พุซอินบูทส์ พากย์ไทยโดยใครและเสียงพากย์เป็นอย่างไร

เสียงของอิโนะสึเกะใน 'Kimetsu no Yaiba' กระแทกเข้ามาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยิน — พากย์โดย โยชิทสุกุ มัตสึโอกะ (Yoshitsugu Matsuoka) — และนั่นคือเหตุผลที่ตัวละครนี้รู้สึกมีพลังแบบสัตว์ป่าในฉากต่อสู้. โดยส่วนตัวฉันชอบวิธีที่มัตสึโอกะเล่นกับโทนเสียง: เขาสามารถตะโกนดุดันจนแทบแยกไม่ออกจากเสียงหมาป่าหรือหมูป่า แต่ในฉากที่อ่อนแอหรือมีมิติทางอารมณ์ เสียงจะลดความแหลมลงมา กลายเป็นเสียงเด็กน้อยที่ยังไม่โตเต็มที่ ซึ่งสร้างความขัดแย้งที่น่าสนใจระหว่างภายนอกกับภายในของตัวละคร. ในแง่เทคนิค เสียงของอิโนะสึเกะมีความคมและมีประกายแหลมเล็กน้อย ทำให้ฟังแล้วรู้สึกกระฉับกระเฉงและไม่หยุดนิ่ง มัตสึโอกะใส่ลายเซ็นการเว้นจังหวะแบบรวดเร็ว ความเร่งรีบในการพูด และการแทรกเสียงบดหรือกรีดที่ทำให้เรารู้สึกว่าเขากำลังวิ่งหรือโจมตีตลอดเวลา ฉากอย่างการปะทะกับกลุ่มปีศาจบนภูเขา Natagumo ถูกใช้เป็นตัวอย่างชัดเจนที่เสียงของเขาช่วยผลักดันความดุดันของฉากให้ถึงขีดสุด. ฟังแล้วฉันมักนึกถึงภาพอิโนะสึเกะที่สวมหน้ากากหมูป่าและแล่นเข้าหาคู่ต่อสู้โดยไม่เกรงกลัว — เสียงช่วยสร้างนิสัยและตัวตนได้ยอดเยี่ยม การที่นักพากย์สามารถสลับจากการหยอกล้อกับเพื่อนร่วมทีมเป็นการกระแทกใส่ศัตรูในเสี้ยววินาทีนั้น ทำให้บทบาทนี้กินใจและไม่มีวันน่าเบื่อเลย

เสียงพากย์ไทยของ 'พุซ อิน บู๊ทส์' ทำให้ฉันยิ้มได้ตั้งแต่ฉากเปิด — มันคือจังหวะที่บอกเลยว่าแปลไทยไม่ได้แค่แปลคำ แต่ต้องแปลสไตล์และจังหวะตลกด้วย ทีมพากย์ไทยโดยทั่วไปจะมีคนพากย์ตัวละครหลักครบครัน: พุซ (ตัวเอกที่เจ้าเสน่ห์และชอบเล่นใหญ่), คิตตี้ ซอฟพอว์ (หญิงสาวลับๆ ฉลาดและเย้ายวน), ฮัมปตี้ ดัมปตี้ (เพื่อน-ศัตรูที่มีชะตากรรมซับซ้อน), รวมถึงนักพากย์ที่พากย์ตัวประกอบทั้งเสียงหัวเราะและเสียงบู๊ ฉันสังเกตว่าการเลือกโทนเสียงและจังหวะวลีมีความสำคัญมาก — ใครที่ทำให้ภาษาไทยยังรักษาเสน่ห์แบบมุขสปาเนียลหรือความเฉียบคมของมุก จะโดดเด่นขึ้นทันที คนที่เด่นสุดในสายตาฉันคือผู้พากย์พุซ เพราะต้องบาลานซ์ระหว่างความน่าเอ็นดู จังหวะตลก และความเท่ในฉากบู๊ ฉันชอบการใช้เสียงขึ้นลงแบบละครเวทีเล็กน้อยในฉากโมโนล็อกที่พุซพยายามจีบหรือโอ้อวด — นั่นทำให้ตัวละครยังคงบุคลิกเหมือนต้นฉบับแต่ฟังเป็นธรรมชาติในภาษาไทยด้วย อีกคนที่ฉันมักจะจับตามองคือผู้พากย์ฮัมปตี้ เพราะบทเขามีทั้งมุกตลก เศร้า และความซับซ้อนทางอารมณ์ การแสดงเสียงที่เปลี่ยนโทนระหว่างความอ่อนโยนกับการทรยศเล็กๆ จะช่วยยกคาแรกเตอร์นั้นให้มีมิติขึ้น ถาใดอยากดูเครดิตครบๆ ทีเดียว คำตอบมักอยู่ที่เครดิตท้ายหนังหรือแผ่นดีวีดี/บลูเรย์ของฉบับไทย — แต่ในมุมส่วนตัว ฉันมองว่าพากย์ที่โดดเด่นไม่ใช่แค่ชื่อบนกระดาษ แต่มาจากการตัดสินใจเลือกโทน การจับจังหวะมุข และความกล้าที่จะเติมสีสันให้บท เมื่อเสียงพากย์ทำให้ฉากฮีโร่เดินออกมาพร้อมกับรอยยิ้มกว้างๆ นั่นแหละคือชัยชนะของดั้งเดิมและฉบับแปลร่วมกัน

ยอมรับเลยว่าตัวละครนี้เสน่ห์ล้นจนอยากพูดเรื่องเสียงพากย์ไปพร่ำเพรื่อ มาดูกันตรงๆว่าสำหรับเวอร์ชันไทยของ 'พุซ อิน บู๊ทส์: วิถีแห่งราชา' ชื่อผู้พากย์หลักไม่ได้อยู่ในหัวฉันแบบทันที แต่สิ่งที่จำได้ชัดคือสไตล์การพากย์ที่พยายามรักษาสเน่ห์แบบอันโตนิโอ แบนเดอรัสไว้ — มีความซ่า แอบเศร้า และขี้เล่นในน้ำเสียง เหมือนที่เคยเห็นในฉบับภาษาอังกฤษและเคยชื่นชมจากงานอย่าง 'Shrek 2' ซึ่งมีโทนตลกผสมดราม่าแบบเดียวกัน การดูเวอร์ชันพากย์ไทยของหนังแอนิเมชันใหญ่ๆ มักให้ความรู้สึกต่างจากซับไตเติ้ล เพราะนักพากย์จะใส่ลูกเล่นภาษาท้องถิ่นเข้าไป ทำให้บทสนทนาดูเป็นกันเองมากขึ้น นั่นทำให้ฉันสนใจชื่อผู้พากย์แต่ละครั้งเสมอ — เสียงพากย์ของพุซในฉบับไทยทำให้ตัวละครยังคงมีความกล้า แต่ก็อ่อนแอในบางฉาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยยกระดับซีนดราม่าของหนังได้พอสมควร จบด้วยความรู้สึกว่าเสียงไทยทำหน้าที่ได้ดีในการรักษาจิตวิญญาณตัวละครไว้อย่างครบถ้วน

ตั้งแต่เห็นปุ่มเลือกพากย์ไทยบนเพลย์บาร์ของ 'ห้วงเวลาแห่งรัก' บน WeTV ผมก็วางแผนว่าจะลองฟังเวอร์ชันนี้ให้ละเอียดสักรอบ ความประทับใจแรกคือทีมพากย์ไทยของซีรีส์นี้เลือกเสียงที่เน้นความเป็นธรรมชาติมากกว่าการเว่อร์อารมณ์เกินจริง — นำโดยผู้พากย์บทนำชายที่มีโทนเสียงทุ้มอบอุ่นและคุมอารมณ์ได้ดี ทำให้มุมอ่อนโยนของตัวละครไม่กลายเป็นความยียวนเกินไป ผู้พากย์บทนำหญิงมีโทนเสียงใสแต่ไม่หวานจนเลี่ยน แฝงความหนักแน่นในฉากโต้วาทีหรือความเศร้า ส่วนบทเพื่อนฝูงกับตัวร้ายถูกจัดวางให้มีคาแรกเตอร์ชัดเจน พากย์เพื่อนใช้เสียงสดใสและเป็นกันเอง ขณะที่ตัวร้ายมักได้น้ำเสียงแหบหรือเย็นเฉียบเพื่อสร้างความต่าง ฉากไคลแมกซ์หลายตอนที่ต้องเทกเสียงร้องไห้หรือบริดจ์อารมณ์ พากย์ไทยสามารถถ่ายทอดจังหวะหายใจและจังหวะประโยคได้ค่อนข้างสมูธ ทำให้ดราม่ายืนได้โดยไม่ขาดแรงดึง โดยรวมถือว่าเป็นเวอร์ชันที่ทำมาเพื่อผู้ชมทั่วไป ไม่ได้พยายามทำสำเนาอิมเมจต้นฉบับแบบตรงตัวจนเสียความเป็นไทย จังหวะวางคำและโทนภาษาพากย์ให้ความรู้สึกใกล้เคียงบทพูดทั่วไป ทำให้ดูยาวได้โดยไม่รู้สึกติดขัด นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมยังกลับไปฟังพากย์ไทยบ่อย ๆ เวลามีใจอยากพักจากซับไตเติล

ชื่อตัวละครแบบนี้มักทำให้คนสับสนได้ง่าย เพราะชื่อ 'พูมา' ถูกใช้ในหลายสื่อและหลายบทบาทที่แตกต่างกันกันไป ไม่ว่าจะเป็นตัวละครในอนิเมะ เกม หรือภาพยนตร์แอนิเมชันบางเรื่อง ทำให้การตอบแบบสั้นๆ ว่าใครพากย์เวอร์ชันไทยอาจไม่ตรงเป้าหมายถ้าไม่ได้ระบุชื่อนั้นมาจากงานไหนโดยตรง ถ้าจะเล่าในมุมมองของคนที่ติดตามงานพากย์มานาน ฉันจะพิจารณาจากบริบทก่อน เช่น ถ้าพูมาเป็นตัวละครจากอนิเมะหรือซีรีส์ญี่ปุ่น ข้อมูลผู้ให้เสียงไทยมักจะปรากฏในเครดิตตอนท้ายของแต่ละตอนหรือในหน้าเพจของผู้จัดจำหน่าย/ผู้ถ่ายทอดภาษาไทย คนพากย์ไทยบางคนมีสไตล์ประจำที่ทำให้พอเดาได้จากโทนเสียง เช่น เสียงทุ้มหนักมักเป็นนักพากย์ชายรุ่นเก๋า ในขณะที่เสียงเบาๆ หรือลื่นไหลอาจมาจากคนรุ่นใหม่ที่ทำงานกับสตูดิโอสตรีมมิง แต่ถ้าพูมาเป็นตัวละครจากเกมหรือภาพยนตร์ตะวันตก บางครั้งผู้ให้เสียงไทยอาจเป็นนักพากย์รับเชิญหรือทีมพากย์ที่แตกต่างไปตามสตูดิโอที่รับงาน ฉันมักจะสังเกตว่าชื่อผู้พากย์มักถูกประกาศบนสื่อประชาสัมพันธ์หรือในโพสต์โซเชียลมีเดียของสตูดิโอพากย์เอง ในฐานะแฟนที่ชอบสืบหาประวัติผู้ให้เสียง เวลาเจอชื่อตัวละครแบบนี้โดยไม่รู้แหล่งที่มา ฉันมักจดคำค้นที่ชัดเจน เช่น ชื่อเต็มของเรื่อง ภาษาเวอร์ชัน (เช่น พากย์ไทย) และปีที่ออก แล้วหาในฐานข้อมูลเสียงพากย์หรือฟอรัมคนดู เพราะหลายครั้งผู้ชมคนอื่นเคยถามไว้แล้วซึ่งช่วยประหยัดเวลาได้พอสมควร แบบที่เล่าไปนี่อาจฟังดูเป็นคำแนะนำมากกว่าคำตอบตรงๆ แต่ถ้าบอกได้ว่า 'พูมา' มาจากเรื่องใด ฉันยินดีสรุปชื่อผู้ให้เสียงเวอร์ชันไทยให้อย่างชัดเจนและครบถ้วนโดยไม่ต้องเดาอีกต่อไป

พากย์ไทยของ 'American Assassin' ให้ความรู้สึกค่อนข้างมืออาชีพในแง่ของมิกซ์เสียงกับบรรยากาศของหนังแอ็กชัน เห็นได้ชัดว่าทีมพากย์พยายามรักษาจังหวะและอารมณ์ของฉากระหว่างการต่อสู้และการเผชิญหน้าไว้ในระดับที่น่าพอใจ ฉันสังเกตว่าบทแปลมักเลือกโทนภาษาที่ตรงไปตรงมา ไม่เล่นคำมาก เพื่อไม่ให้เสียงพากย์เบี่ยงเบนความเข้มข้นของภาพยนตร์ ในการระบุผู้แปลแบบระบุชื่อ บ่อยครั้งการปรับบทภาษาไทยจะมาจากทีมปรับบทของสตูดิโอพากย์ที่ทำงานกับผู้นำเข้าหรือตัวจัดจำหน่ายในประเทศไทย ดังนั้นชื่อบุคคลบางครั้งอาจไม่ถูกนำเสนอเป็นจุดขายหลักในโฆษณา แต่จะมีการให้เครดิตในตอนท้ายของหนัง สำหรับ 'American Assassin' ก็เช่นกัน—ตัวบทไทยถูกปรับให้ฟังลื่นและเข้ากับบริบทบ้านเรา แต่ชื่อคนแปลอาจไม่ได้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง ในเชิงคุณภาพ ฉันชอบการคัดเลือกน้ำเสียงของตัวละครหลักที่พยายามสะท้อนอารมณ์ดิบของตัวต้นฉบับ แต่บางจังหวะที่หนักหน่วง เช่นฉากเผชิญหน้าทางอารมณ์หรือบทพูดที่มีสำนวนเฉพาะ อารมณ์ต้นฉบับจะถูกลดความหยาบลงเล็กน้อยเพื่อให้เหมาะกับตลาดผู้ชมไทย ผลลัพธ์โดยรวมจึงอยู่ในระดับดีสำหรับผู้ชมที่ต้องการความชัดเจนและการเข้าถึง แต่ถาใครเน้นสำเนียงและน้ำเสียงดั้งเดิม ฉันคิดว่ายังคงควรเลือกซับไตเติ้ลเพื่อสัมผัสรายละเอียดที่ลึกกว่า

ไม่ค่อยมีข้อมูลชัดเจนเกี่ยวกับเสียงพากย์ภาษาไทยของ 'พิช' ซึ่งทำให้ผมรู้สึกค้างคาใจอยู่พอสมควร ผมคิดว่าจุดเริ่มต้นของความไม่ชัดเจนอาจมาจากสองกรณีหลัก: ตัวละครอาจอยู่ในงานที่ยังไม่มีเวอร์ชันพากย์ไทยอย่างเป็นทางการ หรือถูกพากย์โดยนักพากย์รับเชิญที่ไม่ค่อยมีเครดิตชัดเจนในสื่อสตรีมมิ่งไทย สถานการณ์แบบนี้มักเกิดกับงานนำเข้าขนาดกลางที่แพลตฟอร์มเลือกใช้ซับไทยมากกว่าพากย์ หรือกับตัวละครสมทบที่สตูดิโอไม่โปรโมตรายชื่อนักพากย์อย่างกว้างขวาง ถ้าต้องการเบาะแส ผมมักจะตามหน้าคำบรรยายเครดิตของเวอร์ชันที่ฉายจริง ดูโพสต์ของช่องหรือสตูดิโอที่รับผิดชอบพากย์ หรือตรวจสอบคอมเมนต์แฟน ๆ ในกลุ่มเฉพาะเรื่อง แต่โดยรวมแล้ว เมื่อไม่มีการประกาศอย่างเป็นทางการ การยืนยันชื่อคนพากย์อาจต้องรอประกาศจากผู้จัดหรือสตูดิโออีกครั้ง ผมเองยังคงติดตามข่าวสารแบบค่อยเป็นค่อยไป เพราะบางครั้งชื่อผู้พากย์จะโผล่ในคอนเทนต์โปรโมตเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งเป็นความสุขแบบเล็ก ๆ ของแฟนคลับที่ชอบตามเบื้องหลังงานมากกว่าการดูแค่ผลงานเท่านั้น

พากย์ไทยของ 'The Raid 1' มักถูกพูดถึงในแง่ความเข้มข้นที่ยังคงอยู่แม้จะเปลี่ยนภาษาไปแล้ว — ผมหมายถึง เสียงกระทบกระแทกและจังหวะการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์ยังถูกส่งผ่านมาได้ แม้ว่าจะมีการปรับโทนและมิกซ์เสียงให้เข้ากับรสนิยมผู้ชมไทยก็ตาม ส่วนตัวแล้วฉันมักจับสังเกตสองด้านเมื่อดูพากย์ไทยของหนังแอ็กชันแบบนี้: คุณภาพของนักพากย์และการมิกซ์เสียงในฉากแอ็กชัน ฉบับพากย์ที่ปล่อยตามทีวีหรือดีวีดีบ้านเรามักใช้ทีมพากย์ที่มีประสบการณ์พอสมควร เสียงพากย์จะมีน้ำหนักและอารมณ์ที่พยายามตามให้ทันนักแสดงต้นฉบับ แต่ปัญหาที่เจอบ่อยคือการจับอารมณ์ที่ละเอียดในฉากเงียบๆ หรือบทบาทที่ต้องสื่อความรู้สึกทางสายตาอย่างละเอียดอ่อนได้ไม่เต็มร้อย ในฉากต่อสู้ยาว เช่น ฉากฮอลล์กว้างที่ต่อเนื่องหลายช็อต เสียงพากย์จะช่วยได้ในแง่การเข้าใจบทสนทนา แต่ความเข้มข้นที่เกิดจากเสียงพื้นหลังและเอฟเฟกต์ต้นฉบับบางครั้งถูกลดทอนลงเพราะมิกซ์ของพากย์ไปอยู่ด้านหน้ามากเกิน อีกมุมที่ฉันใส่ใจคืองานออกแบบเสียงรวมถึงการปรับคำและเซนเซอร์ บางฉบับพากย์ไทยอาจตัดคำหยาบหรือเปลี่ยนสำนวนให้เรียบร้อยขึ้น ทำให้บางมุมของตัวละครดูอ่อนลง ในทางกลับกัน ฉบับพากย์ก็มีข้อดีคือเข้าถึงคนดูวงกว้างมากขึ้น โดยเฉพาะผู้ชมที่ไม่ชอบอ่านซับ ฉันชอบเอ็ฟเฟกต์ดิบ ๆ ของเสียงจริงในฉบับภาษาอินโดนีเซีย แต่ก็ยอมรับว่าเมื่ออยากดูแบบผ่อนคลายบนทีวี พากย์ไทยช่วยให้เข้าเรื่องได้เร็วและสนุกไปกับแอ็กชันได้โดยไม่ต้องสนใจใต้ภาพมากนัก สรุปแบบส่วนตัว: ถ้าต้องเลือกฟังเพื่อความดิบและรายละเอียดด้านเสียง ฉันจะเลือกเวอร์ชันต้นฉบับพร้อมซับ แต่ถ้าอยากดูเพื่อความเพลินสบายๆ ตอนกินข้าวหรือกับเพื่อน ฉบับพากย์ไทยก็ทำหน้าที่ได้ดี ไม่ได้เลวร้ายถึงขั้นทำลายบรรยากาศของหนัง แต่อย่าคาดหวังว่าจะได้เสียงครบทุกมิติเท่าของเดิม เพราะการมิกซ์และการแปลมักจะเปลี่ยนบางแง่มุมไปบ้าง

พอได้ดู 'Puss in Boots: The Last Wish' ฉบับล่าสุดจบแล้ว ความรู้สึกแรกที่พุ่งมาเป็นภาพของการผจญภัยที่ซ่อนปรัชญาเรื่องความตายไว้ใต้ผ้าคลุมหนังตลกผสมแอ็กชันอย่างแนบเนียน ผมมองเรื่องนี้เหมือนนิทานสำหรับผู้ใหญ่ที่เอาความกลัวต่อความสูญเสียมาทำให้เข้าใจง่าย ตัวเรื่องเล่าเกี่ยวกับพุซ—แมวอันโด่งดังที่ใช้ชีวิตเสี่ยงตายจนแทบหมดเก้าชีวิต—เมื่อเขาพบว่าตอนนี้เหลือชีวิตเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จึงเริ่มเดินทางตามหาคำว่า 'พรสุดท้าย' เพื่อหวังจะคืนชีวิตให้ตัวเองระหว่างทางเขาได้พบกับเพื่อนร่วมทางแปลก ๆ อย่างสุนัขจอมเฟรนด์ลี่ปิ้งชื่อเพอร์ริโตและการกลับมาของคิตตี้ ซอฟต์พอว์ส ผู้มีอดีตเกี่ยวพันกับเขา เรื่องเล่าผสมฉากไล่ล้า การจี้มุก และศัตรูที่ไม่ได้มาแค่เพื่อเอาชนะ แต่ยังสื่อถึงความไม่อาจหลีกเลี่ยงของความตาย เช่นบัณฑิตหมาป่าที่ไล่ตามเขาอย่างไม่ลดละ และแก๊ง 'โกลด์ิลอกซ์กับสามหมี' ที่ให้ความรู้สึกเป็นคู่หูโจรที่ตลกร้าย ส่วนที่ทำให้ผมชอบคือการเล่นเรื่องเวลาและการเผชิญหน้ากับความกลัวในแบบที่ไม่ตั้งใจสอน แต่ทำให้คิดตามได้ง่าย ๆ เหมือนตอนดู 'Toy Story 3' ที่ทำให้เราเข้าใจการจากลา เรื่องนี้ใช้ภาพสวยแปลกตา ใส่มุกดำเล็ก ๆ และยังคงเสน่ห์ของพุซไว้ครบ ทำให้ฉากแอ็กชันรู้สึกหนักแน่นแต่ก็มีหัวใจอยู่เสมอ นอกจากโทนสนุกแล้วการเดินเรื่องยังเปิดช่องให้ตัวละครเปลี่ยนแปลงจริงจัง ไม่ใช่แค่พูดให้ดูดี แต่เห็นการกระทำที่เปลี่ยนทัศนคติของพุซต่อชีวิตและการมีอยู่ของคนรอบตัว ผมชอบการเลือกที่จะไม่ทำให้ทุกอย่างราบเรียบตอนจบ แต่กลับให้ความหวังแบบเรียบง่ายและจริงใจ ซึ่งทำให้หนังยังคงติดอยู่ในหัวหลังจากออกจากโรง

เสียงพากย์ไทยของ 'Mission: Impossible – Fallout' จะขึ้นกับเวอร์ชันที่คนไทยได้ยิน: ในโรงภาพยนตร์ส่วนใหญ่หนังถูกฉายด้วยเสียงต้นฉบับภาษาอังกฤษพร้อมซับไทย ทำให้หลายคนในวงกว้างไม่ได้เจอพากย์ไทยของตัวเอกโดยตรง แต่พอเป็นเวอร์ชันทีวีหรือดีวีดี/บลูเรย์ จะมีฉบับพากย์ไทยที่ทีมพากย์ในประเทศรับหน้าที่ ทำให้เสียงไทยของ Ethan Hunt ปรากฏในหลายเวอร์ชันที่ต่างกัน การฟังพากย์ไทยในแผ่นหรือการออกอากาศทีวี ผมมักสังเกตว่าทีมพากย์พยายามจับโทนเสียงแข็งแกร่งและมั่นใจของ Tom Cruise ให้ได้ ท่าทีการพูดฉับไวในฉากไล่ล่าที่มีเฮลิคอปเตอร์หรือในช่วงฮาโลจัมป์ถูกถ่ายทอดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แต่บางครั้งการมิกซ์เสียงและการเข้ากับลิปซิงก์ทำให้ความเร่งด่วนลดลงไปเล็กน้อย ฉากที่ต้องสื่ออารมณ์ละเอียด เช่นการเผชิญหน้าที่ต้องมีความอ่อนแอแฝง ก็มีช่วงที่พากย์ไทยทำได้ดี โดยเฉพาะเมื่อนักพากย์ปรับโทนเสียงให้ลงลึกมากกว่าการใช้แค่เสียงสำคัญฉีดๆ แบบแอคชัน ในฐานะแฟนหนัง ผมรู้สึกว่าพากย์ไทยของเวอร์ชันบ้านหรือทีวีสามารถให้ประสบการณ์ที่สนุกได้ ถ้าคนดูยินดีเปิดรับสไตล์แปลกใหม่ของนักพากย์ไทยที่อาจจะไม่ตรงกับสำเนียงต้นฉบับเป๊ะๆ แต่มีความเข้ากับวัฒนธรรมการเล่าเรื่องของไทย การเลือกเวอร์ชันขึ้นอยู่กับว่าต้องการฟังเสียงต้นฉบับไปพร้อมกับซับ หรือต้องการสัมผัสภาษาไทยที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยมากกว่า