คฤหาสน์ ราคาในนวนิยายดังอิงจากคฤหาสน์จริงหรือไม่

เปาโลเข้าทำงานเป็นพ่อบ้านที่คฤหาสน์ลูเชียนโน่ ที่ภายในคฤหาสน์มีแต่เรื่องประหลาด ทั้งคฤหาสน์มีเจ้านายเพียงแค่สองคน ที่เปาโลมารู้ที่หลังว่าทั้งคู่กำลังแข่งกันจีบชิงหัวใจพ่อบ้านอย่างเขา

ในวันทำบุญเรือนใหม่ ห้องนอนใหญ่ที่คุณแม่จัดเตรียมไว้ให้เป็นห้องหอ บนฟูกนั้นมีหญิงสาวร่างอรชรนอนหลับใหล หญิงประหลาดแต่งกายประหนึ่งชุดขี่ม้าของสตรีตะวันตก ทว่าวงหน้ากลับทำให้ ‘คุณหลวงพร้อม’ ติดตรึง และไม่ทันที่หัวใจจะยั้งคิด ริมฝีปากร้อนรุ่มก็ทาบปิดกลีบกุหลาบบอบบางทันที ‘นิราวดี’ ต้องกรี๊ดแตกเมื่อถูกบุรุษลึกลับขโมยจูบ!! และต้องกรี๊ดมากขึ้นเมื่อคิดว่าตัวเองตายแล้วมาเกิดในชาติใหม่หรือไม่ก็อยู่ในโลกวิญญาณ เพราะจำได้ว่าขณะรีบรุดไปหาศิลปินในดวงใจ ตะแกรงเหล็กปิดทางระบายน้ำดันยุบตัว จากนั้นร่างก็ร่วงลิ่ว สติดับวูบ และเมื่อตื่นก็มาเจอเทพบุตรขโมยจูบ ซ้ำยังอยู่ในห้องหับที่เหมือนย้อนอดีตไปสู่ละครพีเรียด!!

เมื่อสามียื่นหนังสือหย่า แม่สามีขับไล่ และนางต้องออกจากจวนพร้อมเงินเพียงห้าตำลึง ทุกคนต่างเชื่อว่าชีวิตของ กู้หว่านหนิง จบสิ้นแล้ว แต่ไม่มีใครรู้ว่า...ผู้หญิงที่ถูกทอดทิ้งคนนี้ จะสร้างอาณาจักรการค้าด้วยสองมือของตนเอง จากแผงหมั่นโถวเล็ก ๆ ริมถนน สู่ร้านอันดับหนึ่งของเมือง จากแม่ค้าสามัญชน สู่พ่อค้าหลวงหญิงคนแรกของราชวงศ์ นางฝ่าฟันทั้งการกลั่นแกล้ง การวางเพลิง การปลอมสินค้า และสงครามการค้าระหว่างแคว้น จนก้าวขึ้นเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งที่สุดใต้หล้า เมื่ออดีตสามีที่เคยทอดทิ้งย้อนกลับมาขอคืนดี สิ่งที่เขาได้รับมีเพียงรอยยิ้มเย็นชาและคำปฏิเสธต่อหน้าผู้คนทั้งเมือง "วันที่เจ้าหย่าข้า คือวันที่เจ้าสูญเสียสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต"

ชาติก่อนเธอคือโปรดิวเซอร์มือทอง ผู้ปั้นศิลปินจนโด่งดังทั่วประเทศ แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในร่าง "หลินเยว่ฉี" อนุภรรยาผู้อาภัพที่ถูกเมียหลวงรังแก สามีเย็นชา และทั้งจวนมองเป็นเพียงของไร้ค่า แทนที่จะก้มหน้าทน... นางกลับเลือก หย่า! พร้อมแบกเงินก้อนสุดท้ายออกจากจวนตระกูลเซียวอย่างสง่างาม ในเมื่อโลกนี้ไม่มีวงการบันเทิง ถ้าอย่างนั้นนางก็จะสร้างมันขึ้นมาเอง จากตึกร้างที่ผู้คนร่ำลือว่าผีสิง สู่ "หอรวมดารา" ที่ปลุกกระแสความบันเทิงครั้งใหญ่ที่สุดในแผ่นดิน ปั้นเด็กกำพร้าให้กลายเป็นดาวเด่น สร้างการแสดงที่ผู้คนไม่เคยเห็น ขายสินค้าที่คนทั้งเมืองแย่งกันซื้อ จนเงินทองไหลเข้าราวสายน้ำ เมื่ออดีตสามีเห็นอนุภรรยาที่เคยทอดทิ้ง กลายเป็นสตรีผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพลที่สุดในใต้หล้า เขาจึงหน้าด้านกลับมาขอคืนดี แต่น่าเสียดาย สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงเหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญ พร้อมคำพูดที่ทำให้เขาจดจำไปชั่วชีวิต "นี่ค่าทิป สำหรับคนที่เคยทำตัวเป็นขยะในชีวิตข้า" ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีบุรุษลึกลับผู้หนึ่งคอยทุ่มเงิน สนับสนุน และปกป้องนางทุกย่างก้าว ใครจะคิดว่า "คหบดีต่างเมือง" ผู้นั้น แท้จริงแล้วคือองค์รัชทายาทผู้ทรงอำนาจ

ในคืนวันครบรอบสามปีของเรา คิลเลียนพลาดมื้อค่ำอีกครั้ง เขาพิมพ์ข้อความมาบอกว่าติดงานดึกอยู่ที่อู่ซ่อมรถ ฉันมองเค้กราคา 5.90 ดอลลาร์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งเป็นเค้กราคาลดล้างสต็อกที่ฉันต้องไปเบียดเสียดกับผู้คนมากมายในซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อแย่งซื้อมา ฉันกลืนก้อนความขมขื่นลงคอไปอย่างยากลำบาก เราต้องเก็บเงินเพื่อซื้อบ้านจริงๆ ในบรูคลิน ฉันบอกตัวเองแบบนั้น ก่อนจะเก็บเค้กเข้าตู้เย็น ฉันกระชับเสื้อโค้ทราคาถูกเข้าหากันแน่น แล้วเดินออกไปในอากาศหนาวเหน็บเพื่อส่งอาหารเดลิเวอรี่รอบดึกหาเงินเพิ่ม ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้มาเจอ "สามีผู้ยากจน" ของตัวเองที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งในแมนแฮตตัน เขาเดินลงมาจากรถโรลส์-รอยซ์ในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ พลางโยนธนบัตรใบละร้อยดอลลาร์ให้พนักงานนำรถไปจอดอย่างไม่ใส่ใจ หญิงสาวสุดเซ็กซี่ที่สวมทับทิมเลือดนกพิราบราคาประเมินค่าไม่ได้เดินตามหลังเขามา พร้อมกับคล้องแขนเขาไว้อย่างสนิทสนม "คิลเลียนคะ หิมะตกหนักขนาดนี้ คุณจะกลับไปบรูคลินเพื่อเล่นบทผัวเมียกับยัยภรรยาบ้านนอกซื่อบื้อนั่นจริงๆ เหรอคะ?" เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน คิลเลียนมองแหวนเงินราคาถูกและหมองคล้ำบนนิ้วของเขา แววตาที่เย็นชาของเขามีร่องรอยความอ่อนโยนปรากฏขึ้นชั่วครู่ "สามปีมานี้ เธอทำงานวันละห้าอย่างเพื่อชดใช้หนี้ปลอมๆ ที่ฉันกุขึ้นมา แม้แต่ตอนที่ป่วย เธอก็ยังไม่ยอมไปหาหมอเลยด้วยซ้ำ" "พอเถอะค่ะ เธอผ่านบททดสอบของคุณแล้วนี่คะ เมื่อคุณจัดการพวกหนูในตระกูลได้แล้ว ก็ค่อยบอกความจริงกับเธอเถอะค่ะ มอบเกียรติยศที่เธอควรได้รับในฐานะนายหญิงของคุณให้เธอสักที" หญิงสาวกัดริมฝีปาก "แล้วถ้าเกิดเธอรู้ว่าคุณเป็นถึงเจ้าพ่อมาเฟีย แล้วเธอเข้ามาเพราะหวังเงินของคุณล่ะคะ? ทำไมไม่ลองบอกเธอไปว่าคุณป่วยระยะสุดท้ายดูล่ะคะ... ดูซิว่าเธอจะยอมทุ่มเงินเก็บทั้งหมดที่มีเพื่อช่วยชีวิตคุณไหม ทดสอบเธออีกสักครั้งเถอะค่ะ..." คิลเลียนนิ่งเงียบไปนาน ในที่สุด เขาก็พยักหน้า "บททดสอบสุดท้าย หลังจากนี้ ฉันจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้เธอ" ลมหนาวพัดกรรโชก ฉันกำถุงกระดาษใส่อาหารในมือแน่น น้ำตาร่วงหล่นลงมาโดยไม่มีเสียงสะอื้นแม้แต่น้อย ฉันพอแล้ว... กับความรักที่เต็มไปด้วยคำโกหกและความเย่อหยิ่งของเขา

กาฝากที่ถูกเก็บมาเลี้ยงในตระกูลเศรษฐีอย่างเธอ จำต้องแต่งงานกับทายาทอย่างเขาเพื่อทดแทนบุญคุณผู้ชุบเลี้ยง เขามีคนรักอยู่แล้วจึงปฏิเสธเสียงแข็งแต่ก็ไม่อาจขัดคำสั่งผู้เป็นย่าได้ พาลให้เธอต้องกลายเป็นเจ้าสาวที่อยู่ภายใต้ความเกลียดชัง เป็นเพียงภรรยาในทะเบียนแต่ไม่เคยได้หัวใจ ราวกับถูกกักขังอยู่ในกรงแห่งรักที่มิอาจบินหนีออกไปได้