ฉันจะทำหุ่นหนังตะลุง การ์ตูนแบบง่ายสำหรับมือใหม่ได้อย่างไร?

เริ่มจากการเลือกธีมที่ชัดเจนก่อน แล้วค่อยลดทอนรายละเอียดให้เหลือสิ่งที่จำเป็นที่สุดในการสื่ออารมณ์สงกรานต์แบบน่ารักและง่ายต่อการวาด แนวทางที่ฉันชอบคือเริ่มจากรูปร่างพื้นฐาน — วงกลมกับวงรีสำหรับหัวและตัว, เส้นโค้งง่าย ๆ สำหรับแขนขา แล้วเติมองค์ประกอบพิเศษของวันสงกรานต์ เช่นขันน้ำดอกไม้ ร่มลายหวาน หรือสายสาดน้ำเล็ก ๆ ให้เป็นซิลูเอตที่อ่านง่าย แม้จะเป็นภาพง่าย ๆ คนดูยังต้องรู้ทันทีว่านี่คือฉากสงกรานต์ ดังนั้นการวางจุดโฟกัสที่ชัดเจนสำคัญมาก เช่นเด็กยิ้มถือขันน้ำเป็นจุดศูนย์กลาง แล้วให้องค์ประกอบอื่น ๆ ล้อมรอบแบบไม่แย่งซีน การลงสีและเทคนิคง่าย ๆ ช่วยให้ภาพดูน่ารักทันที ฉันมักใช้พาเลตต์สีจำกัด 3–5 สี: สีหลักสำหรับตัวละคร สีรองสำหรับฉากหลัง และสีไฮไลท์สำหรับหยาดน้ำกับดอกไม้ ใช้การไล่สีอ่อน ๆ หรือแปรงฟุ้งสำหรับพื้นที่น้ำเพื่อให้รู้สึกหวานและเบา ถ้าใช้โปรแกรมดิจิทัล ให้ลองใช้แปรงนุ่มสำหรับเงาและแปรงสเปลตเตอร์ (splatter) เบา ๆ เพื่อทำเอฟเฟกต์หยดน้ำ ส่วนถ้าวาดด้วยมือ ดินสอสีและสีไม้ก็ทำได้ดีโดยเน้นพื้นที่สีทึบสลับกับการเบลนด์เล็กน้อย องค์ประกอบเล็ก ๆ ทำให้ภาพมีชีวิต เช่น ใบมะลิปลิว ดอกหางนกยูง สาดน้ำเป็นเส้นโค้งที่พุ่งไปทางเดียวกันเพื่อสร้างการเคลื่อนไหว อย่าลืมคาแรคเตอร์ที่แสดงอารมณ์แบบง่าย ๆ: ตาเป็นวงกลมกว้าง รอยยิ้มโค้งเล็ก ๆ และแก้มตุ่ยเล็กน้อย เทคนิครับแสงที่ฉันชอบคือวางแสงจากมุมบนขวาแล้วเติมเงาอ่อนใต้คางกับแขนเพื่อให้ตัวละครดูมีมิติโดยไม่ต้องลงเงาหนักมาก สุดท้ายให้ลองทำเวอร์ชันซ้อมหลาย ๆ แบบก่อนจะตัดสินใจลงสีจริง ฉันมักเก็บสเก็ตช์ย่อ ๆ ไว้เป็นไอเดียสำรอง บางครั้งพอเปลี่ยนมุมมองหรือขยับท่วงท่าของตัวละครเล็กน้อยภาพก็ได้ชีวิตใหม่ ความสนุกของการวาดภาพสงกรานต์แบบง่ายคือมันเปิดโอกาสให้ทดลองเล่นกับองค์ประกอบและสีจนกว่าจะเจอสไตล์ที่ทำให้ยิ้มได้ — อยากให้คุณลองเริ่มจากชิ้นเล็ก ๆ ก่อน แล้วค่อยขยายเป็นงานที่ใหญ่ขึ้นเมื่อมั่นใจขึ้น

เริ่มจากรูปทรงพื้นฐานแล้วค่อยๆ พัฒนาไปจนกลายเป็นสัตว์ที่น่ารักได้ง่ายกว่าที่คิด การเริ่มต้นด้วยวงกลม วงรี และเส้นโค้งช่วยให้ภาพรวมของสัตว์ชัดเจนขึ้นมาก โดยทั่วไปจะเริ่มจากโครงร่างใหญ่ เช่น วงกลมสำหรับหัว และวงรีสำหรับลำตัว แล้วค่อยเติมขา หาง และรายละเอียดเล็กๆ เช่น ตา จมูก ด้วยเส้นที่เบา ๆ เพื่อให้ยางลบลบแก้ได้ง่าย ฉันมักใช้ดินสอ H หรือ HB สำหรับร่าง และเปลี่ยนเป็นดินสอ 2B-4B ตอนลงเงาเพื่อให้ได้คอนทราสต์ที่ดูอบอุ่น ฝึกวาดแบบ 'ซิลูเอ็ต' เป็นเวลาสั้นๆ ทุกวันช่วยให้เข้าใจสัดส่วนเร็วขึ้น โดยให้เวลารอบละ 1-5 นาทีเพียงเพื่อจับทรงรวมของสัตว์ เช่น แมว นก หรือเต่า การจับสัดส่วนด้วยวิธีนี้จะลดความกังวลเรื่องรายละเอียดมากเกินไปและช่วยให้ภาพดูเป็นธรรมชาติ เมื่อเริ่มชำนาญแล้วให้ทดลองเพิ่มท่าทางที่สื่ออารมณ์ เช่น นั่ง ขดตัว หรือกำลังกระโดด หลังจากร่างโครง ฉันมักเพิ่มรายละเอียดทีละส่วน เช่น ขนแบบสั้นสำหรับสุนัขพันธุ์หนึ่ง หรือขนฟูแบบเป็นกลุ่มสำหรับกระต่าย ใช้การลงเงาง่ายๆ แบบวงกลมหรือเส้นทแยงเพื่อไม่ให้เสียเวลามาก จากนั้นจึงใช้ยางลบฟองน้ำลบเส้นร่างที่ไม่ต้องการและเน้นเส้นสุดท้ายให้มั่นใจ ผลลัพธ์มักจะออกมาดูเป็นสัตว์มีชีวิตและเป็นมิตร ซึ่งทำให้การฝึกครั้งต่อไปสนุกขึ้นแน่นอน

แนะนำให้เริ่มจากแหล่งขายของเก่ากับช่างฝีมือในกรุงเทพก่อน เพราะที่นั่นมีทั้งหุ่นแบบดั้งเดิมและตัวอย่างสมัยใหม่ให้ดูเปรียบเทียบ ระบุว่าฉันมักจะหาเจอของน่าสนใจที่ตลาดนัดจตุจักร ซึ่งมีแผงขายของโบราณและของสะสมหลายร้านที่รับหาตัวหุ่นเก่า หรือถ้าต้องการหาชิ้นงานแกะสลักไม้สวยๆ แล้ว 'บ้านถวาย' จังหวัดเชียงใหม่ถือเป็นแหล่งรวมช่างไม้และหน้ากากที่สามารถสั่งทำหุ่นไม้ตามสไตล์ได้ ข้อดีของไปดูด้วยตาตัวเองคือจะได้สัมผัสวัสดุจริงและคุยเรื่องขนาดกับช่างได้ตรงๆ ส่วนช่องทางออนไลน์ฉันมองว่าเป็นตัวช่วยชั้นดี โดยเฉพาะกลุ่ม Facebook ที่รวมช่างท้องถิ่นและนักสะสมไว้ด้วยกัน บางคนรับสั่งทำตามแบบและส่งต่างจังหวัดได้ ชี้ให้ดูงานเก่าๆ ก่อนตัดสินใจ และเตรียมงบเผื่อการสั่งทำไว้ เพราะหุ่นฝีมือดีมักใช้เวลาทำและมีราคาที่เหมาะสมกับงานฝีมือ

วิธีทำหุ่นสามเหลี่ยมจากกระดาษแบบง่ายที่ฉันชอบทำเวลาว่าง มีขั้นตอนไม่ยุ่งยากเลยและเหมาะกับกระดาษเหลือใช้ทั่วไป เริ่มจากเตรียมกระดาษสี่เหลี่ยมจัตุรัส ถ้าไม่มีใช้กรรไกรตัดกระดาษสี่เหลี่ยมจากแผ่น A4 ก็ได้ ฉันมักพับครึ่งเพื่อหาแนวแล้วตัดให้ได้สี่เหลี่ยม จากนั้นพับแนวทแยงให้เป็นรูปสามเหลี่ยม แล้วกางออกเพื่อให้เห็นเส้นพับเป็นแนวกลาง ต่อไปพับมุมทั้งสองเข้าหาแนวกลางจนได้ทรงคล้ายธง จากนั้นพับด้านล่างขึ้นมาครึ่งหนึ่งเพื่อสร้างฐาน แล้วจับปลายส่วนที่ยื่นมาพับทบเข้าไปด้านในจนเกิดช่องเล็กๆ ที่ล็อกตัวหุ่นไว้ ขั้นตอนหลักคือทำให้ทุกพับแน่นและใช้เล็บหรือไม้บรรทัดกดรอยพับให้คม ถ้าต้องการให้หุ่นแข็งแรงขึ้นฉันมักแปะเทปใสด้านในหรือใช้กระดาษหนาขึ้นอีกชั้น ผลลัพธ์คือหุ่นสามเหลี่ยมที่เปิดเป็นช่องเล็กๆ เหมาะจะใส่โน้ตเล็กๆ หรือเป็นมุมคั่นหนังสือได้ดี ชอบเอาไปตกแต่งเป็นกรอบรูปเล็กๆ ติดผนังเป็นชิ้นงานง่ายๆ เวลาทำหลายชิ้นจะได้เอามาประกอบเป็นสายธงเล็กๆ ดูสดใสไปอีกแบบ

วันนี้อยากแชร์ชุดแบบฝึกวาดน่ารัก ๆ ที่เริ่มจากรูปทรงพื้นฐานก่อน เพราะวิธีนี้ช่วยให้เราไม่กลัวเส้นและได้ผลไว ฉันมักจะแนะนำให้เริ่มจากวงกลม วงรี และสี่เหลี่ยม แล้วต่อเป็นตัวการ์ตูนง่าย ๆ เช่น หัวเป็นวงกลม ลำตัวเป็นวงรี แขนขาสั้น ๆ แบบที่เห็นในฉากบ้านต้นไม้ของ 'My Neighbor Totoro' ฝึกวาดซ้ำ ๆ โดยไม่ต้องลงรายละเอียด พอมั่นใจค่อยเพิ่มดวงตากลม ๆ จมูกเล็ก ๆ และปากโค้งนิดเดียว เพื่อให้ตัวละครดูนุ่มนวลและเป็นมิตร หลังจากได้รูปร่างหลักแล้ว ให้ฝึกท่าทางง่าย ๆ สองสามแบบ เช่น นั่ง ยืน โบกมือ และลองเปลี่ยนการแสดงออกหน้าเพียงน้อยนิด จะเห็นว่าตัวละครมีบุคลิกขึ้นมา ฉันชอบใช้วิธีนี้ผสมกับการดูภาพสั้น ๆ แล้วก็วาดตาม ทำแบบนี้สิบครั้งเปลี่ยนท่าไปเรื่อย ๆ สุดท้ายอย่าลืมสนุกกับการระบายสีโทนอ่อน ๆ แล้วค่อยปรับเป็นลายเส้นที่ชอบ

วันนี้ฉันจะชวนทำคุกกี้คริสต์มาสแบบง่าย ๆ ที่เด็กๆ ทำได้เองโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือซับซ้อนมาก เริ่มจากส่วนผสมพื้นฐานที่หาได้ง่าย: แป้งสาลีอเนกประสงค์ 250 กรัม, เนยจืดอ่อนตัว 120 กรัม, น้ำตาล 100 กรัม, ไข่ 1 ฟอง, วานิลลา 1 ช้อนชา และเกลินิดหน่อย วิธีทำคือผสมเนยกับน้ำตาลให้ฟู ใช้ช้อนไม้หรือหัวตีความเร็วต่ำ แล้วใส่ไข่กับวานิลลา ตามด้วยแป้งและเกลาปาดให้เข้ากัน ถ้าต้องการให้เด็กช่วยให้แบ่งงานเป็นส่วน ๆ — ให้เด็กวัดส่วนผสม ใช้แท่งไม้กดแป้ง ให้พวกเขากดแป้งเป็นก้อนหรือรีดด้วยไม้คลึงที่โรยแป้งเล็กน้อย รีดแป้งหนาประมาณ 3–5 มม. ใช้พิมพ์คุกกี้รูปร่างต่าง ๆ แล้ววางบนถาดอบที่รองกระดาษไข อบที่อุณหภูมิ 170–180°C ประมาณ 8–12 นาที ขึ้นกับความหนาและเตา ตรงนี้ผู้ใหญ่ต้องคุมเตาและเอาถาดออกให้ปลอดภัย เมื่อคุกกี้เย็นแล้วมาถึงส่วนที่สนุกที่สุด: ตกแต่ง ใช้ไอซิงค์ง่าย ๆ ทำจากผงน้ำตาลผสมกับนมทีละนิดจนข้นพอทาแล้วเติมสีผสมอาหารหรือใช้สเปร็งเคิลส์ วางช็อกโกแลตเม็ด ลูกกวาด หรือใช้แยมแต้มตรงกลางเพื่อเป็นลูกตาของกวาง เราสามารถเตรียมถาดให้เด็กแต่ละคนมีสีและเครื่องประดับของตัวเอง ช่วยให้เขาภูมิใจในผลงาน เคล็ดลับเล็ก ๆ: ถ้ากลัวเรื่องเตาให้ใช้แป้งสำเร็จรูปหรือซื้อคุกกี้ว่างแล้วให้เด็กตกแต่งแทน ประหยัดเวลาและลดความเสี่ยง แต่ถ้าอยากให้เป็นกิจกรรมครอบครัว เตรียมของไว้ล่วงหน้า จัดมุมเล็ก ๆ ให้เด็กได้เล่นสร้างสรรค์ การได้เห็นหน้าตาและรสชาติที่พวกเขาทำเองเป็นความทรงจำที่อบอุ่น ไม่ต้องเนี๊ยบเท่าร้าน แค่เต็มไปด้วยรอยยิ้มก็เพียงพอแล้ว

เริ่มจากการจับรูปทรงพื้นฐานก่อนเลย — รูปไข่และวงกลมช่วยให้การวาดปลาหรือวาฬแบบการ์ตูนง่ายขึ้นมาก, แล้วค่อยต่อยอดเป็นหาง ครีบ และหัวแบบง่าย ๆ โดยที่เส้นโครงร่างไม่ต้องเป๊ะมากนัก ผมมักใช้วงรีสำหรับลำตัวและวงกลมเล็ก ๆ เป็นตำแหน่งของหัวหรือดวงตา จากนั้นลากเส้นโค้งสำหรับแนวหลังและท้องเพื่อกำหนดทิศทางการว่าย เมื่อวาดคอร์สนี้บ่อย ๆ จะเริ่มรู้สึกว่าท่าและสัดส่วนแบบไหนดูน่ารักหรือแกร่งขึ้นได้ ตัวอย่างที่ชวนให้ลองดูเป็นแรงบันดาลใจคือฟอร์มเรียบ ๆ ในหนัง 'Finding Nemo' ที่เน้นเส้นโค้งคล่องตัวและสีสันสดใส ต่อมาให้เติมรายละเอียดง่าย ๆ ที่ทำให้ตัวละครมีชีวิต เช่น ตาทรงกลมใหญ่พร้อมไฮไลต์หนึ่งจุดเพื่อความน่ารัก ครีบวาดเป็นสามเหลี่ยมมน ๆ หรือแฉกโค้งเล็ก ๆ ก็พอแล้ว ส่วนหางของวาฬถ้าอยากดูหนักแน่นให้ทำเป็นแผ่นกว้างปลายมน ส่วนปลาทั่วไปสามารถทำหางเป็นสองแฉก สำหรับเกล็ดไม่ต้องละเอียดทั้งหมด ใช้เส้นเล็ก ๆ เป็นลายตามแนวตัวหรือวาดเกล็ดใหญ่ ๆ สัก 3-5 แผงก็พอ ความหนาของเส้นช่วยได้มากในงานการ์ตูน เส้นขอบหนา ๆ จะให้ความรู้สึกโตกว่าและชัดเจนในภาพจิ๋ว ขณะที่เส้นบางทำให้ดูอ่อนหวานและละเอียดมากขึ้น การให้สีและเงาแบบง่าย ๆ จะยกระดับภาพขึ้นได้ทันที โดยไม่ต้องใช้เทคนิคซับซ้อน ลงสีพื้นก่อนแล้วเพิ่มเงาเป็นรูปวงรีหรือแถบเข้มบริเวณท้องและใต้ครีบ แสงตรงดวงตาและไฮไลต์บนลำตัวช่วยให้ภาพดูมีน้ำมีนวล ลองเล่นสีแบบไล่โทนจากอ่อนลงเข้มเพื่อสร้างมิติถ้าใช้ดินสอสีหรือเมจิกแบบผสมผสาน ส่วนพื้นผิวอย่างรอยขีดหรือจุดเล็ก ๆ เพิ่มความเป็นเอกลักษณ์ให้กับแต่ละตัว เช่นการใส่จุดบนครีบเหมือนปลาม้าลาย หรือเส้นลายตามหลังแบบวาฬหลังค่อม นอกจากนี้การจับท่าทางก็สำคัญ: ปลาที่งอเป็นวงกลมมักดูขี้เล่น ส่วนตัวที่ยืดตรงและครีบแผ่จะให้ความรู้สึกสง่างาม ลองวาดท่าต่าง ๆ ให้ได้ครบ เช่น หัวโค้งลง ว่ายข้าง หรือหงายท้อง ฝึกแบบเป็นชุดสั้น ๆ จะได้ผลดี เช่นวันนี้วาดปลาทรงต่าง ๆ สองสามแบบ พรุ่งนี้โฟกัสที่ดวงตาและการแสดงอารมณ์ แล้วสัปดาห์ถัดมาออกแบบวาฬใหญ่แบบง่าย ๆ ผมชอบนำงานที่วาดไปเปรียบเทียบกับภาพการ์ตูนที่ชอบ เช่นบางท่าของ 'One Piece' ที่เน้นการ์ตูนเชิงอารมณ์หรือฉากสงบจาก 'Spirited Away' มาเป็นแรงบันดาลใจ ยิ่งฝึกก็ยิ่งจับสัดส่วนและการเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น สุดท้ายแล้วการวาดปลาวาฬแบบการ์ตูนคือการเล่นกับเส้นและจินตนาการ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและได้ไอเดียใหม่ ๆ เสมอ

การเริ่มวาดเวตาลสไตล์การ์ตูนน่ารักไม่จำเป็นต้องซับซ้อนเลย — แค่โฟกัสที่ซิลูเอ็ตต์และคาแรกเตอร์ก็พอแล้ว โครงสร้างที่ฉันชอบใช้คือหัวกลมใหญ่กว่าลำตัวเล็กน้อย เพื่อให้เวตาลดูน่ารักและง่ายต่อการลงรายละเอียดเล็กๆ เช่น ตาโต ฟันแหลมเล็ก ๆ และผ้าคลุมขลุ่ยที่ปลายเป็นหยัก วาดวงกลมสำหรับหัว แล้วต่อด้วยรูปไข่เล็กๆ สำหรับลำตัว จากนั้นลากเส้นบางๆ เพื่อกำหนดตำแหน่งตา ปาก และเขี้ยว การเน้นเส้นโค้งมากกว่ามุมจะช่วยให้ตัวละครดูอ่อนโยนและเหมาะกับมือใหม่ เทคนิคที่ฉันมักแนะนำคือใช้เครื่องมือพื้นฐานก่อน: ดินสอร่างเบา ๆ ยางลบ แล้วตามด้วยปากกาหัวคมสำหรับเส้นสำคัญ ถ้าชอบสไตล์เล็กๆ ให้เพิ่มเงาเล็กน้อยใต้ผ้าคลุมและใต้คางเพื่อให้รู้สึกมีมิติ สีที่เหมาะมักเป็นโทนมืดเรียบ เช่น น้ำเงินเข้มหรือม่วงอมน้ำตาล ตัดด้วยสีตาสว่างเพื่อดึงโฟกัส ระยะฝึกให้ลองวาดท่าทางเบาๆ สองสามแบบ—ลอย มือเอื้อมถือโคม หรือยืนพิงต้นไม้—เพื่อทำความเข้าใจซิลูเอ็ตต์ของเวตาลแบบง่ายๆ แล้วค่อยเติมรายละเอียดตามสบาย เห็นผลชัดเจนเมื่อวาดซ้ำหลายรอบแล้วจะเริ่มจับสไตล์ตัวเองได้ดีขึ้น

เริ่มจากการทำโครงในจินตนาการก่อนแล้วค่อยลงมือจริง การทำโครง (armature) เป็นสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญเสมอ เพราะมันเหมือนกระดูกที่จะกำหนดท่าทาง น้ำหนัก และบาลานซ์ของหุ่น ถ้าโครงแข็งแรง การแก้ทรงหลังจากนั้นจะง่ายขึ้นมาก เมื่อวางโครงแล้ว ฉันมักอุดฟอยล์ให้เป็นแมสใหญ่ก่อนเพื่อลดการใช้ดินและช่วยให้ชิ้นงานไม่หนักเกินไป ต่อด้วยการเบลนด์รูปทรงหลัก เช่น ท่อนแขน ขา ลำตัว ให้เป็นบล็อกทรงเรขาคณิตก่อน แล้วค่อยเก็บรายละเอียดทีละเลเยอร์ วิธีนี้ช่วยให้สัดส่วนดูสมดุลและแก้ไขได้ง่าย ในช่วงฝึก ฉันมักอ้างอิงสเก็ตช์หรือภาพนิ่งจากฉากของ 'Spirited Away' เพื่อดูการจัดท่าของตัวละครแบบคาแรกเตอร์สไตล์ผู้กำกับและเอามาปรับเป็นหุ่นเล็ก ๆ สุดท้ายอย่าละเลยเรื่องพื้นผิวและการเก็บงาน การใช้เครื่องมือซิลิโคนลากผิว หวีเล็ก ๆ สำหรับทำเส้นผม และการเบิร์นเบา ๆ ก่อนอบ (ถ้าใช้โพลิเมอร์เคลย์) จะช่วยให้ผลงานดูสมจริงขึ้น การทดลองผิดถูกเป็นส่วนหนึ่งของความสนุก ฉันมักจำไว้ว่าการฝึกแบบมีเป้าหมายชิ้นเล็ก ๆ จะช่วยให้ทักษะโตอย่างเป็นระบบและไม่ท้อเร็ว

กลิ่นน้ำซุปและมอสตาร์ดในฉากหนึ่งของ 'หนู ทํา อาหาร' ทำให้รู้สึกอยากลงมือจริงๆ เสมอ และฉันมักจะเริ่มจากการแยกส่วนประกอบในจอออกมาเป็นชิ้นเล็กๆ ก่อน: รสพื้นฐาน (เค็ม หวาน เปรี้ยว) โครงสร้างของเมนู (น้ำซุป ซอส ตัวหลัก) และเท็กซ์เจอร์ (กรอบ นุ่ม ครีม) ซึ่งช่วยให้การดัดแปลงเป็นเรื่องง่ายขึ้น การเตรียมตัวเล็กๆ อย่างการวางแผนวัตถุดิบและอุปกรณ์ทำให้การทำตามฉากการ์ตูนไม่กลายเป็นฝันร้าย ฉันมักจะเลือกสูตรที่เรียบง่ายก่อน เช่น สูตรซุปครีมที่เห็นในซีนนั้น โดยเริ่มจากรสเบสเดียว แล้วเพิ่มหอมใหญ่กับเห็ดเพื่อความลึกของรส ใช้ส่วนผสมทดแทนเมื่อหาไม่ได้ เช่น นมถั่วเหลืองแทนนมสด หรือมันฝรั่งบดแทนครีมเพื่อให้เข้าถึงคนที่มีข้อจำกัดด้านวัตถุดิบ มุมการตกแต่งและการเสิร์ฟเป็นสิ่งที่ทำให้เมนูจากการ์ตูนดูมีชีวิต ฉันมักจะมอบความใส่ใจให้กับเทคนิคเล็กๆ เช่น การลดซอสจนข้น การเพิ่มสมดุลด้วยกรดเล็กน้อย หรือการเล่นสีด้วยสมุนไพรสด สิ่งสำคัญอีกอย่างคือไม่ต้องตามฉากเป๊ะทุกอย่าง ให้เก็บองค์ประกอบที่ชอบจริงๆ แล้วปรับให้เข้ากับรสนิยมของตัวเอง ผลลัพธ์ที่ได้มักออกมาดีกว่าที่คิด และยังสนุกกับการทดลองจนเกิดสูตรเฉพาะตัวอีกด้วย