พ่ายรักนางบำเรอ Novels & Stories

ชานนท์ยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่ “นางบำเรอ” เขมชาติแก้คำพูดของเพื่อน “เออๆๆ นั่นแหละ ใช้หนี้โดยการมานอนกับแกนี่เหรอ”

ะเขาจะเรียกหาเธอก็ต่อเมื่อต้องการปลดปล่อยอารมณ์เท่านั้น เธอกับเขาพบเจอกันเพราะเรื่องเงิน เธอเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้เงินจากเขา คนรอบตัวเขา คนในครอบครัวของเขา ไม่เคยรับรู้ว่ามีเธอ เธอเป็นแค่เด็กเลี้ยง ซึ่งเธอเองก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร เธอต้องยอมรับในสถานะของตัวเอง และย้ำเตือนตัวเองให้จำขึ้นใจว่า เธอก็แค่นางบำเรอในมุมลับของเขา ใช้ร่างกายแลกกับเงินของเขา ไม่มีสิทธิ์น้อยใจ ไม่มีสิทธิ์รู้สึกอะไรกับเขาเลย

พ่ายรัก สายใยสัมพันธ์ หญิงสาวนึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่อีกฝ่ายเคยทำให้เธอเสียใจ ทั้งเรื่องหนี้ก้อนโตที่ครอบครัวของแอลมอบให้ ร่องรอยบาดแผลในจิตใจของพรีมายาที่ไม่มีวันหายดี รวมถึงความหวังที่พังทลายลงไม่เป็นท่า ก่อนจะเริ่มหันมาสบตาของอีกคน แล้วพูดต่ออีกด้วยความรู้

เซี่ยซีหว่านดึงแขนเรียวของเธอออกมาจากนั้นเธอก็สวมกอดหญิงชราอย่างอ่อนโยนพลางลูบหลังของหญิงชราด้วยมือเรียวเล็กของเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “คุณย่าไม่ต้องรู้สึกผิดนะคะ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องโทษตัวเองเลยค่ะ ทุกอย่างเป็นทางเลือกของหนูเองค่ะ หนูรักคุณ ชายลู่ และหนูยินดีที่จะตายเพื่อความรักค่ะ” “สิ่งสำคัญคือหนูกลับมาแล้วค่ะ หนูรักษาตัวมาสามเดือนแล้ว ตอนนี้ร่างกายของหนูไม่มีสารพิษใด ๆ หลงเหลืออยู่แล้วค่ะ คุณย่าดูสิคะ ตอนนี้หนูดูดีขึ้นกว่าเดิมมากราวกับว่าได้เกิดใหม่เลยค่ะ”

ธามสะบัดศรีษะหลายครั้ง เพื่อไล่อาการมึนเมา ก่อนจะเดินตรงไปเปิดประตูห้อง แล้วก็เดินออกไปทันที ส่วนเจ้าของห้องอย่างปอร์เช่ยังคงนั่งอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่น ก่อนมือหนาจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูช่องแชทที่มีข้อความตอบกลับมาจากเธอก่อนหน้านี้ เหมือนกำลังท้าทายเขา ปลายฟ้าเ ธอเป็นผู้หญิงไม่ยอมใคร เขารู้ว่าวันนั้นที่เธอยอมเขา อาจจะเป็นเพราะอารมณ์ของเธอที่กำลังอ่อนไหวจากการเจอเหตุการณ์แบบคืนนั้น แล้วที่จริงแล้วเขารู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมอ่อนข้อให้ใครได้ง่าย ๆ ถึงจะตามตอแยเขา แต่เธอก็ไม่ได้ใช้ตัวเองมาเป็นเหยื่อล้อให้เขาใจอ่อน

“ฉันจะไม่มีวันไปเป็นส่วนนั้นของคุณ อยากจะเสเพล อยากจะไปนอนกับใครก็ไปค่ะ ฉันรังเกียจคุณ อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ” “โถ่! นางบำเรออย่างเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉันหรอก รู้เอาไว้ซะด้วยแม่คีรยา” “ฉันอาสาจะเป็นนางบำเรอให้คุณตอนไหน คุณต่างหากที่ข่มขืนฉัน”

ที่จะต้องเป็นคนที่ได้ลงทัณฑ์เธอเท่านั้น ให้มันสาสมกับสิ่งที่เธอได้ทำเอาไว้ สิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นสมควรจะได้รับ คือความเจ็บปวดจากคนแบบเขา ไม่ใช่ได้รับความรักดีๆจากผู้ชายดีๆอย่างอรรถกร นายถอยไปซะเถอะอรรถ นายไม่มีวันคู่ควรกับผู้หญิงอย่างฉัตรตะวันหรอก นายเป็นคนดีเกิน ไป'

เธอบอกเขาเสียงแผ่วเบา “เหนื่อยก็อยู่เฉยๆ เพราะพี่ยังมีแรงจะใช้กับเธอทั้งคืนจอม อ่า...แน่นดีเป็นบ้า อ่า...” พั่บ! พั่บ! พั่บ! แล้วทำนองรักเอาแต่ใจของพรรธน์ยศก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง แม้จะได้พบความสุขไปแล้วก่อนหน้า จอมใจก็ร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้ง ยามเขาเสียดสีเข้าออ กซอยถี่ในตัวเอง สองมือเล็กกำผ้าปูเตียงดันร่างแอ่นเด้งรับแรงกระแทกของคนตัวโต ส่วนขาของเธอ เขาโอบกอดรวบพาดที่ไหล่หนาเขาไว้

แววตาเจ้าหล่อนบอกเขา เลขาสาวที่ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดบาปก้มหน้า “ไม่สำคัญหรอกค่ะว่าพายจะรู้สึกยังไง” “พายรักพี่” เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากหญิงสาว ระหว่างเราเป็นความรักแบบชายหญิง

พรพระพายแบ่งรับแบ่งสู้ “ไอเข้าใจค่ะ” น้ำเสียงที่ตื่นเต้นในตอนแรกกลับเศร้าสร้อยลงทันที พรพระพายยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก