ม้าก้านกล้วย มีสินค้าหรือของสะสมไหนน่าสะสมบ้าง?

#คลั่งรักจนกลายเป็นปะป๋าวัยหนุ่ม ความรักของสองหนุ่มสาวที่ตั้งครรภ์ในวัยเรียนจนพ่อแม่ฝ่ายหญิงโมโหไล่ออกจากบ้านเพราะทำให้ครอบครัวอับอาย แต่ทั้งสองก็ทำหน้าที่พ่อแม่ไม่ขาดตกบกพร่องจนกลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่น

'ฉันมันก็แค่ผู้หญิง ที่เขาใช้เงินซื้อมาบำเรอความสุขของตัวเอง' ตรับ ตรับ ตรับ~ "อ๊า อ๊า อ๊าง บะ เบาหน่อย อื้อ" ฉันร้องท้วงเพราะเขากระเเทกท่อนเอ็นเข้ามาในรูเสียวของฉันรุนแรงเกินไปแล้ว " อ๊า ยะ อย่า ห้ามผม เพราะผมทำให้คุณไม่ได้ซี๊ด ~" เพี๊ยะ เพี๊ยะ เขาตีก้นฉันอย่างแรงสองที จากนั้นก็เอามือมาดึงผมฉันให้เงยหน้าขึ้น แล้วเขาก็กระเอกเอวเข้ามาหนักหนวงกว่าเดิม ฉันไม่ควรไปหลงรักผู้ชายที่ ทั้งดิบ ทั้งเถื่อน แล้วก็แสนจะเย็นชาแบบเขาเลย ไม่ควรเลยจริงๆ

ภาคมองหน้าเลขาบนตัก ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ แต่ตอนนี้กูขอเอาก่อนได้ไหมวะ ตอนนี้เขาแข็งจนทนไม่ไหว อะไรก็ได้ไม่ว่าจะมือ จะรู จะอะไรก็ช่าง..แม่ง! ขอกูแตกก่อน ไม่ได้แตกมานาน คนที่เคยคิดว่าจะไม่กินไก่ของตัวเองชักเริ่มร้อนรน "ไม่พูดก็ไม่พูด ช่วยหน่อยได้ไหม มือก็ได้" ภาคขออย่างหน้าไม่อายเพราะ ตอนนี้เขาไม่ไหวแล้ว "ทำยังไงคะ" รริดาหันหน้าไปมองเขา ดูจากอาการปวดร้าวของเขาแล้ว เธอก็สงสารเขาไม่ใช่น้อย แค่ใช้มือก็คงพอได้ เธอก็เคยดูมาบ้างในคลิปโป๊ต่างๆ ที่มีการใช้มือ "ผมขอถอดกางเกงก่อนนะ" ภาคถอดเสื้อกับกางเกงพาดไว้กับราวแขวนผ้า จากนั้นเขาก็มานั่งพิงหัวเตียง "..." รริดามองผู้ชายที่สวมกางเกงในบรีฟสีขาว แบบรัดแน่นพอดีตัวจนมองเห็นอะไรต่ออะไรที่ขดเป็นลำอยู่ภายใต้กางเกงใน ไหนบอกว่าไม่แข็งไง นี่มันขยายเต็มตัวแล้วมั้ง เพราะปลายหัวพ้นขอบกางเกงในออกมาแล้ว "คุณ ถอดชุดไหม เดี๋ยวชุดยับ" เขาถาม "ไม่! ฉันแค่ใช้มือชุดจะยับได้ไง"

“กูขอเวลาแค่สองเดือนหลอกฟันยัยนั่น” เมื่อถูกเพื่อนท้าให้หลอกฟันยัยป้าเฉิ่มที่สุดในคณะ 'วินเนอร์'ที่แปลว่าผู้ชนะ มีหรือจะกลัว แค่ยัยแว่นโง่ ๆ แดกเสร็จกูก็ทิ้ง

【โปรดปรานอนุจนทำลายภรรยาหลวง + ไล่ตามภรรยาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน+ กระจกแตกไม่หวนคืน + แอบรัก + นิยายสายสะใจ】 ชาติก่อน เซิ่งจือหว่านยอมลดตัวลงไปแต่งงานเพื่อความรัก นางควักสินเดิมของตนออกมาจุนเจือครอบครัวสามี ทั้งเขียนตำราพิชัยสงครามช่วยเขารับศึก และร่างบทความกลยุทธ์ส่งเสริมให้ซื่อจื่อได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น ใครต่อใครต่างพากันยกย่องว่า ฉีซื่อจื่อเป็นบุรุษผู้มีความสามารถล้ำเลิศ ส่วนองค์หญิงที่รู้จักแต่ความรักอย่างนางได้แต่งงานกับเขา นับว่าเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่แท้ๆ! แต่เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เซิ่งจือหว่านก็ตัดสินใจทันทีว่าคนคลั่งรักน่ะ ใครอยากเป็นก็เชิญ! สามีจะรับอนุหรือ? นางก็จะไปหาบุรุษใหม่มาดามใจบ้าง! แม่สามีต้องการให้นางเลี้ยงอนุและลูกอนุหรือ? นางเลยไปพาเมียน้อยของพ่อสามีที่กำลังตั้งท้องมามอบให้เป็นของขวัญตอบแทนเสีย! รวมถึงพี่สาวน้องสาวและน้องชายของสามีพวกนั้นด้วย กินของนาง ใช้เงินของนาง ในเมื่อไม่รู้จักบุญคุณ ก็จงคายทุกอย่างที่เอาไปคืนมาให้หมด! ＊ ฉีซูเซี่ยนไม่คิดเลยว่าเซิ่งจือหว่านจะใจแคบถึงเพียงนี้! ก็แค่รับอนุเข้ามาคนเดียว แม้อีกฝ่ายจะตั้งท้องลูกของเขา แต่ก็ไม่มีทางข้ามหน้าข้ามตานางที่เป็นภรรยาหลวงไปได้หรอก แล้วเหตุใด เรื่องถึงได้บานปลายจนถึงขั้นต้องหย่าขาดกันล่ะ? สตรีที่หย่าขาดจากสามี จะยังมีบุรุษดี ๆ คนใดมารับได้อีก? เขาจะคอยดูวันที่นางเสียใจในภายหลัง! ＊ ซางสิงอวี้อันธพาลตัวพ่อแห่งเมืองหลวง มีความลับอย่างหนึ่งที่ตั้งใจจะเหยียบไว้ให้มิดจนกว่าจะเข้าโลง จนกระทั่งวันนั้น วันที่นางโน้มกายลงมาใกล้ เขาจึงได้รู้ว่า ต่อให้ต้องตายตอนนี้ก็คุ้มค่าแล้ว!

คำว่า 'ยอมแพ้' ไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของเธอ ก็พี่ชายเพื่อนหล่อขนาดนี้...ใครจะไปอดใจไหว