Chapter 1 น้องสาว

ภายในผับที่เต็มไปด้วยผู้คนพลุ่งพล่าน ทว่ารามเกียรติ์กลับนั่งจมปลักอยู่กับความแค้น ครอบครัวที่เคยอบอุ่นพ่อแม่ลูกผูกพัน แต่พอมารดาของเขาจากไปอย่างไม่มีวันกลับ สิ่งที่ได้มากลับกายเป็นความอัปยศอดสู ชายหนุ่มไม่ยอมรับโมราไม่ว่าเธอจะทำดีกับเขามากมายเพียงใดก็ตาม ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่เลี้ยงอยู่วันยังค่ำ

กระทั่งวันหนึ่งมีเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ถักเปียสองข้างใส่ชุดกระโปรงสีชมพูโผล่เข้ามาในชีวิตของรามเกียรติ์ บิดาของเขากับโมราจูงมือเด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มเดินเข้ามาในบ้าน ช่างเป็นภาพบาดตาบาดใจเด็กชายยิ่งนัก ผู้เป็นบิดาแนะนำให้เขารู้จักกับเธอ เมรีคือน้องสาวที่เขาต้องคอยปกป้องดูแล สรุปแล้วสองแม่ลูกได้ขโมยหัวใจและความรักที่บิดาเคยมีไปจากเขาโดยสิ้นเชิง                                                                    

นั่นคือเหตุผลที่ทำให้รามเกียรติ์เกลียดสองแม่ลูกเข้าไส้ ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีวันญาติดีกับเธอเด็ดขาด ภายนอกเขาดูเข้มแข็งทำตัวก้าวร้าวเอาแต่ใจ แต่ความจริงแล้วเขากำลังอ่อนไหวและอ่อนแออย่างที่สุด เพียงแค่สร้างสิ่งเหล่านั้นขึ้นมาเพื่อให้คนรอบข้างเห็นว่าเขากำลังอ่อนแอแค่ไหน        

“เฮ้ยไอ้ราม! มึงตั้งใจดื่มแบบนี้ เพิ่งทะเลาะกับพ่อมาใช่ไหม” เหมันต์เอ่ยถามเพื่อนรักออกมาด้วยน้ำเสียงห่วงใย                                

“ไอ้เหม มึงอย่ายุ่งกับมันดีกว่า... กูว่าท่าทางแบบนี้อกหักดังเปาะชัวว์”                                      

“อกหักส้นตีนอะไร! มึงเงียบไปเลยนะไอ้ขุน” ขุนเดชเพื่อนสนิทอีกคนของรามเกียรติ์ ถึงกับเอนตัวหลบแทบไม่ทัน เมื่อเพื่อนรักยกเท้าขึ้นมาเตรียมถีบให้กระเด็น                                                         

“เดี๋ยวนะ! นั่นใช่ยัยน้องสาวสุดที่รักของมึงไหมว่ะ” เหมันต์มองไปเห็นเมรีกำลังเดินเข้ามาในผับกับเพื่อน ๆ ของเธอ ซึ่งมีทั้งผู้ชายและผู้หญิง   “ลูกสาวคนดีของพ่อมึง สงสัยจะดีแตกแล้วมั้งไอ้ราม” ขุนเดชยิ้มเยาะเย้ยหยันอีกฝ่าย แต่ก็อดชื่นชมในรูปร่างหน้าตาที่สวยงามของเมรีไม่ได้    หญิงสาวที่เรียนหนักมาทั้งปีทั้งชาติ

 หลังจากผ่านการเรียนทฤษฎีพื้นฐานวิทยาศาสตร์ที่เข้มข้นมาสี่ปี พอเข้าสู่ปีที่ห้าและหกเมรีได้ฝึกปฏิบัติงานจริงในสถานประกอบการด้านยา เพื่อเตรียมสู่หมวดการทำงานตามความปรารถนาของบิดามารดา

“สงสัยวันนี้โรงงานผลิตยาที่บ้านผิดสูตร ถึงทำให้น้องสาวกูดูเป็นสาวมั่นขนาดนั้น” รามเกียรติ์ชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อเห็นเมรีแต่งตัวโชว์แผ่นหลัง ทั้งที่ปกติเธอเรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้                                

“คุณราม... วันนี้ทำไมไม่ชวนแอนล่ะคะ ถ้าไม่โทรหาเหมันต์แอนก็คงไม่รู้ว่าคุณมาที่นี่” แอนนาคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่หมุนอยู่รอบตัวรามเกียรติ์ ซึ่งทำให้ใครต่อใครเข้าใจว่าคนทั้งคู่คบกัน      เพราะตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาคนที่ชายหนุ่มควงออกหน้าออกตา ก็มีเพียงแค่แอนนาเท่านั้น         “พักนี้คุณงานยุ่งไม่ใช่เหรอ” เขาพูดพลางหยิบแก้วบรั่นดีขึ้นมากระดกหมดรวดเดียว                                                               

“แหม... ไม่ว่าแอนยุ่งแค่ไหน แต่สำหรับคุณแล้วแอนพร้อมว่างเสมอนะคะ หล่อนถอยไปสิ!” แอนนาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงห้วน จนทำให้สาวเสิร์ฟถอยออกอย่างไว หญิงสาวเอามือลูบไล้อกแกร่งอย่างเย้ายวนชวนให้รับรู้เจตนา ในการมาหาเขาถึงผับ                                          

ทว่าแววตาของรามเกียรติ์กลับเหลือบมองไปทางเมรี เขาไม่เคยเห็นเธอยิ้มและหัวเราะแบบนี้มาก่อน ผู้ชายที่นั่งข้าง ๆ หญิงสาวดูหล่อเหลาไม่แพ้พระเอกดังในซีรีส์ พวกเขาสนิทสนมกันถึงขนาดนั่งกระซิบพูดจาหยอกล้อ รอยยิ้มของเมรีกำลังทำให้ชายหนุ่มกำมือแน่น                                      

ในเมื่อชีวิตนี้เขาไม่มีความสุข แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรที่จะมาพรากเอาช่วงเวลาดี ๆ ที่บิดาควรมีให้กับเขาไปครอบครอง ยิ่งนึกถึงภาพออดอ้อนของเมรีที่ทำให้บิดาค่อย ๆ ปล่อยมือจากเขา ทำให้รามเกียรติ์อยากทำลายสองแม่ลูกให้ย่อยยับไปกับตา                                                             

“เบาได้เบาค่ะ ทำไมวันนี้ต้องดื่มหนักด้วยล่ะคะ”                      

“ปล่อยให้มันดื่มเถอะครับคุณแอนนา เหล้าพวกนี้ทำอะไรไอ้รามไม่ได้หรอก” เหมันต์ยกมือขึ้นห้าม เมื่อเห็นแอนนากำลังดึงแก้วออกจากมือของรามเกียรติ์                                                                   

“ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”                                             

“แอนไปด้วยค่ะ”                                                                     

“ไม่ต้อง! ผมจะแวะไปสูบบุหรี่ด้วย” น้ำเสียงห้วนบวกกับใบหน้าเคร่งขรึมทำเอาแอนนายิ้มเจื่อน ทว่าเหมันต์กับขุนเดชกลับหันไปมองตากันอย่างรู้ทัน เมื่อพวกเขาสองคนเห็นเมรีเดินไปทางห้องน้ำพอดี