รีวิว Dandadan มังงะแปลไทย ดีไหม?

"ก็แค่เด็กดื้อเอาแต่ใจใครจะรักลง" "แด๊ดดี้ใจร้าย!! ฮือออ ฮือ คอยดูนะน้องข้าวจะไม่รักแด๊ดดี้แล้ว ฮึก ฮึก ฮืออออ" ปล. เรื่องเป็นเรื่องราวภาคต่อจากเรื่อง ไร้รักเมียกาฝาก นะคะ

เหล่ามาเฟียทั้งสามมีจุดประสงค์บางอย่างแอบแฝงในการรับซันซานย์มาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เธอจะต้องได้รู้ความจริงแล้ว ว่าแด๊ดดี้ทั้งสามคนของเธอ รับเธอมาเลี้ยงด้วยเหตุผลอะไร...(4P)

เยี่ยนหนิงเย่มีอาชีพเป็นแม่ครัวในร้านอาหารจีนที่ต่างประเทศ นางมีนิสัยเรื่อยๆ มาเรียงๆ ไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวกับใคร แม้ที่บ้านจะรักลูกชายมากกว่าลูกสาวและต้องทำงานหนักส่งเงินให้ที่บ้านก็ตาม นางก็แค่เบื่อแต่ไม่นึกโกรธเคือง  วันหนึ่งหลังเลิกงาน นางโดนพวกเกลียดคนเอเชี่ยนลอบทำร้ายจนตาย แล้วทะลุมิติมาในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง เป็นอะไรไม่เป็นดันเป็นตัวประกอบจืดจางผู้หนึ่ง ที่พระเอกแสนจะรังเกียจ นางเอกมองดูนางอย่างดูถูก ส่วนนางร้ายกลับระแวงใส่  ช่างพวกท่านเถิด อยากทำอันใดก็ทำ นางปรารถขอเพียงปล่อยนางให้ใช้ชีวิตเรียบเรื่อยของนางไปวัน ๆ แถมชีวิตในฐานะพระชายารองไม่ได้แย่มีเบี้ยหวัดให้ด้วย งานการไม่ต้องทำกิน ๆ นอน ๆ ชีวิตดีงามแบบนี้ นางจะไปทะเลาะวุ่นวายกับใครไปทำไมกัน!

ไม่นึกไม่ฝันว่า 'หมี่เฉียนเฉียน' จะลื่นกล้วยหัวฟาดพื้นจนตาย มิหนำซ้ำความซวยยังไม่หายไป เพราะเธอดันกลายเป็น 'ตัวร้าย' ที่มีแต่คนเกลียดในนิยายตัวเอง!!!! นิยายฉบับใหม่ข้าจะกำหนดมันเอง!

ความรักเหนือกาลเวลาแม้แต่ชาติภพภูมิก็ไม่อาจขวางกั้น ด้ายแดงที่ไม่อาจสะบั้นด้วยเงื่อนไขของสองดวงใจที่ยังคงผูกพันเหนือลิขิตแห่งโชคชะตา โปรดอย่าถามว่าพวกเขารักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะคำตอบที่ได้ยินอาจจะเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ เพราะว่าพวกเขานั้นรักกันมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว... “ด้วยเกียรติของชาตินักรบ คนเดียวที่ฉันจะไม่ทิ้งไปก็คือคุณ” อิงอิงทำท่าทางขึงขังเข้มข้นทั้งยังพูดจาฉะฉานตามคำสัตย์ที่มีมาตั้งแต่ชาตินู้น อานนท์ได้ฟังประโยคโบราณอย่างนั้น น้ำเสียงอย่างนั้น และท่าทางขึงขังอย่างนั้น เขาถึงกับใจกระตุกอุ่นวาบขึ้นมา มารยาของคนตรงหน้าเขาในเวลานี้นั้น เขากำลังยอมรับว่า ช่างร้ายกาจ! พบกับท่านรองประธานสุดหล่อหุ่นสุดแซ่บมาดสุดเนี๊ยบดุดันเย็นชาอย่าบอกใคร “คืนนี้เรามาต่อกัน” เขาเอ่ยคำนั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉยสายตามองอยู่ที่เอกสารในมือ เธอถึงกับกะพริบตาปริบๆ ก่อนตอบออกไป “ไม่เอา ยังเจ็บอยู่เลย” “เจ็บแค่ครั้งแรก...” เขาพูดต่อด้วยท่าทางสุขุมนุ่มลึกสวนทางกับประโยคสนทนา เธอถึงกับเงียบไป มันใช่เรื่องที่จะต้องมาคุยกันในห้องทำงานไหม!?

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!