❣️you are not my brother❣️ พี่ชาย

ตึ้ด ตึ้ด ตึ้ด ตึ้ด ตึ้ด~~เสียงนาฬิกาปลุกในยามเช้าสดใส ท้องฟ้าที่ปกคลุมด้วยเมฆสีฟ้าขาวอย่างสวยงาม มือเรียวของเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงนิ่งค่อยๆยื่นเข้าไปที่นาฬิกาปลุกเพื่อปิดเสียงรบกวนอันน่ารำคาญนั้น"อื้อ~~~"ร่างบางค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างสะลึมสะลือก่อนที่จะค่อยๆลืมเปลือกตาทั้งสองข้างขึ้นอย่าง

เสียงนาฬิกาปลุกอันน่ารำคาญที่พึ่งดังขึ้นก็ต้องหยุดลงเพราะคนตัวสูงนั้นลุกขึ้นมาปิด และนี่คือประวัติการที่เขาทำเพราะเขาเองไม่เคยลุกขึ้นมาปิดนาฬิกาแบบนี้เลย สายตาที่จ้องมองยัยน้องที่หลับใหลแต่ก็ไม่ได้ทำอะไร ทำได้แค่นอนมองใบหน้าจิ้มลิ้มนี้อยู่จนเวลาผ่านไปหลายนาทีเลยก็ว่าได้//ผมยอมรับว่าผมพึ่งรู้ตัวว่าช

ชีวิตในทุกๆวันของทั้งสามก็เหมือนวนลูปอยู่อย่างนั้นไปเรื่อยๆจนตอนนี้ได้เวลาเข้าสอบปลายภาคของนักเรียนจีนทุกคนแล้วทั้งสามดูวุ่นๆกับการอ่านหนังสือและเข้าสอบกันอย่างถ้วนหน้า และวันนี้ได้มาถึงวันสอบไฟนอลวันสุดท้ายแล้วด้วย"ม๊า~~ ป้า~~"ร่างบางที่วิ่งออกมาจากห้องนอนและมุ่งตรงเข้าไปยังห้องครัวก่อนที่จะหยุดช

1สัปดาห์ต่อมาฉันก็พยายามทำตัวให้ออกห่างจากพี่สหรัฐให้ได้มากที่สุดและคิดว่าเขาจะบอกเรื่องนั้นกับฉันเร็วๆและพูดกล่อมเกลาให้เขากลับไทยไป แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไปตามนั้นเลยเพราะที่ผ่านมาเขาเลือกที่จะเงียบและเข้าหาฉันให้ได้มากที่สุดอีกด้วยร่างบางก็ต้องคล้อยตามกันไปและทำตัวเป็นน้องที่ดีของสหรัฐอยู่อย่าง

"อื้อ~~ พี่รัฐพอก่อน~~"ถึงแม้ว่าปากของฉันจะปฏิเสธแต่การกระทำและกิริยาที่ตรงกันข้ามไปหมด พี่สหรัฐรีบดันตัวออกมาเมื่อได้สติ"เออ ....พี่ขอโทษ" พี่สหรัฐรีบดีดตัวขึ้นทันทีเมื่อได้สติแต่เพราะการกระทำของเขาทำให้ฉันนั้นก็ค้างคาและร่างกายที่ผลิตนํ้าออกมาจนเปรอะเปื้อนไปหมด" พี่รัฐ...ทำต่อได้ไหมคะ"พี่สหรัฐถึ