1970 : เมื่อนางร้าย Offline ด้วยการเป็นภรรยาทหาร 소설 & 이야기

ซินเหยาตอบสั้น ๆ “คุณมีความสัมพันธ์ยังไงกับหมวดฟู่ครับ” ทหารถามต่อ “ฉันเป็นภรรยาของเขาค่ะ คุณรอสักครู่ ฉันจะเอาเอกสารรับรองให้” ซินเหยานึกได้ว่าเธอมีเอกสารรับรองที่ผู้ใหญ่บ้านออกให้อยู่ในกระเป๋า

เหล่าทหารยามที่เดินไปเดินมาพากันเดินสะดุดหยุดเท้าฉับพลันเมื่อมองมาแล้วเห็นสตรีงดงามนางหนึ่งกำลังยืนอยู่อย่างสวยงามภายใต้ท้องฟ้าท่ามกลางต้นหญ้าท้าลมท้าแดดเกิดเป็นภาพงดงามเหนือชั้นได้อย่างนั้น หากจำไม่ผิด สตรีนางนี้คือภรรยาของท่านแม่ทัพนามว่าฟงชินหยาง ไม่น่าเชื่อว่าจอมมารอย่า งนั้นจะมีภรรยาเป็นนางฟ้าได้อย่างนี้...

“สามีคุณอย่าคิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องเก่าๆ อีกเลยค่ะ ตอนนี้เรื่องไม่ดีทุกอย่างก็ผ่านไปหมดแล้ว ถ้าหากคุณอยากจะกลับไปเป็นทหารจริงๆ ฉันก็ไม่คิดจะห้ามหรือบังคับคุณนะคะ…” “ภรรยา…ผมรู้ครับ แต่ทว่าตอนนี้ผมไม่อยากกลับไปเป็นทหารอีกแล้ว ผมอยากอยู่ช่วยคุณทำงานที่นี่มากกว่าครับ หรือคุณไม่อ ยากให้ผมอยู่ที่นี่กับคุณด้วย?” ตงหยางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแง่งอนคนเป็นภรรยา

เจ้าของร่างเดิม ‘เจียงหว่านหนิง’ เป็นนางร้ายในนิยายเรื่องสุดท้ายที่เธอซื้อให้กับคุณย่า นางร้ายคนนี้เป็นภรรยาคนแรกของพระเอก เพื่อที่จะได้แต่งงานกับชายที่แอบชอบก็วางแผนชั่วใช้ยาปลุกกำหนัด จนพระเอกจำใจต้องแต่งงานด้วย แต่หลังแต่งงานไม่ทันจะเข้าหอ เขาก็สมัครเป็นทหารมุ่งหน้าสู่ สนามรบและไม่กลับมาอีกเลย หลังจากสามีจากไปนางร้ายก็รู้ตัวว่า...ตั้งครรภ์

เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหู คำว่าภรรยาที่ใช้เรียกกันนั้นช่างเต็มไปด้วยความรักใคร่อย่างไม่ปิดบัง เหม่ยอิงยามนี้ไร้เสียงจะตอบรับจึงทำได้เพียงยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบลำคอสามีเท่านั้น สองร่างนัวเนียและแนบชิดไร้ช่องว่าง เหวินเจิ้งไม่ปล่อยให้ภรรยาตัวน้อยได้หายใจ เขาเอื้อมมือคว้าขาเรีย วทั้งสองข้างแล้วยกให้พาดบ่าตัวเองไว้ กระทั่งฝ่าเท้าน้อย ๆ พาดผ่านรอยสักเทพเจ้าและมังกรซึ่งไม่เคยมีใครแม้แต่จะได้จับ หากแต่ตอนนี้กลับโดนภรรยาไท่เหวินเจิ้งครอบครองมันโดยสมบูรณ์ “อ๊ะ เหล่ากง…ฮึก”

หญิงสาวรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่าตนเองจะทะลุมิติมาโผล่ที่ยุค 70 มาเข้าร่างหญิงสาวที่มีชื่อแซ่เดียวกับเธอ แถมยังมีแม่สามีใจร้าย ที่ผู้หญิงคนนี้ได้แต่งงานกับหลี่เหว่ยก็เพราะว่าวางแผนจับชายหนุ่มทำสามีเพราะเห็นว่าเป็นทหาร หญิงสาวจึงอยากเป็นคุณนายทหารมีเงินใช้ส บายไม่ต้องไปทำงาน แต่ที่ไหนได้ก็ต้องกลับมาเจอแม่สามีร้ายกาจไม่เคยให้เงินที่สามีส่งมาให้เธอสักหยวนเดียว

หตุให้เขาตายอีกด้วย คนที่ให้ไปอยู่ในร่างก็ชีวิตแสนรันทดยุค 80 กำพร้าไม่พอ จับพลัดจับผลูได้เป็นภรรยานายทหารตระกูลร่ำรวย ทว่ากลับเกลียดกลัวสามีตัวเองราวกับเห็นปีศาจ เห็นหน้าครั้งไหนต้องรีบเผ่นหนี เป็นเหตุให้ความสัมพันธ์ห่างเหิน จนแทบจะกลายเป็นคนอื่น ไป๋ถังซานกลับบ้านเพียง ปีละครั้ง จางลี่หลิน ก็หลบหน้าตลอด จนแม่เลี้ยงกับน้องสาวของสามีรุมกดขี่รังแก ต้องตื่นตั้งแต่เช้ามืดทำอาหาร ล้างจาน ซักผ้า บีบนวด คอยเสิร์ฟน้ำ ทำขนมให้กับแขกที่มาเยี่ยม แต่ก็ไม่วายถูกตบตีทำร้าย

"ซูหย่าฉิน อย่ามามองฉันแบบนี้ ฉันเป็นทหารไม่เคยทำเรื่องผิดศีลธรรม ยิ่งการเลี้ยงภรรยานอกบ้านยิ่งไม่มี ผู้หญิงคนนี้ฉันไม่รู้จัก และไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวด้วยเลยสักนิด" ไม่รู้จัก และไม่ต้องการยุ่งเกี่ยว ชุ่ยผิงอันคือนางเอกส่วนเขาคือพระเอก หากไม่ยุ่งเกี่ยวกันแล้วเขาจะยุ่งเกี่ยวกับ ใคร ภรรยาตัวประกอบอย่างเธอหรือไง

ความเงียบเข้าครอบงำกระท่อมอีกครั้ง แต่เพียงไม่นาน สายลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้เล็กน้อย วิญญาณที่ไม่คาดฝันก็เข้ามาสิงในร่างที่ไร้ชีวิต วิญญาณของสายลับองค์กรอิสระแห่งหนึ่งจากยุค 2030 ที่ถูกส่งมายังอดีตอย่างไม่รู้ตัวได้เข้าครอบครองร่างของหญิงสาว ร่างกายที่เคยอ่อน

ภรรยาคือสิ่งมีชีวิตที่เป็นปริศนาที่สุดในใต้หล้า คำนี้เห็นจะเป็นจริงอย่างที่สหายทหารเคยพร่ำบ่นยามร่ำสุราด้วยกัน