ตอนจบของเวลาในขวดแก้วหมายความว่าอะไร

ในตระกูลวาเลนติ คุณเกิดมาพร้อมกับชิปตัวหนึ่ง มันถูกหลอมรวมเข้ากับนาฬิกาชีวภาพบนข้อมือ หน้าปัดดิจิทัลของมันคอยนับถอยหลังทุกวินาทีที่คุณเหลืออยู่บนโลกใบนี้ ทุกคนต่างเห็นตัวเลขที่กำลังนับถอยหลังบนนาฬิกาของน้องสาวฝาแฝดของฉัน และบนนาฬิกาของฉัน พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าเธอจะตายในวันเกิดครบรอบอายุ18 ปีของเรา วิเวียนจึงกลายเป็นเจ้าหญิงผู้สูงส่งที่ใครก็มิอาจแตะต้องได้ในโลกอันโหดร้ายของเรา ชุดราตรีประดับเพชรทุกชุดเป็นของเธอ อัญมณีที่หายากที่สุดก็เป็นของเธอ แม้กระทั่งเศษเสี้ยวความเป็นมนุษย์สุดท้ายของพ่อก็ยังเป็นของเธอ ความอบอุ่นเพียงน้อยนิดที่เขาจะแสดงออกมาก็ต่อเมื่อเก็บปืนเข้าซองไปแล้วเท่านั้น ฉันเคยสงสารเธอ เวลาของเธอกำลังจะหมดลงแล้ว แต่วาบหนึ่งในใจ... พระเจ้า ฉันอิจฉาเธอเหลือเกิน เธอมีทุกอย่างที่ฉันไม่เคยมี นั่นคือความรักจากพ่อแม่ แล้วคืนวันงานเลี้ยงฉลองวันเกิดครบรอบ 18 ปีของเธอก็มาถึง พ่อกับแม่กลัวว่าฉันจะไปก่อเรื่องวุ่นวาย กลัวว่าฉันจะไปทำให้หัวหน้ามาเฟียของตระกูลพันธมิตรขุ่นเคืองใจ พวกเขาก็เลยขังฉันไว้ในห้องใต้ดิน ทั้งชื้น ทั้งหนาวเหน็บ ในขณะที่พิษไข้รุนแรงกำลังแผดเผาไปทั่วร่างของฉัน ฉันทุบประตูไม้โอ๊กหนาทึบ เสียงแหบพร่า "แม่คะ ได้โปรด! ปล่อยหนูออกไปที! หนูตัวร้อนไปหมดแล้ว หัวหนูจะระเบิดอยู่แล้ว..." จากด้านนอก เสียงของแม่ฟังดูเย็นชาและเด็ดขาดราวกับกับดักเหล็กกล้า "พอที เซียนนา! วันนี้เป็นวันเกิดอายุ 18 ของน้องสาวแกนะ วันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่! เลิกเล่นละครได้แล้ว! ทนทุกข์เงียบๆ เพื่อเป็นเกียรติเป็นศรีแก่ตระกูลไม่ได้หรือไง?" "แต่หนูป่วยจริงๆ นะคะ..." เสียงส้นตึกของแม่ก้าวเดินจากไป ก่อนจะค่อยๆ เงียบหายไปในความว่างเปล่า แล้วความมืดมิดก็กลืนกินฉันไปทั้งตัว และบนข้อมือของฉัน นาฬิกาชีวภาพกำลังกะพริบเตือนสถานะวิกฤต แจ้งเตือนวิกฤต: สัญญาณชีพไม่ตรงกัน ข้อมูลชิปที่จับคู่ไม่เข้ากัน กรุณาตรวจสอบยืนยันตัวตนผู้ใช้งาน

ขึ้นชื่อว่าของเล่นไม่ว่าเจ้าของจะเห็นคุณค่าหรือไม่จะเขี่ยทิ้งหรือเก็บไว้แล้วฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อฉันเป็นของเล่นราคาถูกที่เขาซื้อมา ทางเดียวที่ของเล่นอย่างฉันจะเป็นอิสระก็คือ...ถ้าไม่หายไปก็ต้องพัง

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

นี่คือปีที่เก้าแล้วที่ฉันกับดันเต้ร่วมกันรักษาธรรมเนียม 'เดือนแห่งการไร้การผูกมัด' ทายาทผู้สืบทอดตระกูลโครินนีเชื่อว่าสิ่งนี้จะช่วยให้ความสัมพันธ์ของเรายั่งยืนยาวนานขึ้น เป็นเวลาหนึ่งเดือนหลังจากวันครบรอบการเดทของเราในทุกๆ ปี เขาจะเป็นอิสระ และเราต่างจะหายไปจากชีวิตของกันและกัน หากใครคนใดคนหนึ่งเจอคนที่เหมาะสมกว่า เราก็แค่ต้องอวยพรให้อีกฝ่ายไปดี แต่หากไม่เป็นแบบนั้น หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งเดือน เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รอบตัวฉัน เหล่าชายฉกรรจ์ในตระกูลต่างพากันฉีดพ่นแชมเปญกันอย่างบ้าคลั่ง "แด่อิสรภาพอีกปี! ยินดีกับรองหัวหน้าของเราที่ได้สถานะโสดกลับคืนมา!" "เปิดวงพนันประจำตระกูลแล้วครับ! วางเดิมพันทางซ้ายถ้าคุณคิดว่าพวกเขายังจะได้แต่งงานกัน และวางทางขวาถ้าคุณคิดว่าคราวนี้จบเห่แน่!" ท่ามกลางควันซิการ์ที่อบอวล ฉันนั่งอยู่ตรงมุมโซฟาหนัง เฝ้ามองอย่างเย็นชา ราวกับว่าเรื่องตลกขบขันทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันเลย มือของดันเต้โอบรัดอยู่ที่เอวของสการ์เล็ตต์ขณะที่เขาเดินเฉียดผ่านฉันไป พร้อมกับกระซิบว่า "อย่าคิดอะไรฟุ้งซ่านล่ะ เธอยังคงเป็นนายหญิงเพียงคนเดียวของฉันเสมอ" "ฉันก็เหมือนว่าว ไม่ว่าจะบินไปไกลแค่ไหน สายป่านก็ยังอยู่ในมือเธอเสมอ" ฉันกดปลายนิ้วอันเย็นเฉียบลงบนหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่นขึ้นมาเพียงเล็กน้อย ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ดันเต้ คราวนี้ที่โต๊ะเดิมพันของตระกูล ฉันขอวางเงินข้าง "จุดจบ" ก็แล้วกัน ฉันกำลังจะหายไปจากโลกของนายอย่างสมบูรณ์แบบ ไอ้สายป่านว่าวที่นายภาคภูมิใจนักหนาน่ะเหรอ? คืนนี้ฉันจะเป็นคนตัดมันทิ้งด้วยตัวเอง

หญิงสาวนอนนิ่ง น้ำตาไหลด้วยความรู้สึกที่เจ็บไปทั้งใจ ขณะที่ร่างกายปล่อยให้เขาทำอะไรตามความต้องการ ไม่สู้ ไม่ขัดขืนแต่ก็ไม่ตอบสนอง... เขาทำกับหล่อนเหมือนเป็นเศษขยะ เศษคนที่ไร้ค่า ที่จะทำอย่างไรก็ได้ เหมือนกับหัวใจของเขาที่ตายด้าน มีชีวิตแต่ไร้หัวใจ ไม่หลงเหลือให้ใครอีก แม้แต่เรื่องราวแสนอ่อนหวานระหว่างกันเขาก็ทอดทิ้ง หลงลืม เพราะหล่อนเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งในชีวิตของเขา เป็นเศษรักสีหวานที่จืดจางมากแล้ว เป็นเสี้ยวหนึ่งที่กำลังเลือนหายไปจากความทรงจำ... แต่ค่ำคืนแสนปวดร้าว เขาได้ฝากฝังหนึ่งชีวิตน้อยๆ ไว้ในร่างกายของหล่อน ก่อนที่จะตัดหญิงสาวออกจากชีวิตอย่างเลือดเย็น...

อดีตคนรักที่หายกันไปกว่าสิบปี ในวันนี้ 'เขา' กลับมาเพื่อทวงทุกสิ่งทุกอย่างคืน 'ในวันที่เธอกำลังมีความสุข' และทุกอย่างของเขาก็คือ 'เธอ' เธอคนนี้ที่อยู่ในหัวใจและจะอยู่ต่อไป..ตลอดกาล