เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ

เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ

last updateLast Updated : 2025-12-11
By:  พันพรายCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
1.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘อิงฟ้า’ ถึงคราววิบัติ เมื่อพบเพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อสุดแซ่บพริกขี้หนูยกสวน!

View More

Chapter 1

1

Ava’s POV

“Ava” My father’s voice pierced through the crowd as they all turned towards me.

“Step forward” he demanded and I nodded as I approached him slowly, my palms going sweaty as I felt hundreds of eyes watching me.

Tonight was a full moon and the pack members had gathered in the courtyard to watch the young pups shift into their wolf form, It was also the night I dreaded the most.

“The Moon Claw Clan is known for finding strength in its weakness and tolerating weakness in its ranks” He paused as he looked around before locking eyes with me “But that ends today” He continued and something in me shifted.

“Ava Blackwood, you are no longer a member of this pack”. As the words left my father’s mouth the crowd erupted in murmurs.

“No longer a member is she banished?”

“Finally I was getting tired of seeing her omega face”

“She doesn’t deserve to be in the pack she’s worthless”

Their words hurt more than it should have, but that was the least of the pain I felt. I glanced back at my father, searching, waiting, praying for him to just say this was a misunderstanding and that he had not just abandoned me but nothing changed in his expression.

“Silence” Alpha Damien demanded and the murmurs instantly ceased. His eyes found mine as he looked at me with disgust.

“From today henceforth you have been sold to the Blood-Fang tribe”.

At the mention of that tribes name I wished the earth could open up and swallow me whole. The Blood-Fang tribe was known for its brutality towards its members, it was the most feared clan in the whole of Valeria and now I was being sent there.

“Y…..You sold me?” I asked as I choked back on tears.

“Urgh! Please don’t act so surprised, it’s not like you are useful in this pack anyway” Alina said as she crossed her hands on her chest.

“That’s enough Alina” Darius my elder brother said as he looked at me.

“You should be grateful you are being sold and not being exiled, you are filth either way” He said and it felt like a knife twisted deep into my chest.

“Guards” my father called as two hefty men held me at each arm. “Take her away the Blood Fang will be here soon”. He said as he dismissed me.

“Dad please,” I screamed as I tried to struggle against their grip. “ I will do better please, I’m begging you don’t do this” I screamed as the tears I tried to hold back rushed down my face but he ignored me. My father, Alina and Darius all turned their backs on me as they walked out of the court yard.

Immediately they left, the once quiet pack resumed their murmurs as they rained insults on me.

“Finally, I hope you die there”

“Took Alpha Damien too long to get rid of this nuisance” 

Their words sounded like a whisper in my ears as the guards dragged me outside, I couldn’t find it in me to react to them I just stayed silent as the sound of my heart, beating got louder.

“Get your stuff” one of the guard said as he threw me into the cramped space I called my room.

“Ava” Maid Thalia voice called as she ran towards me and hugged me. Maid Thalia was the only person who cared about me in the moon claw clan and it hurt for her to see me like this.

“You are going to be fine, okay” she said as tears rolled down her eyes, but I shook my head slightly as I stared at her.

“I’m not but it’s fine” I said back as I pulled away from her.

“No don’t say that, it’s going to be okay” she said back as she wiped my tears.

“Here, I want you to have this” she said as she handed me a washed out book.

“What is this?” I asked as I took it from her.

“Your mothers journal, only open it when the time is right” she said as she smiled at me.

“How am I suppose to know when the time is right?” I asked her but before she could reply the guard from before burst into the room as he grabbed me by the arm.

“Enough, let’s go” he said as he dragged me away from maid Thalia, from the corner of my eyes, I could see her sobbing as she nodded her head towards me.

“She’s ready” the guard said as he threw me into the wooden sledge before binding my wrists tight with silver chains.

“Please….” I cried out as the silver seeped into my skin.

“Shut up” the other guard said as he hit me in the stomach causing me to cough out blood.

“Be careful with that one, we don’t want issues with Alpha Alaric” the other guard said as they dragged me away.

I stared back at the gates of the moon claw clan as rage surged through me.

I’m going to make them pay for what they did to me, I thought as the forest stretched further into the darkness….

****

After what felt like forever, the wooden sledge finally stopped moving.

“Get down” one of the guards said as he dragged me out of the sledge.

My eyes came in contact with the tall iron gates, the words ‘Blood Fang Tribe’ engraved in the middle with sharp red coloring. I took in a deep breath as the guard pushed me forward.

“The Moon Claw Clan has delivered the wolf-less omega” he said and the gates opened wide in front of us.

I felt my chest tighten as beads of sweat formed on my forehead, I instinctively moved  backwards but the other guard pushed me forward, making me lose my balance as I fell on the floor, the rough pavement scratching against my skin as a loud cry escaped my lips. The pain surged through my whole body, as the other guard pulled me up.

“Shut up” he said as he slapped me across the face, making my head tilt backwards as the sting of the slap lingered on my cheek.

“That’s enough now, don’t you think?” A voice called out as a man in his late 20’s walked up to us.

“You look pretty beaten up” the guy said as he stared at me. I tried looking up but I could barely see his face as my eyes were blurry from the pain of the slap.

He leaned closer towards me as he whispered into my ears. “Welcome to the pack Ava”. He said as a smirk curved at his lips.

Before I could say anything else I felt a sharp pain surge through me again and then everything went black…..

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
1
“… พอได้แล้วมั้ง” เสียงทุ้มปรามสาวน้อยที่เอาแต่ซุกซบหาไออุ่นจากแผงอกเปลือยเปล่า ชายหนุ่มกระชับคนในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ครู่หนึ่งเธอก็ส่งเสียงกระโชกโฮกฮาก“อีเปรี้ยว! อีพี่บิ๊กมันทิ้งกูได้ไง!”พีระพงษ์ส่ายหน้าไปมา เมื่อบอกให้เธอพอ...พอเถอะสำหรับการโอดครวญ น้ำตาแต่ละหยดซึ่งไม่ควรรินไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย และที่เขาอดทนแม่สาวน้อย ตั้งแต่ออกจากสถานเริงรมย์มา ยอมให้ยืมไหล่เป็นที่พึ่งทางใจบอบช้ำ ถึงแม้ว่าตนไม่ได้เป็นชายต้นเรื่องเลยหญิงสาวยังส่งเสียงอ้อแอ้โวยวาย ตัดพ้อต่อว่าแฟนหนุ่มที่คบหากันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง จู่ ๆ ทอดทิ้งกันไปไม่เอ่ยคำลา ทำให้เธอต้องไปซดเหล้าย้อมใจ“อีพี่บิ๊ก... ฮืออ เรียนหนังสือมาด้วยกัน รับปริญญาด้วยกัน ฮึก... ทำไมพี่ผิดสัญญากับหนู”“ไหนฟ้าบอกว่าเป็นพี่รหัส ทำไมเรียนหนังสือด้วยกันได้ล่ะครับ? รับปริญญาด้วยกันได้ยังไง...”“เรียนที่เดียวกัน... ฮือ... นั่นไง เรียนมอเดียวกัน... นั่งโต๊ะตัวเดียวกัน ฮึก ๆ”เสียงสะอื้นไห้ไม่ขาด กลิ่นสาเก แอลกอฮอล์หลายชนิดปนเปอยู่ในลมหายใจที่แผ่วเบา เธอคล้ายจะหลับก็ไม่หลับ เธอไม่สามารถหลับเพราะมีเรื่องรบกวนจิตใจ ขนาดซัดน้ำเปลี่ยนนิสัยเข้าไป ยัง
Read more
2
พีระพงษ์ไม่อยากพาสาวน้อยไปส่งในสภาพเมาเละเทะ กลัวว่าเธอจะถูกคุณพ่อคุณแม่ดุว่า แต่ถ้าพาไปส่งเลยก็ดูจะเป็นสุภาพบุรุษมากกว่าฉวยโอกาสนอนกกกอดแม่สาวตัวนุ่มนิ่มจนถึงรุ่งเช้ามีทางเลือกมากเสียเมื่อไร...เขาครุ่นคิดเรื่องนี้จนผล็อยหลับตามเธอไป ลืมตาตื่นอีกทีก็ไม่มีทางเลือกแล้วจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัว หยิบเชิ้ตสีครีมและกางเกงสแล็คมาสวม ค่อยทิ้งตัวลงนอนมองใบหน้าสดสวย พริ้มตาหลับสบาย ใจหนึ่งคงไม่อยากปลุก ยังลืมไปว่าเสื้ออาจยับ เขาไม่สนใจว่ามันจะยับเลยต่างหากกระทั่งเปลือกตาขาวใต้เครื่องสำอางสีน้ำเงินประกายกากเพชรระยิบระยับใต้อายไลน์เนอร์คมกริบ ขยับขึ้นลงเบา ๆ เธอหรี่ตาลงอีกครั้งเพราะอาการร้าวระบมไปทั่วศีรษะอันเนื่องมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เรียกเขาด้วยเสียงแหบพร่า“คะ... คุณ... พี...”“เมื่อคืนเรียกพี่พี ตอนนี้ก็เรียกพี่สิครับ หรือจะเรียกอาพี...”หญิงสาวเบิกตากว้าง ลุกขึ้นนั่งสำรวจสภาพตัวเองในทันทีด้วยท่าทางตื่นตระหนก หากพอรับรู้ได้ว่าไม่รู้สึกเจ็บตรงไหน เดรสสีดำตัวโปรดยังสวมอยู่ครบก็ค่อยโล่งใจ ก่อนจะส่ายหน้ามองไปรอบ ๆ ห้องตกแต่งด้วยโทนสีขาวสลับดำ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูมีมูลค่าคล้ายกับว่าเป็นบ้านหรูของหน
Read more
3
หากทวียศไม่หัดเล่นโซเชียลเพราะลูก ๆ ชวนให้ลองเล่น ได้หัดเข้ากลุ่มเฟซบุ๊กกับเขา คงไม่มีโอกาสได้พบเพื่อนเก่าอีกหลายคน เรียนหนังสือร่วมชั้นเรียน โรงเรียนมัธยมที่เดียวกันอย่างพีระพงษ์ก็เป็นรุ่นน้องของทวียศ ถึงแม้ว่าไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปี ยังคงมีความสนิทสนม มีมิตรไมตรีที่ดีต่อกัน“เก็บบ้านเสร็จแล้วหรือยังล่ะพี เรียบร้อยดีไหม...”“เรียบร้อยครับพี่ ขอบคุณพี่ยศมากเลยนะ เจ้าของบ้านเดิมจัดการเรื่องเอกสารให้ผมทุกอย่าง ค่าโอนก็ออกให้ บ้านหลังนี้ต่อเติมแล้วสวย เดินทางไปทำงานสะดวก”ร่างสูงในเชิ้ตทำงานหล่อเหลาหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาหนังสีขาว ส่งของฝากหลานให้เจ้าของบ้านกับมือ“นี่ของฝากหลาน วัยกำลังเรียนรู้หัดพูดหัดเดิน ผมแวะเซ็นทรัลซื้อผลไม้ของเล่นมาครับพี่...”“ขอบใจ ๆ”คุณตาท่าทางตื่นเต้น แววตาเป็นประกายขณะเปิดถุงพลาสติก ก้มลงดูตุ๊กตาผลไม้ที่แกะออกจากกันได้ ติดกันใหม่อีกครั้งเป็นของเล่นฝึกพัฒนาการของเด็กในอายุวัยขวบกว่า ๆ กว่าจะเงยหน้าขึ้นพูดคุยกับเพื่อนบ้าน“เอ้อ... วันก่อนพี่ขอบใจแกมาก แต่ว่าคราวหน้าคงไม่รบกวน พี่ล่ะเกรงใจแก”ชายหนุ่มยกมือโบกไปมา “ไม่ ๆ เลยพี่ พี่กวนผมได้ตลอด ไม่ต้องเกรงใจ ขอให้ก
Read more
4
“เอ๊ย... จริงหรอ? เป็นไงบ้างอะ กูขอโทษ ๆ กูไม่ได้จะว่ามึงเลยนะ กูไม่รู้อะ...”วิทยาอยู่กับคุณป้าคุณลุง ไม่ไกลจากหมู่บ้านของอิงฟ้ามากนัก เธอรู้จักกับทั้งคู่เป็นอย่างดี ต้องไปร่วมงานศพของคุณป้าอยู่แล้ว ขอบตาบวมช้ำทำให้เธอนึกสงสารเพื่อนจับใจ เลื่อนมือไปตบบ่าให้กำลังใจประสาคนสนิทสนมกัน“สวดเมื่อไร? เจ้าภาพพอไหม ให้กูไปช่วยงานศพป้าแป๋วนะ”“เออมึง คงสวดวันนี้อะ แต่ญาติกูเยอะ มึงไม่ต้องห่วงเรื่องเจ้าภาพ... ไป ๆ ขึ้นรถก่อน ๆ” หนุ่มร่างสูงใหญ่ชวนเพื่อนสาวขึ้นรถยนต์สีขาวห้าประตู รุ่นใหม่ตามฐานะทางบ้านของวิทยาอยู่ดี ๆ สีหน้าเศร้าหมองก็เปลี่ยนไป ดวงตาคู่คมเปล่งประกายหิวกระหาย เพียงนึกถึงเจ้าของร่างสูงใหญ่ในเสื้อเชิ้ตดูดีมีราคา อกผายไหล่ผึ่งเรือนร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามทำเอาหล่อนน้ำลายสอ“ผู้คนนั้นแซ่บนะยะ... ได้กินยังอะ เล่าให้เพื่อนฟังบ้างสิ”“อีเปรี้ยว... นั่นรุ่นพ่อเลยนะมึง สามสิบเก้าจะสี่สิบ...” พูดพลางเบะปากว่า “แก่”“ไม่เห็นแก่ตรงไหน ขนาดพ่อมึงยังไม่แก่ พ่อหนุ่มเขี้ยวคมก็ไม่เรียกแก่หรอกย่ะ”“เออ ถ้าเจออีกเอาไปเลย กูยกให้ กูไม่ need ไม่หงี่ไม่รีบร้อนอยากมีผัว”“ไม่เอาอะ ไม่แย่งเพื่อนสาวดี
Read more
5
ดวงตาคู่สวยสั่นไหว ไม่ละวางตาไปจากร่างสูงในเชิ้ตหล่อเหลาลายขวางสีน้ำเงินเข้ม ขับใบหน้าหล่อเหลาคมคายให้เขาดูเป็นผู้ใหญ่ที่มีเสน่ห์ การที่เขาได้มาเป็นเพื่อนบ้านในซอยสอง ซอยฝั่งตรงกันข้าม เป็นหนุ่มวันไนท์ไม่แสตนด์ เป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจของใครหรือเปล่า เธอก็ยังไม่รู้“เอ้อ... แล้วเก็บบ้านเสร็จหรือยังน่ะ?”“เรียบร้อยครับพี่ สองสามวันนี้ผมงานยุ่ง ๆ เลยเก็บของช้า แต่ว่าพวกกล้องวงจรปิดติดก่อนเก็บของ ย้ายมาวันแรก ๆ ก็ติดแล้วล่ะเพื่อความปลอดภัย มีอยู่ห้าตัวรอบบ้าน กล้องชัดมาก บันทึกย้อนหลังได้เป็นเดือน”“จริงเรอะ? ไหนขอดูหน่อยว่าชัดแค่ไหน เผื่อพี่จะได้ติดบ้าง บ้านเรามีเด็กเล็กด้วย”“ดี ๆ เลยนะ กล้องยี่ห้ออะไร แม่ว่าบ้านเราน่าจะติดสักตัวก็ดีนะ”“จะติดกล้องทำไมคะ คนอยู่ตั้งเยอะแยะ ไม่เหมือนบ้านคุณอาเขาอยู่คนเดียว ติดไปก็สิ้นเปลืองเงิน สิ้นเปลืองพลังงาน อุ๊ย คุณอา! โทรศัพท์สวยจังเลย ใช้รุ่นอะไรคะ?”อิงฟ้าคว้าโทรศัพท์ของคุณอามาอย่างไร้มารยาท ทำทุกคนตกใจไปหมด เพราะเธอยืนตัวตรงเป็นเสาหลัก ปิดปากเงียบตลอดจนคุณพ่อกับคุณอาจะเปิดกล้องวงจรปิดจากโทรศัพท์มือถือ เธอดันไปหยิบของของเขามา“ไปรู้ได้ยังไงล่ะ
Read more
6
“เรียบจบแล้วไม่ใช่ว่าจะทำอะไรก็ได้ ดูสภาพบ้านเรา เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาที่ไหน ลูกสาวคนนึงท้องกลับบ้านมา ทิ้งหลานให้ตายายเลี้ยงค่อยกลับไปสานต่อความฝันเป็นสก๊อย อีกคนเล่นรุ่นใหญ่... ดีนะที่เป็นพีระพงษ์ เพื่อนแม่”คุณแม่ไม่ติดขัดอะไรกับเพื่อนร่วมรุ่น แต่คุณพ่อเห็นจะอับอายกับลูกแต่ละคนเหลือเกิน จำเป็นต้องส่งแขก แถมดึกแล้วแต่ละคนยังส่งเสียงดัง รู้สึกเกรงใจเพื่อนบ้าน ถึงที่ผ่านมาจะลงทุนทำกำแพงผนังแบบอย่างดี ไม่ให้เสียงดังรบกวนเพื่อนบ้านลูกชายคนโตสุดยังไม่วายเดินตามน้องสาว ส่งเสียงอ้อแอ้เพราะเมาแอ๋ ลูกชายอีกคนเข้ามากอดคอน้อง ดึงแขนลากพาให้ไปส่งคุณอาถึงหน้าบ้าน“หน้าตาดีนะเรา สวยสุดในบ้านแล้วต้องหาผัวรวย ๆ แบบอาพีนี่แหละ เชื่อพี่ชาย พี่ว่าเขยคนนี้ผ่าน”“บ้านไม่ต้องนอนไอ้น้อง... นอนกับเพื่อนพ่อเพื่อนแม่นี่แหละ อย่าให้เสียชื่ออิงฟ้า เล่นทั้งทีต้องเล่นรุ่นใหญ่! คุณอาขา...” เสียงดัดแหลมเล็กของพี่ชายทำอิงฟ้ามองตาขวางวรรณภาทนไม่ไหวหันไปตะโกนว่าแบบเหมารวมยกเข่ง “ไอ้ห้อย ไอ้เปี๊ยก อิงฟ้า พวกมึงนี่นะ อยากโดนสักทีไหม!”--------------อย่าไปยุ่งวุ่นวายกับครอบครัวนี้เด็ดขาด อุตส่าห์ย้ายบ้านมาทั้งที ขอใ
Read more
7
อิงฟ้าตั้งแง่ผลักไสไล่ส่งใส่คุณอา สร้างกำแพงสูงชันไม่ให้เขาเข้าใกล้เธอ แม้กระทั่งว่าเขาพยายามพูดเรื่องคืนนั้นขึ้นมา เธอก็ทำเป็นไม่สนใจ จนเขาบอกกับเธอว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของเธอก็ได้ ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขาอยู่แล้ว ในช่วงเย็นที่ไปรับเธอกลับบ้านมาด้วยกัน เปิดภาพจากกล้องวงจรปิดย้อนหลังในมือถือให้ดูตามสัญญา เธอได้แต่หวังว่าเขาจะเป็นคนรักษาคำพูด“ลบได้ไหมคะ?”“ลบได้ แต่บันทึกข้อมูลย้อนหลังยังอยู่บนไอคลาวด์ ดึงขึ้นมาได้อยู่ดี ไม่รู้จะลบทำไม...”“ลบนะคะ ฟ้าขอร้อง ฟ้าไม่อยากให้พ่อแม่รู้ว่าฟ้าเมาแล้วเป็นแบบนี้...”“ครับ... ลบก็ลบ...”ชายหนุ่มยอมจัดการกับข้อมูลในโทรศัพท์ตามคำขอของสาวน้อย ที่นั่งทำหน้าหงิกหน้างออยู่บนโซฟากำมะหยี่สีขาว กลางห้องรับแขกของบ้านทาวน์โฮมสามชั้น แบ่งแยกเป็นสัดส่วน ต่อเติมอย่างสวยงามสมราคาบ้านหลักหกล้านในเดรสกระโปรงสวยแหวกข้าง พาดขาไขว่ห้าง เผยให้เห็นขาเรียวขานวลเนียนไร้รอยแผล เครื่องสำอางอ่อนประกายเหนือเปลือกตาขาวขับใบหน้าเรียวไข่ให้ดูสว่างสดใส เข้ากับเส้นผมสีน้ำตาลหยักเป็นลอนสวยยาวถึงกลางหลัง ตามแฟชั่นสาว ๆ ในสมัยนี้ นาฬิกาเรือนสีชมพู กระเป๋าหนังสีขาววางอยู่ข้าง ๆ เป็น
Read more
8
ชายหนุ่มแน่ใจว่าเธอมีสติ จดจำเขาได้เพียงไม่ยอมรับในความรู้สึกที่มี ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามนั่นทำให้เขาสุดอดกลั้นกับสาวน้อยผู้ขีดเส้นกั้นกลางไว้ด้วยคำว่า อา-หลาน ในเมื่อเขาเสร็จเธอไปแล้ว ทั้งร่างกายไม่รักดียังทำงานตามคำสั่งของหัวใจ...เย็นวันนี้เขาเลิกงานช้ากว่าไม่ได้แวะไปรับเธอที่ทำงาน แต่เห็นว่าอิงฟ้าไม่ได้ออกไปไหน เลยแอบไปชะโงกคอมองหาอยู่หน้าบ้าน‘ก็ไม่ใช่หลานแท้ ๆ เสียหน่อย แค่ลูกสาวเพื่อน ตอนนี้ยังมาเป็นเพื่อนบ้าน’คิดพลางลอบยิ้มกรุ้มกริ่ม คุณอาหนุ่มแต่งกายดีมีภูมิฐาน เสื้อเชิ้ตลายขวางเก็บชายเรียบร้อยในกางเกงสแล็คและเข็มขัดเป็นเงามัน มือกอดขวดไวน์ราคาแพง ด้วยความตั้งใจว่าจะนำไวน์ไปเป็นของฝากรุ่นพี่ระหว่างมื้อค่ำ ก่อนจะพบว่าสองพ่อลูกยืนถกเถียงกันอยู่หน้าบ้านคุณพ่ออยู่ในชุดลำลองเปรอะเปื้อน เสื้อยืดสีเทาดำเป็นกระหย่อมเพราะเพิ่งกลับมาจากอู่รถจักรยานยนต์ ลูกสาวเพิ่งเลิกงาน สวมเดรสสีดำผ้าชีฟองแขนสั้นคลุมทับด้วยเสื้อสูท สะพายกระเป๋าหนังสีขาวเป็นเงามันใบใหญ่ กำลังจะออกไปข้างนอกคนหนึ่งต่อว่าเสียงดัง คนหนึ่งเถียงด้วยน้ำเสียงธรรมดา ๆ“โธ่พ่อ... หนูต้องออกไปคุยงานลูกค้า หนูดูแลตัวเองอย
Read more
9
ในห้องกว้างที่มีผนังสีขาวสะท้อนกับแสงสีเหลืองนวลจากโคมไฟระย้า พาลให้นึกถึงวันวานที่สนทนากันใต้แสงสีเสียงแห่งโลกมายาพีระพงษ์ไม่มีความคิดในทางร้าย หากว่าเธอเมาเขาต้องไปส่งถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ อยู่ดี ๆ หญิงสาวในเดรสทำงานกลับลุกขึ้นมานั่งฝั่งเดียวกัน“มึนแล้วมั้ง… กลับบ้านได้แล้วไป อาไปส่ง”“ฟ้ายังไม่เมาค่ะ กำลังดี...” เธอช้อนสายตายั่วยวนมองคุณอา ขณะเกิดแผนการบางอย่าง เปลี่ยนที่นั่งจากโซฟานุ่ม ๆ เป็นหน้าตักของคุณอาหนุ่ม ซึ่งแทนที่เขาจะตกใจ ตักเตือนเธอให้สำรวมกิริยาเสียหน่อย กลับถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย“มีอะไรครับ?”“ไม่ใช่ว่า... อาพีถูกใจฟ้านะคะ”“เคยบอกไปแล้ว” แม้อีกฝ่ายนั้นอาจเมาจนจำไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ ในอ้อมแขนที่ขยับขึ้นกอดเอวคอดบาง ตาคมหลุบมองแก้มแดงซ่านเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ พีระพงษ์อ่านความคิดของแม่สาวน้อยออกอย่างทะลุปรุโปร่ง“จะมายั่วอาให้พ่อไม่ไว้ใจอาน่ะ ไม่น่าจะได้ผล คิดให้ดี ๆ ระวังโดนจับแต่งเป็นเมียอา”“แล้วอาพีไม่กลัว... ต้องสละโสด? อาอยากมีเมียเป็นเด็กเอาแต่ใจอย่างฟ้าหรือคะ”“อาไม่เสียหายนะ แถมอยู่ในวัยสมควรมีครอบครัว มีเมียเด็กสักคนไม่ใช่ปัญหา... อามีวิธีจัดการกับเด็กดื้
Read more
10
“ฟ้าบอกเอาไว้ก่อน พี่เขากินเหล้าที่บ้านน่ะดี จะได้ไม่ไปทำเสียงดังที่อื่น”“ฟ้า...” ในน้ำเสียงเข้มขึ้นเรียกคนที่กำลังจัดการกับยำหมูยอในจานพลาสติก เพื่อจะนำไปให้พี่ชาย เธอสวมเดรสทำงานสีขาวเข้ารูป สมส่วนเอวคอดบาง ที่เขาเคยกอดจับ อิงฟ้าเอวเล็กตัวบางแค่โอบแขนข้างเดียวมิดชิดริมฝีปากสีชมพูหวานของเธอดูน่ารักสดใส สีเดียวกับแก้มนวลแดงชมพู ขณะเอี้ยวกลับมามองเขา“ไม่กลัวหนุ่ม ๆ ขี้เมาหรือ? เวลาเมา ฟ้าเองก็ไม่มีสติ ถ้ามีคนเมามาบุกห้องทำไง”“ฟ้าล็อกประตูเรียบร้อยดีค่ะ แล้วใครจะเข้ามา น้องสาวฟ้าก็อยู่อีกหลัง ฟ้าไปนอนกับน้องสาวประจำ ที่บ้านอยู่กันตั้งหลายคน เดี๋ยวป้ากับลุงกลับมาดึก ๆ”“ไม่รู้ตัวหรือว่าเป็นคนสวย...”คนถูกชมนิ่งงันไป มองเห็นความเป็นห่วงของคุณอาผ่านใบหน้าเคร่งขรึม ถึงแม้ว่าเธอจะพูดออกมาเองว่าไม่มีอะไร พี่ชายทั้งสองคนของเธอเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว เธอก้มหน้าลงจัดวางอาหารต่อ ตอบเสียงอ่อน“รู้ค่ะ...”“ขนาดอายังอดใจไม่ไหว ถ้าเป็นคนอื่นล่ะ? เกิดเมาหน้ามืดตามัวขึ้นมา แน่ใจนะว่านอนคนเดียวได้ ไม่กลัวใครย่องเข้าห้อง...”อิงฟ้าส่งสายตาเย็นชาแทนคำตอบ แต่เธอไม่ได้ผลักไสไล่ส่งเขาอย่างเคยดูเหมือนว่า
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status