เราเห็นว่าครามถูกใช้เป็นแท็กซ์เจอร์ทางอารมณ์—บางครั้งเป็นความอ่อนโยน บางคราวเป็นความหนักแน่นเหมือนหินริมฝั่ง ผู้เขียนยังหยิบตัวอย่างในวรรณกรรมต่างประเทศอย่าง 'The Blue Hotel' มาเปรียบเทียบถึงการใช้สีน้ำเงินในเชิงสัญลักษณ์ แต่กลับย้ำว่าครามเวอร์ชันของเขาคือเรื่องของชุมชนและการทำงานร่วมกัน สุดท้ายผลงานจึงรู้สึกทั้งเป็นนิทานท้องถิ่นและบทกวีกลางคืนที่เราอยากเดินเข้าไปสัมผัสด้วยตัวเอง
เพิ่งจบ 'A Place Further Than the Universe' เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว นี่คืออนิเมะที่ทำให้เข้าใจคำว่า 'การเดินทาง' ในมุมใหม่หมดเลย ตัวละครหลักทั้งสี่คนต่างก็มีแรงผลักดันและความกลัวเป็นของตัวเอง แต่การได้ออกเดินทางไปแอนตาร์กติก้าด้วยกันนี่แหละที่เปลี่ยนพวกเขา
สิ่งที่ประทับใจคือวิธีเล่าเรื่องที่ผสมผสานระหว่างความสนุกสนานกับความเศร้าได้อย่างลงตัว บางตอนหัวเราะจนท้องแข็ง บางตอนก็น้ำตาซึมโดยไม่รู้ตัว แอนิเมชันของ MADHOUSE ก็สวยงามจนอยากหยุดเวลาเพื่อดูรายละเอียดในแต่ละเฟรม