มีบางสิ่งใน 'Nakalimutang Pag-ibig' ที่ทำให้ฉันหยุดคิดนานก่อนจะเข้าใจการตัดสินใจของตัวละครหลัก: พวกเขาเลือกจะลืมหรือปล่อยรักไม่ใช่เพราะความเย็นชาแต่เพราะความปกป้องตัวเองและการรักษาแผลเก่า
เมื่อมองแบบละเอียด ฉันเห็นว่าความทรงจำเก่าๆ มีความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ บางคนเลือกเดินออกมาเพราะการจดจำทำให้พวกเขาทรมานต่อเนื่อง เหมือนฉากใน '
eternal sunshine of the Spotless Mind' ที่การลบความทรงจำไม่ใช่เพียงหลีกหนี แต่เป็นการให้โอกาสตัวเองเริ่มต้นใหม่ ซึ่งตัวละครในเรื่องนี้ก็ต้องการพื้นที่และเวลาที่จะหายจากอดีต การตัดสินใจจึงผสมผสานทั้งความรักที่ยังมีและการเห็นคุณค่าชีวิตปัจจุบัน
ฉันคิดว่าผู้สร้างไม่ได้ลงน้ำหนักเพียงเหตุผลเดียว พวกเขายังสื่อเรื่องอำนาจของสังคม ความคาดหวังจากครอบครัว และการยอมจำนนต่อความเป็นจริงทางเศรษฐกิจ ซึ่งทำให้การตัดสินใจดูจริงและมีหลายชั้น การปล่อยให้ความรักจางไปจึง
กลายเป็นทางเลือกที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง แต่ก็มีความเมตตาต่อตัวเองอยู่ในนั้น