดซะอีก""นายก็มางานนี้เหรอ""มาส่งคุณแม่ เดี๋ยวก็กลับแล้ว" ขณะที่กำลังคุยกับสโรช
Read More
บทที่ 7
ทำยังไงดี แล้วเขาจะคิดว่าเราเป็นผู้หญิงแบบไหน ..ถ้าไม่เพราะถูกขู่เรื่องแม่ แทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีตอนนี้เลย"ยังจะอยู่อีก เห็นไหมลูกแม่นั่นไปนู่นแล้ว" ผกาแก้วหมายถึงลูกสาวของกรองแก้ว ทั้งสองเคยชิงรักหักสวาทกันมาตั้งแต่สมัยเป็นสาวแล้ว แต่คนที่ชนะก็คือผกาแก้วอีกนั่นแหละ เพราะนางได้พลโทพงศธรมาครอง ถึงแม้จะได้มาแค่ตัวนางก็ไม่แคร์เท้าเรียวที่อยู่บนรองเท้าส้นสูงราคาแพง ได้ก้าวเดินตรงไปข้างหน้า เพื่อให้ถึงผู้ชายคนนั้นก่อนผู้หญิงอีกคน"สวัสดีค่ะ"ชายหนุ่มที่กำลังยืนจิบไวน์อยู่มุมหนึ่งของงาน หันมามองเมื่อได้ยินเสียงทักทายสายตาเขามองดูผู้หญิงสองคนพร้อมกัน ไม่แน่ใจว่าเมื่อสักครู่ใครเป็นคนทัก"เห็นว่าคุณยืนอยู่คนเดียว ก็เลยอยากมาเป็นเพื่อนคุยค่ะ""ผมเหรอครับ" เขาเข้าไปคุยกับพ่อแล้วก็ขอตัวออกมายืนอยู่ตรงนี้ เพราะรามสูรไม่ค่อยชอบเจรจากับคนมีอายุเท่าไร"ดิฉันชื่ออลิสค่ะ" ผู้หญิงหนึ่งในสองรีบชิงแนะนำตัวก่อน"ครับ" ตอบแค่นี้แล้วชายหนุ่มก็ยกไวน์ขึ้นจิบอีกครั้ง สายตาคมมองไปดูผู้หญิงอีกคน แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรนี่อะไรกันเขาจำเราไม่ได้เหรอ? ที่สโรชาคิดว่ารามสูรจำไม่ได้ เพราะถ้าจำได้สายตาเขาต้องหยุดอยู่ที่
Read More
บทที่ 8
"อุ๊ย คุณ?" ขณะที่เธอกำลังรีบเดินออกมาหวังจะไปเรียกแท็กซี่ที่หน้าโรงแรม แต่ก็ถูกมือของชายหนุ่มที่เดินตามมากระชากตัวไว้ก่อน "ปล่อยนะฉันมีธุระต้องไป""ธุระของเธอคือฉันไม่ใช่เหรอ""คุณอย่าสำคัญตัวเองผิดนักเลย""แล้วสิ่งที่เธอทำมันคืออะไรล่ะ""ฉันมีเหตุผล""เหตุผล?""ฉันบอกแล้วไงว่าจะรีบไปทำธุระ""เธอรู้ไหมว่าผลกระทบที่เธอทำ มันจะเกิดอะไรขึ้น" เขาหมายถึงที่เธอจูบในงานเมื่อสักครู่ เพราะอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่แทบจะทุกคน"ใครให้คุณปฏิเสธฉันเองทำไม""ผู้ชายปฏิเสธหมายถึงเขาไม่ต้องการ เธอไม่เข้าใจเลยเหรอ"ถึงแม้ว่าจะรีบมากแค่ไหนแต่พอได้ยินประโยคแบบนี้ออกมา มันดูเหมือนถูกตบหน้าชัดๆ มือเรียวยกขึ้นมาหวังจะเอาคืน แต่ก็ถูกอีกฝ่ายคว้ามือของเธอไว้ได้ทัน"ฉันเจ็บนะ" เขาไม่ได้จับไว้เฉยๆ แต่ยังใช้แรงบีบ"เธอดูละครมากไปหรือเปล่า ที่คิดว่าตบแล้วฉันจะจูบ""คุณ!" สโรชาไม่รู้จะเปรียบผู้ชายคนนี้กับอะไรดีแล้ว ในเมื่อเขาไม่ชอบหน้าเธอแล้วทำไมต้องมารั้งตัวไว้ด้วย "ช่วยด้วยค่ะ" หญิงสาวหันมองไปรอบข้างแล้วตะโกน ยังไงเธอก็ต้องไปจากที่นี่ก่อนที่แม่จะออกมาจากงาน"เธอจะเรียกคนมาช่วยหาพระแสงอะไร อ๋อ..หรือจะบอกว่าฉันลวนลาม""ฉั
Read More
บทที่ 9
"คุณนี่เหมือนมานั่งอยู่ในใจฉันเลยนะ""ดีเหมือนกันเราจะได้คุยกันรู้เรื่อง" เขาไม่รู้หรอกว่าที่เธอพูดมาเป็นการประชดหรือเรื่องจริง และไม่จำเป็นต้องไปรู้ด้วย เพราะเขาไม่ได้สนใจผู้หญิงตรงหน้าอยู่แล้ว"จะคุยอะไรก็คุยมาแต่ปล่อยฉันก่อนได้ไหม"พอแขนของเธอเป็นอิสระหญิงสาวก็เอาอีกข้างมาลูบคลำ เพื่อบรรเทาความเจ็บที่ถูกเขารั้งไว้เมื่อสักครู่"เธอคิดยังไงกับเรื่องนี้""เรื่องอะไร""เรื่องที่ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน""นั่นมันก็เรื่องของผู้ใหญ่""เธอไม่ต้องมาตีหน้าซื่อหรอก ฉันรู้ว่าผู้หญิงแบบเธอคิดอะไรอยู่"หญิงสาวไม่เถียงแต่เธอแอบสมเพช ชีวิตเขาคงจะเจอแต่ผู้หญิงประเภทนั้นสินะ ก็เลยเหมารวมไปหมดว่าผู้หญิงจะเป็นเหมือนกัน"เธอเตรียมตัวไว้ด้วยแล้วกัน อาจจะได้ทำตามผู้ใหญ่""ค่ะ""ค่ะ?" เขาคิดว่าเธอควรที่จะพูดอะไรมากกว่านอกจากคำนี้"ฉันไปได้หรือยังคะ""เรายังไม่ได้คุยอะไรกันเลย""คุณอยากจะคุยอะไรอีก"บนรถแท็กซี่..หึ..ดีเหมือนกัน ถ้าเราได้ย้ายออกไปอยู่ที่บ้านของเขา คงจะเป็นอิสระ เพราะยังไงเขาก็คงไม่มาสนใจใยดีอะไรในตัวเรา ..สโรชาคิดถึงคำที่เขาพูดก่อนออกมาส่งเธอขึ้นแท็กซี่เขาบอกทุกอย่างว่าตัวเขามีผู้หญิงที่รักอยู่
Read More
บทที่ 10
"แล้วผมเลือกอะไรได้บ้างล่ะครับ" นี่คือคำตอบที่เขาให้ไป"เลือกได้สิลูก ถ้าลูกไม่แต่งแม่ก็..""พอเถอะคุณ" สายตาของผู้เป็นสามีจ้องหน้าภรรยา นางก็เลยไม่พูดต่อ สามีคงจะบอกว่าได้คนนี้เป็นสะใภ้ยังดีกว่าคนที่ผ่านมา"เอาเป็นว่าเราจะจัดตามฤกษ์สะดวก ผมว่าเป็นสัปดาห์หน้าเลยดีกว่า""สัปดาห์หน้าเลยเหรอคะคุณพี่ น้องกลัวว่าจะไม่ทัน""ไม่ต้องกลัวหรอก เดี๋ยวผมจะให้คนที่เขาถนัดจัดงานนี้รับหน้าที่ไป""ก็ได้ค่ะ"ผู้ใหญ่ฝ่ายหญิงได้แต่นั่งฟัง และตอบตกลงตามที่ผู้ใหญ่ฝ่ายชายเสนอมาทุกอย่างจนการคุยสู่ขอผ่านไปด้วยดี"ผมกลับได้แล้วใช่ไหมครับ" ชายหนุ่มไม่พูดเปล่าเขายันตัวลุกขึ้น พอผู้ใหญ่ไม่ห้ามปรามเขาก็รีบเดินออกมา"ฉันไปด้วยค่ะ""ดูจะติดกันตั้งแต่ยังไม่แต่งเลยนะคะเนี่ย" คนที่พูดตามไปก็คือผกาแก้วแม่ฝ่ายหญิง ..แต่ดูเหมือนว่าคู่สนทนาจะไม่อยากเจรจาด้วยอีกนั่นแหละ นางก็เลยทำได้แค่ยิ้มแห้งๆ"คุณจะไปกับผมเหรอ" ออกมาถึงด้านนอกรามสูรหันกลับไปถามเธอที่เดินตามมา"คุณช่วยไปส่งที่โรงพยาบาลหน่อย ฉันอยากไปเฝ้าแม่""โรงพยาบาลไหนล่ะ" ชายหนุ่มก็เลยเดินไปเปิดประตูรถฝั่งคนขับ ส่วนหญิงสาวรีบเดินอ้อมไปเปิดอีกข้าง[หน้าโรงพยาบาล]"คุ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status