ฉากไหนใน เลิกรา แต่ไม่เลิกรัก ทำให้ผู้อ่านอินมากที่สุด

"เรามาหย่ากันเถอะ"ทำไมผมได้ยินคำนี้เเล้วผมรู้สึกเสียใจ ทั้งๆที่ผมอยากหย่ามาโดยตลอดดด เมื่อเขาโดนบังคับให้เเต่งงานทั้งที่เขาไม่ได้รักเธอและที่สำคัญเขามีคนรักอยู่เเล้ว เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อจะหย่ากับเธอทั้งทำร้ายร่างกายเเละจิตใจแต่พอเวลาผ่านไปเขากับหลงรักเธอมากขึ้น เเต่เธอกับเฉยชาเเละเป็นฝ่ายขอหย่ากับเขาเรื่องราววุ่นๆจะเป็นยังไงต่อมาติดตามชมกันนน..

“ผมรักคุณนะตวง” อนิรุจบอกรัก มือแกร่งเอื้อมมากุมมือหญิงสาว ตวงรักดึงมือกลับแล้วมองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น ตาสองคู่สบกัน อนิรุจอยากให้ตวงรักเห็นความจริงใจในดวงตาของเขา ว่าเขารักเธอมากเพียงใด “ความรักไม่ได้หายไปไหนคะรุจ ฉันยังรักและหวังดีกับคุณเสมอ ตอนนี้ฉันมีความสุขมากแล้วค่ะ ถ้าอยากให้ฉันสบายใจอย่าพูดแบบนี้อีกนะ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะคะ” หัวใจแกร่งเจ็บร้าวแต่ยังฝืนยิ้มให้เธอ ตวงรักใจแข็งเหลือเกิน ผู้หญิงที่เขาเคยสบประมาทว่าไม่มีเขาเธอคงขาดใจตาย วันนี้เข้มแข็งและมีเหตุผลมากขึ้น เขาเสียอีกที่กำลังจะตายเพราะขาดเธอ “ถ้าผมรู้สักนิดว่าจะมีวันนี้ ผมจะไม่หย่าเลยครับ” อนิรุจบอกกับหญิงสาว “ฉันหย่าเพราะอยากให้คุณไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ค่ะรุจ ไม่ได้หย่าให้คุณกลับมารักฉัน” “ในที่สุดคนที่แพ้ก็คือผม” “ระหว่างเราไม่มีใครแพ้ใครชนะหรอกค่ะ อย่างที่ฉันเคยบอกกับคุณว่าความรักของฉันไม่ได้หายไปไหน แค่ย้ายจากหัวใจไปไว้ในความทรงจำ ฉันจะจำคุณตลอดไปค่ะรุจ” “ผมจะรักคุณตลอดไป”

ฉันได้รับวิดีโอลามกมา “คุณชอบแบบนี้ไหม?” ผู้ชายที่กำลังพูดอยู่ในวิดีโอนี้คือมาร์ค สามีของฉันเอง ฉันไม่ได้เจอหน้าเขามาหลายเดือนแล้ว เขาเปลือยกายล่อนจ้อน เสื้อและกางเกงวางเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น เขาพยายามดันมังกรยักษ์เข้าไปในร่างกายผู้หญิงคนหนึ่งที่มองไม่เห็นหน้า หน้าอกอันอวบอิ่มและกลมกลึงกระเด้งกระดอนอย่างแรง ฉันได้ยินเสียงกระแทกกระทั้นในวิดีโอนั้นอย่างชัดเจน ผสมกับเสียงครวญครางและคำรามอันเร่าร้อน “นั่นแหละ แบบนั้นแหละ กระแทกมาแรง ๆ เลยที่รัก" ผู้หญิงคนนั้นโต้ตอบด้วยร้องครางอย่างมีความสุข “ยั่วสวาทจริง ๆ เลยนะ!” มาร์คลุกขึ้นยืนแล้วพลิกตัวเธอให้คว่ำลง พร้อมตบก้นเธอและพูดว่า "เอนก้นขึ้นมา!” ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะอย่างแผ่วเบา พลิกตัวคว่ำลง ส่ายก้นไปมา แล้วนอนคุกเข่าอยู่บนเตียง  ฉันรู้สึกเหมือนมีคนเทน้ำในกระติกน้ำแข็งราดรดมาบนหัว การที่สามีนอกใจก็แย่พออยู่แล้ว แต่ที่แย่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือผู้หญิงคนนั้นคือเบลล่า ผู้เป็นน้องสาวของฉันเอง *** “ฉันต้องการหย่า มาร์ค" ฉันพูดซ้ำเผื่อเขาไม่ได้ยินที่ฉันพูดในครั้งแรก ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ว่าเขาได้ยินอย่างชัดเจนก็ตาม เขาจ้องมองฉันด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ก่อนจะตอบอย่างเย็นชาว่า "นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะเป็นคนตัดสินใจเอง! ผมกำลังยุ่งอยู่นะ อย่ามารบกวนเวลาของผมด้วยเรื่องน่าเบื่อแบบนี้อีก หรืออย่ามาพยายามเรียกร้องความสนใจจากผมด้วย!” สิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำก็คือการโต้เถียงหรือทะเลาะกับเขา “ฉันจะให้ทนายความส่งเอกสารหย่าให้คุณเอง" ฉันพูดออกไปอย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้ หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย แล้วเดินเข้าประตูตรงหน้าไป พร้อมทั้งกระแทกประตูอย่างแรง ฉันจ้องมองลูกบิดประตูอย่างเหม่อลอย ก่อนจะดึงแแหวนแต่งงานออกจากนิ้วแล้ววางไว้บนโต๊ะ

อยู่ด้วยกันมาหลายปีสุดท้ายกลายเป็นตัวแทนของรักแรก เมินเฉย เย็นชา ไม่เห็นค่า ที่แท้ก็แค่ไม่รัก " คุณให้มันมาอยู่ในบ้านเราได้ยังไง" " ทีคุณยังพาเมียเก่าเข้ามาอยู่ในบ้านได้เลย แล้วทำไมฉันจะพาผัวเก่าเข้ามาอยู่บ้างไม่ได้"

"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา

คืนอิสระให้แก่กันสิ้นสุดความสัมพันธ์ที่ทนอยู่ คืนอิสระที่เขาอยากมีไม่ใช่การมีเธอข้างกาย หลังจากเซ็นใบหย่าถือว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก...เป็นอันว่าหนังสือเล่มนี้จบลงโดยสมบูรณ์