มุมมองนี้ใกล้เคียงกับสิ่งที่พบใน 'The Catcher in the Rye' ตรงที่เสียงเล่าเรื่องชี้นำความเห็นของเรา ทำให้เราต้องคอยตั้งคำถามกับสิ่งที่เห็นและสิ่งที่ถูกกลบเกลื่อน ทฤษฎีนี้น่าสนใจเพราะช่วยอธิบายรายละเอียดเล็กๆ ที่ขัดกันในเหตุการณ์ เช่น ความทรงจำที่ไม่ต่อเนื่องหรือการอธิบายเหตุการณ์แบบเว้าวอน มันทำให้ตอนจบกลายเป็นการท้าทายผู้ชมให้ประติดประต่อเอง มากกว่าจะถูกบอกให้เชื่อใจผู้เล่าโดยอัตโนมัติ