ชูฮวาเคยร่วมงานกับศิลปินคนไหนและเพลงไหนโดดเด่น?

ในฐานะแฟนตัวยงของซู ซี ฉันชอบสังเกตว่าการร่วมงานของเธอมักจะเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ภาพลักษณ์และผลงานทั้งด้านเพลงและการแสดงโดดเด่นขึ้นอย่างชัดเจน โดยเฉพาะงานเพลงที่มีคนพูดถึงมากที่สุดคือซิงเกิล duet กับศิลปินชายชื่อดังอย่างแบคฮยอนจากวง EXO เพลงนี้ชื่อ 'Dream' และเมื่อมันออกมาในปี 2016 ก็เรียกเสียงฮือฮาได้เยอะ เพราะเสียงร้องของทั้งสองคนเข้ากันดี ให้ความรู้สึกอบอุ่นและฝันหวาน เห็นได้จากการขึ้นชาร์ตและการถูกพูดถึงในสื่อบันเทิงเกาหลีอย่างต่อเนื่อง ทำให้ภาพของซู ซีในฐานะศิลปินเดี่ยวแข็งแรงขึ้นมากหลังออกจากกรุ๊ป การร่วมงานด้านการแสดงก็มีความน่าสนใจไม่แพ้กัน โดยเฉพาะการเล่นละครร่วมกับนักแสดงแนวบู๊และดราม่าที่มีชื่อเสียง ตัวอย่างเช่นโปรเจกต์ละครที่เธอได้ร่วมแสดงกับลีจงซอกและจองแฮอินในซีรีส์ชื่อ 'While You Were Sleeping' ซึ่งทำให้หลายคนจับตามองความเข้มข้นของคาแรคเตอร์และเคมีระหว่างนักแสดง การที่ได้ร่วมงานกับนักแสดงชั้นนำแบบนี้ไม่ได้ช่วยแค่เรื่องความนิยมเท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นว่าเธอสามารถปรับตัวไปอยู่ในบทที่มีมิติและซับซ้อนได้ดี เมื่อลองดูผลงานจะเห็นการพัฒนาในด้านการแสดงที่ชัดเจนขึ้นจากผลงานแรกๆ มุมการทำงานเบื้องหลังเองก็มีบทบาทสำคัญ เพราะซู ซีเคยร่วมงานกับโปรดิวเซอร์และผู้บริหารค่ายที่มีชื่อเสียง ทำให้เธอได้เข้าถึงทีมสร้างสรรค์ชั้นนำและได้ลองทำโปรเจกต์ในแนวที่หลากหลาย ทั้งเพลงโซลบัลลาด เพลงป็อปยุคใหม่ และงานโฆษณาแฟชั่นซึ่งทำให้เธอกลายเป็นเฟซของแบรนด์ระดับนานาชาติ การร่วมงานในโปรเจกต์พิเศษกับศิลปินไอดอลหรือศิลปินเดี่ยวคนอื่นๆ ในงานคอนเสิร์ตรวมถึงการแสดงพิเศษบนเวทีโทรทัศน์ก็เป็นอีกหน้าที่ที่แสดงให้เห็นความเป็นมืออาชีพของเธอ เพราะการจับคู่ศิลปินสองคนที่มีสไตล์ต่างกันแล้วออกมาเข้ากัน ต้องอาศัยการปรับเสียง การจัดวางท่อนร้องและคอนเซปต์ที่ชัดเจน ถ้าจะสรุปให้แบบเข้าใจง่าย ความโดดเด่นของการร่วมงานของซู ซี อยู่ที่ความสามารถในการเชื่อมโยงกับพันธมิตรทางศิลปะที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นศิลปินนักร้องแถวหน้าอย่างแบคฮยอน นักแสดงแนวหน้าที่ให้เคมีดี รวมถึงทีมโปรดิวซ์ที่ช่วยยกระดับงานเพลงและภาพลักษณ์ ผลลัพธ์คือผลงานที่ทั้งคนทั่วไปและแฟนคลับรู้สึกว่า "ครบ" ทั้งเสียง บทและสไตล์ ซึ่งส่วนตัวแล้วรู้สึกภูมิใจที่ได้เห็นเธอโตขึ้นจากงานเหล่านี้และตั้งตารอดูการร่วมงานครั้งต่อไปด้วยความตื่นเต้น

ตรงๆ เลย ฉันไม่เจอรายชื่อการร่วมงานกับศิลปินอื่นที่เป็นข้อมูลสาธารณะสำหรับ 'โชแปง นุชอินทรา' ในแหล่งที่ฉันคุ้นเคย ดังนั้นสิ่งที่ฉันจะเล่าเป็นการสรุปจากภาพรวมของกิจกรรมวงการเพลงและประสบการณ์การติดตามศิลปินอินดี้มากกว่าจะเป็นลิสต์ชัดเจนของชื่อคนที่ร่วมงาน การเป็นนักร้องหรือนักดนตรีในวงการที่ไม่ใช่กระแสหลักบ่อยครั้งมักหมายถึงงานร่วมงานที่กระจายตัว — เช่น การเป็นแขกรับเชิญในงานเทศกาลท้องถิ่น การร้องประสานในเพลงของเพื่อนร่วมวง หรือการบันทึกเสียงกับโปรดิวเซอร์อิสระที่ไม่ค่อยมีเครดิตแพร่หลายออกสื่อ ถามตัวเองจากมุมแฟน ฉันจำได้ว่าครั้งที่เคยเห็นเธอแสดงสด บทบาทของเธอมักเป็นแบบศิลปินเดี่ยวที่มีวงแบ็กอัพหรือมิตรศิลปินขึ้นเวทีร่วมกันแบบไม่เป็นทางการ ซึ่งมักจะไม่ได้รับการบันทึกเป็นคอลเล็กชันคอลแลบอย่างเป็นทางการบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ด้วยความที่ข้อมูลสาธารณะอาจจำกัดและชื่อเวที/การสะกดชื่ออาจมีหลายแบบ การจะสรุปรายชื่อคนที่ 'เคยร่วมงาน' อย่างแม่นยำจึงต้องอาศัยเครดิตในอัลบั้ม รายชื่อเวที หรือลิสต์คอนเสิร์ตที่ออกมาเป็นทางการ ถ้ามองจากมุมฉันในฐานะแฟน สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่แค่รายชื่อคนที่ร่วมงาน แต่วิธีการร่วมงาน—เธอมักถูกเชิญไปเล่นในเทศกาลท้องถิ่น ร้องร่วมในโครงการเพลงการกุศล หรือทำงานกับโปรดิวเซอร์อิสระที่เน้นซาวด์เฉพาะตัว ทั้งหมดนี้สะท้อนถึงการเป็นศิลปินที่สร้างความสัมพันธ์ในชุมชนดนตรีมากกว่าการจับคู่กับชื่อใหญ่โดยตรง ซึ่งสำหรับฉันแล้วเป็นภาพที่เท่และมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง

เพลงของเธอยังคงติดหูฉันได้เสมอ และสิ่งที่ทำให้คนพูดถึงมากที่สุดคือทั้งงานกลุ่มกับเพื่อนร่วมวงและงานเดี่ยวที่เปิดทางให้เธอแสดงตัวตนชัดเจนขึ้น ฉันเป็นแฟนรุ่นเก่าที่ตามตั้งแต่ช่วงโปรเจกต์โชว์จนถึงวันที่เธอเดบิวต์แบบจริงจัง เรื่องการร่วมงาน โจ ยูริมักทำงานแนบชิดกับเพื่อนร่วมวงในช่วงที่ยังเป็นสมาชิกของ 'IZONE'—การประสานเสียงและการแสดงร่วมกันในเพลงของวงสะท้อนความเป็นทีมมากกว่าการไปคอลแล็บกับศิลปินภายนอกแบบชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น ทีมโปรดิวซ์และนักแต่งเพลงที่ร่วมงานกับวงก็ช่วยผลักดันโทนเสียงให้เธอโดดเด่นเมื่อออกผลงานเดี่ยว ถ้าให้เลือกเพลงที่ฮิตที่สุดจากมุมมองของฉัน จะยกให้ 'Glassy' เป็นตัวชี้วัดสำคัญในเส้นทางเดี่ยวของเธอ เพราะมันช่วยแยกเธอออกจากภาพกลุ่มและทำให้ผู้ฟังจำเสียงเธอได้ทันที ฝั่งงานกลุ่มนั้น 'La Vie en Rose' ยังคงเป็นหนึ่งในเพลงที่คนจดจำที่สุดจากยุคก่อนหน้านี้ ทั้งสองผลงานนี้ให้ภาพที่ต่างกันแต่เติมเต็มตัวตนของเธอได้ครบ จบด้วยความรู้สึกว่าเสียงของเธอยังมีพื้นที่ให้เติบโตอีกมาก และฉันก็ตั้งตารอฟังสิ่งต่อไปที่เธอจะเอามาให้ฟัง

แฟนๆ หลายคนคงสงสัยว่า ชูฮวามีผลงานเดี่ยวเป็นชิ้นเป็นอันหรือยัง — คำตอบสั้นๆ คือจนถึงตอนนี้ยังไม่มีซิงเกิลหรืออัลบั้มเดี่ยวที่ปล่อยอย่างเป็นทางการ แต่เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เธอดูจางลงเลย ในมุมมองของคนที่ติดตามวงมานาน ฉันมักจะชื่นชมการมีส่วนร่วมของชูฮวาในงานของวงมากกว่าแค่รอยสกรีนช็อต เพราะในเพลงอย่าง 'LATATA' และ 'HANN (Alone)' แม้จะไม่ใช่ไลน์โวคอลหลัก เธอก็เติมสีสันด้วยโทนเสียงใส ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ เห็นได้ชัดเวลาเธอร้องแอประหว่างไลฟ์หรือเวทีพิเศษ เสียงนั้นให้ความรู้สึกเปราะบางแต่มั่นคง ซึ่งถ้ามีโอกาสปล่อยเพลงเดี่ยวจริง ๆ จะเห็นเสน่ห์อีกมิติที่ต่างจากภาพลักษณ์ในมิวสิควิดีโอของวง ความคิดส่วนตัวคือการรออย่างอดทนไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ เพราะการได้เห็นการเติบโตทีละนิดของเธอในวง ทำให้เวลาที่วันหนึ่งมีผลงานเดี่ยวออกมา ฉันจะได้อินกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอใส่ลงไป ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้แฟนคลับรู้สึกคุ้มค่า

ชูฮวาเป็นหนึ่งในสมาชิกของวง 'G)I-DLE' ซึ่งเดบิวต์กับค่าย 'Cube Entertainment' ในปี 2018 และเพลงเปิดตัวที่คนจดจำได้คือตัวเพลง 'LATATA' ที่เป็นจุดเริ่มต้นให้วงเป็นที่พูดถึงอย่างรวดเร็ว ฉันติดตามวงนี้ตั้งแต่ช่วงแรกๆ เลยรู้สึกได้ว่าจุดเด่นของ 'G)I-DLE' คือการมีสมาชิกที่แต่ละคนมีคาแรกเตอร์ชัด ทั้งเสียง ทั้งสไตล์การแสดง และที่สำคัญคือการมีผู้นำทางความคิดสร้างสรรค์ในวง ทำให้เพลงและคอนเซ็ปต์ของพวกเขาไม่เหมือนวงทั่วไป การที่ชูฮวามาจากไต้หวันก็ทำให้วงมีเสน่ห์หลากมิติ ทั้งภาษาและภาพลักษณ์ที่ต่างออกไป ประวัติวงคร่าวๆ คือเดบิวต์เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2018 สมาชิกชุดเดิมประกอบด้วยคนที่คนรู้จักดีหลายคน แต่มีการเปลี่ยนแปลงหลังจากนั้น สมาชิกหนึ่งคนออกจากวงในภายหลัง แต่วงยังคงเดินหน้าทำผลงานที่มีเอกลักษณ์ โดยผสมผสานการแต่งเพลงและโปรดิวซ์จากสมาชิกบางคนกับแนวคิดภาพรวมของวง ส่วนชูฮวาเองรับบทบาทเป็นหนึ่งในไลน์ภาพลักษณ์และร้องเสริมที่เติมความนุ่มให้กับซาวด์โดยรวม ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมแฟนๆ ถึงชื่นชอบเธออย่างต่อเนื่อง

ประหลาดใจเหมือนกันที่นักร้องระดับโลกอย่าง 'Ed Sheeran' ยังไม่มีผลงานรีลีสอย่างเป็นทางการกับศิลปินไทยจนถึงตอนนี้ ความรู้สึกที่หลากหลายเกิดขึ้นตอนเห็นวงการเพลงไทยชอบหยิบเพลงของเขามาร้องหรือคัฟเวอร์บนเวทีโทรทัศน์และโซเชียลมีเดีย — เพลงอย่าง 'Shape of You' ถูกนำมาปรับแต่งในสไตล์ไทยบ่อยครั้ง และผู้ฟังมักจะได้เห็นเวอร์ชันไทยๆ ในคาเฟ่และงานเลี้ยง ในฐานะแฟนที่ชอบฟังทั้งเพลงสากลและเพลงไทย ฉันมองว่าเรื่องนี้ไม่แปลกเพราะอุปสรรคด้านภาษาและการจัดการสิทธิ์เพลงทำให้การร่วมงานข้ามประเทศบางครั้งช้าหรือซับซ้อน แต่การที่ไม่มีคอลแลบอย่างเป็นทางการก็ไม่ได้หยุดความสัมพันธ์ระหว่างศิลปินและแฟนเพลงไทย — มีทั้งการประยุกต์ทำนอง การรีมิกซ์โดยดีเจไทย และไลฟ์คัฟเวอร์จากนักร้องหน้าใหม่ที่สร้างพื้นที่ให้เพลงของเขาอยู่ในสังคมดนตรีไทยได้อย่างอบอุ่น

แฟนเพลงคงรู้กันดีว่าชอว์น เมนเดสไม่ได้เดินทางในโลกดนตรีแบบเดี่ยวๆ เสมอไป เขาทำงานร่วมกับศิลปินหลายคนที่ช่วยขยายพรมแดนทางเสียงของเขา — ทั้งในแนวดนตรีป็อปอคูสติก ไปจนถึงป๊อปแดนซ์และบัลลาดที่เข้มข้น ฉันมักชอบสังเกตว่าแต่ละการร่วมงานให้มุมมองของชอว์นต่างกันไป เช่น ความเคมีที่ชัดเจนกับคามีลา คาบิโญ (Camila Cabello) ในเพลงฮิตร่วมกันอย่าง 'I Know What You Did Last Summer' ซึ่งเป็นจุดเริ่มที่ทำให้แฟนๆ ติดตามเคมีของทั้งคู่ และต่อมาในปี 2019 กับ 'Señorita' ที่กลายเป็นเพลงแนวเซ็กซี่-ป็อปร่วมสมัยที่ดังทะลุชาร์ตและเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ถูกพูดถึงมากที่สุดของเขา ฉันยังชอบที่ชอว์นกล้าทดลองแนวเพลงและเข้าร่วมโปรเจ็กต์ที่มีข้อความสังคม อย่างเพลง 'Youth' ที่ทำร่วมกับคาลิด (Khalid) เพลงนี้มีพลังและเป็นเครื่องเตือนใจเกี่ยวกับเสียงของคนหนุ่มสาวในโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ความร่วมงานกับจูเลีย ไมเคิลส์ (Julia Michaels) ใน 'Like to Be You' ก็แสดงให้เห็นอีกมุมที่อ่อนโยนและใส่ใจในเนื้อร้อง ในทางกลับกันความร่วมมือกับศิลปินระดับโลกอย่างจัสติน บีเบอร์ (Justin Bieber) ในเพลง 'Monster' ปลายปี 2020 คือการเปิดบทสนทนาเชิงสะท้อนความโด่งดังและความเปราะบางของไอดอลสมัยใหม่ นอกจากนั้นยังมีการนำเพลงไปรีมิกซ์ร่วมกับดีเจโปรดิวเซอร์ชื่อดังเช่นการร่วมงานกับ Zedd ในเวอร์ชันรีมิกซ์ของ 'Lost in Japan' ที่เติมพลังแดนซ์เข้าไปในบรรยากาศของเพลงต้นฉบับ การร่วมงานเหล่านี้ไม่ได้จำกัดแค่การออกเพลงอย่างเป็นทางการเท่านั้น แต่ยังเห็นได้จากการขึ้นเวทีร่วมกัน การเล่นสดในรายการใหญ่ๆ และการทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์-นักแต่งเพลงที่หลากหลาย ซึ่งช่วยให้เสียงของชอว์นเปลี่ยนรูปและเติบโตได้ เช่นการทำงานกับนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ที่ช่วยสร้างซาวด์แบบป็อปเมื่อต้องการความเป็นร่วมสมัย หรือดึงความเป็นอคูสติกมาสะท้อนอารมณ์ในเพลงบัลลาด การได้ฟังผลงานที่ชอว์นเล่นกับคนที่มีสไตล์ต่างกันทำให้มองเห็นพัฒนาการของศิลปินคนหนึ่งได้ชัดขึ้น และรู้สึกว่าเขาไม่กลัวจะลองสิ่งใหม่ๆ สำหรับแฟนๆ อย่างฉัน ความหลากหลายของคู่หูทางดนตรีของชอว์นเป็นสิ่งที่ทำให้ติดตามต่อไป เขาแสดงให้เห็นทั้งการทำงานร่วมกับเพื่อนศิลปินที่มีเคมีและกับศิลปินที่ให้ความคิดต่างออกไป ผลลัพธ์บางชิ้นกลายเป็นเพลงเพลงประจำยุค บางชิ้นก็เป็นมุมเล็กๆ ที่ทำให้เห็นคนทำเพลงในมุมส่วนตัว ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้การฟังดนตรีของเขาน่าสนุกและเต็มไปด้วยความคาดไม่ถึง ที่จริงแล้วฉันชอบเมื่อศิลปินกล้าร่วมมือและสร้างโมเมนต์ร่วมกันแบบนี้ มันทำให้เพลงมีชีวิตมากขึ้นและยังเตือนให้รู้ว่าเบื้องหลังความสำเร็จมีการแบ่งปันไอเดียและความกล้าทดลองอยู่เสมอ

พูดถึง 'ชูฮวา' ฉันมักจะนึกถึงภาพเด็กสาวจากไต้หวันที่ค่อย ๆ ก้าวมายังวงการบันเทิงเกาหลีด้วยความเป็นธรรมชาติและเสน่ห์เรียบง่าย เธอเกิดในไต้หวันและเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างอบอุ่นแบบครอบครัวเอเชียทั่วไป โดยช่วงวัยเด็กของเธอเต็มไปด้วยกิจกรรมที่คนท้องถิ่นมักทำ เช่น เรียนภาษาจีนมาตรฐาน ไปโรงเรียน ทำกิจกรรมกับเพื่อน ความเรียบง่ายพวกนี้สะท้อนออกมาชัดเมื่อเธอขึ้นเวทีหรือปรากฏตัวในงานถ่ายแบบ ต่อมาเส้นทางของเธอเปลี่ยนเมื่อมีโอกาสมาทำงานในเกาหลี ฝึกหนักจนได้เดบิวต์กับ 'G)I-DLE' และผลงานเปิดตัวอย่าง 'LATATA' ก็เป็นจุดเริ่มที่ทำให้คนรู้จักเธอมากขึ้น ฉันชอบที่มุมมองการเติบโตของเธอไม่ได้เต็มไปด้วยภาพลักษณ์ปั้นขึ้นมา แต่ยังคงมีเค้าโครงความเป็นคนธรรมดาจากบ้านเกิดคอยทำให้เธอดูน่าเอ็นดูและเข้าถึงง่าย

กรณีของ 'ซอนอู' ที่เป็นสมาชิกวงวัยรุ่น ผมมักเล่าให้เพื่อนฟังว่าการร่วมงานของเขามักเกิดในบริบทของกิจกรรมวงและโปรเจกต์พิเศษมากกว่าจะเป็นฟีเจอริ่งเปิดตัวกับศิลปินชาวนอก อย่างเช่น เวทีร่วมกับเพื่อนสมาชิกในยูนิตย่อย งานคัฟเวอร์บนช่องสด และการแสดงพิเศษร่วมกับวงอื่นในงานเทศกาลดนตรีหรือคอนเสิร์ตรวมวง โปรเจกต์เหล่านี้มักเห็นเขาแชร์สเตจกับสมาชิกจากวงเพื่อนในวงการ K-pop ที่มาเป็นแขกรับเชิญหรือมาโชว์ร่วมกัน ทำให้ผลงานออกมารู้สึกเป็นมิตรและเน้นการโชว์มากกว่าการปล่อยเพลงใหม่ มุมมองนี้ทำให้ผมเข้าใจว่าเสน่ห์ของซอนอูในบริบทนี้คือการเป็นคนที่เติมพลังให้การแสดงกลุ่มได้ ไม่ว่าจะเป็นการร้องพาร์ทพิเศษ การเต้นสลับฟีล หรือการร่วมโชว์พิเศษกับศิลปินที่มาแสดงด้วยกันในงานเดียวกัน ผมจำได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างวงกับวงในวงการมักเปิดโอกาสให้เกิดโมเมนต์พิเศษที่แฟน ๆ ชอบ รู้สึกว่าซอนอูมักเลือกการร่วมงานที่เน้นการสร้างโมเมนต์มากกว่าการทำเพลงฟีเจอริ่งตลอดเวลา สรุปแล้วถ้าตามดูโปรโมชันและคอนเสิร์ต จะเห็นชื่อเขาโผล่ในบทบาทร่วมโชว์เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งก็น่ารักและเข้ากับบุคลิกของเขาอย่างดี

เจอชื่อ 'วี วาเรน' ติดเครดิตในอัลบั้มหนึ่งแล้วหยุดฟังไม่ลง เพราะงานที่ออกมามีความหลากหลายจนเดาไม่ได้ว่าจะเป็นใครเสมอ เราโดนดึงเข้าไปในความสัมพันธ์ของเพลงกับศิลปินอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว—มีงานที่ร่วมกับนักร้องอินดี้ชื่อ 'มิลค์' ซึ่งให้โทนเสียงอบอุ่นในเพลงบัลลาด 'วันที่สว่าง' ทำให้เพลงนั้นกลายเป็นเพลงที่เปิดตอนเช้าได้อย่างพอดี อีกชิ้นที่แปลกแต่ได้ผลคือการที่เขาร่วมงานกับแร็ปเปอร์ 'บีท' ในซิงเกิลที่ผสมฮิปฮอปและซินธ์ป็อปได้ลงตัว ผลงานชิ้นนี้สะท้อนความกล้าในการทดลองของ 'วี วาเรน' นอกจากศิลปินร้องแล้ว เราเห็นชื่อโปรดิวเซอร์ญี่ปุ่น 'Kaito Tanaka' อยู่ในเครดิตของมิกซ์หนึ่ง ทำให้ดนตรีมีสัมผัสของซาวด์อิเล็กทรอนิกส์แบบละเอียดอ่อน และยังมีมิวสิกวิดีโอที่กำกับโดย 'หลุยส์' ผู้กำกับสายอาร์ต ซึ่งทำให้ภาพในงานสอดคล้องกับธีมของอัลบั้มได้อย่างเก่งกาจ การร่วมงานกับวงอินดี้ 'Sora Skies' ในเวอร์ชันอะคูสติกก็ช่วยเผยมุมที่อ่อนลงของงานด้วย การร่วมงานแต่ละครั้งจึงไม่ได้เป็นแค่ชื่อที่มาพร้อมเครดิต แต่เป็นการแลกเปลี่ยนไอเดียที่ชัดเจน เรารู้สึกว่าทุกคนที่ได้ร่วมงานกับ 'วี วาเรน' ได้เติมอะไรบางอย่างให้กันและกัน ซึ่งทำให้งานของเขามีชั้นเชิงและน่าสนใจขึ้นเรื่อย ๆ