มหาวิทยาลัยบูรพาจัดงานคอนเสิร์ตประจำปีเมื่อไร

ตารางงานที่เดอะคริสตัลราชพฤกษ์ค่อนข้างยืดหยุ่นและมักประกาศเป็นเคสต่อเคส ไม่ได้มีตารางคงที่ทุกเดือนเหมือนคอนเสิร์ตขนาดใหญ่ เมื่อฉันไปเดินเล่นแถวนั้นบ่อยๆ จะเห็นเวทีเล็กๆ ถูกใช้สำหรับกิจกรรมแนวครอบครัว งานแฟชั่น หรือคอนเสิร์ตของศิลปินอินดี้ ซึ่งโดยธรรมเนียมมักจัดในช่วงสุดสัปดาห์เย็นหรือวันหยุดพิเศษ เช่น งานเทศกาลอาหาร หรืองานเทศกาลปีใหม่ แต่ละงานจะมีประกาศล่วงหน้าหลักๆ ผ่านช่องทางของศูนย์การค้า ถ้าต้องการทราบวันที่แน่นอนฉันมักเช็กปฏิทินกิจกรรมของทางห้าง หรือโพสต์ในหน้าเพจของเดอะคริสตัลราชพฤกษ์ เพราะการแจ้งรายละเอียดเวลาและรายชื่อศิลปินจะตามมาพร้อมกับโปสเตอร์และเงื่อนไขการเข้าร่วม โชคดีที่พื้นที่ตรงลานกลางมีป้ายประกาศบ่อย ทำให้ไม่พลาดถ้ามีคอนเสิร์ตแบบฟังสบายค่ำวันเสาร์

แค่พูดถึงบรรยากาศคอนเสิร์ตที่ 'มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิต' ก็รู้สึกได้ถึงพลังของนักศึกษาและศิลปินที่ชอบมาเล่นที่นี่อยู่บ่อยๆ แม้ว่าจะไม่มีวันเดียวที่ตายตัวสำหรับเทศกาลดนตรีหรือคอนเสิร์ต แต่รูปแบบการจัดงานค่อนข้างเป็นไปตามจังหวะของปีการศึกษาและเทศกาลสำคัญ งานใหญ่ๆ มักเกิดขึ้นเมื่อมีการรวมตัวกันของกิจกรรมของชมรม สภานักศึกษา หรือคณะต่างๆ ซึ่งหมายความว่าคอนเสิร์ตจะกระจายตัวตลอดทั้งปี แทนที่จะมีแค่ครั้งเดียวต่อปี โดยทั่วไปแล้ว งานดนตรีที่จัดในรังสิตมักจะมาในช่วงที่นักศึกษามีเวลาว่างหรือต้องการกิจกรรมร่วมกัน เช่น ช่วงต้นเทอมที่มีงานต้อนรับนักศึกษาใหม่ เทอมกลางที่มีงานสังสรรค์ของชมรมต่างๆ หรือช่วงปลายภาคเรียนเวลาใกล้ปิดภาคซึ่งมักมีคอนเสิร์ตปิดเทอม นอกจากนี้ยังมีการจัดคอนเสิร์ตเชื่อมโยงกับกิจกรรมประจำปีหรือวันสำคัญ เช่น เทศกาลทางวัฒนธรรม กิจกรรมสโมสร หรือแม้แต่งานอีเวนต์พิเศษที่ชวนศิลปินชื่อดังมาร่วมแสดง ทำให้ผู้ที่ติดตามมักจะเห็นการประกาศคอนเสิร์ตทั้งรูปแบบเล็กๆ ในสนามเรียนและงานใหญ่ที่ใช้สนามกีฬาหรือพื้นที่กลางแจ้งของมหาวิทยาลัย แหล่งประกาศข่าวสารที่มักใช้สำหรับแจ้งวันที่และรายละเอียดของคอนเสิร์ตได้แก่ป้ายประกาศหน้าอาคาร กิจกรรมในเพจของ 'มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์รังสิต' เพจของสภานักศึกษา และโซเชียลมีเดียของชมรมหรือหน่วยงานผู้จัด ซึ่งมักมีการโพสต์ล่วงหน้าเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือนเพื่อให้คนเตรียมตัวและซื้อบัตร บรรยากาศที่เคยไปดูมาเองเป็นอะไรที่ทั้งสนุกและคึกคัก ผู้คนมาแบบเป็นกลุ่ม เพื่อนๆ มานั่งคุย ฟังเพลง แล้วก็กลายเป็นความทรงจำร่วมกันของชุมชนนักศึกษา ปกติโต๊ะขายของกินและบูธกิจกรรมก็ทำให้คืนคอนเสิร์ตดูมีชีวิตชีวาไปอีกแบบ ท้ายที่สุดแล้ว หากคาดหวังจะวางแผนไปดูคอนเสิร์ตที่รังสิต วิธีที่ดีที่สุดคือเฝ้าดูประกาศจากหน่วยงานที่จัดและเตรียมตัวล่วงหน้า เพราะงานมักมีทั้งแบบฟรีที่เข้าได้ง่ายและแบบขายบัตรที่อาจเต็มเร็ว ส่วนตัวมักชอบความหลากหลายของงานในรังสิต—มีทั้งวงอินดี้ นักศึกษาแสดงสด และศิลปินรับเชิญ ทำให้ทุกครั้งที่ไปได้สัมผัสสไตล์ดนตรีใหม่ๆ และความเป็นชุมชนที่อบอุ่น

อยากเริ่มจากภาพรวมเลยว่ามหาวิทยาลัยบูรพาเป็นแหล่งที่หลายคนในแวดวงบันเทิงไทยมีความสัมพันธ์ด้วย ไม่ว่าจะเป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ นักแสดงภาพยนตร์อินดี้ นักพากย์ หรือศิลปินเวทีที่เริ่มจากชมรมการแสดงของมหาวิทยาลัย ในมุมของคนที่ติดตามวงการบันเทิงท้องถิ่นมานาน ผมสังเกตว่านักแสดงจากจังหวัดชลบุรีและภาคตะวันออกมักเลือกเรียนที่นี่ก่อนจะย้ายมาทำงานในกรุงเทพฯ บางคนใช้เวทีมหาวิทยาลัยเป็นจุดเริ่มต้น ฝึกเทคนิคการแสดงและสร้างเครือข่ายกับผู้กำกับละครเวทีหรือโปรดิวเซอร์ท้องถิ่น จึงไม่น่าแปลกใจว่าชื่อเสียงบางคนเติบโตจากผลงานเวทีของมหาวิทยาลัยไปสู่บทบาทในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ สรุปสั้นๆ ว่า Burapha เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีเครือข่ายศิษย์เก่าในวงการบันเทิงค่อนข้างชัดเจน แม้จะไม่ได้เป็นแหล่งเดียวที่ผลิตคนดัง แต่บทบาทของมหาวิทยาลัยในเส้นทางอาชีพบันเทิงของหลายคนก็ชัดเจนและน่าสนใจ

งานพบปะแฟนคลับของนานมีบุ๊คส์มักถูกจัดในบรรยากาศที่เป็นมิตรและเข้าถึงได้ง่าย เห็นได้ว่าพวกเขาอยากให้แฟน ๆ รู้สึกใกล้ชิดกับผู้เขียนและทีมงานมากกว่าการจัดงานใหญ่โตเป็นเชิงงานนิทรรศการ โดยปกติแล้วสถานที่มักเป็นพื้นที่ของบริษัทเองที่ดัดแปลงเป็นห้องอเนกประสงค์หรือห้องประชุมกว้าง ๆ ซึ่งให้ความรู้สึกอบอุ่น เหมือนงานเล็ก ๆ ของกลุ่มคนที่รักหนังสือเดียวกัน ฉันชอบแนวทางนี้เพราะมันทำให้สามารถจัดกิจกรรมแบบมีปฏิสัมพันธ์สูง เช่น เซสชันถามตอบ เซ็นหนังสือ และเวิร์กช็อปเล็ก ๆ ได้โดยไม่รู้สึกอึดอัด บรรยากาศมักจะเป็นกันเองมากกว่าการอยู่ในฮอลล์ใหญ่ คนที่มาจะได้คุยกับทีมงานแบบใกล้ชิด มีมุมถ่ายรูปเล็ก ๆ และบูธจำหน่ายหนังสือของสำนักพิมพ์เองด้วย นี่จึงเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับแฟนคลับที่อยากได้ประสบการณ์ส่วนตัวมากกว่าการเป็นแค่ผู้ชมในฝูงชน

พอได้ยินชื่อบูมทีไร ใจมันกระตุกทุกทีและจะคอยไล่ข่าวสารทุกช่องทางแบบไม่ยอมพลาด ณ เวลานี้ยังไม่มีประกาศคอนเสิร์ตเดี่ยวใหญ่จากบูมอย่างเป็นทางการที่สามารถยืนยันวันและสถานที่ได้แน่นอน ซึ่งทำให้แฟนๆ ต้องคอยติดตามการอัปเดตจากเพจหลักและช่องทางขายบัตรต่างๆ อยู่เสมอ ฉันมักจะเช็กประกาศบนแฟนเพจ ศิลปิน รวมถึงแพลตฟอร์มจำหน่ายบัตร เพราะถ้ามีแผนทัวร์หรือคอนเสิร์ตใหญ่ ข่าวจะโผล่บนช่องทางเหล่านั้นเป็นที่แรก ถ้าคาดการณ์แบบแฟนเก่า ผู้จัดมักจะปล่อยตารางคอนเสิร์ตใหญ่ช่วงกลางปีหรือช่วงปลายปีเป็นประจำ แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงที่บูมจะรับงานเวทีรวมศิลปิน งานเทศกาล หรือมีโชว์พิเศษตามงานอีเวนต์ต่างๆ ก่อนจะประกาศทัวร์เดี่ยว ฉันชอบวางแผนล่วงหน้าและตั้งค่าการแจ้งเตือนทุกช่องทางที่เกี่ยวข้อง เพราะมักได้ตำแหน่งบัตรดีๆ ถ้าเตรียมตัวทันและพร้อมจองทันที หากอยากได้ข้อมูลที่ชัวร์ที่สุด แนะนำให้ตั้งการแจ้งเตือนจากช่องทางอย่างเป็นทางการและติดตามเพจผู้จัดบัตร เพื่อจะไม่พลาดโอกาสจองบัตรแบบ Early Bird หรือสิทธิพิเศษของแฟนคลับ ทั้งหมดนี้ทำให้การรอฟังข่าวไม่เครียดเกินไป และยังเพิ่มความตื่นเต้นที่ได้ลุ้นว่าจะได้เห็นบูมขึ้นเวทีเมื่อไร

แถววัดประดู่ทรงธรรมจะคึกคักเป็นพิเศษในวันสำคัญทางพุทธศาสนา เวียนเทียนในวันมาฆบูชาและวิสาขบูชาที่วัดนี่เป็นภาพที่ติดตาผมที่สุด — พุทธศาสนิกชนมารวมตัวกันตั้งแต่เช้า มีการฟังธรรม สวดมนต์ และถวายผ้ากฐินอย่างสงบเรียบร้อยในช่วงฤดูกาลปฏิบัติธรรมต่าง ๆ เช่น วันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษา บรรยากาศจะเงียบขรึมตอนค่ำเมื่อแสงเทียนสะท้อนบนใบหน้าและคลองใกล้ ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนหลุดออกจากความวุ่นวายในเมือง ผมชอบตรงที่งานพิธีเหล่านี้ไม่ได้เป็นแค่พิธีกรรม แต่เป็นเวลาที่ชุมชนมารวมตัวกัน ทั้งการใส่บาตร การถวายภัตตาหารพระ และการนั่งฟังธรรมเทศนา ซึ่งมักมีพระอาจารย์หรือผู้ใหญ่ให้ข้อคิดชีวิตสั้น ๆ หลังจากเสร็จพิธีมักมีการนั่งคุยกัน แลกเปลี่ยนเรื่องราวในครอบครัวและช่วยกันจัดการกิจกรรมต่าง ๆ — นี่แหละคือเหตุผลที่ผมยังกลับมาวัดนี้ทุกปี

ปีนี้ปฏิทินคอนเสิร์ตแน่นจนต้องวางแผนล่วงหน้าเป็นเดือน ๆ เพื่อจะได้ไม่พลาดงานใหญ่ ๆ ที่กระจายอยู่ทั่วเมือง ในมุมมองของคนชอบเทศกาลกลางแจ้ง ผมชอบดูว่าปีนี้มีไลน์อัพอะไรบ้างในงานอย่าง 'Big Mountain Music Festival' ที่มักรวบรวมศิลปินอินดี้และป็อปชื่อดังเอาไว้ หรือถ้าชอบบรรยากาศไลฟ์สไตล์กับเวิร์กช็อป ก็มี 'Wonderfruit' ที่ผสมดนตรี ศิลปะ และการรักษ์สิ่งแวดล้อมได้ลงตัว ผมยังคาดหวังเห็นบูธเล็ก ๆ และเวทีทดลองเสียงจากงานอย่าง 'CAT EXPO' ที่มักเป็นที่โชว์วงหน้าใหม่ ส่วนคนชอบปาร์ตี้แดนซ์ก็น่าจะถูกใจ 'S2O' ที่คืนเต็มไปด้วยดีเจอีเล็กทรอนิกส์และแสงสีเสียงสุดจัด สรุปคือถ้าตั้งใจไล่ปฏิทิน ผมจะแบ่งเป็นกลุ่ม: เทศกาลใหญ่สำหรับวันหยุดยาว คอนเสิร์ตฮอลล์สำหรับไลน์อัพศิลปินที่ชื่นชอบ และอีเวนต์เล็ก ๆ ที่ค้นพบวงใหม่ ๆ — ของแบบนี้มักให้เซอร์ไพรส์ดี ๆ เสมอ

ทุกปีที่วัดละครจะจัดงานประจำปีใหญ่ซึ่งเป็นช่วงที่ชุมชนทั้งหมดมารวมตัวกันเพื่อทำบุญและชมมหรสพท้องถิ่น งานนี้เริ่มต้นด้วยพิธีทำบุญตักบาตรเช้า ตกบ่ายมีขบวนแห่พระและการแสดงทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่นรำวง รำกลองยาว และการแสดงโขนสั้นบางตอนที่หนุ่มสาวในชุมชนนำมาโชว์ ผมมักชอบช่วงกลางคืนเมื่อเวทีสว่างและมีการแสดงละครเวทีพื้นบ้านอย่าง 'รามเกียรติ์' แบบย่อ ซึ่งไม่เหมือนฉากละครในทีวี มันให้ความรู้สึกเชื่อมต่อกับความเป็นท้องถิ่น นอกจากการแสดงแล้ว ยังมีตลาดนัด อาหารพื้นบ้าน และกิจกรรมสำหรับเด็ก เช่นการประกวดวาดรูปและการละเล่นพื้นบ้าน งานทอดกฐินมักถูกจัดควบคู่กันในเดือนตุลาคมเพื่อรับศรัทธาจากชาวบ้าน ทำให้ทั้งงานดูทั้งสนุกและมีความหมายไปพร้อมกัน สำหรับผม งานประจำปีของวัดละครไม่ใช่แค่เทศกาล แต่เป็นวันที่ประวัติศาสตร์เล็กๆ ของชุมชนถูกเล่าใหม่ผ่านเสียงดนตรีและรอยยิ้มของผู้คน

กำลังนับวันรอคอนเสิร์ตของ 'ไพบู' เหมือนกันและบอกเลยว่าความตื่นเต้นนี้ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ ฉันติดตามผลงานล่าสุดของเขาอย่างตั้งใจ ทั้งซิงเกิ้ลที่ปล่อยออกมาและไลฟ์สั้นๆ ที่ชอบแอบดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า การจัดคอนเสิร์ตใหญ่ของศิลปินสมัยนี้มักจะขึ้นกับวงจรการปล่อยผลงานและตารางงานเทศกาล ดังนั้นการเห็นซิงเกิ้ลใหม่หรือคอลลาบกับใครสักคนมักเป็นสัญญาณว่าอาจมีทัวร์ตามมาในไม่ช้า ยังไม่มีวันที่เป็นทางการที่ชัดแจ้งสำหรับคอนเสิร์ตต่อไปของเขา แต่จากการสังเกตแนวทางของศิลปินระดับเดียวกัน ถ้ามีอัลบั้มใหม่หรือเข้าร่วมเทศกาลใหญ่ โอกาสที่เขาจะประกาศทัวร์ภายใน 3–6 เดือนข้างหน้าก็สูง ฉันวางแผนเก็บเงินไว้แล้ว และเผื่อเวลาวันลาหยุดเพราะอยากได้บัตรตรงโซนโปรด การรอคอยมันหวานขม แต่มันก็ทำให้การได้ไปดูสดวันนั้นพิเศษขึ้นมากจริงๆ

สมัยเรียนที่บูรพา ผมได้เห็นว่ามีชมรมและกลุ่มคนรักสื่อบันเทิงอยู่หลากหลายรูปแบบ ทั้งที่เป็นชมรมที่เน้นงานภาพยนตร์โดยตรงและชมรมที่เกี่ยวข้องกับสื่ออื่นๆ ที่ช่วยเสริมทักษะการสร้างภาพยนตร์ เช่น การถ่ายภาพ การตัดต่อ การเขียนบท และการแสดง เวลาคนถามว่ามหาวิทยาลัยมีชมรมภาพยนตร์อะไรบ้าง ผมมักจะอธิบายเป็นกลุ่มใหญ่ๆ ก่อน เช่น ชมรมภาพยนตร์ของคณะนิเทศศาสตร์หรือคณะศิลปกรรม ซึ่งมักจะรับผิดชอบกิจกรรมฉายหนัง สัมมนาเชิงเทคนิค และโปรเจกต์ทำหนังสั้น นอกจากนี้ยังมีชมรมสื่อดิจิทัลหรือชมรมสื่อสร้างสรรค์ที่เปิดโอกาสให้คนจากคณะอื่นๆ มาร่วมทำวิดีโอ ทำสารคดีสั้น หรือคอนเทนต์ออนไลน์ร่วมกัน ในมุมของการผลิตจริงจะมีชมรมถ่ายภาพที่ช่วยสอนเรื่องกล้อง แสง และการจัดมุมกล้อง รวมถึงชมรมเสียงหรือชมรมเพลงที่ช่วยด้านซาวด์ดีไซน์และมิกซ์เสียง ซึ่งสำคัญมากสำหรับภาพยนตร์ นอกจากนี้ชมรมละครเวทีและชมรมการแสดงก็เป็นแหล่งหา ‘นักแสดง’ และการฝึกสวมบทบาทที่มีประสิทธิภาพ บ่อยครั้งที่โปรเจกต์หนังสั้นจะเกิดจากการรวมตัวของหลายชมรม เช่น ทีมกล้องจากชมรมถ่ายภาพ ผู้กำกับจากชมรมภาพยนตร์ นักแสดงจากชมรมละคร และช่างเสียงจากชมรมดนตรี การทำงานข้ามชมรมแบบนี้สอนทั้งเรื่องการสื่อสารและการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีมาก ผมเองเคยเข้าร่วมโปรเจกต์หนังสั้นของคณะ ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้เยอะสุด การประชุมเขียนบทตอนกลางคืน การลองเทสต์กล้องกับไฟฉายในสนามหลังคณะ การแก้ปัญหาฉากกลางฝนแบบไม่มีงบประมาณเยอะๆ ทุกอย่างเป็นบทฝึกปฏิบัติที่หาจากห้องเรียนยาก กิจกรรมเด่นๆ ที่ผมเจอคือการฉายผลงานภายในมหาวิทยาลัยพร้อมเวทีถามตอบ การประกวดหนังสั้นภายในงานสัปดาห์วิชาการ และเวิร์กช็อปเชิงเทคนิคเช่นการใช้โปรแกรมตัดต่อหรือการจัดไฟแบบมืออาชีพ ชมรมบางแห่งยังมีการเชิญอาจารย์หรือผู้กำกับมืออาชีพมาทอล์ก ให้คำแนะนำด้านการทำผลงานจริงและเส้นทางอาชีพด้วย ถ้าคนสนใจจริงๆ วิธีเข้าร่วมที่ได้ผลมักจะเป็นการไปงานรับน้องหรือกิจกรรมเปิดตัวชมรมในช่วงต้นภาค เพราะที่นั่นจะเห็นบูทของชมรมต่างๆ ได้ชัด อีกวิธีก็คือไปดูโปสเตอร์หรือประกาศที่คณะนิเทศศาสตร์ ศิลปกรรม หรือกองกิจการนักศึกษา ส่วนคนที่อยากทำงานเบื้องหลังแนะนำให้ลองสมัครเป็นทีมงานในโปรเจกต์ขนาดเล็กก่อน จะได้ลองทำหลายตำแหน่งและเข้าใจทั้งกระบวนการ การได้มีส่วนร่วมจริงๆ มักจะทำให้ทักษะพัฒนารวดเร็ว และได้เพื่อนที่มีความสนใจเดียวกันซึ่งสำคัญมากในวงการสื่อ สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ผมประทับใจคือบรรยากาศการแลกเปลี่ยนและการทดลองที่มีอยู่ในชมรมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการลองทำหนังสั้นที่เล็กๆ แต่ใจใหญ่ หรือการแชร์เทคนิคการตัดต่อคืนเดียวให้เสร็จ มันทำให้รู้สึกว่าการเรียนในมหาวิทยาลัยไม่ได้มีแค่เลคเชอร์ แต่มีสนามทดลองชีวิตที่ให้เราเรียนรู้จริงๆ และได้มิตรภาพที่อยู่กับเราไปเมื่อออกจากรั้วมหาวิทยาลัยด้วยความรู้สึกชอบในงานสร้างสรรค์แบบนี้