เราเห็นว่าครามถูกใช้เป็นแท็กซ์เจอร์ทางอารมณ์—บางครั้งเป็นความอ่อนโยน บางคราวเป็นความหนักแน่นเหมือนหินริมฝั่ง ผู้เขียนยังหยิบตัวอย่างในวรรณกรรมต่างประเทศอย่าง 'The Blue Hotel' มาเปรียบเทียบถึงการใช้สีน้ำเงินในเชิงสัญลักษณ์ แต่กลับย้ำว่าครามเวอร์ชันของเขาคือเรื่องของชุมชนและการทำงานร่วมกัน สุดท้ายผลงานจึงรู้สึกทั้งเป็นนิทานท้องถิ่นและบทกวีกลางคืนที่เราอยากเดินเข้าไปสัมผัสด้วยตัวเอง