Masukเมื่อก่อนเราอาจจะเป็นแค่พี่น้องกัน แต่ตอนนี้เธอเป็นเมียพี่และพี่จะไม่ยอมปล่อยเธอไปเด็ดขาด
Lihat lebih banyak"แม่ครับ ผมอยากเล่นกับน้องแล้ว""แต่น้องยังไม่คลอดเลยตัวแสบ รอหน่อยหนา"ฉันพูดเล่นกับลูกที่กำลังนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ที่โต๊ะท่าทางของอาเธอร์นับวันก็ยิ่งเหมือนพ่อเขาไปทุกทีและมีแค่รอยยิ้มเท่านั้นที่อาเธอร์ได้มาจากฉัน แค่นั้นจริงๆ ฉันละอยากให้ลูกในท้องของฉันคนนี้เหมือนกับฉันบ้างก็ยังดีระหว่างที่ก
ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ!!!!!!"อื้ออ พี่รัฐเรย์ไม่ไหวแล้วจริงๆ อ่ะ"ฉันร้องห้ามปรามสามีของฉันที่แอบลักหลับฉันในยามเช้าอีกครั้งหนึ่ง ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนนี้ที่ใกล้เสร็จแล้ว เขาเด้งเอวเข้าออกอย่างเร็วรี่และเชิดหน้ามองเพดานไปเป็นจังหวะตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ!!!!"อ๊า อ๊า อ๊า อ๊าส์เห่อออ//ซี๊ดด โอ้วว"พ
"ไงอะไรคะ ไปดูแลลูกพี่เลยนะ ชิส์ทั้งพ่อทั้งลูก คนหนึ่งก็ดื้อ คนหนึ่งก็ไม่มีเหตุผล"ที่ฉันโกรธพี่รัฐเพราะเขาไม่ยอมให้ฉันไปทำงานที่บริษัทช่วยและทะเลาะกันตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ฉันเห็นเขาเหนื่อยที่ต้องรับผิดชอบงานของบริษัทตัวเองและงานบริษัทป๊าของฉันที่ฉันต้องทำแต่เขาดันไม่ยอมให้ฉันทำเลยและเป็นคนดูแลแทน"ก็
"อาเธอร์ลูก อาเธอร์"ฉันที่พึ่งเคลียร์งานที่หอบจากบริษัทมาทำงานที่บ้านเพราะต้องดูแลลูกชายที่ตอนนี้วิ่งเล่นซนได้แล้ว แถมยังมีเพื่อนเล่นอีกด้วยหรือเรียกว่าคู่หมั้นคู่หมายที่พ่อๆ อย่างพี่รัฐและพี่พลูโตต่างจองกันเอาไว้ตั้งแต่เด็กๆน้องแพรวพราวลูกสาวของพี่พลูโตและพี่แอลลีนนั้นเองที่พี่พลูโตมักเอามาฝากให้อ
"เรย์คงไม่เหมาะกับสร้อยเส้นนี้หรอกค่ะ""พี่ไม่รับ!!!!พี่ขอถามเธอหน่อยนะเรย์ญ่า เธอเคยรักพี่จริงๆ บ้างไหม ก็จริงที่พี่ขอเราคบและเราไม่เคยตอบตกลงเป็นแฟนกับพี่ แต่เราก็เป็นแฟนกัน"สายตาของฉันไม่ได้มองที่ใบหน้าของเขาเลยและพยายามก้มหน้ามองที่มือหนาที่กำลังจับรั้งแขนของเธอมากกว่าที่ฉันไม่รั้งเค้าไว้ก็เพรา
วันนี้พวกฉันยังคงพักอยู่ที่เกาะอยู่เหมือนเดิมและวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่ได้อยู่ที่นี่และเตรียมตัวออกเดินทางกลับในตอนเย็นจึงทำให้ช่วงเช้าทั้งฉันและเพื่อนๆ ต่างพากันไปเล่นนํ้าและอยู่กันตามประสาเพื่อนๆ แทนปาร์ตี้ชุดว่ายนํ้าที่จัดขึ้นมาก็ลงไปเล่นไม่ได้เพราะความหึงหวงของแฟนหนุ่มจึงชวนเพื่อนทั้งสองมาเล่
และตอนนี้ก็เป็นเวลาตี1แล้วทุกคนในผับก็ทยอยกันกลับบ้างบางคนก็ดื่มต่อบ้างหรือบางคนก็พากันไปขึ้นห้องต่อกันอย่างสนุก"ไอ้เรย์ไม่ไหวแล้วว่ะ พวกกูกลับก่อนนะ""ไหวหรอว่ะมึง""อือก็ต้องไหวว่ะไปละ พี่ๆ ครับ"ทั้งสองเพื่อนที่รํ่าลากันไปกลับบ้านเหลือแค่พวกฉันและเพื่อนพี่รัฐที่ตอนนี้กำลังพูดคุยกันสลับกับนัวเนียส
ต่อหลังจากที่ถึงเวลาเลิกงานแล้วฉันก็ต้องเดินเข้าไปหาพี่รัฐที่ห้องทำงานเหมือนปกติในทุกๆ วัน แต่วันนี้ก็เหมือนจะไม่ปกติเพราะเขาเดินมารับฉันเองที่ห้องทำงานของเด็กฝึกงาน"พี่รัฐมาแล้วกูกลับก่อนนะ ปะออย""เจอกันนะมึงอย่าสาย"พี่สหรัฐยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องเพื่อรอฉันเก็บของของฉันไปแต่เราทั้งสองก็ไม่ได้พู