ใครอยู่ในบ้าน

"บ้านหลังนี้ไม่ได้ให้เช่า...แต่มันเลือกคนที่จะอยู่" "ในบ้านนี้...สิ่งที่อยู่เบื้องหลังประตูทุกบาน อาจไม่ใช่สิ่งที่คุณคิด"

‘อิงฟ้า’ ถึงคราววิบัติ เมื่อพบเพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อสุดแซ่บพริกขี้หนูยกสวน!

"นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่” รีบท้วงถามอีกฝ่ายเพราะคิดว่าตอน นี้เขาน่าจะขับมาผิดทาง ทว่าคำตอบที่ได้กลับไม่ใช่ “แวะไป คอนโดฯ เฮียก่อน”

มีคนแท็กเรียกฉันบนแอป Nextdoor "เฮ้ย ยัยเพนท์เฮาส์ เธอโสดนี่นา จะเอาสวนดาดฟ้ากว้างๆ ไว้ทำไมคนเดียว? สามีฉันจะจัดงานปาร์ตี้ เราจะเริ่มใช้พื้นที่นั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป" "ไม่ต้องห่วงนะ เราจะจ่ายค่าดูแลให้เดือนละสองร้อยเหรียญ เธอได้เงินฟรีๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น่าจะดีใจนะที่ได้เงินน่ะ" ฉันจ้องหน้าจอตาค้าง นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม? ฉันคือทายาทของดอน ริชชี ผู้ที่ถูกฝึกมาเพื่อปกครองเขตเซาท์ไซด์ แต่ฉันเลือกที่จะทิ้งชีวิตแบบนั้นมาจับพู่กันวาดรูป อพาร์ตเมนต์นี้คือวิหารอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่หลบภัยอันเงียบสงบของฉัน สวนดาดฟ้าตรงนั้นไม่ใช่พื้นที่ส่วนกลางของตึก แต่มันเป็นของฉัน! ฉันควักเงินสดห้าแสนเหรียญซื้อกรรมสิทธิ์มันมาตอนที่ตัดสินใจซื้อที่นี่ ฉันเนรมิตให้มันกลายเป็นสตูดิโอห้องกระจกสำหรับวาดรูป แล้วดูนี่สิ... มีคนกล้าคิดว่าจะมายึดมันไปในราคาแค่สองร้อยเหรียญต่อเดือนงั้นเหรอ? ฉันพิมพ์ตอบกลับไปแค่สองคำ: "ฝันไปเถอะ" ฉันไม่นึกเลยว่าวันรุ่งขึ้นจะมีผู้จัดการตึกและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสองคนมายืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง มีคนไปร้องเรียนว่าฉัน "ใช้ทรัพยากรส่วนรวมในทางที่ผิด" และตอนนี้ เพื่อเห็นแก่สิ่งที่พวกเขาเรียกว่า "ความปรองดองในหมู่เพื่อนบ้าน" พวกเขากำลังจะมาขอเรียกคืนกุญแจของฉันงั้นเหรอ? ได้เลย... ในเมื่อพวกเขาอยากโยนความเกรงใจทิ้งไปหน้าต่างงั้นหรือ? งั้นก็เตรียมตัวได้เลย พวกเขาจะได้รู้สักทีว่าอำนาจที่แท้จริงน่ะมันรู้สึกยังไง

ขอนอนด้วยได้ไหมคะ" เมื่อคำขอของเธอกับเขามันคนละความหมาย เรื่องบนเตียงในคืนนั้น เธอจึงปล่อยเลยตามเลย เพราะยังไงเขาก็จำเธอไม่ได้อยู่ดี เธอหมายถึงแค่ที่ ซุกหัวนอน ในคืนที่กลับหอในไม่ทัน แต่เขาหมายถึงจะ ซุก อะไรมากกว่านั้น กว่าจะเข้าใจ หัวใจมันก็ดันสมยอมไปแล้ว คีรินทร์ พัฒนทรัพย์วิโรจน์ หรือ คีน คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 4 ในฐานะลุงรหัส ผู้ไม่เคยจะแยแสหลานรหัสหน้าจืดปี 2 อย่าง ชะเอม เลยสักครั้ง วันไนต์ที่คิดจะปล่อยผ่าน กลับทำให้เขาอยากตามหา ผู้หญิงในคืนนั้น ที่ลืมกิ๊บติดผมไว้บนเตียง

เอลล่า เนตไอดอลสาวพราวเสน่ห์ แม่ค้าออนไลน์คนสวย ค่ำคืนของเธอเลยโหวกเหวกไปนิดหน่อย ทำให้หน่วมข้างห้อง ต้องมาเคาะบ่อยๆ ให้เพลาๆ ลงมั่งสิ! ไม่ชอบตาซอมบี้นี่เลยให้ตาย... แต่เมื่อวันหนึ่งเธอเข้าห้องผิดเพราะเมา และไปปล้ำพรากพรหมจรรย์เขาในคืนนั้น ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป! แม่สาวข้างห้องตัวนุ่มที่อยู่ใต้ร่างเขา ปลุกเร้าอารมณ์ของหนุ่ม ติสต์ให้ลุกเสียยิ่งกว่าไฟไหม้ฟาง เขาถอดเสื้อของเธอออก แล้วโยนลงมาข้างล่างเตียง พร้อมๆ กับเสื้อผ้าของตัวเอง ถอดไป จูบไป มือของเธอเปะปะสำรวจไปทั่วตัวเขา เมื่อมือนั่นซุกซนเลื่อนลงไปถึงบางส่วน...หล่อนก็จับมันเต็มมือแล้วเบิกตาโตพร้อมกับอุทานเสียงละล่ำละลัก "อือ อะไรอะ" "ก็...ไม่ใช่หัวเข่าหรอก" เขาว่า หน้าเป็นสีเรื่อนิดๆ หล่อนเป็นคนตลกแหะ จนถึงเวลา แบบนี้ก็ยังทำให้เขาเกือบจะขำพุ่ง "นึกว่าหัวเข่า ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้อะ ขอเวลานอก เลิก ได้ไหม" "หึหึ ไม่ได้" เขาหัวเราะออกมาจนได้ คนหน้าตายอย่างอินทร์กลับขำจนตาพราวไปหมดแล้วตอนนี้ ในสถานการณ์เข้าด้ายเข้าเข็มเสียด้วย "ไม่เอาแล้วอะ อื้อ...อืม"