พี่ชาย ไน เจ ล มีมังงะไหม

ถ้าจำไม่ผิดอนิเมะ 'NieR:Automata Ver1.1a' ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2023 นะ! เป็นอะแดปเตชั่นจากเกมสุดคูลที่หลายคนรอคอยมานาน ตัวอนิเมะทำออกมาได้สวยมาก ทั้งแอนิเมชั่นและดนตรีที่สะท้อนถึงอารมณ์ของเกมต้นฉบับ ตอนแรกที่ได้ดูรู้สึกเหมือนได้กลับไปเล่นเกมอีกครั้ง แต่ได้เห็นมุมมองใหม่ๆ ที่อนิเมะเสริมเข้ามา แถมยังทำออกมาในสไตล์ที่แตกต่างจากเกมแต่ยังคงความขลังของ 'NieR' ไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

อ่าน 'The Beginning After the End' แล้วรู้สึกเหมือนเจอของดีที่หลายคนมองข้าม! นิยายแนว reincarnation ที่ตัวเอกคืออาร์เธอร์เดิมเป็นกษัตริย์ แต่มาเกิดใหม่ในโลกเวทมนตร์ พัฒนาการของเขาและความสัมพันธ์กับครอบครัวใหม่น่าประทับใจมาก สิ่งที่ชอบคือการผสมผสานระหว่าง action แนว swords & sorcery กับมุมมองการเติบโตทางอารมณ์ ไนเจลเขียนฉากต่อสู้ได้สมจริงจนเห็นภาพ และยังมีช่วงเงียบๆ ที่สะท้อนจิตใจตัวละครได้ลึกซึ้ง เหมาะกับคนชอบทั้งแอคชั่นและดราม่าครบรส

ชีวิตชิวๆ ในต่างโลกหลังจากเลเวล 2 เนี่ยมีเสน่ห์เฉพาะตัวนะ อย่างใน 'Isekai Yakkyoku' ที่ตัวเอกเป็นเภสัชกรจากโลกปัจจุบันไปใช้ชีวิตสบายๆ ในต่างโลก แม้จะไม่ได้เป็นฮีโร่สุดแกร่ง แต่ก็ใช้ความรู้สมัยใหม่ช่วยคน เราชอบแนวนี้เพราะมันให้ความรู้สึกเหมือนได้ผ่อนคลายไปกับตัวละคร แทนที่จะต้องเครียดกับดราม่าเยอะแยะ บางทีการ์ตูนแนวนี้ก็เหมือนน้ำชาอุ่นๆ วันที่เหนื่อยล้า เน้นบรรยากาศอบอุ่นและมุมมองชีวิตที่เรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความหมายเล็กๆ น้อยๆ อย่างการใช้ชีวิตให้有价值ในแบบของตัวเอง ต่างจากเรื่องแนวแอคชันที่ต้องพุ่งชนเลเวลสูงสุดตลอดเวลา

เคยสงสัยเหมือนกันว่าตัวละครที่น่าจดจำอย่างนายเจลมาจากอนิเมะเรื่องไหน พอมาค้นคว้าดูก็พบว่า 'พี่ชายนายเจล' เป็นตัวละครจาก 'Dr. Stone' ที่มีชื่อจริงว่าเซ็นคู โจวส์ เขาเป็นวิศวกรอัจฉริยะที่ช่วยพาผู้คนกลับสู่ยุคสมัยใหม่หลังเหตุการณ์โลกกลายเป็นหิน สิ่งที่ทำให้ตัวละครนี้โดดเด่นคือความขัดแย้งระหว่างความฉลาดระดับอัจฉริยะกับบุคลิกที่ค่อนข้างเปราะบาง แฟนๆ ชอบพูดถึงฉากที่เขาแสดงความห่วงใยน้องชายผ่านการประดิษฐ์สิ่งของต่างๆ มันทำให้เห็นว่าความรักระหว่างพี่น้องสามารถอยู่เหนือความขัดแย้งได้แม้ในสถานการณ์สุดวิกฤต

เพลงประกอบอนิเมะ 'The Devil Is a Part-Timer!' หรือ 'พี่ชายไนเจล' ที่หลายคนคุ้นเคยคือ 'ZERO!!' โดย Minami Kuribayashi นะ เป็นเพลงเปิดแรกที่ติดหูมากๆ ด้วยจังหวะร็อคสไตล์และพลังเสียงของเธอ ส่วนเพลงปิดชื่อ '月花 -ツキハナ-' ของ Nano ร็อคเบาๆ แต่มีลีลาที่ลึกซึ้ง เหมาะกับบรรยากาศหลังดูจบแต่ละตอนเลย เคยฟังตอนทำงานแล้วรู้สึกเหมือนได้แรงบันดาลใจแปลกๆ ทั้งที่เรื่องเกี่ยวกับจอมปีศาจมาทำงานพาร์ทไทม์!

หลายคนอาจสงสัยว่าชื่อ 'ลุงไนท์' ปรากฏในมังงะหรืออนิเมะเรื่องไหนบ้าง เพราะมันมักโผล่มาเป็นมุขขำขันในชุมชนแฟนๆ มากกว่าจะเป็นตัวละครในงานหลัก ๆ เท่าที่สังเกต องค์ประกอบที่เรียกกันว่า 'ลุงไนท์' มักปรากฏในงานแฟนอาร์ต โดจินชิ หรือมุกคัทซีนที่แฟน ๆ ทำขึ้น ไม่ใช่ในคอนเทนต์ทางการของสตูดิโอใหญ่ ๆ ตัวอย่างเช่นแฟนโคฟเวอร์ของ 'One Piece' หรือ 'Naruto' มักเอาองค์ประกอบแบบลุง ๆ ที่มีบุคลิกลึกลับมาผสมกับสกิน/คอสเพลย์แล้วเรียกกันเล่น ๆ ว่า 'ลุงไนท์' เพื่อความขบขันและตลกคาแรคเตอร์ ฉันมักเห็นมุกแบบนี้ตามทวิตเตอร์และเพจแฟนอาร์ตมากกว่าในมังงะแมกกาซีนหรืออนิเมะทีวี อีกมุมหนึ่งคือมีเว็บตูนไทยและสตูดิโออินดี้บางแห่งที่หยิบมุกลักษณะนี้ไปใช้ในตอนสั้น ๆ เป็นฉากพิเศษ หรือเป็นมุกอีสเตอร์เอ้กให้แฟนที่คุ้นเคย แต่ต้องเน้นว่าเป็นการหยิบยืมคอนเซ็ปต์เชิงมุก ไม่ใช่การอ้างอิงตัวละครโดยตรงจากงานดังระดับโลก สรุปว่าถ้าอยากตามหา 'ลุงไนท์' จริง ๆ แนะนำให้เริ่มจากพื้นที่แฟนคอมมูนิตี้ เพราะความปรากฏตัวที่เด่นชัดที่สุดจะอยู่ตรงนั้น — มันสนุกมากเวลาที่เจอการตีความใหม่ ๆ ของตัวละครแบบนี้และได้หัวเราะกับมุกร่วมกัน

เคยเจอสัมภาษณ์ของพี่ชาย ไน เจ ล ในนิตยสาร 'Writer Today' เล่มเดือนเมษายนปีที่แล้ว เขาพูดถึงแรงบันดาลใจจากชีวิตประจำวันและการเดินทาง ส่วนตัวชอบตอนที่เขาบอกว่า 'เราไม่ต้องเขียนเรื่องยิ่งใหญ่เสมอไป แค่หยิบความจริงใจในมุมเล็กๆ ก็สร้างเรื่องราวโดนใจได้' มีฉบับดิจิทัลให้อ่านผ่านแอป MyMags ด้วยนะ

ไม่เคยเห็นร้านไหนขายของแปลกเท่าพี่ชายไนเจลอีกแล้ว! ร้านนี้เป็นเหมือนดินแดนมหัศจรรย์สำหรับนักสะสมของหายาก มีตั้งแต่ฟิกเกอร์อนิเมะลิมิตเอดิชัน แสตมป์การ์ดโปเกมอนเก่าๆ ไปจนถึงหนังสือการ์ตูนมือสองสภาพดีที่หาไม่ได้แล้วในท้องตลาด ที่เด็ดสุดคือเขามักจะนำเข้าของพิเศษจากงานคอมมิกตลาดนอกด้วย ทั้งเสื้อยืดลายคอลแลบกับศิลปินชื่อดัง แก้วน้ำลายเอกลักษณ์ หรือแม้แต่ตุ๊กตาหายากจากซีรีส์ดังอย่าง 'One Piece' และ 'Demon Slayer' ของที่พี่เขาเลือกมาล้วนผ่านการคัดสรรมาแล้วจริงๆ

ความสัมพันธ์พี่น้องที่กลายเป็นตัวขับเคลื่อนเรื่องราว ทำให้ผมหลงใหลในงานบางชิ้นมากกว่าปกติ การอ่าน 'Oreimo' ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งดูคนที่ใกล้ชิดกับเราเปิดเผยด้านมืดและความอ่อนแอออกมา ทีละนิด ตัวละครพี่ชายในเรื่องไม่ได้ถูกตั้งไว้เป็นฮีโร่ที่ไร้จุดอ่อน แต่เป็นคนธรรมดาที่ตัดสินใจและต้องรับผลจากการตัดสินใจนั้น ผมชอบที่เรื่องเล่นกับความคาดหวังของผู้อ่าน—เมื่อบทบาทพี่ชายกลายเป็นแกนหลักของพล็อต มุมมองของความเป็นพี่ ความรับผิดชอบ และความห่วงหาเลยทับซ้อนกับความสัมพันธ์แบบอื่น ๆ ทำให้ตัวละครมีมิติและไม่ใช่แค่ 'พี่' ที่ต้องปกป้องเสมอ เปรียบเทียบกับงานแนวฮาเร็มอย่าง 'Brothers Conflict' ที่พล็อตห้อมล้อมด้วยพี่ๆ หลายคน ผมมองว่านี่เป็นการทดสอบไอเดียว่าเมื่อคำว่า 'พี่' ถูกกระจายออกไปในหลายบุคลิก ความหมายของคำนี้ย่อมเปลี่ยนไปตามแต่ละคน บางคนเป็นพี่ที่อ่อนโยน บางคนเป็นพี่ที่เอาแต่ใจ ทำให้ฉากที่พี่ๆ สื่อความห่วงใยหรือแข่งขันเพื่อใครสักคนมีสีสันและสนุกกว่าที่คิด การที่ผมยังกลับไปอ่านซ้ำบ่อย ๆ ก็เพราะอยากสำรวจว่าความเป็นพี่ในแต่ละคนถูกเขียนอย่างไร และมันสะท้อนถึงชีวิตจริงของคนรอบตัวผมอย่างไร