มีภาพประกอบหรือสินค้าที่เกี่ยวกับเหลียงเจี๋ย แต่งงานออกจำหน่ายไหม?

เพื่อหลีกเลี่ยงการนัดบอดที่พ่อแม่จัดให้ หลิงหยางจึงไปดื่มเหล้าที่บาร์ตามลำพัง ดื่มจนเมาหนักและถูกหญิงสาวคนหนึ่งพากลับไปที่ห้อง ทั้งสองได้มีปฏิสัมพันธ์กันในคืนนั้น และนั่นนำไปสู่การแต่งงานสายฟ้าแลบ!!

เกิดใหม่อีกครั้ง ข้าจะแซ่บให้ดู และ ภรรยาบรรณาการของอ๋องผิง ใครชอบนิยายจีนกลับมาแก้แค้น ต้องอ่านค่ะ นางเคยตายเพราะความรัก ฟื้นกลับมา…เพื่อไม่ยอมรักผิดคนอีกครั้ง อันหนิงย้อนกลับมาในวันที่ยังมีลมหายใจ พร้อมความจริงที่เจ็บลึก ครั้งนี้นางจะไม่เป็นเหยื่อ และจะไม่ยอมใช้สามีร่วมกับใคร คำโปรย ภรรยาบรรณาการของอ๋องผิง “ข้าได้ฟื้นจากความตาย และย้อนมาเพื่อเปลี่ยนอนาคตตัวเอง และได้เลือกบุรุษคนใหม่ ฉะนั้นโอกาสมาอยู่ในมือ เลือกและมองเห็นคนที่ให้ค่ากับรักของข้า” ในวันที่รู้ว่า...หัวใจที่เฝ้ารอ ไม่เคยเป็นของตน จากหญิงที่ถูกมองเป็นของตาย นางเลือกแต่งงานกับผิงอ๋อง เจ้าครองแคว้นเชียงข่าน เพื่อคานอำนาจ…และหลบหนีอดีต แต่กลับพบว่า บุรุษผู้ถูกลือว่าโหดเหี้ยม คือผู้เดียวที่ให้สิทธิ์นางเลือก ให้เกียรติ และมอบหัวใจโดยไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทน และมีเรื่องสนุกๆ อีกสองเรื่องในนามปากกาหลีเหนียน ดอกรักในห้องบรรทมของไทเฮา และ ระบบทวีคูณแสนล้าน เมื่อข้ากลายเป็นสตรีที่ร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า

ในวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเจี่ยนจือและเวินถิงเยี่ยน รักแรกของเวินถิงเยี่ยนดันเดินทางกลับมจากต่างประเทศ ในคืนนั้น เจี่ยนจือพบว่าเวินถิงเยี่ยนพร่ำเพ้อถึงรักแรกขณะกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ที่แท้ นี่ก็คือเหตุผลที่เวินถิงเยี่ยนไม่เคยแตะต้องเธอเลยนับตั้งแต่แต่งงานกันมาห้าปี "เจี่ยนจือ เฉิงเฉิงกลับมาคนเดียว น่าสงสารมาก ฉันแค่ช่วยเธอในฐานะเพื่อน" เวินถิงเยี่ยนว่า "เข้าใจแล้ว" เธอขานรับ "เจี่ยนจือ ฉันเคยรับปากเฉิงเฉิงว่าจะไปฉลองวันเกิดเป็นเพื่อนเธอที่เกาะ ฉันแค่ทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้" "ดี" เธอตอบ "เจี่ยนจือ งานเลี้ยงนี้ต้องการผู้ช่วยที่ออกหน้าออกตาได้ เฉิงเฉิงเหมาะสมกว่าเธอ" "อืม ไปเถอะ" เธอตอบ ตอนที่เธอไม่โกรธ ไม่ร้องไห้และไม่โวยวายอีกต่อไป เขากลับรู้สึกแปลกใจขึ้นมา จึงย้อนถาม "เจี่ยนจือ ทำไมเธอถึงไม่โกรธล่ะ" เธอก็ต้องไม่โกรธอยู่แล้วน่ะสิ เพราะเธอเองก็กำลังจะจากไปแล้วเหมือนกัน เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานที่นิ่งสนิทเหมือนน้ำตายมานานแล้ว จึงแอบเรียนภาษาอังกฤษ สอบไอเอล และแอบยื่นใบสมัครเรียนต่อต่างประเทศเงียบ ๆ ในวันที่วีซ่าอนุมัติ เธอก็โยนใบหย่าให้เขา "เลิกล้อเล่นได้แล้ว ไม่มีฉันแล้วเธอจะใช้ชีวิตต่อไปได้ยังไง" เวินถิงเยี่ยนถาม ไม่นานเธอก็ซื้อตั๋วเครื่องบิน บินไปทวีปยุโรป นับแต่นั้นมาก็ไม่มีข่าวคราวอีกเลย ตอนที่เขาเห็นข่าวเธออีกครั้ง ก็คือวิดีโอที่เธอสวมชุดสีแดงร่ายรำสไตล์จีนอยู่กลางอากาศในต่างประเทศ วิดีโอนั้นโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต... "เจี่ยนจือ ต่อให้ไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะจับตัวเธอกลับมาให้ได้!" เขากัดฟันพูด

ชื่ออื่น: ผมนี่แหละลูกเขยของคุณ, ที่รัก...ผมอยู่ตรงนี้ ผู้แสดงนำ : หาน ซานเฉียน, ซู หยิงเซี่ย）เขาแต่งงานเข้าตระกูลซูมาแล้วสามปี ทุกคนต่างคิดว่าจะกดหัวเขาได้ และเขาขอแค่เพียงเธอจับมือเขาเอาไว้ แม้แต่โลกทั้งใบเขาก็จะเอามันมาให้เธอ

หลินเสี่ยวเยว่ลืมตาขึ้นมาอีกที ก็ทะลุมิติมาเป็น “เมียตัวร้าย” ที่กำลังหอบสมบัติหนีตามชายชู้ ในนิยาย นางหลอกใช้สามี ฮุบสมบัติจวนโหว ก่อนจะถูกเพื่อนรักหักหลังและจบชีวิตอย่างอนาถ แต่ขอโทษที นางยังไม่อยากตาย บัณฑิตยากจนหรือ ไสหัวไป! เพื่อนดอกไม้ขาวหรือ เตรียมรับกรรม! ส่วนสามีท่านโหวผู้หล่อเหลา ร่ำรวย และเย็นชา... “ท่านพี่ ข้าคิดดีแล้ว ชาตินี้ข้าจะรักเพียงท่าน!” จากฮูหยินที่ทุกคนรังเกียจ นางจึงเริ่มภารกิจเอาใจสามี ดูแลจวน กอดทรัพย์สินไว้ให้แน่น และกำจัดตัวร้ายให้พ้นทาง แต่ประจบไปประจบมา เหตุใดท่านโหวถึงได้ติดเมียหนักขึ้นทุกวัน! “ท่านโหว หากข้าขอหย่า...” “ฝันไปเถอะ ชาตินี้เจ้าอย่าหวังว่าจะหนีจากข้า!”

“ท่านหญิงหากไท่จื่อทรงทราบจะไม่น้อยใจแย่รึเจ้าคะ” “หือ เสี่ยวซีน้อยใจคำนี้ควรใช้กับข้า ไม่แน่ว่าแม้แต่ชื่อของข้าไท่จื่อก็อาจจะจำไม่ได้ เขาออกเดินทางเหนือจรดใต้รู้จักผู้คนมากมาย ข้าเป็นแค่คนที่หลงไปรู้จักกับเขาแค่นั้นไม่มีความสำคัญอันใดให้จดจำหรอก” เสี่ยวซียืนถือต้นฉางโซ่วฮวาหรือดอกไม้อายุยืน ที่ท่านหญิงคัดออกมาไว้เผื่อเลือกอีกทีดอกไม้ต้นนี้มีเพียงสองต้นเท่านั้น เสี่ยวซีเพียงยืนมองท่านหญิงเลือกต้นไม้อื่นเพิ่ม “เอาล่ะ ข้าตัดสินใจแล้ว เป็นไผ่กวนอิมกับฉางโซ่วฮวาก็แล้วกัน” เสี่ยวซีตาเบิกกว้างมองซ่งหลิงอย่างตื่นตะลึง “คุณหนูจะมอบให้ทั้งสองต้นเลยรึเจ้าคะ นี่ฉางโซ่วฮวากับไผ่กวนอิมเชียวนะเจ้าคะ” ฉางโซ่วฮวาไม่เท่าไหร่แต่ไผ่กวนอิมนี่สิ ครั้งหนึ่งฝ่าบาทเคยแอบหยิบกลับวังไปด้วย ท่านหญิงยังตามไปโวยวายเอากลับมาจนได้ “เมื่อครู่นี้ไม่ใช่นางกำนัลของฮองเฮามาแจ้งกำหนดการกลับมาและจัดงานเลี้ยงต้อนรับไท่จื่อหรอกหรือ” “ไผ่กวนอิมให้เป็นของขวัญต้อนรับการกลับมา ส่วนฉางโซ่วฮวาให้เป็นของขวัญวันเกิด” “ขะ ของขวัญวันเกิด…” เสี่ยวซีนึกไปถึงตอนที่นางกำนัลมาแจ้ง นางบอกเพียงกำหนดการและวันที่จัดงานเลี้ยงไม่ได้เอ่ยถึงวันเกิด