พนักงานฝึกหัดคนนี้ผมจอง มีตอนใหม่ออกเมื่อไหร่

"อย่ามายั่วให้รัก แล้วจากไปแบบนี้ ผมไม่ยอมเด็ดขาด จอมขวัญ!!"เรื่องราวความรักแนวมุ๊งมิ๊งของเลขาตัวน้อยที่ตกกะไดพลอยโจนได้เลื่อนขั้นเป็นเลขาจำเป็น (เพราะใช้เส้นเพื่อนโดยไม่รู้ตัว) กับเจ้านายจอมเฮี๊ยบผู้นิ่งขรึมไม่ชอบใจเอามาก ๆ ออกรังเกียจด้วยซ้ำกับพวกใช้เส้นสาย แล้วอย่างไรเล่าก็เธอบอกว่าไม่มีเส้น ๆ พูดไม่เข้าใจหรือไงคะบอส!

คำโปรย เพราะเกิดมาจน…เธอจึงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะ ‘จดจำ’ และเพราะเกิดมารวย…เขาจึงไม่เคยยอมรับว่า ‘ลืมไม่ได้’ เด็กสาวลูกแม่บ้านที่เติบโตในเงาของคฤหาสน์ใหญ่ แอบรักลูกชายเจ้าของบ้านอย่างเงียบงัน คืนหนึ่ง…ความผิดพลาดที่ไม่ควรเกิด ทำให้คนสองโลกมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง… แต่รุ่งเช้า...เธอคือคนต่ำต้อยที่ต้องถอยออกมา ส่วนเขา...คือทายาทมหาเศรษฐีที่ไม่มีวันเลือกเธอ สามปีผ่านไป... เธอกลับมาในฐานะ ‘พนักงานใหม่’ ของบริษัทเขา พร้อมสถานะคนรักของชายอื่น และสายตาเย็นชาเหมือนไม่เคยมีอดีตร่วมกัน ทว่าเขา…กลับจำทุกสัมผัสได้ไม่เคยลืม “เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า” เขาถาม “ไม่ค่ะ เจ้านาย” เธอยิ้มสุภาพ “ฉันไม่เคยรู้จักคุณ” ทั้งที่ความจริง...เธอคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่เคยลืม

น้ำเสียงหวานล้ำลึกกับท่าทีแสนเย้ายวนในมาเก๊าคืนนั้นทำให้เขตถกรติดใจจนต้องตามหา ถึงจะเป็นน้องของผู้หญิงที่เขากำลังจะแต่งานด้วยเื่อทวงคืนบริษัท เขาไก็ไม่ได้สนใจ เพราะเขตถกรหลงน้องเมียคนนี้จนแทบคลั่ง..

เธอคือครูสาวบรรจุใหม่ ส่วนนักการวัยคราวพ่อจะเข้าถึงเธอได้อย่างไร ต้องไปติดตาม

เวลาเกือบสามทุ่มเห็นจะได้...ตอนที่เธอเดินเข้าไปในโรงสี ด้วยชุดนักศึกษาสวยงาม “พี่ขุน!” เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นให้อารมณ์หยิ่งยโสนิดหน่อย ขณะที่นายขุนทดกับลูกน้องสองสามคนกำลังตรวจเช็คความเรียบร้อยของงานตรงหน้า ข้าวเปลือกกองโตเป็นภูเขาหลายลูกตั้งอยู่ภายใต้แสงไฟสีส้มสลัวของโกดังขนาดใหญ่ “อ้าวคุณหนู” นายขุนทดหันมองเธอ ด้วยสายตาเป็นประกาย ความสวยและน่ารักของเธอเป็นเหมือนของขวัญของพวกคนงาน เธอรู้ดีว่าคนงานพวกนี้เอาเธอไปย่ำยีในความฝันและจินตนาการเสมอ “จะปีใหม่แล้ว ทำไมยังทำงานกันอยู่คะ ไม่หยุดงานไปเที่ยวกันเหรอ” “อ๋อ เป็นความสมัครใจน่ะครับ ใครทำงานช่วงสองสามวันนี้จะได้โบนัสพิเศษ ผมกับคนงานพวกนี้ไม่มีลูกเมียให้กลับไปหา เลยอยู่ช่วยงานเถ้าแก่ดีกว่า” “งั้นเหรอ?” ดวงตาสวยกวาดมองไปทั่ว เห็นคนงานหลายคนยังคงทำงานไปเรื่อย “ขยันกันจริง ว่าแต่ คืนนี้ทำงานกะกลางคืนกันกี่คนล่ะ?” “8คนครับ รวมทั้งผมด้วย คุณหนูมีอะไรจะใช้งานพวกผมรึเปล่าครับ” มีสิ...เธอมีงานจะให้คนงานพวกนี้ทำแน่นอน

เมื่อเธอต้องมาเป็นเลขาให้กับพ่อเลี้ยง เธอคิดว่าจะสบายที่ไหนได้ ต้องทำงานทั้งบนโต๊ะ บนเตียง ในรถ งานหนักขนาดนี้หวังว่า สื้นปี พ่อเลี้ยงจะให้โบนัสเธอจุกๆนะ  แต่ว่าตอนนี้ เขาก็ทำให้เธอจุกสามเวลาหลังอาหารอยู่เเล้วนี่ อิอิ "ลุงตินนนขา หนูไม่ไหวเเล้วนะคะ หนูเหนื่อยค่ะ" "อีกนิดนะคะ คนดี ใกล้จะเสร็จแล้วจ้ะ" คำเตือน ‼️‼️ ⛔️นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเพศ คำหยาบ ความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสม ⛔️อายุต่ำกว่า 20 ปี ควรได้รับคำแนะนำ