วิวาห์ไร้รัก

เสียงเครื่องยนต์ครางกระหึ่มอย่างนุ่มนวลของรถยนต์ซีดานหรูสัญชาติยุโรปเคลื่อนตัวผ่านประตูรั้วเหล็กดัดสีดำอัลลอยด์ขนาดใหญ่ ซึ่งสลักอักษรย่อตระกูล “อัครเดชากุล” ไว้อย่างวิจิตรบรรจง สองข้างทางเดินมุ่งสู่ตัวคฤหาสน์ทอดยาวผ่านสวนหย่อมสไตล์อังกฤษที่ถูกตัดแต่งต้นไม้ทุกต้นอย่างประณีตไม่มีที่ติ แสงแดดยามบ่ายจัดของกรุงเทพมหานครส่องกระทบผิวน้ำในสระน้ำพุหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ ส่งประกายสว่างไสวราวกับเกล็ดเพชรที่โปรยปรายพราวพิชชา หรือ พราว ทอดสายตามองภาพความคุ้นเคยเหล่านั้นผ่านกระจกติดฟิล์มมืดของตัวรถด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก มือเรียวบางที่ประดับด้วยเล็บสีนู้ดสุขภาพดีกำสายกระเป๋าถือแบรนด์เนมใบหรูในตักแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว ซีดเซียวไม่ต่างจากสีหน้าของเธอในยามนี้เธอเพิ่งเดินทางมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน หลังจากถูกคำสั่งด่วนที่สุดของบิดาเรียกตัวกลับจากประเทศอังกฤษ ทั้งที่เธอกำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาโทด้านแฟชั่นและการจัดการแบรนด์หรู และเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่เดือนก็จะจบการศึกษา แต่สายโทรศัพท์ข้ามทวีปจาก พลโทประวิตร บิดาผู้ทรงอิทธิพลและเฉียบขาดกลับไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธ“กลับมาเมื

แสงสว่างแห่งเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านบานกระจกสูงเฉียดฟ้าของโรงแรมหรูระดับหกดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา บรรยากาศภายในห้องสวีทขนาดใหญ่คลาคล่ำไปด้วยช่างแต่งหน้า ช่างทำผม และดีไซเนอร์ชื่อดังระดับประเทศที่พากันรุมล้อมร่างระหงของ พราวพิชชา ช่างแต่งหน้ามือทองกำลังสะบัดแปรงลงบนผิวหน้าเนียนละเอียดอย่างเบามือ ในขณะที่พราวพิชชานั่งนิ่งดั่งตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ แววตาคู่สวยทอดมองออกไปภายนอกกระจกอย่างเลื่อนลอยวันนี้คือวันที่ทุกอย่างในชีวิตของเธอจะถูกผูกมัดอย่างเป็นทางการ... วันวิวาห์หมื่นล้าน ที่สื่อมวลชนทุกแขนงต่างพาดหัวข่าวว่าเป็นงานแต่งงานแห่งทศวรรษ“คุณหนูพราวคะ ลองส่องกระจกดูสิคะ สวยงามราวกับเจ้าหญิงเลยค่ะ” เสียงดีไซเนอร์เอ่ยชมด้วยความจริงใจพราวพิชชาค่อย ๆ ดึงสายตากลับมามองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานใหญ่ เธอกำลังสวมชุดเจ้าสาวเกาะอกสีขาวออฟไวท์ (Off-White) ที่สั่งตัดพิเศษจากปารีส ตัวเสื้อปักด้วยคริสตัลสวารอฟสกี้และลูกไม้ฝรั่งเศสอย่างประณีต ขับเน้นทรวงอกอวบอิ่มและเอวคอดกิ่วอย่างพอดิบพอดี กระโปรงสุ่มยาวลากหางไปตามพื้นหินอ่อนทอประกายสว่างไสว ลำคอระหงประดับด้วยสร้อยเพชรน้ำงามประจำตระกูลอัครเดชากุลเธอสวย

ความเงียบงันภายในรถยนต์ซีดานหรูคันยาวเคลื่อนตัวผ่านแสงสีเสียงอันศิวิไลซ์ของค่ำคืนในกรุงเทพมหานครอย่างเชื่องช้า แสงไฟนีออนสีจัดจ้านริมทางสาดส่องกระทบใบหน้าคมคายสลักเสลาของอัครินทร์ที่นั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนขอบหนังแท้เป็นจังหวะตามความรู้สึกบางอย่างที่อัดแน่นอยู่ในอก ท่าทางของเขาดูนิ่งสงบ ทว่าดวงตาเรียวรีกลับดุดันและฉายแววกรุ่นโกรธจาง ๆ ยามเหลือบมองร่างระหงของภรรยาในนามที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆวันนี้พราวพิชชาอยู่ในชุดราตรียาวผ้าไหมชีฟองสีเทาเงิน (Silver Grey) แหวกอกลึกโชว์เนินเนื้ออวบอิ่มชวนมองและผิวขาวออร่าดุจน้ำนมบริสุทธิ์ แผ่นหลังเนียนละเอียดเปลือยเปล่าท้าทายสายตา เรือนผมยาวสลวยถูกม้วนเป็นลอนใหญ่ปัดไปไว้ข้างหนึ่งเผยให้เห็นลำคอระหงยาวที่ประดับด้วยสร้อยเพชรเม็ดเล็ก ชุดที่เธอเลือกในค่ำคืนนี้มันช่างงดงาม สง่างาม ทว่าแฝงความเซ็กซี่เย้ายวนใจจนชายหนุ่มแอบกำพวงมาลัยแน่นด้วยความรู้สึกหวงแหนลึกลับที่เขาเองก็ไม่อยากจะยอมรับ“งานเลี้ยงคืนนี้เป็นงานสโมสรโรตารี่ระดับนานาชาติ แขกเหรื่อส่วนใหญ่เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองระดับท็อปของประเทศ” อัครินทร์เอ่ยทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงทุ้

ความบอบช้ำจากคำพูดกดดันของคนเป็นแม่สามี และมรสุมอารมณ์รักอันเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปในค่ำคืนพายุฤดูร้อน ทิ้งร่องรอยแห่งความเปลี่ยนแปลงไว้ในใจของคนทั้งสองอย่างลึกลับ รอยสีกุหลาบจาง ๆ ที่ยังคงประดับอยู่บนเนินอกขาวและซอกคอระหงของพราวพิชชา คือหลักฐานชั้นดีที่ตอกย้ำว่า ‘ข้อตกลงแต่งงานในนาม’ นั้นบัดนี้แทบจะไร้ความหมายสิ้นดีอัครินทร์แสดงออกถึงความรับผิดชอบและความคลั่งรักระดับมหาเศรษฐีด้วยการเคลียร์ตารางงานข้ามสัปดาห์ด่วนที่สุด เขาสั่งเตรียมเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวเพื่อพาร่างบางหนีความวุ่นวายของสังคมไฮโซเมืองกรุง ลัดฟ้ามาพักผ่อนที่เกาะส่วนตัวของตระกูลอัครไพศาลทางภาคใต้ของไทยทันทีซ่า... ซ่า...เสียงคลื่นซัดสาดกระทบหาดทรายขาวละเอียดดังระรัวเป็นจังหวะนุ่มนวล ลมทะเลพัดโชยเอากลิ่นไอเค็มจาง ๆ เข้ามาปะทะผิวเนื้อ พราวพิชชายืนอยู่ตรงระเบียงไม้สักของวิลล่าหรูหลังใหญ่ริมหน้าผา ทัศนียภาพตรงหน้าคือท้องทะเลสีครามไล่เฉดไปจนถึงสีฟ้าอมเขียวมรกตกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา เธอสวมชุดเดรสยาวผ้าพลิ้วสีขาวบริสุทธิ์ ตัวเสื้อด้านหลังแหวกลึกโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียดสะท้อนแสงแดดยามเย็นความเงียบสงบที่ปราศจากสายตาคอยจับจ้องของ

แสงอาทิตย์ยามสายของวันใหม่สาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ของเพ้นท์เฮ้าส์หรู ทว่าบรรยากาศในเช้าวันนี้กลับแตกต่างจากทุกวัน ความตึงเครียดอันมหาศาลไม่ได้มาจากเรื่องบนเตียง แต่เป็นหน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ตรงปลายเตียงที่กำลังรายงานข่าวเศรษฐกิจด่วนที่สุด“...สถานการณ์ล่าสุดของตระกูลอัครเดชากุล กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตความเชื่อมั่นอย่างรุนแรง หลังจากมีข่าวลือสะพัดว่า โครงการเมกะโปรเจกต์ ดิ โอเอซิส ถูกสั่งระงับการก่อสร้างชั่วคราวจากปัญหาสภาพคล่อง ส่งผลให้หุ้นในเครืออัครเดชากุลร่วงดิ่งลงเหวกว่า 15% ภายในเวลาเพียงสองชั่วโมงของการเปิดตลาดเช้าวันนี้ ด้านนักวิเคราะห์หวั่น หากไม่มีทุนใหญ่เข้ามาช้อนซื้อและค้ำประกันร่วม ตระกูลหมื่นล้านนี้อาจต้องเผชิญภาวะล้มละลาย...”พราวพิชชานั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงหนา มือเรียวบางกำผ้าห่มแน่นจนสั่นระริก หยาดน้ำตาที่เพิ่งแห้งเหือดจากบทรักอันดุเดือดเผ็ดร้อนเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา กำลังจะเอ่อรื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความวิตกกังวลถึงครอบครัว ข่าวนี้มันรุนแรงกว่าครั้งไหน ๆ และดูเหมือนว่าจะมี ‘มือมืด’ จงใจปล่อยข่าวเพื่อขยี้ตระกูลของเธอให้จมดินหมับ...สัมผัสอุ่นหน