ดาราชายคนไหนมีค่าตัวแพงที่สุดในวงการละครไทย?

ลองนึกภาพเวลาที่แบรนด์ใหญ่ ๆ ประกาศพรีเซนเตอร์ใหม่แล้วทุกคนก็ตาลุกวาว คนชื่อเดียวที่มักถูกยกขึ้นมาว่าค่าตัวสูงสุดในวงการชายไทยมักเป็นชื่อที่ปรากฏทั้งงานละคร งานภาพยนตร์ และโฆษณา เพราะค่าตัวจริง ๆ ไม่ได้วัดจากผลงานด้านเดียว แต่รวมทั้งพลังในการเรียกคนดู ยอดผู้ติดตามบนโซเชียล และภาพลักษณ์เชิงพาณิชย์ ในความเป็นจริงไม่มีคำตอบเดียวตายตัว แต่ถ้าต้องยกชื่อตัวเต็ง ผู้ชายที่มักถูกพูดถึงบ่อย ๆ ได้แก่ 'ณเดชน์ คูกิมิยะ' 'โป๊ป ธนวรรธน์' และ 'มาริโอ้ เมาเร่อ' โดยแต่ละคนมีจุดแข็งไม่เหมือนกัน ทำให้ค่าตัวขึ้นลงตามประเภทงานและช่วงเวลา เรื่องค่าตัวพรีเซนเตอร์มักจะพุ่งสูงที่สุดเพราะเป็นสัญญาระยะยาวและแบรนด์ต้องการภาพลักษณ์ชัดเจน ในมุมนี้ 'ณเดชน์' มักเป็นชื่อแรก ๆ ที่ผุดขึ้นมา เพราะทั้งโปรไฟล์งานละคร งานแฟชั่น และการเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ต่างประเทศทำให้เขามีมูลค่าสูงมาก ขณะเดียวกัน 'โป๊ป' ก็เป็นนักแสดงนำละครหลายเรื่องที่สร้างเรตติ้งกระฉูด อย่างผลงานอย่าง 'บุพเพสันนิวาส' (ถึงแม้จะเป็นโปรเจ็กต์ที่มีผลต่อหลายคนทั้งทีมนักแสดง) ก็เป็นตัวอย่างของการเพิ่มมูลค่าชื่อเสียงอย่างชัดเจน ส่วน 'มาริโอ้' มีเครดิตทั้งหนังรายได้ดีและแฟนคลับต่างประเทศ ทำให้ค่าตัวงานภาพยนตร์และงานชิงโชคเพิ่มขึ้นเช่นกัน ในส่วนของละครทีวีและซีรีส์ ค่าต่อ-ต่อ-ตอนจะแตกต่างกันไปตามช่องและโปรดิวเซอร์ บางครั้งการรับงานละครเพียงไม่กี่ตอนหรือเป็นบทพิเศษก็ได้ค่าตัวสูงเทียบเท่าการเป็นพรีเซนเตอร์ เพราะผู้จัดยินดีทุ่มเพื่อดึงคนดู ส่วนงานอีเวนต์หรือออกแบบเวทีปรากฏตัวครั้งเดียวก็อาจได้ค่าเหนื่อยสูง เมื่อเทียบกันแล้วผู้ชายที่มีค่าตัวสูงสุดโดยรวมมักเป็นคนที่บาลานซ์งานทั้งสิ้น: เล่นละครดัง มีผลงานภาพยนตร์ที่ดึงคนดู และเป็นหน้าตาแบรนด์ให้สินค้าระดับพรีเมียมพร้อมกัน สรุปในมุมมองส่วนตัว ผมมองว่าชื่อที่คนพูดถึงมากที่สุดคือคนที่มีความหลากหลายทั้งงานแสดงและงานพาณิชย์ เช่น 'ณเดชน์' และ 'โป๊ป' แต่การบอกว่าใครสูงสุดแบบตายตัวอาจหลอกได้ เพราะค่าตัวเปลี่ยนตามเทรนด์ ความนิยม และการเจรจาระหว่างเอเจนซีกับแบรนด์ ในฐานะแฟน ๆ เห็นว่าความสำคัญของค่าตัวไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขอย่างเดียว แต่มาจากการที่นักแสดงคนนั้นยังรักษาความนิยม สร้างผลงานที่คนอยากดู และทำให้แบรนด์รู้สึกว่าการทุ่มเงินให้คุ้มค่า นี่แหละคือเหตุผลที่ทำให้วงการบันเทิงไทยน่าสนใจและเต็มไปด้วยเรื่องเล่าเล็ก ๆ ที่ชวนติดตาม

กลางปีนี้ชื่อที่มักขึ้นมาพูดถึงบ่อยที่สุดในวงการคือ ณเดชน์ คูกิมิยะ เพราะทั้งงานละคร งานพรีเซนเตอร์ และงานอีเวนต์ยังคงแน่นเหมือนเดิม และมูลค่าการรับงานของเขาก็สูงตามความต้องการของแบรนด์ต่าง ๆ ผมมองจากมุมคนที่ติดตามทั้งข่าวบันเทิงและโซเชียลมีเดียอย่างใกล้ชิด เห็นว่าค่าตัวของนักแสดงชายที่เป็นท็อปสตาร์ในบ้านเรามักไม่ได้มาจากแค่ค่าสัญญาละครเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงพรีเซนเตอร์ งานอีเวนต์ และคอนเทนต์ดิจิทัลด้วย ณเดชน์มีภาพลักษณ์ที่แบรนด์ชื่นชอบและแฟนคลับเหนียวแน่น ซึ่งทำให้เขามีอำนาจต่อรองค่าตัวสูงขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งในแง่ค่าสปอนเซอร์ต่อโพสต์และค่าถ่ายโฆษณาระยะยาว ในฐานะแฟนคนหนึ่ง ฉันยังเห็นว่าการวัดค่าตัวสูงสุดอาจเปลี่ยนได้ตามประเภทงาน: บางคนเก็บเงินเยอะสำหรับละครต่อเทป บางคนเก็บค่าพรีเซนเตอร์เป็นแสนต่อโพสต์ ซึ่งทำให้ตัวเลขสุดท้ายอาจกลายเป็น 'ณเดชน์ในปีนี้' ขึ้นอยู่กับสัญญาและโปรเจกต์ที่รับจริง ๆ แต่ภาพรวมของปีนี้ ถ้ามองจากความถี่และมูลค่าการรับงานทั้งหมด ชื่อของเขาเป็นตัวเต็งที่หนักแน่นและน่าจะก้าวขึ้นเป็นคนที่ค่าตัวแพงสุดได้อย่างไม่แปลกใจ

พูดตรงๆ ฉันมองว่านักแสดงที่มักถูกยกเป็นค่าตัวแพงสุดของปีนี้คือคนที่จับงานโฆษณาระดับท็อปและยังเป็นพระเอก-นางเอกเรียกเรตติ้งให้ช่องได้เสมอ ชั้นเชิงแบบนี้ทำให้ต่อรองค่าตัวได้สูงทั้งต่อวันถ่ายและต่อโพสต์โซเชียล มีการจ่ายค่าลิขสิทธิ์สำหรับสตรีมมิ่งและข้อตกลงแบ็กเอนด์อีกที ยิ่งถ้าเป็นคนที่มีภาพลักษณ์ไม่เปราะบางและเป็นที่ยอมรับในหลายเพล็ตฟอร์ม ยิ่งเพิ่มมูลค่าได้อีก การประเมินจากมุมมองผู้ชมแบบฉันจะเห็นว่าค่าตัวสูงไม่ได้มาจากละครอย่างเดียว แต่ผสมจากงานพรีเซนเตอร์ งานอีเวนต์ และสิทธิ์ภาพยนตร์หรือสตรีมมิ่ง เจ้าของตำแหน่งมักได้งานแบรนด์ใหญ่หลายชิ้นต่อปี มีเอเจนซี่จัดการดี และยังมีฐานแฟนที่กว้างทั้งในไทยและเพื่อนบ้าน ถึงจะไม่ได้ลงตัวเลขชัดเจน แต่การเป็นคนที่แบรนด์เลือกลงทุนหนักกับโปรเจ็กต์ยาว ๆ เป็นสัญญาณชัดว่าค่าตัวของเขาอยู่ในระดับหัวแถว ภาพรวมแบบนี้ทำให้ฉันเชื่อว่าอันดับหนึ่งอยู่กับคนที่ได้ทั้งละครเรตติ้งดีและพรีเซนเตอร์ระดับพรีเมียม — นั่นแหละคือเหตุผลที่ทำให้ค่าตัวพุ่งขึ้นได้แบบรวดเร็ว

มุมมองส่วนตัวผมคือไม่มีตัวเลขสาธารณะที่ชัดเจนว่ามีนักแสดงชายคนใดเป็น "ค่าตัวสูงสุด" แบบแน่นอน แต่ถ้ามองจากภาพรวมของรายได้และการเรียกค่าตัว ผมมักนึกถึงนักแสดงที่ขึ้นแท่นรับงานพรีเซนเตอร์ใหญ่ๆ และเล่นนำละครเรตติ้งสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงหลังชื่อของ 'โป๊ป ธนวรรธน์' ถูกพูดถึงบ่อยในแง่ค่าตัวพรีเซนเตอร์และละครที่ทำเรตติ้งถล่มทลาย ซึ่งแนวโน้มแบบนี้ทำให้คนในวงการมองว่าเขาอยู่กลุ่มบนสุดของค่าตัวชายไทย นักแสดงกลุ่มเดียวกันยังมีการรับงานโฆษณาราคาสูงและค่าลงละครต่อเทปที่เพิ่มขึ้นตามภาพลักษณ์และฐานแฟนคลับ ส่วนตัวผมจะชอบสังเกตว่าเรื่องค่าตัวไม่ใช่แค่ตัวเลขละครหรือหนังเท่านั้น แต่มาจากหลายช่องทางรวมกัน ทั้งพรีเซนเตอร์ งานอีเวนต์ และการตลาดของสปอนเซอร์ ดังนั้นคำตอบที่ว่าใครสูงสุดจึงมักเป็นคำตอบเชิงประมาณการตามช่วงเวลาและสัญญาที่ปิดได้ มากกว่าตัวเลขที่เปิดเผยชัดเจน — นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมชื่อที่ถูกยกมาบ่อย ๆ มักเป็นคนที่มีงานครอบคลุมหลายด้านและมีฐานแฟนเหนียวแน่น

อันดับแรกที่ผมอยากพูดถึงคือชื่อที่ผมเห็นโผล่บ่อยสุดเมื่อมีข่าวค่าตัวและการรับงานทั่วภูมิภาค นั่นคือ 'เจย์ โจว' (周杰倫) ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกใจเลยที่หลายคนจะยกให้เขาเป็นดาวที่ค่าตัวแพงที่สุดในวงการบันเทิงไต้หวันยุคนี้ ภาพลักษณ์ของเขาครอบคลุมทั้งนักร้อง ผู้กำกับ และนักแสดง ทำให้แหล่งรายได้และค่าตัวของเขามาจากหลายทิศทาง—คอนเสิร์ตยักษ์ที่ขายบัตรได้เป็นหลักแสนต่อตั๋วในบางทัวร์ โฆษณาแบรนด์ใหญ่ระดับภูมิภาค และโปรเจ็กต์ภาพยนตร์ที่มีงบสูง เช่นงานภาพยนตร์เชิงศิลป์หรือมิวสิคัลที่เขามักมีส่วนร่วม ผมมองว่าการที่เขามีทั้งฐานแฟนแข็งแกร่งและความสามารถในการสร้างคอนเทนต์เอง ทำให้เจ้าของแบรนด์และโปรดิวเซอร์พร้อมจ่ายแพงเพื่อแลกกับการเข้าถึงกลุ่มผู้ชมกว้าง ๆ ถ้าให้นับเป็นตัวเลขเป๊ะ ๆ แต่ละงานอาจแตกต่างกันไปตามประเภท—คอนเสิร์ตกับโฆษณามักจ่ายหนักกว่าบทสมทบในภาพยนตร์—แต่องค์รวมแล้วภาพลักษณ์และกำลังต่อรองของเขาทำให้ผมเห็นว่าเขาเป็นตัวเลือกอันดับต้น ๆ ของแบรนด์และผู้จัดงานจริง ๆ เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องค่าตัวอย่างเดียว แต่มันคือความสามารถสร้างมูลค่าจากชื่อของตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง

ชื่อแรกที่โผล่มาในหัวเมื่อคิดถึงค่าตัวโฆษณารายปีสูงสุดคือ ณเดชน์ คูกิมิยะ ผมมองว่าเหตุผลไม่ใช่แค่เพราะหน้าตาหรือบทบาทละคร แต่เป็นแบรนด์อิมเมจที่สอดคล้องกับทุกกลุ่มผู้บริโภค — จากวัยรุ่นจนถึงแม่บ้าน แบรนด์เครื่องดื่ม สกินแคร์ และสินค้าลักชัวรี่มักเลือกเขาเป็นพรีเซนเตอร์ซ้ำ ๆ ซึ่งก็สะท้อนผ่านสื่อโซเชียลและยอดการมองเห็นงานโฆษณาทุกชิ้น ในมุมของแฟนคลับ ผมชอบที่เขารักษาภาพลักษณ์นิ่งสงบและเป็นมืออาชีพ ทำให้แบรนด์ใหญ่ให้ความเชื่อมั่นจนยอมจ่ายค่าตัวสูง โอเค เราอาจจะไม่ได้เห็นตัวเลขค่าตัวแบบเปิดเผยบ่อย ๆ แต่จากจำนวนแคมเปญและความถี่ ผมว่าเขาอยู่ในระดับบนสุดจริง ๆ และนั่นก็เป็นเหตุผลที่หลายแบรนด์พร้อมต่อสัญญาอีกหลายปี

ช่วงนี้ถ้าพูดถึงค่าตัวโฆษณาในวงการไทย ผมมักจะนึกถึงกรณีที่ไม่มีชื่อเดียวชี้ขาดจริง ๆ เพราะค่าตัวเปลี่ยนตามประเภทงานและกลุ่มเป้าหมายที่แบรนด์ต้องการ จากมุมมองทั่วไป มักมีสองชื่อที่ถูกยกขึ้นบ่อยสุดคือ ณเดชน์ คูกิมิยะ กับ ญาญ่า อุรัสยา — ทั้งสองคนมีฐานแฟนหนาแน่น กลุ่มผู้ติดตามที่กว้าง และภาพลักษณ์ที่แบรนด์ไว้ใจได้ ทำให้แบรนด์มักยอมจ่ายค่าตัวสูงสุดสำหรับโฆษณาที่ยังต้องการความน่าเชื่อถือและการเข้าถึงแบบแมส ผมยังสังเกตว่าบางครั้งค่าตัวสูงสุดของการถ่ายโฆษณาทางทีวีจะต่างจากค่าตัวโพสต์โซเชียล เพราะสื่อและแพ็กเกจที่แบรนด์ซื้อมีผล คำตอบสุดท้ายเลยไม่ใช่ชื่อเดียว แต่เป็นกลุ่มคนดังชั้นแนวหน้าที่แบรนด์เลือกเมื่ออยากลงทุนหนัก

ชัดเจนว่าชื่อหนึ่งที่คนพูดถึงบ่อยสุดเมื่อเอ่ยเรื่องค่าตัวงานโฆษณาคือ ณเดชน์ คูกิมิยะ ผมมองว่าเหตุผลไม่ได้มีแค่หน้าตาหรือฐานแฟนคลับ แต่เป็นการวางตัวในสื่อ การรักษาภาพลักษณ์ และการเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้แบรนด์ใหญ่หลายหมวด ทั้งสินค้าอุปโภค บริการไลฟ์สไตล์ และสินค้าแฟชั่น ทำให้แบรนด์ยอมทุ่มค่าตัวสูงเพื่อให้ภาพลักษณ์ของสินค้าดูพรีเมียมขึ้น พูดกันในวงการมักได้ยินค่าตอบแทนระดับหลักล้านบาทต่อแคมเปญสำหรับรายใหญ่ ๆ แม้ตัวเลขจริงจะแปรผันตามประเภทงานและระยะสัญญา เมื่อลองเทียบกับนักแสดงชายช่อง 3 ท่านอื่น ๆ ผมเห็นว่าคนที่ติดตลาดและมีงานคอนซิสแทนต์อย่าง ณเดชน์ มักได้ค่าตัวสูงที่สุด ซึ่งสะท้อนจากปริมาณโฆษณาและงานอีเวนต์ที่เขาได้ รับรู้แบบแฟนคลับบ่อย ๆ ก็ยิ่งช่วยให้ราคาขึ้นตามไปด้วย — นี่คือภาพรวมที่ผมสังเกตมาและรู้สึกว่ามันค่อนข้างชัดเจน

เรื่องค่าตัวนางเอกไทยเป็นหัวข้อที่ถูกหยิบมาพูดบ่อยในวงการและผมมองว่าไม่มีคำตอบเดียวตายตัวเพราะมันขึ้นกับประเภทงานและความต้องการของผู้จ้าง ผมคิดว่าในประวัติศาสตร์วงการบันเทิงไทยมีชื่อหนึ่งที่มักถูกยกขึ้นมาบ่อย ๆ เมื่อพูดถึงค่าตัวสูงสุดคืออั้ม พัชราภา เหตุผลคือเธอมีความเป็นแบรนด์ที่แข็งแรงมาก ทั้งงานละคร งานโฆษณา และการร่วมงานกับแบรนด์ระดับลักชัวรี ทำให้ค่าตัวต่อโปรเจ็กต์สูงกว่าคนอื่น ๆ เสมอ อีกมุมที่ผมให้ความสำคัญคือความต่อเนื่องของงาน ถ้าใครรับงานต่อเนื่องและรักษาภาพลักษณ์ได้ดี ก็สามารถขึ้นค่าตัวได้เร็วกว่า ดังนั้นแม้บางคนจะได้รับค่าตอบแทนแพงในบางครั้ง แต่ชื่อที่ได้รับการยอมรับยาวนานมักเป็นคนที่เรียกร้องค่าตัวสูงสุดในระยะยาว — นี่เป็นมุมมองของผมจากการติดตามข่าวสารวงการมานาน

มุมมองเชิงตลาดที่ฉันเฝ้าดูมานานบอกไว้ชัดเจนว่าชื่อที่คนส่วนใหญ่มักยกขึ้นมาพูดถึงเมื่อพูดเรื่องค่าตัวแพงสุดต่อฉากคือผู้ที่มีแบรนด์ส่วนตัวแข็งแรงและครองสื่อมานาน ในฐานะคนที่ตามวงการบันเทิงมาเยอะ ผมมองว่าเหตุผลสำคัญไม่ใช่แค่ความสามารถการแสดง แต่เป็นกำลังของการตลาดและพลังของโฆษณาที่ตามมา ชื่อที่อยู่แถวหน้ามักมีทั้งค่าตัวละครในละคร ค่าลิขสิทธิ์ภาพลักษณ์ และค่าพรีเซนเตอร์ซึ่งช่วยยกระดับค่าตัวต่อฉากให้สูงขึ้นมากได้ สตาร์รุ่นเก๋าที่ยังฮอตและอยู่ในโฆษณาระดับชาติ มักได้ค่าตัวสูงกว่าเด็กใหม่ที่มีฝีมือแต่ยังไม่มีแบรนด์ครบเครื่อง ถ้าต้องชี้ชัดคนเดียวที่มักถูกอ้างถึงบ่อย ๆ ฉันเห็นว่าชื่อของผู้หญิงที่อยู่ในระดับไอคอนของวงการมักจะโผล่ขึ้นมาอยู่เสมอ เพราะการจ้างพวกเธอไม่ได้เป็นแค่จ้างนักแสดง แต่เป็นการจ้าง 'แบรนด์' ให้กับโปรดักชัน นั่นทำให้ค่าตัวต่อฉากของพวกเธอสามารถทะลุหลักแสนถึงล้านบาทได้ ขึ้นกับสเกลงานและความต้องการของคนจ้างในช่วงนั้น ผลงานภาพยนตร์หรือรายการที่สร้างกระแสให้เธอ ยิ่งเป็นตัวเร่งให้ค่าตัวพุ่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผมเองจึงมองว่าคำตอบขึ้นกับมิติการตลาดมากกว่าความสามารถล้วน ๆ — แต่ในเชิงตัวเลขและชื่อที่ถูกพูดถึงบ่อยที่สุด มักเป็นคนที่มีอิทธิพลด้านโฆษณาและแฟนคลับหนาแน่น