ลำนำรักแห่งฉางอันจบตอนไหนในนวนิยาย

อดีตชาตินางถูกฝังทั้งเป็นพร้อมคนรักและคำภีร์อมตะ เพราะความโง่เขลาเบาปัญญาทำให้จ้าวเทียนอี้ คนรักของนางต้องพบจุดจบอย่างน่าเวทนา หวังฟางเซียนจึงถูกคัมภีร์อมตะให้ย้อนกลับไปในอดีตชาติตัวเอง จางลี่เซียนหรือพระสนมเอกเจาอี๋ ของถังเสวียนจงฮ่องเต้คือชาติอดีตของเธอ ความรัก ความแค้น สงครามริษยาและแรงอาฆาต พลันห้วนกลับคืนมาอีกครั้ง

ภาคต่อ (จบ) จาก ลองเสี่ยงรัก Long Distance รักแท้จากชายสองคนที่มาจากคนละช่วงเวลา เธอ..ที่มีรักแท้รักเดียวกับเขา แต่ความสุขมักอยู่ไม่นาน เฉกเช่นกับความเศร้า จนนำมาสู่รักแรกในอดีตของเธอ…ชายอีกคนที่ขออาสามาเติมเต็มหัวใจที่บาดเจ็บ…จะผิดก็แต่ว่า..เขาคือคนที่ทำให้เธอชีวิตเกือบพังมาแล้ว

หลินอวี้หนิงตายไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองมาอยู่ในนิยายที่เคยอ่าน และที่เลวร้ายที่สุดคือ เธออยู่ในร่างของ ตัวร้ายที่ต้องตายในตอนจบ น้องสาวต่างมารดาที่จ้องทำลาย แม่เลี้ยงที่วางแผนร้าย และวังหลวงที่เต็มไปด้วยเกมอำนาจ ถ้าเดินตามเนื้อเรื่องเดิม เธอจะถูกใส่ร้าย สูญเสียทุกอย่าง และตายอย่างน่าเวทนา แต่ครั้งนี้ เธอรู้อนาคตทั้งหมด เมื่อคนทั้งเมืองหลวงคิดว่าหลินอวี้หนิงเป็นตัวร้าย ไม่มีใครรู้ว่า ตัวร้ายที่แท้จริง กำลังจะถูกเธอทำลายทีละคน และเมื่อแม่ทัพผู้เย็นชาที่ควรเป็นศัตรู กลับยื่นมือมาปกป้องเธอ เกมชะตากรรมครั้งนี้ อาจเปลี่ยนทั้งแผ่นดิน

หวังชิงเยี่ยนบุปผาแรกแย้มแห่งหอสราญรมย์ แต่งเข้าเป็นสะใภ้รองสกุลหรานเพื่อส่งวิญญาณคุณชายรองไปปรโลกอย่างสงบสุข ทว่าสองปีต่อมานางกลับถูกรสรักของพี่สามีแม่ทัพทำให้ชีวิตปั่นปวนจนจวนตระกูลหรานสั่นสะเทือน .................................... เหลียงซินเหยียน แต่งเข้าตระกูลเซี่ย ทว่าไม่ทันเข้าพิธีเซี่ยเฉินอวี้ ผู้เป็นเจ้าบ่าวก็ถูกเรียกตัวเข้ากองทัพ เจ้าสาวเช่นนางทำได้เพียงมองว่าที่สามีขึ้นม้าศึก ส่งสายตาห่วงใยผ่านผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว ก่อนจะเข้าพิธีแต่งงานโดยมี เซี่ยเฉินซวี่ สวมชุดเจ้าบ่าวแทนพี่ชาย เพียงแต่ไม่คิดว่าต่อมาน้องสามีบัณฑิตผู้นี้จะทำหน้าที่แทนพี่ชายทุกอย่าง แม้แต่เรื่อง "เข้าหอ"

【โปรดปรานอนุจนทำลายภรรยาหลวง + ไล่ตามภรรยาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน+ กระจกแตกไม่หวนคืน + แอบรัก + นิยายสายสะใจ】 ชาติก่อน เซิ่งจือหว่านยอมลดตัวลงไปแต่งงานเพื่อความรัก นางควักสินเดิมของตนออกมาจุนเจือครอบครัวสามี ทั้งเขียนตำราพิชัยสงครามช่วยเขารับศึก และร่างบทความกลยุทธ์ส่งเสริมให้ซื่อจื่อได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น ใครต่อใครต่างพากันยกย่องว่า ฉีซื่อจื่อเป็นบุรุษผู้มีความสามารถล้ำเลิศ ส่วนองค์หญิงที่รู้จักแต่ความรักอย่างนางได้แต่งงานกับเขา นับว่าเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่แท้ๆ! แต่เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เซิ่งจือหว่านก็ตัดสินใจทันทีว่าคนคลั่งรักน่ะ ใครอยากเป็นก็เชิญ! สามีจะรับอนุหรือ? นางก็จะไปหาบุรุษใหม่มาดามใจบ้าง! แม่สามีต้องการให้นางเลี้ยงอนุและลูกอนุหรือ? นางเลยไปพาเมียน้อยของพ่อสามีที่กำลังตั้งท้องมามอบให้เป็นของขวัญตอบแทนเสีย! รวมถึงพี่สาวน้องสาวและน้องชายของสามีพวกนั้นด้วย กินของนาง ใช้เงินของนาง ในเมื่อไม่รู้จักบุญคุณ ก็จงคายทุกอย่างที่เอาไปคืนมาให้หมด! ＊ ฉีซูเซี่ยนไม่คิดเลยว่าเซิ่งจือหว่านจะใจแคบถึงเพียงนี้! ก็แค่รับอนุเข้ามาคนเดียว แม้อีกฝ่ายจะตั้งท้องลูกของเขา แต่ก็ไม่มีทางข้ามหน้าข้ามตานางที่เป็นภรรยาหลวงไปได้หรอก แล้วเหตุใด เรื่องถึงได้บานปลายจนถึงขั้นต้องหย่าขาดกันล่ะ? สตรีที่หย่าขาดจากสามี จะยังมีบุรุษดี ๆ คนใดมารับได้อีก? เขาจะคอยดูวันที่นางเสียใจในภายหลัง! ＊ ซางสิงอวี้อันธพาลตัวพ่อแห่งเมืองหลวง มีความลับอย่างหนึ่งที่ตั้งใจจะเหยียบไว้ให้มิดจนกว่าจะเข้าโลง จนกระทั่งวันนั้น วันที่นางโน้มกายลงมาใกล้ เขาจึงได้รู้ว่า ต่อให้ต้องตายตอนนี้ก็คุ้มค่าแล้ว!

เมื่อเทพจันทราได้ดลบันดาลให้องค์ชายฉินเสวี้ยนกง ผู้ปราดเปรื่องในยุคอดีกาล เพียรเฝ้าฝันถึงหญิงงาม ซึ่งมีนามว่า ฟ่านชิงเชียง ธิดาเพียงคนเดียวของเจ้าสัวฟ่านเต๋อหมิง พระองค์ฝันถึงนางตั้งแต่มีพระชนม์เพียง 9 ชันษาจนถึงชันษาในปีที่ 21 จนกลายเป็นความรัก ข้ามกาลเวลา ข้ามภพชาติและข้ามศตวรรษ ขวางกั้นกลางระหว่างยุคอดีตกาลและยุคปัจจุบัน ความรักและความคิดถึงที่มีต่อฟ่านชิงเชียง ข้ามภพ ข้ามชาติ จนหญิงสาวที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ได้ยินเสียงเพรียกหาของพระองค์ “ชิงเชียง! ชิงเชียงจ๋า”เสียงทุ้มละมุน กระซิบแผ่วเพรียกหาเจ้าของนามดังกล่าว ใบหน้าละมุน สวยคมเซ็กซี่ รับกับผมสีนิลดำขลับขึ้นเป็นมันเงางดงามประดุจดั่งเช่นชาวเอเชียหากแต่มีเลือดผสมสองชาติคือไทยและจีน ดวงหน้าเริ่มส่ายไปมาเมื่อได้ยินเสียงเพรียกหานั้นราวกับว่าเสียงดังกล่าวอยู่แนบชิดริมหูของเธอก็ว่าได้ “จ๋า!”เสียงหวานตอบเสียงเพรียกหาปริศนานั้นกลับไปทั้งๆ ที่กำลังหลับสนิท “ชิงเชียงจ๋า มาหาข้าเถิด ข้ารอคอยเจ้ามานานแสนนานแล้วรู้หรือไม่”เสียงเพรียกหานั้นยังคงกล่าวกับเธอ ไม่รู้”เธอตอบกลับไปเสียงแผ่วเบาทั้งๆที่ยังคงหลับสนิทอยู่เช่นเดิม จีนโบราณ