อีกงานที่ฉันติดตามคือการดัดแปลง 'Tess of the d'Urbervilles' ซึ่งฉากในชนบทและโชคชะตาที่โหดร้ายถูกย่อมาเป็นซีเควนซ์สั้น ๆ แต่ทรงพลัง เวทีทำให้ความโดดเดี่ยวและการถูกตัดสินจากสังคมชัดเจนขึ้น และการสิ้นสุดของเทสก็กลายเป็นฉากที่แสดงออกถึงความวอดวายของความหวังได้มากกว่าอ่านในหนังสือเพียงอย่างเดียว ส่วน 'The Grapes of Wrath' เมื่อนำขึ้นเวทีจะเน้นภาพครอบครัวที่ถูกบีบให้ดิ้นรนต่อสู้กับระบบเศรษฐกิจ ฉากในค่ายคนงานหรือการกล่าวสุนทรพจน์เล็ก ๆ บนเวทีทำให้โศกนาฏกรรมทางสังคมรู้สึกหนักแน่นและใกล้ตัวยิ่งขึ้น