ยอมแพ้

แฟนฟิคที่โด่งดังและถูกพูดถึงบ่อยครั้งในวงการคือ 'My Immortal' ที่แต่งโดย Tara Gilesbie (ใช้นามแฝงว่า 'XXXbloodyrists666XXX') เป็นเรื่องราวของเอเวอร์ดราโกที่ถูกส่งไปอยู่ในโลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์ มันกลายเป็นตำนานเพราะการเขียนที่เกินจริง บทสนทนาที่แปลกประหลาด และพล็อตที่คาดไม่ถึง

แม้จะถูกวิจารณ์ว่าแย่ที่สุด แต่กลับมีคนอ่านมากมายเพราะความบันเทิงที่ไม่ได้ตั้งใจ มันเหมือนงานศิลปะที่ล้มเหลวแต่กลับโด่งดังในแบบของตัวเอง เวลาอ่านแล้วอดขำไม่ได้กับความบิดเบี้ยวของตัวละครและการใส่เพลงกอธิคเข้าไปแบบสุ่มๆ

ตอนนี้กลายเป็นมุกในชุมชนออนไลน์ไปแล้ว แฟนๆ มักจะอ่านพร้อมกันแล้วหัวเราะไปกับความวุ่นวายของเรื่อง

ความล้มเหลวเป็นเหมือนเชื้อเพลิงชั้นดีสำหรับนักเขียนอย่างเราเลยนะ เวลามีคนปฏิเสธงานหรือวิจารณ์แรงๆ แทนที่จะท้อ กลับทำให้รู้สึกว่าต้องพิสูจน์ตัวเองมากขึ้น บ่อยครั้งที่ต้นฉบับถูกตีกลับสิบครั้งกว่าจะมีสำนักพิมพ์สนใจ แต่ละครั้งที่ถูกปฏิเสธคือบทเรียนว่าต้องปรับปรุงตรงไหน

Stephen King เคยทิ้งต้นฉบับ 'Carrie' ลงถังขยะก่อนที่ภรรยาจะหยิบขึ้นมาอ่านให้โอกาสครั้งสำคัญ บางทีการถูกปฏิเสธอาจเป็นพรใน disguise ก็ได้ แค่ต้องไม่ยอมแพ้ก่อนโอกาสจริงจะมาถึง อย่างตอนเขียนนิยายเรื่องแรก เก็บตกคำวิจารณ์ทุกตัวอักษรมาปรับโฟกัสใหม่จนงานพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าพูดถึงมังงะที่สอนให้เรารู้จักการยอมแพ้อย่างสวยงาม '3-gatsu no Lion' น่าจะเป็นตัวเลือกแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว เรื่องนี้เล่าชีวิตของเรย์ นักเล่นโชงิวัยรุ่นที่ต้องต่อสู้กับความเหงาและแรงกดดันจากโลกแข่งอันโหดร้าย แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้พิเศษคือมันไม่ได้สอนให้เราเกลียดความพ่ายแพ้ แต่สอนให้เข้าใจว่าการยอมรับความอ่อนแอบางครั้งก็คือจุดเริ่มต้นของการเติบโต

ตัวละครทุกคนในเรื่องต่างก็มีรอยแตกทางใจ ความล้มเหลวที่คอยหลอกหลอนพวกเขาอยู่ตลอดเวลา แต่แทนที่จะหนีจากมัน เรื่องราวค่อยๆ แสดงให้เห็นว่าการยอมจำนนต่อความจริงบางอย่างไม่ใช่จุดจบ เช่นฉากที่เรย์ร้องไห้หลังพ่ายแพ้แล้วได้พบว่ายังมีคนคอยโอบกอดเขาอยู่ นั่นคือช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดของเรื่องเลยก็ว่าได้

เพลง 'ไม่ยอมตัดใจ' ของ POTATO เป็นเพลงที่พูดถึงความรู้สึกของคนที่ยังยึดติดกับความรักเก่า แม้จะรู้ว่ามันต้องจบลงแล้วก็ตาม เนื้อเพลงเต็มไปด้วยความขัดแย้งภายในใจ ระหว่างความจริงที่ต้องยอมรับกับความรู้สึกที่ไม่ต้องการปล่อยมือ

เมโลดี้ที่เศร้าและคำร้องที่ตรงไปตรงมา ช่วยถ่ายทอดอารมณ์นี้ได้ดีมาก อย่างท่อนฮุคที่ร้องว่า 'ก็รู้ทั้งรู้ว่าเธอไม่ดี แต่ใจมันยังยอมไม่ได้' นี่แหละที่สะท้อนหัวใจของหลายคนที่เคยผ่านประสบการณ์คล้ายกัน มันเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อน ระหว่างการยอมรับความจริงกับความหวังลมๆแล้งๆที่ยังฝังใจ

ชีวิตไม่ได้มีแต่การชนะเสมอไป บางครั้งการยอมแพ้ก็คือบทเรียนที่สำคัญ 'BoJack Horseman' เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนเรื่องนี้ อนิเมชั่นสำหรับผู้ใหญ่เรื่องนี้เล่าชีวิตของบอแจ็ก ม้าดาราที่ต้องเผชิญกับความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้โดดเด่นคือการยอมรับความอ่อนแอของตัวละครหลัก

หลายตอนสะท้อนให้เห็นว่าการยอมรับความผิดพลาด การขอโทษ และการปล่อยวางบางอย่าง อาจเป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญกว่าการยื้อเอาไว้ 'The View from Halfway Down' ตอนสุดท้ายของซีซัน 6 เป็นตัวอย่างที่เจ็บปวดแต่สวยงามของการยอมรับว่าบางทางเลือกแก้ไขไม่ได้แล้ว

ความจริงที่ว่ามีเพลงอนิเมะหลายเพลงที่พูดถึงการยอมแพ้แต่กลับได้รับความนิยมนั้นน่าสนใจมาก ลองคิดดูสิว่าเพลงอย่าง 'Loser' จาก 'Beck' หรือ 'Again' ใน 'Fullmetal Alchemist: Brotherhood' ล้วนแต่พูดถึงความพ่ายแพ้และความท้อแท้ แต่ทำไมเราถึงรู้สึกว่ามันโดนใจ?

ส่วนตัวคิดว่ามันเป็นเพราะมนุษย์เรามีจุดเชื่อมโยงทางอารมณ์กับความล้มเหลวอยู่แล้ว เพลงเหล่านี้ไม่ได้แค่สะท้อนความเศร้า แต่ยังแสดงให้เห็นว่าการยอมรับความพ่ายแพ้ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มันให้กำลังใจในแบบที่ต่างออกไป แทนที่จะบอกว่า 'คุณต้องสู้ต่อไป' มันบอกว่า 'เป็นไรนะที่จะหยุดพัก' ซึ่งคนฟังหลายคนอาจต้องการยอมรับความรู้สึกนี้บ้างในบางครั้ง

ชีวิตที่เต็มไปด้วยความล้มเหลวใน 'Neon Genesis Evangelion' ทำให้ผมคิดใหม่เกี่ยวกับความหมายของการยอมแพ้ เชินจิผู้พยายามหนีจากความรับผิดชอบตลอดเรื่อง สะท้อนให้เห็นว่าบางครั้งการยอมรับข้อจำกัดของตัวเองก็เป็นวีรกรรมอย่างหนึ่ง

อนิเมะเรื่องนี้สอนว่าการยอมแพ้ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการเข้าใจตัวเองจริงๆ การที่ตัวละครหลักกล้าแสดงความอ่อนแอออกมาแบบไม่ปกปิด มันให้พลังมากกว่าการพยายามทำเป็นฮีโร่ตลอดเวลา แน่นอนว่าบทเรียนนี้ติดอยู่ในหัวผมมานานปี

เพลง 'ไม่ยอมตัดใจ' เป็นผลงานของวงดนตรีชื่อดังอย่าง 'Potato' ที่ออกมาในปี 2007 ตอนแรกที่ฟังเพลงนี้รู้สึกเหมือนถูกสะกดใจด้วยท่วงทำนองและเนื้อหาที่สะท้อนความรู้สึกของคนที่ยังยึดติดกับความรักเก่า แม้ว่าจะผ่านมานานแล้วแต่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกีตาร์คู่กับน้ำเสียงของนักร้องนำก็ยังทำให้คิดถึงช่วงเวลาที่เคยฟังเพลงนี้ในวัยเรียน

ความพิเศษของเพลงนี้อยู่ที่การผสมผสานระหว่างเสียงร้องที่เต็มไปด้วยอารมณ์กับดนตรีที่เรียบง่ายแต่โดนใจ วง Potato ถ่ายทอดความรู้สึกของคนที่ยังไม่พร้อมจะปล่อยผ่านได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตัวเพลงเองก็กลายเป็นหนึ่งในเพลงฮิตของวงที่หลายคนยังคงจำได้จนถึงทุกวันนี้