ดาว การ์ตูน เรื่องไหนมีเพลงประกอบ OST ที่คนไทยชอบ?

เพลงประกอบจากการ์ตูนจีนบางชิ้นมีพลังที่ดึงคนดูเข้ามาเหมือนกับการกดปุ่มอารมณ์ของฉากนั้น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อบทเพลงผสมระหว่างเครื่องดนตรีจีนโบราณกับองค์ประกอบดนตรีสมัยใหม่ ในมุมมองของฉัน '魔道祖师' คือหนึ่งในตัวอย่างชัดเจน: ดนตรีในซีรีส์นี้มักใช้เมโลดี้เรียบง่ายแต่งแต้มด้วยโทนเปียโนหรือขลุ่ยที่ทำให้ฉากความทรงจำและความผูกพันระหว่างตัวละครชัดขึ้นมาก ฉันมักจะเปิดแทร็กที่ชอบซ้ำ ๆ เพราะมันพาไปยังโมเมนต์ในเรื่องได้ทันที ส่วนหนึ่งที่ทำให้เพลงจาก '魔道祖师' และอีกเรื่องหนึ่งคือ '全职高手' โดดเด่นคือการมีธีมเพลงที่ชัดเจนและเวอร์ชันหลากหลาย — แบบบรรเลง แบบร้อง และรีมิกซ์ ที่แฟน ๆ นำไปคัฟเวอร์หรือทำมิกซ์ใหม่จนเกิดชุมชนเล็ก ๆ ของเพลงนั้น ๆ ขึ้นมา ท้ายที่สุด ดนตรีจาก '天官赐福' ก็เป็นอีกตัวอย่างที่ฉันเห็นว่าผู้คนจดจำได้ง่าย เพราะมันเน้นเสียงประสานของนักร้องและการเรียบเรียงที่ทำให้ความโรแมนติกหรือความเศร้าของฉากได้รับการขยายออกไป เพลงพวกนี้ไม่ใช่แค่พื้นหลัง — มันเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องที่ทำให้เราจำฉากได้ยาวนานกว่าแค่ภาพเดียว

เพลงประกอบของ 'Kung Fu Panda' เป็นเพลงที่ยึดติดในหัวฉันนานพอสมควร และฉันเชื่อว่าคนไทยหลายคนก็ชอบเช่นกันเพราะมันผสมผสานระหว่างจังหวะตื่นเต้นกับเมโลดี้ที่ซึ้งแบบฉากหนังแอ็คชัน-ดราม่าได้ดี ฉากที่ใช้ธีมช้าๆ อย่าง 'Oogway Ascends' เวลาที่ตัวละครมีโมเมนต์สงบหรือคิดทบทวน มันทำให้คนดูอินตามได้ง่าย ฉันจำได้ชัดว่าตอนดูครั้งแรกคนรอบข้างหัวเราะและเงียบไปพร้อมกัน เพลงสกอร์ของ Hans Zimmer กับ John Powell ช่วยยกระดับความรู้สึกในฉากต่อสู้และฉากซึ้งให้กลายเป็นสิ่งที่คนจดจำได้ทันที ในอีกด้าน นอกจากสกอร์แล้ว เพลงประกอบบางช่วงถูกนำไปใช้เป็นแบ็กกราวด์ในคลิปตัดต่อหรือพรีเซนต์งานในบ้านเรา ทำให้เมโลดี้ไปอยู่ในบริบทที่หลากหลายจนคนไทยรู้สึกคุ้นเคย มันให้ทั้งพลังและความอบอุ่นพร้อมกัน — แบบเพลงที่ทำหน้าที่ได้ทั้งเป็นธีมหนังและเป็นซาวด์แทร็กในความทรงจำ

เราเจอคนพูดถึงเสมอว่าเพลงธีมของ 'โดราเอมอน' เป็นเพลงที่ทุกคนร้องได้ทันที และสำหรับหลายคนในไทยมันคือเพลงประจำวัยเด็กที่ฝังหูจนโต ความทรงจำตอนเด็กๆ ที่วิ่งกลับมาดูการ์ตูนหลังโรงเรียนยังชัดเจนอยู่ในหัว เสียงคอรัสเรียบง่าย ทำนองเปิดที่จำง่าย ทำให้เพลงนี้กลายเป็นเพลงที่ครอบครัวร้องตามได้ แม้รุ่นใหม่จะมีเวอร์ชันรีมิกซ์หรือแปลภาษา แต่ความอบอุ่นของเวอร์ชันต้นฉบับยังคงทำงานได้ดี บ่อยครั้งที่เห็นคนแชร์คลิปคาราโอเกะเพลงนี้ ปลุกบรรยากาศและคำพูดคุยเรื่องความทรงจำระหว่างคนรุ่นต่างๆ ถ้ามองจากมุมของการเป็นเพลงประกอบการ์ตูน เพลงของ 'โดราเอมอน' ทำหน้าที่เชื่อมโยงตัวละครกับผู้ชมได้ยอดเยี่ยม มันไม่จำเป็นต้องซับซ้อน แค่เมโลดี้ที่ติดหูและคำร้องที่เข้าใจได้ง่ายก็เพียงพอแล้ว นี่คือเพลงที่ยังคงถูกเปิดฟังในช่วงเวลาสบายๆ และมักจะทำให้ยิ้มได้โดยไม่ต้องพยายามมาก

เสียงเพลงจาก 'ดาวโอเกะ' ที่แฟน ๆ มักยกให้เป็นคลาสสิกมีหลายชิ้น แต่มักจะวนกลับมาที่เพลงเปิดที่มีจังหวะก้าวหน้าและเพลงปิดที่เต็มไปด้วยอารมณ์ เพลงเปิดมักถูกจดจำเพราะท่อนฮุกติดหู เสียงกีตาร์กับสังเคราะห์ที่พุ่งขึ้นมาในช่วงบีทแรก ทำให้ภาพของตัวเอกและฉากเปิดเรื่องกลายเป็นซีนในหัวเสมอ ทำนองแบบนี้ทำงานได้ดีเวลาใช้กับซีนการแข่งขันหรือการออกเดินทางใหม่ ๆ ซึ่งทำให้แฟน ๆ รู้สึกตื่นตัวและอยากกดดูต่อ ในทางกลับกัน เพลงปิดที่เรียบง่ายกว่าด้วยเปียโนและไวโอลินจะถูกเปิดฟังซ้ำหลังจบแต่ละตอน เพราะมันจับความอ่อนแอและความหวังผสมกันไว้ได้อย่างลงตัว พาร์ตเนื้อร้องที่พูดถึงการเฝ้ามองดาวหรือคำสัญญาที่ยังไม่บรรลุช่วยให้หลายคนซาบซึ้งเมื่อติดอยู่กับโมเมนต์เศร้าของตัวละคร เพลงแทร็กประกอบฉากสำคัญอย่างบัลลาดหรืออินเสิร์ตซองก็มีบทบาทสำคัญต่อความนิยมด้วย เช่นเพลงช้า ๆ ที่ขึ้นตอนสารภาพรักหรือฉากภาพความทรงจำ เพลงประเภทนี้มักมีการเรียบเรียงด้วยเปียโนเป็นหลัก เสียงฮาร์มอเนียและคอรัสบาง ๆ ช่วยยกระดับความรู้สึกให้ผู้ชมอินตาม ยิ่งถ้าบทร้องเป็นเสียงของนักพากย์ตัวละครหลักด้วยแล้ว มันจะกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่แฟน ๆ นำมาเล่นซ้ำ ยิ่งฉากที่ใช้เพลงแทร็กนั้นเป็นฉากเปลี่ยนเกมของเรื่อง เช่นการพลิกความสัมพันธ์หรือการเสียสละของตัวละคร เพลงก็จะกลายเป็นสัญลักษณ์และถูกพูดถึงในคอมมูนิตี้อย่างต่อเนื่อง ความนิยมของเพลงจาก 'ดาวโอเกะ' ยังสะท้อนได้จากฟีดแบ็กของแฟน ๆ ทั้งการคัฟเวอร์บนโซเชียล การนำท่อนฮุกไปทำคลิปสั้น ๆ และการเรียบเรียงใหม่ในสไตล์ต่าง ๆ ตั้งแต่แอคูสติก เปียโนโซโล ไปจนถึงเวอร์ชันออร์เคสตรา การที่แฟน ๆ ชอบนำเพลงไปแปลงให้เข้ากับอารมณ์ต่าง ๆ แสดงว่าทำนองและเนื้อร้องมีความยืดหยุ่นและจับใจได้ ผู้จัดคอนเสิร์ตก็มักเลือกเอาเพลงเปิดและเพลงปิดมาเล่นสด เพราะจังหวะและความไพเราะของมันทำให้แฟนร้องตามได้ง่ายและเกิดโมเมนต์รวมใจ ท้ายที่สุดแล้ว เพลงที่แฟน ๆ ชอบมากที่สุดมักไม่ใช่แค่เพราะเมโลดีมันไพเราะ แต่เพราะเพลงนั้นเชื่อมโยงกับช่วงเวลาที่ทำให้คนดูประทับใจ บางคนอาจชอบเพลงที่เปิดให้รู้สึกอยากลุย ต่อสู้และฝัน ในขณะที่อีกหลายคนชื่นชอบเพลงที่ทำให้ร้องไห้แล้วรู้สึกอ่อนโยนกับตัวเอง ส่วนตัวแล้วฉันมักกลับไปฟังเพลงปิดตอนกลางคืนเพราะมันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังห่อหุ้มความเหนื่อยล้าด้วยความหวังเล็ก ๆ นี่แหละคือเสน่ห์ของเพลงจาก 'ดาวโอเกะ' ที่ทำให้มันคงอยู่ในเพลย์ลิสต์ของแฟน ๆ ต่อไป

เพลงประกอบที่ใช้เครื่องดนตรีไทยมักทำให้ฉากมีน้ำหนักทางวัฒนธรรมและอารมณ์ได้ทันที — ผมชอบเสียงระนาดและฆ้องที่เข้ามาเติมจังหวะให้ภาพเคลื่อนไหวดูมีต้นกำเนิดชัดเจน ลองฟังจาก 'Khan Kluay' ดูสิ ผลงานนี้เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่เด่นของแอนิเมชันไทยที่กล้าเอาเอกลักษณ์ดนตรีพื้นบ้านมาเป็นแกนกลาง นักแต่งใช้องค์ประกอบแบบดั้งเดิมทั้งเครื่องตี เครื่องลม และเทคนิคการร้องให้รู้สึกว่าโลกในเรื่องเป็นของไทยจริง ๆ ฉากสำคัญหลายฉากได้พลังจากสเกลและจังหวะแบบพื้นบ้าน ทำให้ฉากต่อสู้หรือฉากอ่อนโยนมีสัมผัสเฉพาะตัว การฟัง OST ของเรื่องนี้แบบแยกส่วนจะได้ยินรายละเอียดที่มักถูกกลบในบรรยากรณ์ภาพยนตร์ทั่วไป เช่น การเรียบเรียงเครื่องดนตรีไทยกับซิมโฟนีสมัยใหม่ที่เข้ากันได้ดี นี่เป็นจุดเริ่มที่ดีถ้าอยากเห็นว่าเครื่องดนตรีไทยทำงานร่วมกับสกอร์สากลได้อย่างไร และผมมักหยิบแทร็กโปรดมาฟังเวลาต้องการบรรยากาศแบบโบราณผสมพลังงานการผจญภัย

เพลงจากเรื่อง 'Your Name' มักเป็นชื่อแรกที่โผล่เข้ามาเมื่อนึกถึงเพลงประกอบที่ทำให้คนไทยหลายคนซึ้งตามไปด้วย เพราะงานของวง 'Radwimps' ที่ใส่ทั้งเมโลดี้และคำร้องไว้ในฉากสำคัญ ทำให้หลายฉากกลายเป็นภาพติดตา เพลงอย่าง 'Nandemonaiya' หรือบรรยากาศเพลงประกอบในฉากสุดท้ายมักทำให้หวนคิดถึงความสัมพันธ์ที่หลุดลอยและความทรงจำที่ยังคงเต้นอยู่ในใจ ฉันเองเคยเห็นเพื่อนๆ ในกลุ่มแฟนการ์ตูนแชร์คลิปฉากนั้นแล้วพูดคุยกันยาวถึงความหมายของคำร้อง ทั้งแบบตั้งใจและแบบซึมซับเงียบๆ โดยที่เพลงเป็นตัวผลักอารมณ์ให้ล้นออกมา ความไพเราะของ 'Anohana' อยู่ที่การเลือกใช้เพลง 'Secret Base ~Kimi ga Kureta Mono~' ซึ่งเวอร์ชันที่ร้องโดยนักพากย์สาวๆ ทำให้ซีนจบกลายเป็นน้ำตาท่วมจอ เพลงนี้ในไทยโดนใจคนทั่วไปเพราะเนื้อหาเรียบง่ายแต่แตะตรงหัวใจของการสูญเสียและมิตรภาพ ฉันเองยังจดจำเสียงร้องที่ใสและเปราะบางในซีนปิดเรื่องได้ชัดเจน อีกเรื่องที่คนไทยโปรดปรานคือ '5 Centimeters per Second' ที่ใช้เพลง 'One More Time, One More Chance' เป็นเหมือนตัวแทนของความคิดถึงและความไม่สมหวังในความรัก ฉากและดนตรีผสานกันจนคนดูหลายคนหยิบเพลงนี้มาร้องคาราโอเกะหรือแชร์เป็นมู้ดเพลงยามคิดถึงใครสักคน เสียงเปียโนและไวโอลินใน 'Your Lie in April' ทำให้มันโดดเด่นในหมู่เพลงประกอบการ์ตูน เพราะการนำบทเพลงคลาสสิกมาผสมกับธีมเรื่องราวการเติบโตและการสูญเสีย ทำให้ฉากการแสดงทางดนตรีมีพลังมากกว่าการแค่โชว์ทักษะ ดนตรีในเรื่องมักกระตุ้นให้คนฟังอยากกลับไปฟังเค้าโครงเพลงเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก อีกตัวอย่างที่แฟนไทยชอบกันคือ 'Clannad: After Story' ที่บางเพลงกลายเป็นซาวด์แทร็กที่เรียกน้ำตาได้โดยไม่ต้องมีบทพูดมาก เพราะมันเชื่อมโยงกับการเดินทางของตัวละครและธีมครอบครัวอย่างลึกซึ้ง ในวงการแฟนการ์ตูนไทยยังมีนิสัยชอบทำคัฟเวอร์หรือเมดเลย์เอาไว้เพิ่มอรรถรสให้เพลงประกอบที่ชวนซึ้ง หลายครั้งที่เวอร์ชันแปลเป็นภาษาไทยหรือบรรเลงอคูสติกกลายเป็นเวอร์ชันโปรดของคนที่ไม่ค่อยฟังเพลงญี่ปุ่น แต่ต้องการอารมณ์เดียวกับต้นฉบับ ส่วนตัวแล้วยังชอบฟังเพลงประกอบตอนทำงานหรือก่อนนอน เพราะมันช่วยพาฉันย้อนดูซีนโปรดในหัวอีกครั้ง เพลงเหล่านี้ไม่เพียงเป็นแค่แบ็กกราวนด์ แต่เป็นสะพานพาเราไปเจอความทรงจำและความรู้สึกที่ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย

ทางเข้าที่ชัดเจนคือเพลงประกอบของ 'Cowboy Bebop' ซึ่งเป็นมิกซ์แจ๊ซ บลูส์ และซินธ์ที่จับใจทันที ความเก๋าของซาวด์แทร็กนี้คือมันเล่าเรื่องได้โดยไม่ต้องเห็นภาพ ฉากการไล่ล่ากลางอวกาศกลายเป็นคอนเสิร์ตหนึ่งชุดเมื่อยามได้ฟัง Yoko Kanno เล่นกับวง The Seatbelts เสียงแซ็กโซโฟนกรีดเข้ามาแบบมีคาแร็กเตอร์ ขณะที่บีทและฮาร์โมนีก็แปรเปลี่ยนอารมณ์ได้เร็วเหมือนแอ็คชั่นในเรื่อง ฉันมักจะเปิดเพลงเหล่านี้เวลาอยากได้ความคูล ความเหงา ความตื่นเต้น ทั้งหมดในเวลาเดียวกัน แนะนำนิดหนึ่งคือเริ่มจากแทร็กชื่อดังอย่าง ‘‘Tank!’’ แล้วค่อยไล่ไปยังบัลลาดช้าๆ เช่น ‘‘The Real Folk Blues’’ มันเหมือนการเรียนรู้ตัวละครผ่านดนตรี ทำให้ภาพตัวละครและบรรยากาศของเรื่องติดหูและติดใจสุดๆ จบด้วยความรู้สึกอยากกลับไปดูอนิเมะซ้ำรอบใหม่อีกครั้ง

เพลงที่ติดหูที่สุดจากมาริโอ้สำหรับคนไทยคงหนีไม่พ้น 'Overworld Theme' จากเกม 'Super Mario Bros.' เมโลดี้แปดบิทนี้เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของยุคเกมคลาสสิก กลุ่มคนที่โตมากับตลับ Famicom จะร้องทำนองได้แทบจะทันทีเมื่อได้ยินโน้ตเปิดไม่กี่จังหวะ ความทรงจำวัยเด็กเต็มไปด้วยภาพของเพื่อนบ้านเอาตลับมาเปลี่ยนกันเล่น เสียงเมโลดี้นี้ดังออกมาจากลำโพงทีวีเก่า ๆ และกลายเป็นเสียงประกอบการวิ่งไล่จับในซอย โรงเรียน หรือแม้แต่เสียงเรียกร้องให้ออกมาเล่นข้างนอก ความเรียบง่ายของทำนองกับแผนเสียงซินธิไซเซอร์ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่จำง่ายและโดนใจ ทุกคนที่รู้จักเกมนี้มักมีท่อนโปรดของตัวเองและชอบฮัมตามเวลาเดิน ยังมีการแปลงเวอร์ชันจากวงดนตรีไทยและนักดนตรีออนไลน์ที่นำมาร้องหรือเล่นกีตาร์ ทำให้เพลงนี้ถูกฟังในบริบทใหม่ ๆ อยู่เรื่อย ๆ จริงอยู่ว่าเกมใหม่ ๆ มีดนตรีไพเราะมากมาย แต่ท่อนสั้น ๆ ของ 'Overworld Theme' ยังคงทำให้ฉันยิ้มเมื่อได้ยิน เหมือนเป็นเสียงเรียกความทรงจำดี ๆ จากยุคก่อนที่ไม่หายไปง่าย ๆ

เพลงประกอบจาก 'Cowboy Bebop' ยังเป็นตัวอย่างคลาสสิกที่ทำให้รู้สึกว่าดนตรีกับภาพยนตร์การ์ตูนผสานกันได้อย่างไร้รอยต่อ โดยเฉพาะผลงานของ Yoko Kanno ที่ใช้แจ๊ส บลูส์ และบีท ให้ความรู้สึกเท่และเหงาไปพร้อมกัน ตอนที่ฉากไล่ล่าในยานเกิดขึ้น เสียงแซ็กโซโฟนกับริฟฟ์กีตาร์สามารถเปลี่ยนอารมณ์ทั้งหมดของฉากได้จนผมนั่งจดจ่อกับหน้าจอเหมือนได้ชมหนังเดี่ยว ๆ งานเพลงอย่าง 'Tank!' ยังคงเป็นหนึ่งในธีมเปิดที่ติดหูที่สุด และเพลงประกอบฉากเงียบ ๆ ก็ทำหน้าที่พาเราเข้าไปในโลกของตัวละครได้อย่างคมชัด เป็นเหตุผลว่าทำไมเวลาได้ยินแทร็กจากซีรีส์นี้ทีไร หัวใจก็เต้นตามจังหวะไปด้วยทุกครั้ง เสียงเปียโนใน 'Your Lie in April' สามารถทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นฉากที่ฉันต้องดึงผ้าปิดตาระหว่างร้องไห้ได้โดยไม่อาย ส่วนเพลงจาก 'Kimi no Na wa' ที่แต่งโดย Radwimps มีทั้งบทร้องและอินสตรูเมนทัลที่ทอความหวังและความคิดถึงได้อย่างนุ่มนวล ทำให้ฉากซึ้ง ๆ นั้นไม่ใช่แค่ภาพสวยแต่มีน้ำหนักทางอารมณ์จริง ๆ ด้าน 'Neon Genesis Evangelion' ที่แต่งโดย Shiro Sagisu นำเสนอเสียงออร์เคสตราและโคไรที่จะตามหลอกหลอนไปทั้งชีวิต ดูเมื่อตัวละครต้องเผชิญกับการตัดสินใจหนัก ๆ เสียงดนตรีจะเข้ามาเติมความรู้สึกของฉากจนทำให้ฉากนั้นกลายเป็นภาพจำ อีกตัวอย่างคือ 'Attack on Titan' ของ Hiroyuki Sawano ที่ใช้ออเคสตราไฟแรงร่วมกับคอรัสและเบสหนัก ๆ ทำให้การต่อสู้แต่ละฉากรู้สึกดุดันและยกสถานการณ์ขึ้นเป็นระดับมหากาพย์ ในมุมของการ์ตูนตะวันตกหรือสไตล์ผสมผสาน งานอย่าง 'Samurai Champloo' ที่มีแทร็กจาก Nujabes นำเสนอฮิปฮอปผสมกับดนตรีญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ทำให้ซีรีส์มีอารมณ์ที่ไม่เหมือนใครเหมาะกับฉากต่อสู้และการเดินทาง ส่วน 'Made in Abyss' ที่แต่งโดย Kevin Penkin สร้างบรรยากาศได้อย่างละเอียดทั้งความงดงามและความน่ากลัวของโลกใต้นั้น ความสามารถของ OST ดี ๆ คือมันสามารถเล่าเรื่องแทนตัวละครได้ เช่นเดียวกับ 'Avatar: The Last Airbender' ที่ใช้ธีมประจำเผ่าและเครื่องดนตรีเฉพาะถ่ายทอดวัฒนธรรมของตัวละคร ทำให้ผู้ชมเข้าใจโลกและความขัดแย้งได้โดยไม่ต้องมีบทพูดเยอะ สรุปแล้ว ดนตรีประกอบที่โดดเด่นคือดนตรีที่ทำให้ฉากมีชีวิต มีอารมณ์และยังคงติดอยู่ในหัวหลังจากซีรีส์จบไปแล้ว เหล่าเพลงจาก 'Cowboy Bebop', 'Your Lie in April', 'Neon Genesis Evangelion', 'Attack on Titan' และ 'Made in Abyss' เป็นแค่ตัวอย่างบางส่วนที่พิสูจน์ว่าดนตรีดี ๆ สามารถยกระดับเรื่องราวแบบการ์ตูนให้กลายเป็นประสบการณ์ที่ยากจะลืม ซึ่งนั่นแหละคือเหตุผลที่ยังคงกลับไปฟัง OST ของเรื่องเหล่านี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและรู้สึกเหมือนค้นพบรายละเอียดใหม่ ๆ ทุกครั้ง

เพลงเปิดของ 'ดาบพิฆาตกลางหิมะ' เวอร์ชันพากย์ไทยมักจะเป็นหัวข้อที่คนในกลุ่มพูดถึงกันบ่อย ๆ เพราะมันจับอารมณ์ของเรื่องได้ตั้งแต่โน้ตแรกเลย เพลงเปิดฉบับพากย์ไทยที่หลายคนชอบคือแบบที่แปลเนื้อและปรับจังหวะให้เข้ากับภาษาไทย ทำให้คอเพลงร้องตามได้ไม่ยากและยังคงความเข้มข้นของต้นฉบับไว้ได้ ฉากเปิดที่โชว์เหล่าตัวละครเดินท่ามกลางหิมะพอเข้ากับคอรัสไทยแล้วรู้สึกเหมือนเรื่องมันขยับเข้ามาใกล้ตัวมากขึ้น ความฟังง่ายของเมโลดี้กับการผสมเสียงสังเคราะห์กับเครื่องดนตรีโปรดิวซ์ในเวอร์ชันไทยนี่แหละที่ดึงใจแฟน ๆ ในกลุ่มเพื่อนที่คุยกัน ผมมักได้ยินคนยกให้เพลงเปิดเป็นประสบการณ์ร่วม ส่วนอีกกลุ่มจะชอบเพลงบรรเลงฉากแฟลชแบ็กเพราะมันตัดเข้าฉากทรงจำได้เนียน แต่โดยรวมแล้วเพลงเปิดพากย์ไทยนี่แหละที่คนไทยร้องตามได้มากสุดและกลายเป็นมู้ดของหลาย ๆ โพสต์ในโซเชียล ผมยังชอบฟังมันเวลากินข้าวหรือเดินเล่น เหมือนเป็นซาวด์แทร็กส่วนตัวของฤดูหนาวเล็ก ๆ ในหัวใจ