เด็กเสี่ย Novels & Stories

กู้หว่านชิงหันกลับไปมอง เด็กชายวัยแปดปีเดินเข้ามาพร้อมกับเซียวเหยียน ‘เซียวจิ่งอวี๋’ มีโครงหน้าคล้ายบิดามากกว่าน้องสาว ทว่ารอยยิ้มกลับถอดแบบมาจากมารดา ช่วยลดทอนความดุดันได้มากโข เด็กชายถือดาบไม้ไว้ในมือ ส่วนข้างกายคือบุรุษร่างสูงใหญ่ในชุดฝึกซ้อมสีเข้มและถือดาบไม้เช่นกัน

ฉีเหมี่ยวหัวเราะคิกคัก “คุณเซี่ยกระเตงเด็กมาขนาดนี้แล้ว กินแมคโดนัลด์จะเป็นไรไปล่ะคะ? ไม่เป็นไรหรอกน่า”

ว่าจบร่างเล็กก็หมุนตัว สะบัดตูดเดินหนีเสี่ยอิฐอย่างฟึดฟัด จนคนตัวโตเลิกคิ้ว "เด็กสมัยนี้กล้าได้กล้าเสียจริงๆ" "ให้ไปสืบไหมครับนาย" ใบหน้าคมมองตามร่างเล็กจนสุดสายตา ก่อนจะยกยิ้มพลางส่ายหัว ก็ตัวเขาไม่นิยมพวกเด็กสาวจริงๆ เด็กพวกนี้บางทีก็แยกเรื่องอย่างว่ากับเรื่องคว ามรู้สึกไม่ออก ตัวเขานั้นผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านเรื่องอย่างว่ามาจนนับไม่ถ้วน แต่คนแบบเสี่ยอิฐ จะไม่มีวันมานั่งเสียเวลากับพวกเด็กสาวที่ใช้อารมณ์ความรู้สึกเป็นอันขาด ความสนุกบนเตียงจากสาวๆที่โตเต็มวัยแล้วเท่านั้น ที่เสี่ยอิฐคนนี้ปราถนา

แป้งหอมกะซิบกระซาบกับเสี่ยกันต์พร้อมกันสรพพนามที่ชอบเรียกเขาเวลาที่ไม่มีใครสนใจพวกเธอทั้งสองคน “หึหึ หนูนั่นแหละพาลูกเรียกว่าเสี่ย รู้ไหมว่าพ่อกลัวลูกจะไปเรียกว่าเสี่ยขาจนคนอื่นเข้าใจผิด”

ดาวเรืองหันไปตัดพ้อกับลูกสาว เธอจำได้แล้ว ผู้ชายคนนี้คือคนที่หวานใจบอกว่าเป็นเสี่ยที่เลี้ยงดอกแก้วไว้ ถึงตัวจริงจะไม่ได้ดูเหมือนเสี่ยเท่าไหร่ก็ตาม แต่เธอจำได้ไม่ผิดคนแน่ “ไม่ใช่นะแม่!” “ไม่ใช่อะไร” ดาวเรืองเม้มปากแน่น เธออยากร้องไห้ออกมา แต่เหมือนว่าน้ำตาของเธอจะหมดไปแล ้ว “ใครๆ ก็รู้ว่าลูกสาวบ้านนี้มีอาชีพเป็นเด็กเสี่ย แล้วนี่จะยังกล้าพาเสี่ยที่ว่ามาที่บ้าน”

าไม่ได้ท้องกับเสี่ยอ๊อด เพราะหนูนาไม่เคยมีอะไรกับเสี่ย หนูคือหมากตัวหนึ่งบนกระดานที่คนเลวใช้เป็นเครื่องมือทำลายเสี่ย เขาต้องการให้คุณเพียงกับเสี่ยเลิกกัน จึงส่งหนูนามาให้เสี่ย ทำให้คุณเพียงเข้าใจเสี่ยผิด หนูนาไม่เคยมีอะไรกับเสี่ยจริง ๆ นะคะ หนูนาสาบานได้ เชื่อหนูนานะคะ... เสี่ยร ักคุณเพียง คนเดียวเท่านั้น”

ทรงเขาดูเหมือนพวกป๊ะป๋าเลี้ยงเด็กไว้บำเรอกามหรือไง เรียกพี่ก็พอม้างงงง. “ฮะ เฮียค่ะ หรือจะให้หนูเรียกว่าเสี่ยดีคะ” อือหือ... หนักกว่าคำเดิมอีก

เชอรี่เอ่ยเสนอขึ้นอย่างต้องการเปลี่ยนบรรยากาศ "ยังไง? " "โอ้ยอีนี่ ก็ทำแบบพวกเด็กๆ เสี่ยเขาทำกับอะ" "ก็กูไม่เคยกูจะรู้ไหมล่ะว่าต้องทำไง" "มึงก็แค่ออดอ้อนเข้าไปหน่อยแบบเสี่ยคะเสี่ยขา"

“ โอ๊ย พี่จะรีบไปไหนล่ะคะ ไปดื่มกับพวกเราสักแก้วก่อนดีกว่า “ แต่เด็กพวกนั้นกับไม่มีท่าทีจะกลัวเขาเลย “ อย่าเลย!! พี่ต้องไปตามหาเมียพี่ ปล่อย! “ เสี่ยโอม ที่บอกว่าเป็นเสือผู้หญิง แต่มาเจอรุ่นเด็ก 15-16 คราวลูกแบบนี้เขาก็เริ่มกลัวเสียแล้วสิ “ เมียพี่? พี่ครีมหอมนะหรือ “ เด็กคนห นึ่งพูด

เสี่ยมองตามรันที่เดินออกไป ก่อนจะก้มลงมองลูกน้อยที่กำลังหลับตาพริ้ม “หึ… เมียกูไปเรียน ส่วนกูเลี้ยงลูก นี่กูเป็นเสี่ยหรือเป็นพ่อบ้านกันแน่วะ”