ไร้เสน่หา

เธอชื่อพรนับพัน ที่แปลว่า มากด้วยพร แต่เธอปรารถนาเพียงแค่พรเดียวคือ ขอให้ได้ความรักจากใครสักคน...แค่คนเดียวก็พอ ...................... การแต่งงานที่ไร้ซึ่งความรักจากคนที่ขึ้นชื่อว่าสามี นำความปวดร้าวทั้งกายและใจให้เธอไม่น้อย พรนับพันหวังว่า พรที่เธอขอจะสัมฤทธิ์ผลในสักวันหนึ่ง วันที่สามีไร้รัก จะรักเธอสุดหัวใจ..

“เขาใช้เธอเป็นตัวหลอกเพื่อให้ผู้หญิงอีกคนรับรัก กักขังเธอไว้ด้วยคำลวง ข่มขู่เพื่อให้เธอยอมจำนน อีกคนคือผู้หญิงที่เขาเฝ้ารักมานาน ส่วนเธอก็เป็นได้แค่คนที่เขาไม่ได้รัก”

"ยั่วอีกแล้ว" "ทำไมคะ เบลไม่สวยเหรอ" "สวย" "สวยแล้วทำไมไม่รักไม่ชอบสักที" ศิวะถอนหายใจเบาๆ ก่อนตอบ "รักไม่ได้" "รักไม่ได้? ทำไมถึงรักไม่ได้ล่ะคะ" เบญญาออดอ้อนเก่งจนเขาแทบบ้า พอถูกรุกหนักเข้าสุดท้ายศิวะก็ไม่อาจต้านทานไหว คิดว่าจะยอมโอนอ่อนให้ครั้งนี้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น แต่...ลืมอะไรไปหรือเปล่าคุณศิวะ มีครั้งแรกมันก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ห้า... จากที่ว่าไม่รักแน่ๆ ให้ตายยังไงก็ไม่รัก รับรองได้เลยภายในสามเดือนนี้จะทั้งรัก ทั้งหลง ทั้งเอ็นดู จนโงหัวไม่ขึ้น

เขาบอกจะแต่งงานกับเธอหลังจากเธอเรียนจบ ก่อนที่เขาจะหายไปอยู่ต่างประเทศหลายปี เมื่อกลับมาเจอเธออีกครั้ง เขากลับบอกเธอว่า “ในใจของฉัน มันไม่มีเธออยู่ในนั้นเลยจริงๆ”

เขาไม่เคยต้องการความรัก… ส่วนเธอก็ไม่เคยคิดจะมอบหัวใจให้ใคร เมื่อ “พราวพานิช” ทายาทสาวตระกูลหมื่นล้าน ถูกบังคับให้กลับจากอังกฤษเพื่อแต่งงานพยุงธุรกิจครอบครัว ชีวิตที่เคยเลือกเองได้กลับถูกกำหนดด้วยข้อตกลงที่ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ขณะที่ “อัคร เทวากร” นักธุรกิจหนุ่มผู้เย็นชาและทรงอิทธิพล มองว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงเกมผลประโยชน์ และเชื่อว่าผู้หญิงที่กำลังจะเป็นภรรยาของเขาเป็นแค่คุณหนูที่ไม่เคยรู้จักโลกความจริง จากคนแปลกหน้าที่ไม่ถูกชะตากันตั้งแต่แรกพบ สู่คู่สามีภรรยาที่ถูกผูกมัดด้วยหน้าที่และสัญญา เมื่อระยะห่างระหว่างหัวใจกับความใกล้ชิดเริ่มเลือนหาย ความรู้สึกที่ต่างฝ่ายพยายามปฏิเสธกลับค่อย ๆ เติบโตขึ้นอย่างเงียบงัน ท่ามกลางศึกธุรกิจ การหักหลัง ความเข้าใจผิด และแรงกดดันจากครอบครัว ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการคลุมถุงชนจะกลายเป็นรักแท้ได้หรือไม่… หรือสุดท้ายแล้ว “วิวาห์ไร้รัก” จะเหลือเพียงความทรงจำที่ไม่มีวันหวนคืน

สิ่งที่เธอมีข้างกาย คือ…สามี แต่สิ่งที่เธอไม่เคยได้จากสามี คือ…ความรัก