เอาเป็นว่าเนื้อเรื่องของ 'นายเจี๋ยมเจี้ยม' เป็นการเดินทางภายในของคนที่เก่งในการทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ หนังกระชับด้วยเหตุการณ์ประจำวันที่นำไปสู่ข้อคิดมากกว่าการผจญภัยยิ่งใหญ่ ฉากที่โดดเด่นสำหรับเราเป็นฉากกลางเรื่องที่ตัวเอกต้องเผชิญหน้ากับความกลัวตรงๆ—ไม่ใช่การต่อสู้กับสัตว์ประหลาด แต่เป็นการยอมรับผิดและพูดความจริงต่อคนใกล้ชิด ส่วนใหญ่ตัวละครรองถูกใช้เป็นกระจกสะท้อน ทำให้ธีมหลักคือการยอมรับตัวตนและการเติบโตอย่างเงียบๆ คล้ายความอบอุ่นใน 'hotarubi no mori e' แต่มีอารมณ์ขันแทรกตลอดเวลา