ทรงผมผู้หญิงสมัยก่อน ในภาพยนตร์ไทยยุค 60 แต่งแบบไหน?

ภาพถ่ายเก่า ๆ ของผู้หญิงสมัยรัชกาลที่ 5 มักเห็นทรงผมที่เรียบหรูและมีระเบียบ ซึ่งสะท้อนทั้งรสนิยมและสถานะทางสังคมได้ชัดเจนในสายตาของฉัน ทรงที่โดดเด่นที่สุดคือการเกล้าผมเป็นมวยสูงหรือมวยกลาง (คล้ายจุกแน่น) ที่ลื่นเงาและเรียบร้อย เส้นผมจะถูกหวีให้เรียบและมักจะแบ่งกลางหรือปัดข้างอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะม้วนและเก็บเป็นมวยแน่นที่ท้ายทอยหรือบนกระหม่อม ในภาพของชนชั้นสูงจะเห็นการประดับด้วยปิ่นปักผมทอง/เงิน เข็มกลัด หรือพวงมาลัยดอกมะลิเล็ก ๆ เพื่อเพิ่มความหรูหรา ส่วนผู้หญิงทำงานหรือชาวบ้านมักสวมทรงที่ใช้งานได้จริงกว่า เช่น เกล้ามวยต่ำหรือถักเปียยาวที่สะดวกต่อการทำงานนอกบ้าน สิ่งที่ฉันชอบสังเกตคือการดูแลรักษาเส้นผมในยุคนั้น—ผมยาวเงางามบอกอะไรหลายอย่าง ทั้งการใช้น้ำมันหรือสมุนไพรช่วยบำรุงและการหวีทุกวัน นอกจากนี้การแต่งกายแบบตะวันตกที่เริ่มเข้ามามีอิทธิพลในรัชกาลนี้ ส่งผลให้ชนชั้นกลางและบางครอบครัวในเมืองใหญ่เริ่มนำเครื่องประดับหรือรูปแบบการเกล้าที่ดูเรียบง่ายขึ้นมาใช้ แต่การเปลี่ยนแปลงเรื่องการตัดสั้นยังไม่ได้แพร่หลายเหมือนยุคหลัง ๆ เท่าไร ความประณีตและความเก็บกดของทรงผมยังคงเป็นสัญลักษณ์ของความสง่าในการแต่งกายแบบไทยดั้งเดิม เมื่อฉันมองภาพวาดหรือภาพถ่ายจากยุคนั้นแล้ว มักรู้สึกว่าทรงผมไม่ได้เป็นแค่เรื่องสวยงาม แต่ยังเป็นภาษาหนึ่งที่บอกตำแหน่งทางสังคม ประเพณี และรสนิยม อย่างประณีตในแบบที่อ่านง่ายผ่านรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นการม้วนมวย การวางปิ่น หรือการผูกพวงมาลัย—ทั้งหมดนี้ทำให้เรื่องทรงผมสมัยรัชกาลที่ 5 น่าสนใจและมีมิติมากกว่าที่เห็นแค่รูปลักษณ์ภายนอก

ยุค 90 สำหรับฉันคือการทดลองเต็มที่ทั้งทรงผมและเมคอัพ ผู้หญิงไทยหลายคนชอบทำผมสไตล์มีวอลลุ่ม แสกกลางหรือแบ่งหน้าม้าบาง ๆ แล้วไล่เลเยอร์ให้ปลายปอยงุ้มออก หรือไม่ก็ทำลอนใหญ่แบบเพอร์มที่คลายเป็นลอนหลวม ๆ ดูเป็นคลื่น เฉพาะทรงผมที่ติดตาฉันมากคือผมม้วนปลายแบบ 'flip' ที่เห็นบ่อยตามนางแบบในนิตยสาร และผมหางม้าสูงที่มัดด้วยผ้ารัดผมหรือสกรีนที่เป็นลายสีสันสดใส เมคอัพสมัยนั้นเน้นความชัดเจน บลัชออนปัดสูงหน่อยให้แก้มดูมีสีระเรื่อ คิ้วมักจะถูกเขียนให้เรียวเป็นเส้นเล็ก ๆ ในขณะที่อายไลเนอร์เน้นเส้นชัดทั้งขอบตาบนและกรีดหางตาเล็กน้อย ลิปสติกสีแดงสด สีเบอร์กันดี และลิปกลอสที่ให้ความแวววาวก็ฮิตสุด ๆ ฉันเองมักจะลองผสมโทนสีเข้มกับงานผมที่ดูหนา ๆ เพื่อให้ลุคเด่นขึ้นในงานกลางคืน เห็นสาว ๆ เดินตามห้างหรือออกงานก็รู้สึกว่าสไตล์นั้นมีความกล้าแสดงออกและเป็นเอกลักษณ์ ทำให้ทุกวันนี้ยังเห็นคนหยิบเอารายละเอียดบางอย่างมาปรับใช้ในลุควินเทจได้อยู่เสมอ

ความคลาสสิกของทรงผมยุค 70 กระทบใจฉันทันทีเมื่อเห็นซีนเต้นรำใน 'Saturday Night Fever' — มันไม่ใช่แค่ทรง แต่เป็นภาษาท่าทางที่บอกอะไรเยอะมาก ฉันมักคิดว่าเส้นผมยุค 70 โดดเด่นที่ปริมาณและการเคลื่อนไหว: ผมหนา ม้วนเป็นชั้น ๆ หรือฟีทรช์ (feathered) ที่ไล่ระดับทั้งด้านบนและด้านข้าง ทำให้เวลาขยับศีรษะแล้วเกิดสเต็ปเล็ก ๆ ที่ดูมีชีวิต สำหรับผู้ชายมักเห็นการเซ็ตให้เงาเล็กน้อย หรือปล่อยฟุ้งให้ดูเป็นธรรมชาติ ส่วนผู้หญิงมักตัดเป็นเลเยอร์ยาวถึงปานกลาง ปัดหน้า หรือแบ่งกลางแล้วไล่เป็นคลื่นเบา ๆ วิธีที่หนังใช้แสงและเสื้อผ้าช่วยขับทรงผมด้วย เช่น โคมไฟคลับทำให้ผมมีประกาย เงาที่อยู่บนผมยิ่งชูมิติ เมื่อฉันมองฉากนั้นแล้วนึกถึงเสียงดิสโก้ ผมกับดนตรียังผสานเป็นภาษาเดียวกัน มันเป็นสไตล์ที่ถ่ายทอดบุคลิกของตัวละครได้ทันที — ชวนให้คิดว่าแค่เปลี่ยนทรงผมก็เปลี่ยนน้ำเสียงของคนได้ทั้งคนหนึ่ง

ฉันมองว่าทรงผมบ็อบยุค 1920 เป็นสิ่งที่ทั้งเท่และมีเสน่ห์ แต่ทำเองได้ไหม คำตอบคือได้ — แต่ต้องยอมรับว่าไม่ง่ายนักและมีขั้นตอนที่ควรระมัดระวังเยอะกว่าการตัดผมทั่วไป เมื่อเริ่มคิดจะตัดเอง ให้เตรียมอุปกรณ์ครบ: กรรไกรตัดผมคม, มีดโกนสำหรับการเก็บขอบ (option), หวีถี่, คลิปหนีบผม และกระจกสองบานเพื่อดูด้านหลัง หากต้องการความเนี้ยบจริง ๆ การฝึกบนวิกผมก่อนจะช่วยลดความเสี่ยงเยอะ วิธีที่ฉันชอบคือแบ่งผมเป็นสามส่วน (กรอบหน้า ซ้าย ขวา) แล้วกำหนดความยาวหลักไว้เป็นแนวเดียวก่อน ตัดทีละน้อย อย่าตัดครั้งเดียวยาวเกินไป เพราะแก้ไขยากมาก เทคนิคที่ได้ผลคือการใช้ 'point cutting' เพื่อลบร่องตัดตรงและให้ปลายผมดูนุ่ม ไม่แข็งเป็นเส้นตรงจัด บ็อบยุค 1920 มีหลายสไตล์ จากบ็อบตรงเรียบๆ ไปจนถึงบ็อบสั้นแบบ 'shingle' หรือ 'Eton crop' ซึ่งบางสไตล์ต้องการการใช้กรรไกรและมีดโกนผสมกันเพื่อสร้างขอบคม ๆ ที่ท้ายทอย การใช้กรรไกรตัดแบบเวต (slide cutting) บนผมแห้งจะช่วยให้เห็นรูปทรงจริง ส่วนผมขนาดหนาหรือหยักศกอาจต้องบางลงก่อนด้วยกรรไกรเฉพาะ ฉันมักจะแนะนำให้เว้นความยาวของกรอบหน้าไว้หน่อย แล้วค่อยปรับให้เข้ากับรูปหน้า เพราะบ็อบ 1920 เน้นกรอบหน้าและความสมดุล หากไม่มั่นใจจุดหนึ่ง ควรหยุดพักแล้วดูจากมุมต่าง ๆ ก่อนตัดต่อ สุดท้ายเรื่องการเซ็ตทรงก็สำคัญไม่น้อยเพื่อให้ได้ลุค 1920 ที่แท้จริง เทคนิคโทนเก่าอย่าง 'finger waves' ใช้เจลและหวีถี่ร่วมกับการม้วนและปักพินจะให้ลายคลื่นที่เป็นเอกลักษณ์ แต่ถ้าไม่มีทักษะ เทคนิคสมัยใหม่อย่างม้วนเบาๆ แล้วฉีดสเปรย์จัดทรงก็ให้ความรู้สึกวินเทจได้ดีเหมือนกัน ฉันมักจะสรุปว่าถ้าต้องการลุคเล่นใหญ่ลองให้ช่างมืออาชีพทำครั้งแรกเก็บทรงฐาน แล้วกลับมาซอยเติมเองตามซอยเล็ก ๆ จะปลอดภัยกว่า แต่ถาชอบทดลองและไม่กลัวแก้ไขบ่อยๆ ทำเองได้และเป็นประสบการณ์สนุก ๆ ที่ช่วยให้รู้จักทรงผมของตัวเองดีขึ้น

มาดูกันว่าทรงผมแบบไหนจะช่วยให้ผู้หญิงวัย 50 ดูสดใสและเด็กลงโดยไม่ต้องเปลี่ยนลุคจนเกินไป — ฉันมักเริ่มจากพื้นฐานคือโครงหน้าและความหนาของผม เพราะสิ่งเหล่านี้กำหนดว่าทรงไหนจะทำงานได้ดีสุดสำหรับแต่ละคน สำหรับคนที่มีหน้ารูปไข่ ทรงยาวประบ่าหรือ 'lob' ที่มีเลเยอร์นุ่มๆ กับหน้าม้าเซาะข้างจะช่วยขับให้หน้าดูเรียวขึ้นและอ่อนเยาว์ ส่วนคนที่มีหน้ากลม ฉันชอบให้มีความยาวเลยคางเล็กน้อย มีเลเยอร์ลงมาช่วยลากสายตาให้ยาวขึ้น และเพิ่มความหนาที่บริเวณมงกุฎเพื่อไม่ให้หน้ายิ่งกลม ฉันเชื่อว่าระดับความยาวที่เหมาะสมคือความยาวไม่ยาวเกินไหล่และไม่สั้นเกินไป เพราะความยาวระดับประบ่าถือเป็นทองคำสำหรับหลายคน มันปรับแต่งได้ง่ายทั้งม้วนลอนหลวมๆ สร้างวอลลุ่ม หรือเซ็ตตรงให้เรียบหรู ถ้าต้องการลุคที่สดใสแต่ยังดูสุภาพ หน้าม้าอ่อนๆ แบบ 'wispy' หรือหน้าม้าซีเฝลข้างจะช่วยปกปิดริ้วรอยบนหน้าผากและทำให้ใบหน้าดูละมุนขึ้น ในทางตรงข้าม หน้าม้าทื่อหนามากอาจทำให้ดูแก่ขึ้นถ้าไม่ได้ถูกตัดและดูแลอย่างเหมาะสม สีผมก็มีผลมาก — ฉันมักแนะนำโทนอุ่นอย่างน้ำตาลอ่อน น้ำตาลทอง หรือไฮไลต์แบบสลับสีบางส่วน (babylights) เพื่อสะท้อนแสงและทำให้ผิวดูสว่างขึ้น หลีกเลี่ยงสีโทนเข้มจัดหรือสีเทาเย็นทั้งหัวที่อาจทำให้ผิวหมองลง การทำโทนสีแบบเบลนด์รากหรือเติมไฮไลต์จางๆ จะช่วยให้การบำรุงและการเติมรากง่ายขึ้น ไม่ต้องเข้าร้านบ่อย และยังให้ฟีลเป็นธรรมชาติ ฉันยังเห็นว่าการทำทรีตเมนต์เงาผมบ่อยๆ ทำให้เส้นผมมีสุขภาพดี เงางาม ซึ่งช่วยให้ลุคโดยรวมดูอ่อนเยาว์ขึ้น เรื่องสไตลิงมีเคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันชอบใช้เอง เช่น เป่าผมโดยยกโคนด้วยแปรงกลม เพิ่มมูสหรือสเปรย์สร้างวอลลุ่มช่วงโคน ใช้มูสแบบน้ำหนักเบาแล้วเซ็ตลอนหลวมด้วยที่ม้วนหรือโรลร้อนขนาดใหญ่ ส่วนคนที่ผมบางควรหลีกเลี่ยงการไดร์ตรงจนแบน ทรงที่มีเลเยอร์กับวอลลุ่มจะทำให้ผมดูหนาขึ้นได้ หากอยากลองเปลี่ยนแบบชัดๆ แต่กลัวมาก การปรึกษาช่างที่เชี่ยวชาญและเริ่มจากการตัดเล็กๆ ก่อนจะเป็นทางเลือกที่ปลอดภัย สรุปว่าทรงที่มักใช้ได้ดีและทำให้ดูเด็กลงคือ 'lob' ประบ่าที่มีเลเยอร์อ่อนๆ และหน้าม้าซีเงาเล็กน้อย ร่วมกับสีโทนอุ่นและการดูแลให้ผมมีเงา ฉันชอบทรงที่เรียบง่ายแต่มีรายละเอียดพอให้ดูสดใหม่ เพราะมันให้ความมั่นใจโดยไม่ต้องเปลี่ยนตัวเองจนกลายเป็นคนละคน

ฉันคิดว่าผิวเข้มของผู้หญิงไทยวัยประมาณห้าสิบมีข้อได้เปรียบด้านสีผิวที่ทำให้เลือกทรงและสีผมได้หลากหลาย แต่หัวใจสำคัญคือทำให้ภาพรวมดูอ่อนเยาว์และเป็นธรรมชาติโดยไม่พยายามปรับตัวให้สุดโต่ง การตัด: เลือกรูปทรงที่เสริมโครงหน้าและแก้ไขจุดที่ต้องการปกปิด เช่น ถ้าต้องการลดความกลมของหน้า ให้ไว้ไล่เลเยอร์แบบยาวระดับไหปลาร้าหรือบ่าเล็กน้อยเพื่อยืดแนวใบหน้า ส่วนคนที่อยากได้ลุคสะอาดตาและดูเฟรช แนะนำบ็อบยาวถึงคางที่ตัดปลายให้มีความนุ่ม ไม่ต้องสั้นมากจนเห็นคอ ถ้าอยากเพิ่มวอลลุ่มที่หนังศีรษะ ลองเพิ่มเลเยอร์สั้นบริเวณมงกุฎหรือทำผมให้เป็นลอนคลื่นเบา ๆ จะช่วยให้ผมดูหนาและเคลื่อนไหวได้สวย การทำสี: ผิวเข้มเข้ากับโทนอุ่นได้ดี ฉันมักจะแนะนำสีน้ำตาลช็อกโกแลต น้ำตาลอมแดง หรือเมเปิลบรอนซ์ที่มีมิติเล็กน้อย สีโทนทองอ่อนหรือคาราเมลในปริมาณน้อยแบบไฮไลต์แบบเบลนด์จะไม่ทำให้หน้าดูซีด แต่ควรหลีกเลี่ยงโทนเย็นจัดอย่างแอชที่อาจทำให้ผิวดูหม่น ถ้ากังวลเรื่องความสว่างของผมที่ต้องฟอก ให้เลือกเทคนิคบาเลาจ์แบบอ่อน ๆ เพื่อความเป็นธรรมชาติและบำรุงรักษาง่ายขึ้น การจัดแต่งและบำรุง: ผิวเข้มในสภาพอากาศร้อนชื้นของไทยมักเสี่ยงผมแห้งหรือชี้ฟู ดูแลด้วยทรีตเมนต์ชุ่มชื้น สัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้ง ใช้ครีมกันความร้อนก่อนหนีบผมหรือม้วนผม ใช้ผลิตภัณฑ์ที่ช่วยเพิ่มน้ำหนักเล็กน้อยสำหรับผมบาง เช่น ซีรั่มหรือครีมเนื้อนุ่ม ไม่ต้องทากรังมากเกินไปเพื่อหลีกเลี่ยงความมันบริเวณโคนผม นอกจากนี้การเลือกบ๊างส์แบบปาดเฉียงหรือปิดหน้าผากเล็กน้อยช่วยพรางริ้วรอยและทำให้ลุคดูอ่อนเยาว์ขึ้น สุดท้าย ให้คุยกับช่างผมที่เข้าใจโทนสีผิวและโครงหน้า อย่ากลัวทดลองทรงทดลองสีแบบค่อยเป็นค่อยไป แล้วเลือกสไตล์ที่คุณรู้สึกมั่นใจเมื่อมองกระจก — นั่นแหละคือทรงผมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับวัยนี้

ที่บ้านยายมีรูปถ่ายงานพิธีเก่า ๆ วางอยู่บนหิ้ง ทำให้ฉันชอบดูทรงผมเกล้าแบบโบราณและลองทำตามจนเกิดเป็นวิธีที่ใช้ง่ายและเหมาะกับงานพิธีต่าง ๆ การเตรียมผมเป็นหัวใจสำคัญ เริ่มด้วยผมสะอาดแต่ไม่ลื่นเกินไป ถ้าผมเพิ่งสระให้เป่าให้หมาดแล้วใส่มูสหรือเซรั่มเล็กน้อยเพื่อให้จับตัวได้ง่าย จากนั้นหวีเรียบแล้วแบ่งผมออกเป็นช่อหลัก ๆ — ปกติฉันจะทำเป็นช่อบนและช่อล่าง เพื่อให้ทรงดูมีมิติ วิธีทำทรงเกล้าพิธีที่ฉันชอบคือการทำเป็นมวยสูงแบบมีฐาน: มัดผมตึงเป็นหางม้าด้านบน หุ้มฐานด้วยฟองน้ำรองมวยหรือผ้าพันผมแบบกลมแล้วค่อย ๆ พันผมรอบฐานเป็นเกลียว ไม่ต้องพันแน่นมากจนเจ็บ แต่ต้องให้แน่นพอที่มวยจะไม่คลาย ใช้กิ๊บ U-pin แทงจากด้านข้างเข้าหาศูนย์กลางหลายจุด เพื่อยึดมวยให้แข็งแรง การเก็บปลายผมสามารถทำให้เรียบเป็นหนึ่งชิ้นหรือทำให้มีลอนเล็ก ๆ แล้วสอดไว้ข้างในเพื่อความละมุน อีกสไตล์ที่ฉันมักใช้เมื่ออยากให้ลุคดูละเอียดขึ้นคือการเพิ่มเปียเป็นฐานก่อนเกล้า ถักเปียฝรั่งเศสหรือเปียสามเส้นรอบฐานแล้วนำมาพันเป็นมวย จะได้ทั้งโครงสร้างและลายผมที่สวย เมื่อเสร็จฉันชอบตกแต่งด้วยพวงมาลัยมะลิสำหรับงานไทยหรือกิ๊บโลหะเล็ก ๆ สำหรับงานพิธีสากล เลือกอุปกรณ์เสริมให้เข้ากับชุดและการแต่งหน้า สุดท้ายฉันฉีดสเปรย์เล็กน้อยเพื่อเซ็ตทรงและใช้หวีซี่ถี่เกลี่ยผมให้เรียบก่อนออกงาน วิธีนี้เหมาะกับผมยาวหรือผมกลางยาว หากผมสั้นสามารถเสริมด้วยชิ้นผมต่อ (hairpiece) หรือใช้ฟองน้ำรองมวยเพื่อเพิ่มวอลลุ่ม เทคนิคพวกนี้ใช้ได้ทั้งงานแต่ง งานรับพระราชทาน และงานพิธีสำคัญอื่น ๆ — ทำครั้งสองครั้งจะจับจังหวะได้เองและจะสนุกกับการลองสไตล์ต่าง ๆ จนเจอลุคที่เป็นของเราอย่างแท้จริง

เราไม่เคยเลิกหลงใหลกับทรง 'ฟีเธอรด์' ที่ได้รับความนิยมสุดๆ เมื่อยุค 70 มาเยือนอีกครั้งในพรมแดงสมัยนี้ — ผมชั้นๆ ปัดออกสไตล์ Farrah Fawcett กลายเป็นไอคอนที่เหล่าคนดังหยิบมาเล่นบ่อยมาก พูดตรงๆ ว่าทรงนี้ทำให้หน้าดูสดและไม่แข็ง สไตลิสต์สมัยใหม่จะผสมผสานการเป่าฟูแบบโวลลุ่มกับเลเยอร์บางๆ เพื่อให้ได้การเคลื่อนไหวเวลาหมุนศีรษะ เหมาะทั้งกับชุดสวยหรือลุคแคชชวล ผู้หญิงบางคนเลือกทำสีอบอุ่นแบบทองอ่อนเพื่อเน้นเส้นผมให้ดูมีมิติ ด้านชายก็สามารถดึงสไตล์นี้ได้ด้วยการทำเลเยอร์ยาวกลางคอ ทำให้ได้ลุควินเทจแต่ไม่ย้อนยุคจนเกินไป — สรุปว่าทรงนี้ใช้ง่ายและเข้ากับยุคสมัยถ้าเซ็ตให้ทันสมัย

ภาพจำของเกอิชาสมัยก่อนสำหรับฉันเริ่มจากภาพทรงผมที่ดูเหมือนงานประติมากรรม—สูง ดูเรียบร้อย และมีความเงางามเป็นพิเศษ ฉันมักนึกถึงทรง 'ชิมาดะ' ซึ่งเป็นทรงช่อผมม้วนขึ้นเป็นก้อนด้านบน แล้วมีปลายม้วนเล็ก ๆ ตกแต่งให้รูปทรงสมดุล เส้นผมถูกจัดอย่างประณีตโดยใช้ขี้ผึ้งชนิดพิเศษเพื่อให้ผมแน่นไม่หลุดง่าย และมีการปักสวมหรือหวีเล็กๆ ติดแทรกเพื่อความงามและความมั่นคงของทรง ในความคิดฉันทรงเหล่านี้ไม่ได้ทำขึ้นเพียงเพื่อความสวยงาม แต่เป็นสัญลักษณ์บอกสถานะและบทบาท เช่น ผู้ฝึกหัดกับผู้ชำนาญมักจะแตกต่างกันที่ความซับซ้อนและจำนวนเครื่องประดับ สิ่งที่ทำให้ฉันหลงใหลคือรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบ ๆ ทรงผม—ว่าบางทรงจะเน้นเผยท้ายทอยมากขึ้นเพื่อสร้างเสน่ห์ บ้างจะปิดท้ายทอยอย่างมิดชิดเพื่อความสุภาพ เครื่องประดับผมที่เห็นในภาพเก่า ๆ มักจะมีชิ้นงานที่สื่อถึงฤดูกาล เช่น ดอกซากุระเล็ก ๆ ในฤดูใบไม้ผลิ หรือใบเมเปิลในฤดูใบไม้ร่วง ฉันรู้สึกว่าการใส่เครื่องประดับไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่ยังเป็นภาษาที่สื่อถึงเวลาและความประณีตของผู้สวม การทำทรงผมในสมัยก่อนต้องใช้ช่างผมผู้ชำนาญระดับหนึ่ง ซึ่งฉันเคยอ่านเรื่องเล่าต่าง ๆ ถึงขั้นต้องนั่งจัดผมเป็นชั่วโมง ๆ และต้องดูแลผมด้วยวิธีพิเศษเพื่อให้ทรงคงรูปตลอดเวลา ของเหล่านี้ทั้งหมดรวมกันทำให้ภาพของเกอิชาดูสง่างามและมีมิติสำหรับฉัน—ไม่ใช่แค่หน้ากากสวย ๆ แต่เป็นการแสดงออกของวัฒนธรรมความประณีตที่สะท้อนถึงรสนิยมและกฎเกณฑ์สังคมสมัยนั้น มองแล้วรู้สึกได้ถึงความตั้งใจและความอดทนที่อยู่เบื้องหลังทุกเส้นผม

เลือกทรงผมจากความมั่นใจคือก้าวแรกที่ดี ฉันคิดว่าถ้างานธีมเป็น 70s แบบจัดเต็ม ทรงที่ทำให้รู้สึกเป็นตัวของตัวเองจะพาเราผ่านคืนงานได้สวยที่สุด สำหรับลุคดิสโก้ฉันมักแนะนำทรงเฟเธอร์บลาว์ (feathered blowout) ให้เส้นผมดูมีวอลุ่มและขยับตามจังหวะเพลง นึกภาพทรงที่โผล่ในโปสเตอร์ของ 'Saturday Night Fever' หรือบรรยากาศคลับยุคเก่า ยกผมออกจากหน้า ใช้แปรงกลมและไดร์ช่วยให้ขอบผมเฟรมหน้าสวย หากผมค่อนข้างลีบ ให้โฟมเนื้อเบาหรือมูสก่อนเป่า จะได้เนื้อผมที่พองแต่ไม่แข็ง อีกมุมที่ฉันชอบคือเพิ่มพร็อพเล็กๆ เช่น กิ๊บโลหะหรือผ้าโพกผมเนื้อเงา เพื่อให้ดูสนุกขึ้นโดยไม่ต้องเปลี่ยนทรงเยอะ ทรงนี้เหมาะกับคนอยากเล่นใหญ่แต่ยังคงความอ่อนโยนของใบหน้าไว้ได้ ลองเซ็ตก่อนวันจริงสักรอบ จะรู้ว่าทรงนี้ขยับได้หมดและเข้ากับการเต้นทุกสเต็ป