เทคนิคที่มักใช้มี: การใช้จังหวะหยุดยาวเพื่อสร้างความตึงเครียด การใส่สำเนียงเฉพาะตัวละครเล็กน้อยเพื่อให้แยกแยะได้ และการลดทอนหรือเพิ่มคำเชื่อมเพื่อความลื่นไหล บางครั้งดนตรีหรือเอฟเฟกต์เล็ก ๆ จะถูกเติมเข้าไปเพื่อเชื่อมต่อฉาก ซึ่งต่างจากการอ่านที่สมองเราเติมเองเอง — เหมือนฉันเคยฟังฉบับหนึ่งของ 'The Lord of the Rings' ที่การบรรยายแบบมีจังหวะทำให้การเดินทางดูยิ่งใหญ่กว่าเมื่อลองอ่านเอง