ทำไมตัวละครใน ซูเหมี่ยวกับมิติคัดลอก ถึงตัดสินใจสำคัญตอนจบ

แหวนแต่งงานถูกชายหนุ่มโยนมากลางเตียงใหญ่ “ฉันให้ เผื่อเธอจะได้เอาไปขายแลกเป็นเศษเงิน” “ฉันไม่ได้ต้องการ! “มีนาอึ้งอยู่สักพักก่อนจะดันตัวลุกโต้เถียงอย่างไม่พอใจ ยามที่ถูกเขาพูดเชิงดูถูก “แล้วแต่มึงดิ “

(กักตุนสินค้าในมิติวิเศษ+หญิงแกร่ง+นิยายที่นางเอกทันคน+แก้แค้นคนชั่ว+ทั้งครอบครัวถูกเนรเทศ+คืนแต่งงาน+สร้างความร่ำรวย) หลุดเข้ามาในหนังสือ กู้หว่านเยว่พบว่าเธอกลายเป็นนางร้ายตัวประกอบ ถูกยึดทรัพย์เนรเทศ? ไม่เป็นไร เธอมีมิติวิเศษ เสบียงในท้องพระคลังล้วนเก็บเข้ามิติวิเศษ มิหนำซ้ำยังย้ายของออกจากบ้านมารดาและจวนอ๋องจนหมด ทำให้คนยึดทรัพย์ไม่ได้ไปแม้แต่เหมาเดียว ระหว่างถูกเนรเทศ ต้องตกระกำลำบาก แต่ไม่เป็นไร ในน้ำเธอสามารถจับปลา บนบกสามารถล่ากระต่ายป่า ชีวิตธรรมดาผ่านไปอย่างงดงามสงบสุข

เรื่องราวอีโรติกหวานฉ่ำชวนหวิว ระหว่างพ่อทูนหัวสุดหล่อกับสาวน้อยจอมแก่น ที่หลงรักพ่อทูนหัวมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย และพร้อมจะเป็นภรรยาของเขาทุกลมหายใจ เธอจึงออดอ้อน ยั่วยวน พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาใจอ่อน ยอมเป็นของเธอให้ได้ “เราเป็นเนื้อคู่กันนะคะแดดดี้ เราอย่าฝืนพรหมลิขิตเลย” เขายิ้มขำให้กับความช่างยั่ว “รู้ได้ไง” “เพราะเรารักกันไงคะ”

1. ผัวสองสนองรัก ...“พี่อยากเลียตรงนั้นของภา” “มะ...ไม่ได้นะคะ ภาเป็นเมียพี่เชน” รัมภาเตือนสติเขา และย้ำเตือนตัวเองด้วยว่า เธอเป็นเมียพี่เชน จะให้น้องชายพี่เชนมาเลียตรงที่พี่เชนลงลิ้นฝากรักไว้ไม่ได้ “เมียพี่ชายก็เหมือนเมียน้องชายนั่นแหละ พี่กับเชนแบ่งปันกันเสมอ” 2. ทวินแคม24วาล์วเครื่องแรงถึงใจ ...หนูบีกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หัวใจสาวพลันเต้นแรง พวกเขากำลังจะครอบครองเธอ และเธอกำลังจะได้เป็นเจ้าของพวกเขาทั้งสองคน 3. ทาสกามในกรงทอง ...เพลงรักได้รับการดูแลเอาใจใส่จากผัวทั้งสองอย่างดี แม้เธอจะต้องตอบแทนพวกเขาด้วยการสนองกามทุกที่ทุกเวลาที่พวกเขาต้องการ แต่เธอก็พร้อมและยินยอมเสมอ เธอติดใจรสสวาทที่พวกเขาปรนเปรอให้ เธอตกเป็นทาสกามของลุงใหญ่กับอาเล็กอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

ในวันครบรอบงานวิวาห์ปีที่เจ็ดของเรา ฉันกำลังนั่งตักลูเซียนสามีมาเฟียของฉัน และจูบเขาอย่างดูดดื่ม นิ้วมือควานหาผลตรวจการตั้งครรภ์ที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าชุดราตรีผ้าไหมแสนแพง ฉันอยากจะเก็บข่าวเรื่องการตั้งครรภ์ที่มาอย่างไม่คาดฝันนี้ไว้จนกว่าจะถึงช่วงท้ายของค่ำคืนนี้ มาร์โกลูกน้องมือขวาของลูเซียนเอ่ยถามเป็นภาษาอิตาลีพร้อมรอยยิ้มแฝงเลศนัย “นายท่าน โซเฟีย นกน้อยตัวใหม่ของท่าน เด็ดไหมครับ?” เสียงหัวเราะแกมเย้ยหยันของลูเซียนแล่นผ่านทรวงอก ทำให้ฉันรู้สึกเย็นยะเยือกถึงกระดูกดำ เขาตอบกลับเป็นภาษาอิตาลี “เหมือนลูกพีชดิบที่เพิ่งเด็ดจากต้น ทั้งสดทั้งนุ่มนวลดีนะ” มือคู่นั้นลูบไล้ไปตามเอวของฉัน แต่สายตาของลูเซียนกลับไร้ซึ่งอารมณ์ “ปิดปากเอาไว้ให้สนิท ถ้านายหญิงของฉันรู้เข้า ฉันตายแน่” บรรดาลูกน้องหัวเราะคิกคักอย่างรู้ทัน พร้อมยกแก้วขึ้นสาบานว่าจะเงียบปากเอาไว้ เลือดอุ่นในกายของฉันค่อย ๆ กลายเป็นน้ำแข็งทีละนิด สิ่งหนึ่งที่คนเหล่านี้ไม่รู้เลยคือ คุณย่าของฉันมาจากเกาะซิซิลี ดังนั้นฉันจึงเข้าใจทุกคำที่พวกเขาพูดกัน ฉันพยายามคุมสติตนเองให้สงบ พร้อมกับปั้นรอยยิ้มไร้ที่ติในฐานะนายหญิงไม่ให้คลาย แต่มือข้างที่ถือแก้วแชมเปญกลับสั่นเทาไม่หยุด แทนที่จะสร้างเรื่องราวอะไร แต่ฉันกลับกดเปิดโทรศัพท์มือถือและเลื่อนหาจดหมายเชิญเรื่องโครงการวิจัยทางการแพทย์ระหว่างประเทศแบบรายบุคคลที่ได้รับมาเมื่อสองสามวันก่อน และกด “ยอมรับ” ภายในสามวัน ฉันจะหายไปจากโลกของลูเซียนแบบไม่ให้เขาตามหาได้อีก

เพราะงานเลี้ยงบริษัทในคืนวันคริสต์มาสทำให้เธอบังเอิญ One Night กับมาเฟีย! 💋💋💋