พี่ชาย(ข้างบ้าน)ที่รัก

พี่ชาย(ข้างบ้าน)ที่รัก

last updateLast Updated : 2026-03-16
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
31Chapters
619views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

สำหรับเขาเธอเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น แต่สำหรับเธอ เขาคือรักแรกที่จนถึงตอนนี้ก็ยังปักหมุดหัวใจเอาไว้ที่เขาเพียงคนเดียว พอจะมีโอกาสบ้างไหมนะ ที่น้องน้อยจะได้ครอบครองหัวใจพี่ชายกำมะลอคนนี้ได้บ้าง' เรื่องราวของ ของขวัญ เด็กสาวผู้แอบหมายปองพี่ชายข้างบ้านซึ่งเป็นลูกชายเพื่อนสนิทแม่ของตัวเองอย่างเซจิ ด้วยความที่เธอและเขาเกิดในวันที่และเดือนเดียวกัน ครอบครัวจึงจัดงานวันเกิดร่วมให้กับพวกเขาทั้งสองอยู่เสมอ ทุกปีในวันคล้ายวันเกิด เธอจะมีความสุขมาก ต่างจากเขาที่ดูเบื่อหน่าย แต่ถึงอย่างนั้น เธอเองก็ได้แต่เฝ้าอธิษฐานว่า คงมีสักวัน ที่ตัวเธอนั้นจะได้เป็นของขวัญสำหรับเขา… แต่ดูเหมือนว่า…เขาจะไม่ค่อยชอบของขวัญชิ้นนี้สักเท่าไหร่เลย งานนี้มีเป็น

View More

Chapter 1

บทนำ

午前1時。

星野星(ほしの ほし)は、小林清子(こばやし きよこ)のインスタをたまたま見てしまった。

「神谷さんと翔太くんからのプレゼント、ありがとう。マグカップは、翔太くんの手作りなんだって」

星は写真を開いた。

ネックレスと手作りのマグカップが、彼女の目に飛び込んできた。

マグカップには、「ママ、誕生日おめでとう」という文字が刻まれているのが、うっすらと見えた。

星は、テーブルの上に置かれた冷めた料理と、ロウソクに火も灯されていない誕生日ケーキに視線を落とし、自嘲気味に微笑んだ。

星は、少し前にスマホに届いたニュースを思い出した。

【スクープ!この街の社交界で有名な貴公子、神谷雅臣(かみや まさおみ)は、なんと既婚者で、5歳になる息子がいた!】

写真には、長身でハンサムな男と、細身で美しい女が、5歳くらいの男の子の手を引いて遊園地を歩いている姿が写っていた。

清子は神谷翔太(かみや しょうた)の頭を優しく撫で、雅臣は彼女をじっと見つめていた。彼の視線は、かつてないほど優しく、温かい。

美男美女と、雅臣にそっくりな男の子。まるで、幸せな家族のようだった。

今日が彼女の誕生日だった。

そして、雅臣との結婚5周年記念日でもあった。

しかし、誕生日を迎えているのは、彼女ではなく清子のようだった。

夫と息子は、彼女の誕生日に清子と過ごし、本来彼女に贈るはずのプレゼントを、清子に渡してしまったのだ。

星は、特に驚かなかった。彼女は、すでにこのような仕打ちに慣れてしまっていた。

清子は、雅臣の初恋の人だった。彼女は助からない病気にかかっていて、余命1年を宣告されていた。

死ぬ前に、もう一度雅臣に会いたいというのが、彼女の最後の願いだった。

雅臣は、清子のためにできることをしてあげたい、どうか理解してほしいと言った。

星は理解したくなかったが、彼を止めることはできないと分かっていた。

あれほど真剣な表情で話す雅臣を見るのは初めてだったからだ。

胸にぽっかりと穴が開いたような、そんな痛みが全身を締め付けた。

どれくらい暗闇の中に座っていたのだろうか。玄関の方から、ドアが開く音が聞こえてきた。

雅臣が、翔太を連れて入ってきた。

ダイニングにいる星を見て、雅臣は明らかに驚いた様子だった。

彼は今日が何の日か忘れてしまっているようで、不思議そうに星を見つめた。

「どうしてまだ起きているんだ?」

星は静かに言った。「あなたと話がしたいの」

雅臣は眉をひそめ、翔太を見た。

「翔太、先に2階に行って休んでいろ」

翔太は目をこすり、あくびをしながら星の横を通り過ぎた。

何かを思い出したように、翔太は足を止めた。

「ママ、誕生日おめでとう」

翔太は、雅臣とそっくりな美しい目で、星を見上げた。

「ママの誕生日を忘れたわけじゃないんだ。僕たちは、ずっと一緒にいられるけど、きれいな姉ちゃんには、もう半年しか残されていないから……

こんなことで怒らないよね、ママ?」

誕生日に忘れられるのと、覚えていながら無視されるのと、どちらが辛いのか。星は分からなかった。

翔太が去ると、重い沈黙が流れた。

雅臣が口を開き、沈黙を破った。

「俺と、どんな話がしたいんだ?」

白いシャツに黒いスラックスを身に着けた男は、まるで絵から出てきたかのように美しく、雪のように冷たい雰囲気を纏っていた。

まるで、夜空に浮かぶ、冷たく遠い月のように。

冷淡で、近寄りがたい雰囲気だ。

星は深呼吸をして言った。「雅臣、離婚しよう」

雅臣の瞳に、わずかな動揺が走った。

しかし、すぐにそれは消え去った。

「星、誕生日のことは忘れない。プレゼントも、ちゃんと用意してある」

「プレゼント?」星は冷笑した。「私の母のネックレスは、小林さんにあげたんだろう?」

そのネックレスは、亡くなった母の形見だった。

息子の翔太を産んだ日に、彼女はそれをなくしてしまったのだ。

雅臣は、必ず見つけると約束していた。

ネックレスは見つかったが、彼はそれを清子にあげてしまったのだ。

雅臣は、悪びれる様子もなく、ただ、彼の普段よりも暗い瞳が、星を見つめていた。

「あのネックレスは、清子に貸しただけだ。しばらくしたら、お前に返す」

「しばらくしたらって、いつのこと?彼女が死んだ後ってこと?」星は聞き返した。

「星!」普段は冷静沈着な彼が、珍しく声を荒げた。

「いい加減にしろ」と、雅臣は吐き捨てるように言った。

いい加減にする。本当に、いい加減だ。星は心の中で呟いた。

夫の心が自分に向いていないこと、息子が懐かないこと、そして義理の両親に蔑まれる日々にも、もううんざりだった。

雅臣は言った。「清子には、もう半年しか時間がないんだ。翔太でさえ、優しくしているというのに、なぜお前だけがそんなに意地悪なんだ?」

この時、星はもう我慢するのをやめた。

冷たい声で、彼女は言った。「彼女にどれだけの時間があろうと、私に関係ないだろう?彼女は私の家族でも何でもない。どうして私が彼女に我慢しなければならないの?」

今まで従順だった星から、こんなひどい言葉を聞かされるとは、雅臣は思ってもみなかったようだ。

彼の瞳は、まるで氷のように冷たくなった。「星、俺たちは合意したと思っていたんだが」

星は冷笑した。「彼女が初恋の思い出に浸りたいからって、私はあなたと彼女が再び恋を始めるのを見守らなければならないの?

彼女が結婚気分を味わいたいからって、私が半年かけて準備した結婚式を彼女に譲ったの?

私が何もできないとでも思って、目の前で、あなたたちは翔太の手を引いてバージンロードを歩くの?

彼女が世界中の美しい景色を見たいからって、あなたは彼女を世界一周旅行に連れて行った。

彼女が月が欲しいと言えば、あなたはなんとかして取ってきてあげたんだろうね?」

星と雅臣は5年間、秘密裏に結婚生活を送っていて、結婚式は挙げていなかった。

ある日、翔太がウェディングドレス姿のママを見てみたいと言い出したので、雅臣は結婚式を挙げることに決め、星に準備を任せた。彼女の好きなようにやっていいとまで言ったのだ。

星が半年かけて入念に準備を進めていた結婚式は、清子の一言で奪われてしまった。

雅臣の視線は冷たくなった。「星、お前はやりすぎだ」

やりすぎ……

星は胸が詰まり、失望のあまり目を閉じた。

結婚して以来、彼女は妻として、母として、完璧であろうと努力してきた。

しかし、どんなに努力しても、雅臣は彼女によそよそしかった。

彼女は、彼がそういうクールな性格なのだと考えていた。

しかし、彼の初恋の人が現れて初めて、いつも冷静沈着な雅臣の中に、あんなにも熱い想いが秘めていたなんて、彼女は知ったのだ。

彼女はテーブルの上に置いてあった、すでにサイン済みの離婚届を手に取った。

「私はもうサインしたわ。あなたも早くサインして。清子が生きているうちに、彼女を正真正銘、あなたの奥さんにしてあげたら、きっと喜ぶわ」

雅臣は唇を固く結び、その端正な顔が凍りついたように見えた。

それは、彼が非常に不機嫌であることを示していた。

「翔太はどうするんだ?」

星は小さな声で言った。「あなたたちに任せる」

彼が何かを言おうとしたその時、彼のスマホが鳴った。

「雅臣、大変!清子が急に倒れて、救急車で運ばれたの!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
31 Chapters
บทนำ
Happy birthday to you… happy birthday to you ~ภายในบ้านหลังใหญ่ ใจกลางห้องโถงของตัวบ้านถูกตกแต่งไปด้วยลูกโป่งและของตกแต่งหลากสีสัน แต่เพียงชั่วพริบตา ไฟที่ส่องสว่างก็มืดดับลงไปเสียหมด เหลือเพียงแสงสว่างจากดวงเทียนเล็ก ๆ ที่กำลังเคลื่อนเข้ามา เพื่อให้เด็กหญิงหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาในวัย 8 ขวบที่กำลังตื่นเต้นได้เป่ามันให้มอดดับลงแต่ภายในห้องโถงนั้นไม่ได้มีเธอแค่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในการเป่าเทียนในครั้งนี้ เพราะยังมีอีกคนหนึ่ง ซึ่งเกิดในวันเดียวกับเธอเด็กหญิงละสายตาจากแสงเทียนสลัวไปหาเด็กชายวัย 10 ขวบที่เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงประหนึ่งไม่ค่อยพอใจกับการจัดงานวันเกิดร่วมกับเธอสักเท่าไหร่นัก เขาพยายามบอกแม่เสมอว่าอยากจัดแยก แต่ด้วยความที่ครอบครัวของทั้งสองสนิทสนมกันมาก นอกจากนี้บ้านยังอยู่ใกล้กันอีกด้วย ความปรารถนาของเขาจึงเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เพราะถึงอย่างไร ทางผู้ใหญ่ก็ไม่มีวันแยกจัดงานวันเกิดให้เขาอยู่แล้ว‘จัดรวมกันไปเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลา’ พ่อของเซจิเอ่ยขึ้น ความเยือกเย็นจากน้ำเสียงนั้นยิ่งทำให้เซจิไม่อยากจะเซ้าซี้สักเท่าไหร่นัก จึงต้องลงเอยด้วยการจัดงานวันเกิด
Read more
บทที่ 1
10 years later...ขอให้พี่เซจิรักฉันนั้นคือคำอธิษฐานของของขวัญ หญิงสาววัยสิบแปดปี ที่ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน คำอธิษฐานของเธอก็ยังคงเป็นเช่นเดิมเสมอมา เธอหลงรักเซจิ พี่ชายของเพื่อนสนิทตัวเองมาตั้งแต่สมัยเด็กแล้ว และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เธอก็ยังรักเขาไม่มีเปลี่ยน แม้จะปิดบังความรู้สึกนี้กับเขามาโดยตลอดมา แต่ก็หวังว่าสักวันเขาจะรับรู้ความรู้สึกของเธอบ้างไม่มากก็น้อย เพียงเท่านี้ก็ยังดี ขอให้เขารู้สึกแบบเดียวกับเธอ แม้ว่าในความเป็นจริงแล้ว เขาจะไม่เคยแสดงออกว่าชอบเธอก็ตามทีเธอทราบดีว่างานวันเกิดร่วมที่ถูกจัดขึ้นในทุกปีนี้เขาไม่เต็มใจที่จะจัดร่วมกับเธอสักเท่าไหร่นักหรอก แต่อย่างน้อยก็ยังได้เห็นหน้าของเขาในทุกปี ถึงแม้ว่าในตอนนี้ เขาจะไม่ได้อยู่ให้เธอเห็นหน้าทุกวันเหมือนสมัยเด็กแล้วก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้น ทุกปีในวันเกิดเขาก็จะต้องกลับมาเป่าเค้กร่วมกับเธอตลอด นั่นถือเป็นข้อผูกมัดระหว่างพวกเขา...“อธิษฐานว่าอะไรครับคนสวย” เซนโตะ เพื่อนสนิทต่างเพศก็มักจะชะโงกหน้าเข้ามาถามเธอแบบนี้ประจำ แต่ว่าตอนนี้เซนโตะไม่ได้ดูเหมือนเด็กขี้สงสัยเหมือนแต่ก่อน พอโตขึ้นมาเขากลับมีออร่าโดดเด่นไม่แพ้
Read more
บทที่ 2
“ไอเซนโตะ ใช่….ร้านนี้จริงๆ เหรอวะ? ที่หวานมันบอกว่าจะเลี้ยงเหล้าพวกเราอ่ะ” ของขวัญสาวสวยในชุดเสื้อกล้ามรัดรูปและกางเกงยีนส์ขาสั้นหันไปสะกิดเซนโตะที่เอาแต่ส่งสายตาหว่านเสน่ห์ผู้หญิงไปทั่วสาเหตุที่ถามเป็นเพราะเริ่มไม่แน่ใจ เธอไม่รู้ว่านี้คือร้านที่เพื่อนในกลุ่มนัดมาพบปะกันหรือเปล่า นอกจากนี้ยังเป็นร้านที่เธอไม่เคยมาและไม่คุ้นตาสักเท่าไหร่นักด้วย แถมยังอยู่ไกลจากร้านประจำ อีกทั้งยังมีแต่เด็กมหาลัยเสียส่วนใหญ่ด้วยหลังจากจัดงานวันเกิดเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไป ซึ่งของขวัญเองก็มีฉลองวันเกิดกับกลุ่มเพื่อนของเธอด้วยเช่นกัน และพวกเธอก็เลือกร้านนี้ เพราะเห็นว่าเป็นร้านที่มีเด็กมหา’ลัย BK เยอะมาก พวกเธอนัดกันเอาไว้ว่าจะพากันเข้าที่ BK ให้ได้ และครั้งนี้ก็มาเพื่อดูลาดเลาเอาไว้ก่อน เพราะคิดว่าหากติดมหา’ลัย BK กันครบองค์ประชุม แล้วร้านนี้ก็อาจจะเป็นร้านประจำสำหรับกลุ่มของพวกเธอในอนาคตก็เป็นได้“เออดิ! มึงดูดิ มีแต่เด็ก BK ทั้งนั้นเลย กูแม่งอยากรีบขึ้นปี 1 เร็ว ๆ แล้วเมื่อไรจะเปิดรับสักทีวะ” เซนโตะบ่นพึมพำ“ไอ้เซนโตะ! มึงได้ฟังที่กูพูดมั้ยเนี่ย?”“ห๊ะ? มึงว่าไงนะ…ของขวัญ”“ก็กูถามว่า...” เธอพ
Read more
บทที่ 3
ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูจากด้านนอกปลุกฉันให้ตื่นขึ้นอย่างอดไม่ได้ด้วย สภาพที่ยังงัวเงียและแฮงค์ไม่หายจากเมื่อคืนดีนัก ฉันหันไปมองไอ้ร่างสูงที่นอนอยู่ข้างล่างเตียงแล้วเดินลงจากเตียงข้ามตัวเจ้าของห้องที่นอนกองอยู่กับพื้นไปอย่างโซซัดโซเซเพื่อไปเปิดประตูห้องให้คนด้านนอกได้เข้ามา“อ้าว! หนูของขวัญเองเหรอจ้ะ” เป็นอาน้ำแม่ของเซนโตะนั่นเอง ท่านดูตกใจเล็กน้อย แล้วก็เปลี่ยนสีหน้าเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันมานอนห้องเซนโตะด้วยสภาพแบบนี้“สวัสดีค่ะอาน้ำ”“เซนโตะล่ะจ๊ะ”“ยังนอนอยู่เลยค่ะ…อาน้ำ เดี๋ยวหนูปลุกมันให้แล้วกันนะคะ”“ได้จ่ะ รีบตามลงมากินข้าวเช้ากันด้วยนะ เดี๋ยวข้าวจะเย็นเอาซะก่อน”“ขอบคุณค่ะ…อาน้ำ เดี๋ยวหนูจะรีบลงไปนะคะ” อาน้ำพยักหน้า แล้วเดินลงไปยังชั้นล่างตามเดิม ฉันปิดประตูห้องแล้วเดินไปใช้เท้าเขี่ยร่างสูงของเซนโตะที่ยังนอนสลบอยู่ข้างล่างด้วยสภาพเปลือยท่อนบนกับกางเกงยีนส์ขายาวตัวที่ใส่ไปผับเมื่อคืน“มึง! ตื่นได้แล้ว!” ถ้ามันยังไม่ลุก ฉันก็ใช้เท้าเขี่ยมันอยู่อย่างนั้นแหละ ดูสิจะทนได้สักแค่ไหนกันเชียว“อือ…ขออีกห้านาที”“ไม่! ตื่นได้แล้ว! ไม่งั้นกูก็เขี่ยมึงอย่างงี้แหละ!”“โอ้ย! มึงนี่นะ
Read more
บทที่ 4
@ห้างC“ไอ้เซน! พี่เซจินัดกี่โมงเนี่ย?”“มันบอกกูว่าบ่ายสองนะ”“นี่ก็บ่ายสองครึ่งแล้วนะ กูว่าพวกเรากลับกันเถอะ พี่เซจิคงไม่มาแล้วล่ะ” ฉันชูนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาบ่ายสองครึ่งให้เซนโตะที่นั่งดูดน้ำอยู่ข้าง ๆ พิจารณา ก่อนจะลุกขึ้นแล้วก้าวเดินออกจากร้าน แต่ทว่า...พลั่ก!“อุ๊ย ขอโทษค่ะ” ฉันเดินไปชนกับแผงอกของใครเข้าเต็มปัง กลิ่นน้ำหอมของเขามันช่างดูคุ้นจัง แต่ชนเขาเสียขนาดนั้นฉันก็ไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย จึงได้แต่เดินเลี่ยงไปอีกฝั่งแทนแต่แล้วมือหนาของใครบางคนก็คว้าจับแขนของฉันเอาไว้เสียก่อน ฉันจึงรีบหันขวับกลับไปมอง ก่อนจะพบว่าคนนั้นก็คือพี่เซจินั่นเอง‘เขาสัมผัสตัวฉันด้วยล่ะ…’“จะไปไหน” ร่างสูงจ้องหน้าฉันพลางเอ่ยถามเสียงเรียบ“ของขวัญคิดว่าพี่เซจิจะไม่มาแล้ว ก็เลย...” ฉันเงยหน้าไปมองร่างสูงพลางมองมือหนาที่กำลังจับแขนของฉันเอาไว้ด้วยสายตานิ่ง ทั้งที่ตอนนี้เสียงในหัวใจฉันมันเต้นโครมครามดังก้องไปหมดแล้ว“ของขวัญ!” เสียงของเซนโตะดังไล่ตามฉันมาติด ๆ พี่เซจิจึงรีบสะบัดมือฉันทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะหันไปมองยังร่างสูงด้านหลังฉันแทน“กว่าจะมาเนอะ มึงนัดพวกกูบ่ายสอง แล้วดูดิมึงมากี่โมง”
Read more
บทที่ 5
หลายเดือนมานี้ ฉันเฝ้าอ่านหนังสืออยู่ตลอดเวลา เพื่อหวังจะสอบเข้ามหาลัยและคณะเดียวกับพี่เซจิให้ได้ จึงไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวเล่นเหมือนแต่ก่อนแล้ว พ่อและแม่เห็นถึงความตั้งใจของฉันก็คอยช่วยสนับสนุนอยู่ไม่ห่าง“วันนี้หนูจะออกไปอ่านหนังสือที่คาเฟ่นะคะ” ฉันเดินลงบันไดมาจากชั้นสองของตัวบ้าน แต่งกายด้วยชุดเสื้อยืดสีขาวกระโปรงพลีทสั้นเหนือเข่าขึ้นมาหนึ่งคืบ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ดูสั้นเกินไปสำหรับคนสูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตรอย่างฉันหรอกส่วนสาเหตุที่ฉันอยากจะออกไปอ่านข้างนอกมากกว่าอ่านที่บ้านนั้น เป็นเพราะการอ่านหนังสือที่บ้านจะมีความเครียดระดับหนึ่ง เพราะฉะนั้น หากได้เดินทางออกไปข้างนอก อาจเป็นตัวช่วยหลอกสมองได้บ้าง ว่าเรากำลังออกไปเที่ยวและในขณะเดียวกันก็อ่านหนังสือไปด้วยอย่างไรล่ะ ซึ่งพ่อกับแม่ก็ไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด“ให้พ่อไปส่งไหม” พ่อของฉันเอ่ยถามขณะที่กำลังนั่งดูข่าวในโทรทัศน์ไปพลาง“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปคนเดียวได้”“แล้วเซนโตะล่ะ ช่วงนี้ไม่เห็นมาเล่นที่บ้านเลย”“เซนโตะกำลังยุ่งกับเรื่องสอบเข้าเหมือนกันค่ะ เห็นว่าโดนคุณพ่อกักบริเวณไม่ให้ออกมาข้างนอกจนกว่าจะสอบได้ หนูก็ไม่อยากไปกวนมันช
Read more
บทที่ 6
@CLUB JBแล้วในที่สุดฉันก็มาที่ผับเดิมอีกจนได้ แต่โชคร้ายหน่อยที่ลากหวานมาได้แค่คนเดียว เพราะพี่ไอเท็มแฟนมันก็มาที่ร้านนี้ด้วยเหมือนกัน ซึ่งพี่ไอเท็มเองก็เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับพี่เซจิด้วย นั่นหมายความว่าพี่เซจิก็อยู่ที่ร้านนี้ด้วยเหมือนกัน แต่ว่าโต๊ะของเขาห่างจากโต๊ะของฉันพอสมควร แต่ด้วยสกิลของฉันที่มักจะทำแบบนี้ประจำอยู่แล้ว ต่อให้โต๊ะไกลแค่ไหนฉันก็มองเห็นเขาได้อยู่ตลอด เรียกได้ว่าเขาอยู่ในสายตาของฉันแทบตลอด“ของขวัญ แล้วไอ้เซ็นมันรู้หรือเปล่าว่ามึงมานี่อะ”“หึ!”“กรรม! แล้วกูจะโดนหางเลขด้วยมั้ยเนี่ย”“ไม่หรอกน่า... มึงว่าเบนจามินเป็นไงบ้าง”“กูว่าก็ดีนะดูเป็นมิตรไม่มีพิษมีภัยด้วย” หวานมันบอกพลางกระซิบกระซาบกับฉันระหว่างที่เบนจามินไปคุยกับเพื่อนโต๊ะอื่นอยู่“เนอะ! กูไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้เซ็นมันต้องกันท่าด้วยวะ เบนเขาก็แลเป็นคนดี”“....”“เดี๋ยวกูมานะมึง” แล้วไอ้หวานมันก็เดินไปที่โต๊ะของแฟนมัน ส่วนฉันก็จ้องภาพพี่เซจิกับผู้หญิงคนนั้นกำลังคุยกันอย่างถูกคอ ทั้ง ๆ ที่จริงพี่เขาเป็นคนไม่ค่อยพูดด้วยซ้ำ ยิ่งคุยกับฉันแทบนับประโยคได้เลย“มองอะไรอยู่เหรอ ของขวัญ” เสียงของเบนจามินทำให้ฉันละสายตาจ
Read more
บทที่ 7
@Seiji Talkไม่คิดเลยว่าจะเจอกันที่นี่ได้!ผมเหลืออบตามองไปเห็นเพื่อนสนิทของน้องชายตัวเองที่ดูเหมือนจะแอบมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่น แถมวันนี้ยังไม่มีเพื่อนในกลุ่มด้วยเลย เว้นแต่คนชือน้ำหวาน ซึ่งพวกเธอเป็นผู้หญิงเพียงแค่สองคนในกลุ่มนั้น พนันได้เลยว่าไอ้เซ็นโตะน้องชายของผมจะต้องไม่รู้แน่นอน ว่าเพื่อนสนิทที่มันหวงแหนนั้นแอบหนีมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้ แถมยังมากับใครก็ไม่รู้ แต่ผมมองแวบเดียวก็พอจะกระจ่าง ไอ้หมอนั่นมันไม่น่าไว้ใจนักหรอก เพราะผมเห็นมันมาเที่ยวที่ร้านนี้อยู่บ่อยครั้งว่าแต่...ทำไมของขวัญกับผู้ชายคนนั้นถึงดูสนิทสนมกันจังวะ“ไอ้เซจิ นั่นใช่น้องของขวัญป้ะ?” เสียงของเป็นหนึ่ง เพื่อนในกลุ่มของผมเอ่ยถามขึ้น“อืม สงสัยจะหนีเที่ยวมั้ง” ถึงจะตอบออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่จิตใจของผมตอนนี้กลับจดจ่ออยู่ตรงโต๊ะนั้นอย่างไม่ลดละ“แล้วไหนน้องมึงอะ? ปกติมาด้วยกันไม่ใช่เหรอ”“ไอ้เซนมันไปต่างประเทศ กูถึงบอกไงว่าน้องมันคงหนีเที่ยว ยังไงก็ช่วยดูหน่อยแล้วกัน ของขวัญก็เหมือน...น้องสาวกูคนหนึ่งอะ”“สวยขนาดนั้นมึงปล่อยมาถึงตอนนี้ได้ไงวะ” ไอเท็ม กระซิบบอกผมอย่างขำขัน แต่ผมดันไม่ขำด้วยเนี่ยะสิ ไอ้พวกนี้คิด
Read more
บทที่ 8
วันต่อมา...“ขอบคุณมากนะมึง... เออเดี๋ยวกูเลี้ยงเหล้า”เสียงคุยจากนอกห้องนอนปลุกฉันให้ตื่นจากฝันขึ้น ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียพลางมองสำรวจโดยรอบ ห้องสีขาวที่ไม่คุ้นตา แต่ก็พอจะเดาได้ว่าเป็นห้องของใครฉันจำภาพเหตุการณ์เมื่อคืนได้อย่างแจ่มชัด เพียงแค่ควบคุมตัวเองไม่ได้ก็เท่านั้น ไม่อยากจะคิดเลยว่าฉันจะไว้ใจคนผิด ทำไมเบนจามินถึงทำแบบนี้กับฉันได้ลงคอ ฉันหลงคิดว่าเราอาจเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ทำไมเขาต้องวางยาฉันด้วย หรืออาจจะไม่ใช่เขากันนะ แต่สิ่งที่น่าสงสัยก็คือ ในเวลานั้นเขาหายไปไหนกันล่ะ?หากไม่ได้พี่เซจิช่วยเอาไว้ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะอยู่ในสภาพแบบไหน แต่ที่แน่ ๆ ฉันแม่งโคตรคิดผิดเลยที่หนีเซนโตะออกมาเที่ยว ถ้าร็ว่าจะเป็นแบบนี้ นอนอยู่ที่บ้านคงดีซะกว่าทว่าในความโชคร้ายมันก็ยังมีความโชคดีอยู่นะจริงมั้ย…ฉันจำเหตุการณ์ได้ว่าเมื่อคืนฉันกับพี่เซจิ เราสองคน...กัน ถึงแม้ว่ามันจะน่าอายมาก แต่ว่าอย่างน้อยฉันก็เสียจูบแรกให้กับพี่เซจิ คนที่ฉํนแอบชอบมาเนิ่นนาน และตอนนี้ฉันก็ยังได้นอนอยู่บนเตียงของพี่เขาด้วย หมอนนี้ช่างหอมจัง…แกร่ก!เสียงประตูถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างสูงของพี่เซจ
Read more
บทที่ 9
“ของขวัญ อาซื้อของมาฝาก ไม่รู้จะถูกใจหนูหรือเปล่านะ”หลายวันผ่านไป สองแม่ลูกทั้งอาน้ำและเซ็นโตะก็กลับมาถึงบ้าน หลังจากไปเที่ยวต่างประเทศกันมาหลายวัน แต่ก็ไม่ได้กลับมามือเปล่าแต่อย่างใด ช่วงเย็น อาน้ำจึงมาที่บ้านของฉันและชวนไปทานข้าวที่บ้านของท่าน แต่ก็จะมีแค่แม่ ๆ ของพวกเราเท่านั้น เพราะปกติแล้วพ่อ ๆ ของพวกเรามักจะไม่ค่อยมีเวลาอยู่บ้านสักเท่าไรนัก“ขอบคุณค่ะอาน้ำ ไปเที่ยวเป็นไงบ้างคะ”“สนุกดีจ๊ะ เอ้อ! อายินดีด้วยนะเรื่องสอบติดมหาลัย โชคดีจังที่เราได้อยู่คณะเดียวกันหมดเลน ของเซ็นโตะเนี่ยะนะ ตอนแรกคิดว่าจะต้องเปลี่ยนแผนให้ไปเรียนบริหาร กว่าจะทำได้ก็พยายามเคี่ยวเข็นกันแทบตายเลย”ดูเหมือนว่าครอบครัวนี้จะเลี้ยงลูกคนเล็กแบบตามใจมากกว่าลูกชายคนโตที่กดดันเขาอย่างหนักหน่วง เฮ้อ ไม่รู้ว่าพี่เซจิต้องผ่านอะไรมาบ้างเนอะ ว่าแต่…ฉันจะไปคิดถึงเขาทำไมกันล่ะ“ค่ะ”“ติดมหาลัยแล้วจะเอายังไงต่อล่ะ พราวได้คุยกับของขวัญเรื่องนี้บ้างหรือยัง”“ฉันก็มารอคุยเรื่องนี้กับครอบครัวแกนั่นแหละ เห็นมหาลัยก็อยู่ตั้งไกลด้วย หรือว่าจะให้ลูก ๆ อยู่คอนโดกันดี”“อยู่คอนโดก็ดีนะ ฉันน่ะไม่ห่วงเซนโตะหรอก ให้เขาไปอยู่กับเซจิก็ไ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status