น้องยี่หวาปรากฏตัวครั้งแรกในตอนไหนของเรื่อง?

เฮ่อรั่ว อ่านนิยายมาเยอะ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเธอตายแล้วมาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณ ถ้าอย่างนั้นก็ขอย้อนมาเป็นนางเอกของเรื่องเถอะนะ แต่ใครจะคิดเล่าว่า เฮ่อรั่วจะย้อนมาเป็นหลินหลันสาวน้อยอุ่นเตียงของตัวร้าย

หล่อ รวยแถมใหญ่ขนาดนี้ ใครไม่ชอบแต่ยี่หวาชอบ! "หนูชื่อยี่หวานะคะเสี่ย" "ฉันไม่ชอบเด็ก" "แต่หวาเรียนมหาลัยแล้วนะคะ อีกอย่าง เด็กที่ไหนจะนมใหญ่ขนาดนี้ล่ะคะเสี่ย" "ฉันบอกไปแล้ว ฉันไม่ชอบเด็ก ยิ่งเด็กแก่แดดแบบเธอฉันยิ่งไม่ชอบ" "บางที เด็กแก่แดดอย่างหวา......อาจจะทำให้เสี่ยครางเหมือนเสียซิงครั้งแรกก็ได้นะคะ" - CHARACTERS - เสี่ยอิฐ "ฉันไม่ชอบเด็ก" ยี่หวา "แต่หวาชอบเสี่ย!" "เสี่ยยอมให้มันเอาแต่ไม่ยอมให้หวาเอา หรือเสี่ยคิดว่าหวาไม่มีน้ำยา หวาเกิดมาเพื่อเป็นเมียเสี่ย แล้วก็จะเป็นเมียคนเดียวของเสี่ย เสี่ยจะเอาอีพวกนั้นอีกสักกี่ร้อยคน เสี่ยก็ต้องจำใส่สมองเอาไว้ ว่าเมียเสี่ยมีได้แค่คนเดียวคือยี่หวาคนนี้เท่านั้น!" เมื่อผู้ชายอย่างเสี่ยอิฐ นักธุรกิจหนุ่มวัย 35 ที่ร่ำรวยและหล่อเหลาจน ยี่หวา รู้สึกอยากได้มาเป็นผัวจนตัวสั่นตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ปฏิบัติการอ่อยเสี่ยอิฐมาทำผัวของเด็กสาวมหาลัยไฟแรดแรงสะท้าน เรื่องน่าปวดหัวปนเสียวหัวจึงเริ่มขึ้นหลังจากยี่หวาตั้งใจแน่วแน่ ว่าเธอต้องได้เสี่ยอิฐมาครอบครองแต่เพียงผู้เดียว! "อายุไม่ใช่อุปสรรค อุปสรรคเดียวที่มีคือโคแก่ ไม่ยอมกินหญ้าอ่อน!

เธอคือหญิงผู้ถูกประวัติศาสตร์ลบเลือน ไม่มีผู้ใดจดชื่อนางไว้ในพงศาวดาร ไม่มีบทกวีใดกล่าวขวัญถึงความรักและความเจ็บปวดของนาง และเธอ…เป็นเพียงเงาเลือนรางในเรื่องเล่าของวีรบุรุษ แต่วันนี้…เธอกลับมาแล้ว

นักดับเพลิงหญิงที่ผันตัวมาเป็นเจ้าของร้านอาหารแบบ Farm to Table ที่ลงมือทำเองทุกอย่างในโลกยุคปัจจุบัน จู่ๆ ก็ตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองกลายเป็นตัวประกอบหญิงในนิยายที่อ่านไปได้จนเกือบจบเรื่อง เธอกลายมาเป็นตัวละครที่ควรจะตายไปตั้งแต่บทแรก ‘เสิ่นลี่อิง’ คุณหนูที่ตายระหว่างเดินทางไปแต่งงานกับหนิงอ๋อง เจ้าของฉายาเทพสงครามแห่งแคว้นตู้ตัวร้ายของเรื่อง ทีแรกเธอต้องการจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกลืนหายไปในเมืองเล็กๆ ที่ห่างไกลจากเมืองหลวงนี้ แต่เรื่องราวกลับไม่ง่ายเช่นนั้น เพราะเจ้าลูกชายในวัยเกือบสามหนาวของตัวร้ายดันมาสลบอยู่หลังบ้านเธอซะได้ เด็กคนนี้เป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ตัวร้ายถลำลึก หากปล่อยไปให้อาจารย์ของพระเอกมาเจอและนำไปเลี้ยงดู แผนอันแยบยลที่บีบให้พ่อลูกต้องฆ่ากันจำต้องเกิดขึ้น เมื่อหนิงอ๋องได้รู้ว่าศัตรูที่ตนสังหารคือบุตรชายเพียงคนเดียว เมื่อนั้นสงครามที่ยาวนานก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ จากเทพสงครามที่น่ายำเกรงกลับกลายเป็นทรราชผู้ถูกเกลียดชัง ไม่ได้การล่ะ ถ้าสงครามเกิดขึ้นต่อให้เธอหลบไปอยู่ไกลปืนเที่ยงเพียงไหนก็คงไม่อาจรอดพ้นความเลวร้ายของสงครามได้ แม้จะยังไม่ได้กราบไหว้ฟ้าดินก็ขอทำหน้าที่แม่เลี้ยงเฉพาะกิจปกป้องดูแลเด็กคนนี้จนกว่าจะถึงเวลาที่สมควร

“ต่อให้เจ้างดงามเพียงใดเจ้าก็ยังคงเป็นปีศาจน้อยของข้าอยู่ดี ข้าปล่อยให้เจ้าเสพสุขในจวนสกุลเฉินมานานกว่าสิบปีแล้ว ได้เวลาที่เจ้าจะต้องชดใช้คืนข้าบ้างแล้ว......ปีศาจน้อย” “กรี๊ด!!” “เจ้า!!” “ออกไปนะ เจ้าเป็นใครกันเหตุใดจึงได้เข้ามาในห้องอาบน้ำของข้า ออกไปนะ!!” “ปีศาจน้อย นี่ข้าเอง!!” “ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าไม่ทราบว่าจะมีคนเข้ามาใน…. ในนี้ท่านรีบสวมชุดก่อนเถอะเจ้าค่ะข้าจะออกไปรอข้างนอก” “เจ้าบอกว่าที่นี่…คือห้องอาบน้ำของเจ้างั้นหรือ” “เรื่องนี้…ทะ ท่านป้าเห็นว่าข้าควรจะแยกห้องอาบน้ำส่วนตัว ก็เลยสร้างห้องอาบน้ำให้ข้าไว้ที่นี่แต่ข้าไม่คิดว่าท่านแม่ทัพจะเข้ามา ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าจะกลับไปใช้…” “เดี๋ยว!!” “ในเมื่อเจ้าบอกว่าเป็นห้องอาบน้ำของเจ้า เช่นนั้นข้าก็ต้องขออภัยที่เข้ามาโดยมิได้รับอนุญาต” “มะ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ทะ ที่นี่เป็น.... จวนของท่านดังนั้น…” “หือ เจ้าว่าอะไรนะข้าไม่ได้ยินเลย” “ปีศาจน้อย นี่เจ้ากำลังยั่วยวนข้าอยู่งั้นหรือ”

นางเคยโง่เขลาจนต้องสูญเสียบุตรในครรภ์ไป เพราะบุรุษที่เคยให้สัญญาว่าจะรักและไม่ทอดทิ้งนาง หวนคืนอีกครา นางกลับมาพร้อมกับความแค้น คนที่เคยทำร้ายนาง จะต้องตายด้วยน้ำมือของนางเท่านั้น !