ทีมคอสตูมออกแบบเฒ่ามหากาฬ ให้มีลุคและสัญลักษณ์อย่างไร?

มาลองมองจากมุมที่ขับเคลื่อนด้วยสัญลักษณ์แบบชั่วร้ายกันบ้าง ฉันคิดว่าลุคของเฒ่ามหากาฬควรมีสัญลักษณ์เด่น ๆ ที่อ่านได้ง่ายจากระยะไกล เช่น เครื่องหมายวงเวทย์ซีกวงกลมที่ถูกครอบด้วยเส้นซ่อนเร้น, ตรารอยแผลเป็นรูปกางเขนเฉียง หรือสัญลักษณ์นกกาเป็นภาพประจำตัว สัญลักษณ์พวกนี้ควรปรากฏเป็นซ้ำในหลายชิ้น—ปกเสื้อ แผ่นเกราะเล็ก ๆ และแม้แต่บนกระดุม เพื่อสร้างการจดจำ

นอกจากนี้ฉันอยากให้รายละเอียดเล็ก ๆ เล่าเรื่องได้ เช่น การใช้ผ้าพันคอที่เย็บด้วยด้ายสีแดงเลือดที่มีเพลงแปลก ๆ ฝังไว้, เข็มขัดที่มีช่องเก็บของลับ, และหน้ากากครึ่งหน้าแกะสลักลวดลายเหมือนหน้ากากพิธีกรรม เครื่องประดับโลหะควรใช้สำริดหรือทองแดงที่ผ่านการทำสนิมเพื่อให้รู้สึกว่าแต่ละชิ้นมีประวัติ ฉันชอบไอเดียให้มีของใช้เป็นสัญลักษณ์ของอดีต—เช่น กล่องนาฬิกาที่แตกจาก 'Berserk'—สิ่งเหล่านี้จะทำให้ตัวละครดูมีชั้นเชิงและน่าเกรงขามไปพร้อมกัน

ลองจินตนาการเฒ่ามหากาฬเป็นตัวละครที่ไม่พูดมาก แต่แค่การเดินผ่านก็ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปได้ ฉันอยากให้ลุคนี้เน้นซิลูเอตต์ที่ยืมจากชุดพิธีเก่า ๆ ผสมกับร่องรอยการต่อสู้และการสึกกร่อน—คลุมไหล่ยาวลากพื้นแต่ฉีกเป็นริ้ว ๆ บางส่วนโชว์โครงสร้างชิ้นในที่ทำจากหนังชั้นหนาและโลหะเป็นเส้นสายคม ๆ ด้านบนของชุดควรมีสัญลักษณ์นาฬิกาทรายที่เย็บด้วยเส้นทองหม่น ซึ่งสื่อถึงการหมดไปของเวลา ลายปักรูปดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวและเงาของกาเป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้คนดูรู้สึกถึงความลึกลับ

วัสดุต้องเล่นกับพื้นผิว—ผ้าเนื้อหยาบที่ขอบกรอบด้วยหนังเก่า, แผ่นโลหะสีสนิมที่ยึดด้วยหมุด และชิ้นกระดูกเทียมหรือเคลือบทำให้เกิดความรู้สึกโบราณ เครื่องประดับควรมีความหมาย: แหวนที่สลักรอยวงเวทย์, สายโซ่ที่ผูกกับเข็มทิศชำรุด, และกระเป๋าหนังที่มีลูกปัดนับเวลา ฉันแนะนำให้ใส่แสงสะท้อนเล็กน้อยบนโลหะเพื่อให้เห็นลายสลักเมื่อเจอไฟเวที แต่ยังรักษาความหม่นของโทนสีไว้—ดำ เทา น้ำตาลสนิม และแดงเลือดหม่นจะทำงานได้ดี

เมื่อออกแบบการเคลื่อนไหว ควรคำนึงถึงน้ำหนักของผ้าและเสียง พลิ้วแบบมีจังหวะจะช่วยให้ตัวละครดูมีพลังโดยไม่ต้องพูดมาก ฉันมักนึกถึงบรรยากาศแบบ 'Bloodborne' ที่การใส่รายละเอียดเล็ก ๆ เช่นก้านนาฬิกาทรายที่หมุนได้หรือผ้าพันคอลายเก่า ๆ ทำให้คนดูอยากเข้าไปสำรวจ ใส่กลิ่นอายของอดีตและการเผชิญหน้าในแต่ละชิ้น แล้วเฒ่ามหากาฬจะยืนเด่นทั้งบนเวทีและในภาพนิ่ง

ในภาพที่ฉันวาดไว้ เฒ่ามหากาฬเป็นคนเงียบ ๆ ที่เครื่องแต่งกายเล่าเรื่องแทนคำพูด ฉันอยากให้โทนสีเน้นโทนดินลึก ปะทะกับประกายเงินหม่นจากโลหะและชิ้นตกแต่งเล็ก ๆ เช่น เหรียญตามคอหรือกล้องส่องทางไกลใบเล็กที่แขวนไว้ในสายผ้า คำว่ามหากาฬสำหรับฉันคือการผสมระหว่างความโบราณกับเทคโนโลยีล้าสมัย—ฉะนั้นการแทรกองค์ประกอบแบบเครื่องกลที่มีฟันเฟืองเล็ก ๆ หรือเข็มนาฬิกาที่หยุดเดินจะช่วยเสริมอารมณ์ได้ดี

การแต่งหน้าไม่ควรลืม เพราะรอยพอกด้วยสีเยื้องหรือรอยสีน้ำตาลที่ทำให้ผิวดูทรุดโทรมจะเพิ่มมิติให้ใบหน้า ส่วนผมอาจมัดหลวม ๆ แล้วพันด้วยผ้าชิ้นเล็ก ๆ ที่มีสัญลักษณ์ ภาพรวมต้องคุมจังหวะของรายละเอียด—ไม่เยอะเกินจนรก แต่มีพอที่จะให้คนมองแล้วพบเรื่องราว ฉันมักนึกถึงความเป็นไปได้แบบเกม 'Nier:Automata' ในการผสมความงามกับความหม่น และคิดว่าวิธีนี้จะทำให้เฒ่ามหากาฬดูมีพลังและลึกลับในเวลาเดียวกัน