บู๊ Novels & Stories

ติ้ง เสียงข้อความจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้น บัวบูชายกยิ้ม ก่อนจะหันไปมองหน้าเพื่อน “ฉันว่าใช่นะ” “คุณโฬมหรือเปล่า?” เลขาสาวแย้ง

เกี๊ยวจ้องหน้ามัน “อ้าขาให้คว*กูได้เข้าไปเล่นในตัวมึง” ＼ʕ •ᴥ•ʔ／

เอกถามเสียงเรียบ ลูกน้องรีบรายงานทันที "พวกมันคือแก๊งมาเฟียจีนครับบอส ตั้งแต่เข้ามาก็จงใจเปิดหน้าท้าชนกับเราทุกธุรกิจ ทั้งบ่อน ร้านเหล้า และอาบอบนวด เงินทุนมันหนามาก สถานที่ของมันใหญ่โตหรูหรากว่าเราทุกอย่าง โดยมีหัวหน้าคือ มิสเตอร์หยางครับ"

คุณหมอหนุ่มรีบบอก “แล้วที่คุณภาสกรณ์จำอะไรไม่ค่อยได้ เรียกชื่อคนก็ผิด ๆ ถูก ๆ และก็ลืมว่าตัวเองชอบอะไรไม่ชอบอะไร มันคืออาการอะไรเหรอคะคุณหมอ” ส้มจี๊ดรีบถามคุณหมอเกี่ยวกับสิ่งที่เธอสงสัยทันที

เอริกถามหน้าตาย โรสิตาแก้มแดง หน้าร้อนวูบ “บ้า ฉันไม่มีขนหน้าแข้ง และไม่เคยซื้อมีดโกนมาโกนขนหน้าแข้งด้วย” เธอขึงตาใส่คนถาม ที่ช่างหาเรื่องกวนอารมณ์ได้ตลอด

นางเอ่ย “หลานหรือยายเตยกันคะที่ชอบชาบู” “ก็แม่ชอบแหละ ถ้าคลอดมาจะผู้ชายหรือผู้หญิงแม่จะให้ชื่อชาบู”

อินทุอรมองดูชุดในมือแล้วหน้าแดงวาบ “ไม่เอาค่ะ มันโป๊เกินไป อรไม่กล้าใส่หรอก” มันแทบจะเป็นเศษผ้ามากกว่าเสื้อผ้าด้วยซ้ำ เสื้อคล้องคอตัวจิ๋วที่จั๊มเน้นใต้อกมาพร้อมผ้าคลุมซีทรูบางเบาจนแทบปิดอะไรไม่มิด คู่กับกางเกงขาสั้นกุดที่หากใส่เดินออกไปไหนคงเรียกสายตาคนทั้งชายหาด

โฮปพูดแซะ "รีบกินจะได้โตไวๆ "มือหนาของคิงลูบหัวทุยของโซนอย่างเบามือด้วยความเอ็นดูอีกอย่างอยากกวนประสาทไอ้ปราบ มันเล่นตัวดีนัก

ครืด~~ ครืด~~ เสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง แต่เจ้าของเครื่องกลับไม่ว่างที่จะรับสาย เขาเคร่งเครียดกับงานตรงหน้าจนไม่รู้ว่าตอนนี้มันเกือบจะบ่ายสามแล้ว และยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยสักนิด ก๊อก!! ก๊อก!! เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาก่อนจะปรากฏร่างสูงในชุดสูทสีเข้ม เขาคือลูอีส ทา เลอร์ หรือลูซ มาเฟียหนุ่มในคราบนักธุรกิจที่เป็นเพื่อนรักของคริสเตียน และบังเอิญว่าวันนี้เขาผ่านมาทางนี้พอดี ก็เลยแวะเข้ามาทักทายเพื่อนรักสักหน่อย