ไม่เคยคิดจะผูกพัน (จบ)

ตอนที่ 2เข้าหาเขาเอง"ตอนนี้ถ่วงเวลาไปได้ แต่อีกสักพักคุณศิวะต้องให้คนมาไล่จี้แน่ ดาวฉันไม่พร้อมหย่าตอนนี้"จิดาพาช่วยเพื่อนคิด พอคิดออกแล้วก็เผยรอยยิ้มร้าย"ถ้าไม่อยากหย่าก็ทำให้สามีในนามเป็นสามีจริงๆ ซะเลยสิ""จะบ้า แค่หน้าเขาฉันยังไม่เคยเห็น เขาจะมาพิศวาสฉันได้ยังไง""แล้วทำไมแกไม่เข้าหาเขาเองละ บริษัทในเครือนิลปกรณ์ที่เขาทำงานอยู่แกก็รู้จักไม่ใช่เหรอ"หลังจากจิดาพากลับไปแล้ว เบญญาขนบรรดาสมุดบัญชีธนาคารทั้งหลายแหล่มาเปิดออกดู เผื่อว่าก่อนหน้านั้นตัวเองจะมีหัวคิดดีๆ โอนเงินไปเก็บไว้สักก้อน แต่สิ่งที่ได้เจอหลังจากเปิดหน้าสมุดคือยอดค้างในบัญชีละสิบบาทยี่สิบบาทหรือว่าจะต้องไปตามจีบสามีตัวเองจริงๆ ?หญิงสาวมองตัวเองผ่านกระจกเงา หันซ้ายทีขวาทียิ้มบ้างทำหน้าบูดบึ้งบ้าง สะบัดผมที่ยุ่งเหยิงแล้วใช้มือสางอย่างลวกๆ จากนั้นใช้ปลายนิ้วชี้กดมุมปากฝืนยิ้มแล้วพึมพำคนเดียว"สองปี ขอแค่สองปีเท่านั้น จะคิดใหม่ทำใหม่ขยันเก็บเงิน พอถึงตอนนั้นคุณศิวะอยากหย่าก็จะไม่ว่าเลยสักคำ สวยๆ แบบนี้มันก็ต้องหลอกล่อผู้ชายให้หลงเสน่ห์ได้บ้างแหละ งั้นพรุ่งนี้เช้าก็อาบน้ำทาแป้งดีๆ แล้วไปหาเขาที่บริษัท"เช้าวันรุ่งขึ้น

ตอนที่ 4แน่ใจเช้าวันรุ่งขึ้นเบญญาถูกปลุกให้ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ร้องครวญ ตอนแรกนึกว่าแก๊งคอลเซนเตอร์ปอยเปตโทรมา Goodmorning ที่ไหนได้เป็นนัดเรียกสัมภาษณ์งาน เบญญาดีดตัวลุกจากที่นอนทั้งที่ยังซึมกะทือ พอตั้งสติได้ก็รีบวิ่งแจ่นเข้าไปอาบน้ำแต่งตัววันนี้เธอสวมใส่ชุดที่เรียบร้อยหน่อย แต่งหน้าเบาๆ ให้ดูเป็นธรรมชาติมากกว่าเมื่อวาน เพราะรู้แล้วว่าแต่งหน้าแนวโต่วอินมันเอามาใช้ในชีวิตจริงไม่ได้หลังจากทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็เรียกรถรับจ้างมารับ ที่ไม่ได้ให้คนขับรถไปส่งเพราะกลัวว่าสามีจะเห็นเข้าแล้วสงสัย เบญญาถูกพาตัวเข้าไปในห้องสัมภาษณ์งาน ภายในห้องอุณหภูมิเย็นเฉียบมีพนักงานฝ่ายบุคคลนั่งรออยู่ก่อนแล้ว"สวัสดีค่ะ ฉันเบญญา สว่างไสวค่ะ""สวัสดีค่ะ ดิฉันเห็นใบสมัครของคุณแล้ว แน่ใจใช่มั้ยคะว่าจะทำตำแหน่งนั้นจริงๆ"จากประวัติการศึกษาที่เขียนมาในใบสมัคร ทำให้พนักงานฝ่ายบุคคลต้องถามย้ำอีกรอบ "แน่ใจค่ะ"เบญญายิ้มแห้งๆ แล้วพยักหน้า อยากสารภาพไปตามตรงว่าเมื่อวานติ๊กตำแหน่งมั่วๆ ไม่ได้ดูอะไรเลย เผลอสมัครตำแหน่งอะไรจำไม่ได้หรอก แต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยก็ยังได้ทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกับคุณศิวะ"ฉันผ่านก

ตอนที่ 6ไม่ได้แอบนะคะ"สนุกมากมั้ยครับแอบดูคนอื่นแบบนี้""ไม่ได้แอบนะคะ""ก็เห็นอยู่ว่าแอบหลังเสามองนานแล้ว""คุณศิวะพูดเกินไป๊"เบญญาลากเสียงสูงแล้วตบท้ายด้วยเสียงหัวเราะแหะๆ คนกำลังเดินอยู่ดีๆ ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ จะมีซิทคอมให้ดู แล้วนี่เขาไม่ต้องรีบเข้าไปเคลียร์งานหรือยังไง ถึงมีเวลามาถามคำถามจับผิดแม่บ้านอยู่ได้"แล้วนี่มันเวลาอะไรแล้วครับ ทำไมถึงได้ยืนแทะไก่ย่างอยู่อีก ไม่ต้องทำงานแล้วเหรอ"  ถามได้ใจตรงกันเป๊ะ"อุ้ย! ทำสิคะ จะรีบไปทำงานเดี๋ยวนี้ค่ะ""เดี๋ยวครับ"เบญญาหันกลับมาโปรยยิ้มหวาน"ตอนเข้าไปทำความสะอาดห้องของผม ไม่ต้องไปหยิบจับอะไรบนโต๊ะย้ายไปย้ายมา ผมไม่ชอบ"ถึงแม้จะหน้าชานิดหน่อยแต่เบญญาก็ยังยิ้มได้อยู่ ที่เขาไม่ชอบคงไม่ใช่แค่เรื่องงานแต่ไม่ชอบขี้หน้าเธอเสียมากกว่า"เข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปเบลจะไม่หยิบจับอะไรบนโต๊ะทำงานของคุณศิวะอีก"ชายหนุ่มพ

ตอนที่ 8ต้องนอนกับคุณมั้ย"เปิดใจคุยกันเลยครับ เรื่องมันจะได้จบๆ" ศิวะย้ำอีกครั้งหรือเธอควรบอกไปว่าอยากได้เงินค่าเซ็นใบหย่าสักสิบล้านดีไหม แต่ใครมันจะกล้าพูดโต้งๆ ออกไปแบบนั้นเล่า"เบลยังไม่มีที่ไปค่ะ"เบญญาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น เขาเองก็ไม่ได้ว่าอะไรรอฟังด้วยสีหน้าเรียบเฉย"เบลขอเวลาสักสามเดือนได้มั้ยคะ สามปีที่ผ่านมาเบลไม่ได้มีงานประจำทำเพราะต้องดูแลคุณย่าสิตางค์ ตอนนี้เบลติดปัญหาเรื่องเงินนิดหน่อย ระหว่างสามเดือนนี้เบลขออยู่บ้านหลังนั้นไปก่อนได้มั้ยคะ ตั้งใจว่าจะหาที่อยู่ใหม่ให้ได้ภายในสามเดือนค่ะ""พูดแบบนี้ตั้งแต่ทีแรกก็จบแล้ว งั้นเรื่องเงินที่ผมเคยให้ทุกเดือนก็ยังจะโอนให้เหมือนเดิมจนถึงวันที่คุณเซ็นใบหย่า ถือซะว่าเป็นค่าตอบแทนที่คุณช่วยดูแลคุณย่าของผม"แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะว่าง่ายขนาดนี้ เบญญาทำหน้างงๆ พอตั้งสติได้ก็รีบกล่าวขอบคุณ"ขอบคุณนะคะ แต่มีเงื่อนไขแค่นี้ใช่มั้ย"ก็แบบว่าจะต้องเป็นนางบำเรอของคุณแลกกับการได้นอนกอดทะเบียนสมรสอะไรประมาณนี้ไหม ถ้าอยากได้เด็กเลี้ยงก็จะเป็นให้ หากอยากได้จำเลยรักก็บอกมา เจ็บแค้นเคืองโกรธให้โทษเบญญาได้เลย"เงื่อนไข?""ก็ เอ่อ...ต้อ

ตอนที่ 10ทานมื้อเช้าก่อนวันรุ่งขึ้นเบญญาตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง พอตื่นแล้วก็รีบเข้าครัวมาทำขนมปังปิ้งเตรียมไว้สองที่ การใช้ชีวิตร่วมกันฉันสามีภรรยาวันแรกมันก็จะเขินๆ หน่อย แต่แยกห้องกันนอนแบบนี้ไม่รู้เรียกว่าสามีได้หรือเปล่าพอเปิดตู้เย็นหาดูอาหารที่พอจะเอาออกมาทำกินได้ เจอแต่สินค้าป้ายเหลืองทั้งแถบ! เบญญายืนอึ้งกิมกี่ไม่รู้ว่าจะหยิบชิ้นไหนออกมาทำดี ไส้กรอกเวียนนาที่เคยซื้อมามันหมดอายุตั้งแต่สามวันที่แล้ว ส่วนนมพาสเจอร์ไรซ์ก็หมดอายุวันนี้ ถ้าเป็นตัวเธอกินเข้าไปก็อาจไม่มีปัญหาอะไรหรอก กระเพาะลำไส้ชินชากับของพวกนี้แล้ว แต่สำหรับศิวะนั้นไม่ใช่ เขาเป็นผู้ดีมีอันจะกินตั้งแต่เกิด ไม่เคยต้องอยู่อย่างอดๆ อยากๆ จะมากินของหมดอายุเหมือนเธอได้ยังไงสุดท้ายบนโต๊ะก็มีเพียงขนมปังปิ้งสองแผ่นกับกาแฟดำ เบญญาทำให้ได้เท่านี้จริงๆ คิดอยากเอาใจเขาแต่เงินในกระเป๋าไม่อำนวย ความประทับใจของเช้าวันแรกที่ได้ร่วมชายคาเดียวกันก็คงจะติดลบอีกตามเคยเสียงเดินลงบันไดทำให้เบญญาต้องละสายตาจากแก้วกาแฟ เธอแหงนหน้าขึ้นมอง เขาถือแฟ้มเอกสารมาด้วยสองสามฉบับ เบญญาลุกขึ้นพร้อมส่งเสียงเรียกเขาไว้"คุณศิวะคะ ทานมื้อเช้าก่อนค่ะ