บอร์ดเกมรุ่นคลาสสิก แบทเทิลชิป ราคาปัจจุบันเท่าไร

นี่คือกฎพื้นฐานของเกม 'แบทเทิลชิป' ที่ผมมักจะอธิบายให้เพื่อนใหม่ฟังแบบเข้าใจง่าย: เป้าหมายคือหาตำแหน่งและทำลายเรือทั้งหมดของฝ่ายตรงข้ามก่อน โดยทั่วไปแต่ละฝ่ายจะมีแผงกริดสองแผ่น — แผ่นหนึ่งใช้วางเรือของตัวเองและอีกแผ่นใช้จดบันทึกการยิงไปยังฝ่ายตรงข้าม แผงมักจะแบ่งเป็นแถวตัวอักษร (เช่น A–J) และคอลัมน์ตัวเลข (1–10) การตั้งค่าเริ่มต้นให้วางเรือตามจำนวนและขนาดที่ตกลงกัน เช่น เรือบรรทุกเครื่องบิน 5 ช่อง เรือรบ 4 ช่อง เรือดำน้ำ 3 ช่อง เรือพิฆาตหรือเรือครูเซอร์ 3 ช่อง และเรือพิฆาต/เรือเล็ก 2 ช่อง เรือแต่ละลำต้องวางเป็นแนวตรงแนวนอนหรือแนวตั้ง ห้ามวางทับกัน โดยบางกติกาย่อยอาจห้ามให้เรือติดกันจนชนมุมด้วย ขึ้นอยู่กับเวอร์ชันที่เล่น การเล่นเป็นแบบผลัดเทิร์น ผู้เล่นคนหนึ่งจะเรียกพิกัด (เช่น B7) เพื่อยิง ถ้าพิกัดนั้นโดนเรือของฝ่ายตรงข้าม ฝ่ายตรงข้ามต้องประกาศว่าเป็น 'โดน' (hit) และผู้ยิงจะจดเครื่องหมายบนแผงของตัวเองว่าโดน จุดที่ยิงแล้วไม่โดนจะถูกบันทึกเป็น 'พลาด' (miss) เมื่อส่วนทั้งหมดของเรือลำใดลำหนึ่งถูกยิงจนครบจำนวนช่องของเรือนั้น ผู้เล่นต้องประกาศว่าเรือลำนั้นถูก 'จม' (sunk) ซึ่งช่วยให้ผู้ยิงรู้ว่าน่าจะหยุดยิงตำแหน่งรอบๆ นั้นและเปลี่ยนไปล่าตำแหน่งใหม่ เกมจบเมื่อฝ่ายหนึ่งถูกทำลายเรือทั้งหมด การตั้งกติกาเพิ่มเติมที่เจอบ่อยคือโหมด 'ซาลโว' ที่ให้ยิงหลายครั้งตามจำนวนเรือที่ยังเหลือ หรือเวอร์ชันที่มีการยิงแบบ 'เว้นทิ้ง' แต่กติกาพื้นฐานที่สุดคือยิงทีละพิกัดและประกาศผลทันที การเล่นจริงมีมิติของกลยุทธ์และมารยาทที่ผมชอบพูดถึงด้วย ผู้เล่นควรจัดวางเรือให้หลากหลายและไม่คาดเดาง่าย เช่น หลีกเลี่ยงการเรียงเรือทุกลำติดกันตรงกลางหรือมุมเดียวกัน เพราะการยิงแบบเป็นแพตเทิร์นจะสามารถค้นพบเรื่อยๆ เทคนิคที่ใช้บ่อยคือยิงเป็นตารางเว้นช่อง (parity) เพื่อเพิ่มโอกาสค้นพบเรือที่ยาว และเมื่อได้ 'โดน' จะเปลี่ยนเป็นโหมด 'ตามล่า' เพื่อยิงไล่ตามแนวเรือจนจม นอกจากนี้การสังเกตแบบแผนการยิงของคู่แข่งก็ช่วยให้เดาได้ว่าฝ่ายนั้นชอบซ่อนเรือแนวไหน ส่วนมารยาทพื้นฐานคือไม่พูดบอกตำแหน่งที่ไม่ได้ประกาศ หรือละเมิดการประกาศผล เช่น ประกาศว่าโดนหรือพลาดอย่างชัดเจนเพื่อความยุติธรรม ท้ายสุดผมมักจะบอกเพื่อนว่า 'แบทเทิลชิป' เป็นเกมเรียบง่ายแต่สนุกตรงที่ต้องอ่านเกมและแก้ปริศนาไปพร้อมกัน ทุกครั้งที่จัดวางเรือใหม่ผมจะพยายามคิดแบบคู่แข่งและเปลี่ยนสไตล์การวางเป็นครั้งคราว—นั่นทำให้เกมไม่จำเจและตื่นเต้นอยู่เสมอ

สังเกตมาเสมอว่าเมื่อพูดถึงเวอร์ชันวิดีโอเกมของ 'Battleship' มันไม่ได้จำกัดอยู่แค่คอนโซลหรือคอมพิวเตอร์เดียว แต่กระจายไปตามแพลตฟอร์มทั่วไปที่ผู้เล่นเข้าถึงได้ง่าย จากประสบการณ์ผม เวอร์ชันพื้นฐานของเกมแนวบอร์ดนี้มักมีให้บนอุปกรณ์พกพาเป็นอันดับแรก — ทั้งบนระบบ iOS และ Android ผ่าน App Store กับ Google Play ที่มีหลายเวอร์ชันตั้งแต่รูปแบบคลาสสิกไปจนถึงเวอร์ชันที่เพิ่มลูกเล่นกราฟิกและโหมดออนไลน์ เกมมือถือเหล่านี้มักเล่นง่าย เหมาะกับการนั่งวางกลยุทธ์บนรถไฟหรือระหว่างพักกลางวัน ฝั่งคอนโซลและพีซีก็มีตัวเลือกไม่น้อย ทั้ง PlayStation/Xbox และ Nintendo (โดยเฉพาะ Switch ที่เหมาะกับเกมแนวบอร์ดและเล่นร่วมกันในห้อง) รวมทั้งเวอร์ชันดิจิทัลที่แจกอยู่บนร้านค้าอย่าง Steam หรือ Microsoft Store บางเวอร์ชันเป็นการรีเมกที่ใส่กราฟิก 3D หรือโหมดแคมเปญ แต่บางอันก็ยังคุมความคลาสสิกไว้เท่าที่จะเป็นไปได้ โดยเฉพาะถ้าชื่อเป็นลิขสิทธิ์ของ Hasbro จะมีการออกเวอร์ชันบนแพลตฟอร์มหลัก ๆ เพื่อเข้าถึงแฟนๆ ทั่วไป อีกช่องทางที่ผมชอบคือเวอร์ชันที่เล่นผ่านเว็บเบราว์เซอร์ — เกม HTML5 หรือแฟลชเก่าที่ถูกพอร์ตมาใหม่ ทำให้ไม่ต้องติดตั้ง ลงเล่นได้ทันที และมักมีโหมดแข่งขันแบบเทิร์นเบสหรือสุ่มเจอฝ่ายตรงข้ามออนไลน์ สรุปคือถ้าต้องการเล่น 'Battleship' ในรูปแบบดิจิทัล โอกาสเจอบนมือถือ พีซี คอนโซล และเบราว์เซอร์สูงมาก ขึ้นกับว่าชอบประสบการณ์แบบคลาสสิกหรือแบบมีกราฟิก/ฟีเจอร์เสริม และส่วนตัวผมมักเลือกเวอร์ชันที่เชื่อมต่อกับเพื่อนง่ายที่สุด เพราะกลยุทธ์สนุกขึ้นเมื่อได้แซวกันระหว่างตาด้วย

พูดถึง 'Battleship' แล้วจะบอกว่าใช่และไม่ใช่ในเวลาเดียวกัน: หนังยึดเอาชื่อและคอนเซ็ปต์พื้นฐานจากเกมกระดานยอดนิยมมาใช้ แต่เนื้อเรื่องหลักที่เราเห็นบนจอเป็นงานสร้างสรรค์ใหม่ที่แทบไม่มีความเชื่อมโยงกับกติกาเกมต้นฉบับเลย ผมชอบเล่นเวอร์ชันกระดานแบบมีปุ่มสีเมื่อยังเด็ก และตอนดูหนังปีนั้นรู้สึกได้ทันทีว่าทีมสร้างเอาเพียงธีมการต่อสู้ทางทะเล—เรือรบกับเป้าหมายที่ต้องค้นหา—มาเป็นจุดเริ่มต้น แล้วขยายให้กลายเป็นหนังไซไฟบล็อกบัสเตอร์ที่มีมนุษย์ต่างดาวเข้ามาเกี่ยวข้อง บริษัทที่ถือสิทธิ์แบรนด์อย่าง Hasbro ให้การอนุญาต แต่บทภาพยนตร์ ตัวละคร และพล็อตคือของใหม่ทั้งหมด ถ้าคาดหวังว่าจะเห็นแมตช์ของกระดานจริงๆ หรือกติกาเชิงกลยุทธ์เปลี่ยนเป็นซีนแอ็กชัน คุณอาจจะงงเหมือนผมตอนแรก แต่ถ้ามองเป็นหนังที่หยิบชื่อเกมมาสร้างจักรวาลใหม่ หนังทำหน้าที่ของมันได้ในเชิงความบันเทิง แม้จะไม่เหมือนการวางปุ่มสีบนแผ่นกระดานก็ตาม

พอเจอรุ่นลิมิเต็ดแล้วรู้สึกเหมือนเห็นของหายากที่มีเรื่องเล่าในตัวมันเอง — ราคามือสองขึ้นกับปัจจัยหลักสามอย่างคือสภาพ (sealed หรือ played), ความครบของชิ้นส่วนและกล่อง, และความต้องการของตลาดในช่วงนั้น ฉันมักจะแบ่งคร่าวๆ ว่ากระดานรุ่นลิมิเต็ดที่เจอได้บ่อยๆ จะมีช่วงราคาประมาณ 1,000–10,000 บาท ถ้าเป็นรุ่นพิเศษที่มีธีมดังหรือออกจำนวนจำกัดมากๆ เช่นบางรุ่นที่มีเหรียญพิเศษหรือบรรจุภัณฑ์ทำพิเศษ ราคาปลีกมือสองก็อาจขยับไป 20,000–100,000 บาทได้ โดยเฉพาะถ้าเป็นของใหม่ยังซีลและมาจากล็อตที่ผลิตน้อย ตัวอย่างเช่น รุ่นพิเศษของ 'Monopoly Millennium Edition' ที่ออกมาในยุคหนึ่ง เมื่อสภาพยังใหม่และมีกล่องครบ อาจเห็นคนยินดีจ่ายในระดับสูงเพราะทั้งหายากและเรียกความทรงจำจากคนรุ่นก่อน ส่วนรุ่นที่มีธีมร่วมกับภาพยนตร์หรือซีรีส์ (แต่ผลิตจำนวนมาก) ราคาจะสูงขึ้นนิดหน่อยแต่ไม่ถึงกับระเบิด หากอยากประเมินมูลค่าจริงๆ ให้โฟกัสที่หลักๆ คือเลขซีเรียล (ถ้ามี), ความครบของแผ่นกระดานและชิ้นเล่น, ใบเสร็จหรือกล่องเดิม เพราะสิ่งเหล่านี้เพิ่มมูลค่าได้ชัดเจน สรุปคือ ไม่มีตัวเลขตายตัว — ของที่ถูกใจใครหลายคนอาจแพงขึ้นทันที ขณะที่ของที่สภาพไม่ดีหรือขาดชิ้นส่วนก็ลดฮวบได้ แต่เมื่อได้เห็นของแท้ในสภาพดี ความตื่นเต้นกับราคาที่ต้องจ่ายก็มักจะทำให้ยอมรับได้

ยอมรับว่าเมื่อคนพูดถึงชื่อหนังเรื่องนี้ หลายคนก็มองว่าไม่น่าจะยืดออกมาเป็นหนังใหญ่ได้ แต่ 'Battleship' ในเวอร์ชันปี 2012 นั้นถูกสร้างขึ้นโดยหยิบเอาแนวคิดจากเกมกระดานมาพัฒนาเป็นบทภาพยนตร์แอ็กชันไซไฟเต็มรูปแบบ ไม่ได้ดัดแปลงจากนิยายหรือการ์ตูนใด ๆ ตรงตัว แต่เอาองค์ประกอบหลักของเกมอย่างการต่อสู้ของเรือรบในตารางมาต่อยอดเป็นเรื่องราวใหม่ มีตัวละคร สถานการณ์ และคอนเซ็ปท์เอเลียนที่โจมตีโลก ซึ่งทั้งหมดเป็นผลงานการเขียนบทโดยพี่น้องโจนและเอริค โฮเบอร์ ที่ร่วมมือกับผู้กำกับปีเตอร์ เบิร์กเพื่อสร้างหนังบล็อกบัสเตอร์สายลุยฉากระเบิดเถิดเทิง หลังจากให้ความเคารพต้นกำเนิดของแบรนด์เกมกระดาน ทีมงานก็เลือกเดินไปในทางที่เน้นสเกลใหญ่และเอฟเฟกต์มากกว่าแค่ยึดตามกฎของเกม ผู้ชมจะได้เห็นนักแสดงนำอย่างเทย์เลอร์ คิทช์ รับบทเป็นอเล็กซ์ ฮอปเปอร์ ร่วมกับนักแสดงชื่อดังอย่างเลียม นีสัน อเล็กซานเดอร์ สการ์สการ์ด และริฮันน่า ที่มาร่วมเพิ่มสีสันให้กับเรื่อง หนังนำเอาไอเดียเรื่องการจัดการกับการโจมตีแบบกระจายตัวและการวางกลยุทธ์ในทะเลมาผสมกับองค์ประกอบวิทยาศาสตร์สมมติ ทำให้ภาพรวมกลายเป็นหนังทำลายล้างระดับกลางที่พยายามรักษาความรู้สึกของเกมต้นแบบไว้ในบางฉาก เช่น การล็อกตำแหน่งบนแผนที่และการยิงแบบเป็นระบบ แต่ระยะและฉากการต่อสู้ได้รับการขยายจนกลายเป็นการปะทะกับภัยคุกคามต่างดาว ในการตีความแบบนี้ ผมคิดว่าหนังทำหน้าที่ของมันในฐานะความบันเทิงแนววันโต๊ะเกมกลายร่างเป็นหนังแอ็กชันได้ดีในแง่ของสเปกตรัมความมันส์ ถึงแม้ว่าข้อวิจารณ์จะชี้ให้เห็นว่าบทด้านอารมณ์และการพัฒนาตัวละครยังทำได้ไม่ลึกเท่าที่ควร แต่มันชัดเจนว่าเป้าหมายหลักคือการส่งมอบฉากต่อสู้ทางทะเลที่ตระการตาและช่วงเวลามีพลังสไตล์ฮอลลีวูด อย่างไรก็ตาม การนำเกมกระดานที่เรียบง่ายมาเป็นแรงบันดาลใจแล้วขยายเป็นจักรวาลไซไฟนั้นเป็นความท้าทายที่ไม่น้อย และบางช่วงคุณก็จะเห็นว่าทีมสร้างพยายามผสมทั้งกลิ่นอายของความเป็นทหาร ความสัมพันธ์พี่น้อง และการเสียสละเข้าไปเพื่อให้หนังมีมิติ โดยสรุป ถามว่า 'Battleship' ดัดแปลงมาจากอะไร คำตอบอย่างตรงไปตรงมาคือมันดัดแปลงมาจากเกมกระดานชื่อเดียวกัน แต่ไม่ใช่การยึดติดกับเนื้อหาต้นแบบแบบเคร่งครัด หนังเลือกเอาองค์ประกอบพื้นฐานมาสร้างเรื่องราวใหม่ที่เน้นความยิ่งใหญ่และเอฟเฟกต์ ผมรู้สึกว่านี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่น่าสนใจของการลากแบรนด์เกมสู่จอเงิน—บางคนจะชอบเพราะความบันเทิงแบบไม่คิดมาก ในขณะที่บางคนอาจคาดหวังความลึกกว่านี้ แต่ส่วนตัวผมชอบความกล้าของโปรเจกต์ที่ลองเปลี่ยนกระดานเรียบง่ายให้กลายเป็นสงครามอวกาศทางทะเล

เสียงวิจารณ์ต่อ 'แบทเทิลชิป' มักเอียงไปทางลบแต่ก็มีมุมที่น่าสนใจสำหรับคนชอบหนังบล็อกบัสเตอร์ ผมรู้สึกว่าภาพรวมของคะแนนวิจารณ์ค่อนข้างชัด: เว็บไซต์รวมรีวิวอย่าง Rotten Tomatoes ให้คะแนนวิจารณ์แถว ๆ หนึ่งในสามของความเห็น (ประมาณ 30–35%) ขณะที่ Metacritic ก็อยู่ในช่วงกลาง ๆ ของสเกล ทำให้หนังถูกมองว่าเป็นงานที่มีข้อบกพร่องพอสมควร แต่ไม่ถึงกับพังทั้งหมด นักวิจารณ์หลายคนชี้ว่าพล็อตหนังบางครั้งอ่อน กรอบตัวละครตื้น และบทสนทนาขาดมิติ ในทางกลับกัน ส่วนงานภาพ เอฟเฟกต์ และฉากแอ็กชันได้รับคำชมพอสมควร—หลายรีวิวบอกว่าสเกลของฉากต่อสู้ทางทะเลกับสิ่งแปลกปลอมทำได้ยิ่งใหญ่และตื่นเต้น ซึ่งถ้าดูแบบไม่คาดหวังเนื้อเรื่องลึก ๆ ก็ให้ความบันเทิงได้ เหมือนกับคนที่ชอบงานขายฉากระหว่าง 'Transformers' มากกว่าดราม่าเชิงลึก สรุปว่าเกณฑ์วิจารณ์โดยรวมคือคะแนนไม่สูง แต่ก็มีผู้ชมกลุ่มหนึ่งที่สนุกกับความตื่นตาในหนังเรื่องนี้

ทุกครั้งที่นั่งเล่นบอร์ดเกมกับเพื่อน ฉันมักจะเปรียบเทียบกับเกมกระดานแบบดั้งเดิมเพื่อจับความแตกต่างให้ชัดขึ้น ความต่างแรกที่เด่นชัดคือความตั้งใจของการออกแบบ: เกมดั้งเดิมอย่าง 'Monopoly' มุ่งไปที่ความเรียบง่ายและการเล่นซ้ำได้โดยเน้นโชคและการซื้อขาย ขณะที่เกมสมัยใหม่เช่น 'Settlers of Catan' ออกแบบให้ผู้เล่นต้องวางกลยุทธ์ ปรับตัว และใช้การวางแผนระยะยาว การโต้ตอบระหว่างผู้เล่นในเกมสมัยใหม่มักมีชั้นเชิงมากกว่าและให้มิติทางเลือกมากขึ้น อีกประเด็นคือองค์ประกอบทางสังคมและเวลา เกมดั้งเดิมมักจบชัดเจนและไม่ซับซ้อน เหมาะกับการเล่นหลายรอบ ส่วนเกมสมัยใหม่อาจต้องลงทุนเวลา เรียนรู้กติกา และมีการเล่ห์เหลี่ยมหรือบทบาทที่ทำให้การเจอกันแต่ละครั้งมีเรื่องเล่าใหม่ ๆ ทั้งสองแบบมีเสน่ห์ต่างกัน ขึ้นกับว่าอยากได้ความรวดเร็วหรือประสบการณ์ที่ลึกกว่า

พัฒนาการของตัวละครหลักใน 'แบทเทิลชิป' เป็นเส้นทางที่ผสมผสานระหว่างความดื้อรั้นแบบคนหนุ่มกับการเรียนรู้การเป็นผู้นำที่จริงจังมากขึ้น ในตอนต้นเขาถูกวาดภาพให้เป็นคนชอบท้าทาย ก้าวร้าวบ้าง และมักตัดสินใจด้วยความรู้สึกมากกว่าการวางแผน ซึ่งสร้างปัญหาให้ทั้งตัวเองและคนรอบข้างได้ง่าย ๆ ผมมองว่านี่คือพื้นฐานสำคัญที่ทำให้การเปลี่ยนแปลงของเขาดูน่าเชื่อ — การเริ่มจากข้อบกพร่องที่เห็นได้ชัด ทำให้ทุกย่างก้าวของการเติบโตมีน้ำหนักและความหมาย การเผชิญหน้ากับสถานการณ์วิกฤตกลางทะเลเป็นจุดเปลี่ยนที่ชัดเจน สำหรับเขา การถูกบังคับให้รับผิดชอบชีวิตของลูกเรือและประชาชน ทำให้วิธีคิดเปลี่ยนจากมุมมองของคนที่ต้องพิสูจน์ตัวเอง เป็นมุมมองของผู้นำที่ต้องรับผิดชอบต่อผู้อื่น ตัวอย่างเช่นฉากที่เขาต้องตัดสินใจเร็วภายใต้แรงกดดันสูง ๆ ไม่ใช่แค่การโชว์ความกล้า แต่เป็นการชั่งน้ำหนักผลลัพธ์และยอมแลกเพื่อเป้าหมายที่ใหญ่กว่า ฉากเหล่านั้นเผยให้เห็นการพัฒนาทักษะด้านยุทธวิธีและการอ่านคน ซึ่งไม่ได้มาในคืนเดียว แต่ผ่านการทำผิดแล้วเรียนรู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนมิติความสัมพันธ์ก็เป็นอีกเครื่องมือที่ทำให้พัฒนาการดูมีมิติ ความตึงเครียดกับผู้บังคับบัญชาและความห่วงใยต่อคนใกล้ชิดผลักดันให้เขาต้องปรับตัว ไม่เพียงแต่เก่งขึ้นในเชิงฝีมือ แต่ต้องเก่งขึ้นในเชิงความคิดและอารมณ์ด้วย ผมชอบที่เรื่องไม่ได้ให้เขาเปลี่ยนเป็นคนใหม่แบบฉับพลัน แต่ให้เห็นการเปลี่ยนเล็ก ๆ น้อย ๆ จนรวมเป็นความเข้มแข็งในที่สุด ฉากสุดท้ายจึงให้ความรู้สึกว่าเขาไม่ได้แค่ชนะศัตรู แต่เอาชนะความไม่พร้อมในตัวเองได้อีกด้วย — นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้พัฒนาการของตัวละครมีน้ำหนักและน่าจดจำ

บอกตรงๆ ฉันมองตุ๊กตา 'Care Bears' คลาสสิกเป็นของสะสมที่มีมูลค่าขึ้นอยู่กับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ มากกว่าชื่อแบรนด์เดียวเลย ถ้าจะให้แบ่งกลุ่มราคาโดยคร่าว ๆ: ตัวที่พบบ่อยและหลุดจากการใช้งานแล้วมักอยู่ราว ๆ 200–1,500 บาท ขึ้นอยู่กับขนาดและสภาพ ถ้ามีแท็กผ้าเดิมติดครบหรือยังอยู่ในกล่องดั้งเดิม ราคามักขยับเป็นหลักหลายพันถึงหลักหมื่นบาท สำหรับรุ่นพิเศษหรือความผิดพลาดในการผลิต เช่น ตุ๊กตาที่มีป้ายของผู้ผลิตยุคแรกหรือเครื่องหมายท้องที่พิมพ์ผิด ราคาสามารถพุ่งไปถึงหลักหมื่นบาทขึ้นไป หายากจริง ๆ อาจถึงแสนบาทในตลาดนักสะสมของต่างประเทศ สิ่งที่ผมมักเช็กก่อนตัดสินใจซื้อคือสภาพผ้า ความสมบูรณ์ของสัญลักษณ์บนท้อง ความอยู่ของแท็กผ้า/แท็กแขวน และกล่องเดิม หากเป็นรุ่นปีแรก ๆ ของทศวรรษ 1980 ที่มีแท็กของผู้ผลิตต้นฉบับและไม่มีการล้างหรือซ่อมแซม มันมักมีมูลค่ามากกว่ารุ่นรีอิชชูหรือของผลิตใหม่ นอกจากนี้แพลตฟอร์มการซื้อขายก็มีผล—การประมูลสดหรือบ้านประมูลที่มีผู้ชำนาญมักผลักราคาให้สูงกว่ารายการเล็ก ๆ ในมาร์เก็ตเพลสทั่วไป สรุปแบบไม่เป็นทางการก็คือ ถ้ามีผลงานพิเศษ เช่นเวอร์ชันต้นแบบหรือแพ็กเกจเดิม เก็บให้ดีและหาข้อมูลแท็กก่อนปล่อยขาย เพราะความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ สามารถแปลเป็นมูลค่าที่ต่างกันอย่างมาก ผมมักเลือกเก็บรุ่นที่มีเรื่องราวหรือสภาพสมบูรณ์ไว้ก่อนขาย แล้วค่อยดูตลาดว่าช่วงไหนราคาดีแล้วค่อยปล่อย

พูดตรงๆ เลยว่าการหาดีวีดีหรือบลูเรย์ของ 'แบทเทิลชิป' ในบ้านเราบางทีก็ต้องใช้ความอดทนหน่อย แต่ถ้ารู้แหล่งแล้วก็ไม่ยากเท่าไร เราเริ่มจากทางออนไลน์ที่คนไทยใช้กันบ่อย ๆ ก่อน เช่น Shopee กับ Lazada และ JD Central เหล่านี้มักมีร้านค้าขายแผ่นใหม่และมือสองให้เลือก แต่ต้องดูคะแนนผู้ขายกับรีวิวให้ดีเพราะบางร้านขายของนำเข้าแบบไม่มีซับไทยหรือเป็นเรจีนโค้ดที่เล่นบนเครื่องไทยไม่ได้ ถ้าชอบรุ่นพิเศษหรือสตีลบุ๊กบางทีร้านเจ้าประจำในโซเชียลมีเดียหรือเพจขายแผ่นในไทยจะมีของหายากมาอัพบ่อย ๆ อีกทางคือไปที่ร้านขายสื่อในห้าง เช่น ร้านที่ยังขายแผ่นจริงจังอย่าง B2S หรือตามร้านซีดีเก่า ๆ บางครั้งจะมีแผ่นที่สภาพดีและมีเมนูภาษาอังกฤษหรือภาษาไทย แนวคิดของเราเวลาซื้อคือเช็กสภาพแผ่น วิ่งเมนู และดูรายละเอียดโซน (Region) กับฟอร์แมต (DVD vs Blu-ray) ให้แน่ใจ ก่อนจ่ายเงิน ถ้าได้แผ่นที่มาพร้อมซับไทยหรือเมนูไทยจะสะดวกมาก แต่ถ้าไม่มีก็ต้องเตรียมใจเล่นบนเครื่องที่รองรับหรือใช้แผ่นดิจิทัลเป็นสำรอง เลือกแบบที่ตรงกับความต้องการของตัวเองที่สุด แล้วก็เผื่อเวลาหาเข้านิดหน่อย เพราะบางครั้งของดีต้องรอ แต่พอได้มาก็ฟินกับเวอร์ชันเต็ม ๆ ของ 'แบทเทิลชิป' แน่นอน