ฉากสุดท้ายทำงานเหมือนกระจกที่สะท้อนความซับซ้อนของความรักและครอบครัว การไม่ให้คำตอบที่ชัดเจนมากนักกลับทำให้หนังมีความสมจริง เพราะชีวิตจริงไม่เคยจบแบบเรียบง่าย ฉากแบบนี้ยังชวนให้คิดถึงงานภาพยนตร์อย่าง 'Blue is the Warmest Colour' ที่ใช้การจ้องและจังหวะเพื่อสื่อสารความรู้สึกโดยไม่ต้องพูดยืดยาว