อรทัย สรการ ให้สัมภาษณ์เรื่องการเตรียมบทอย่างไร?

สำหรับ ‘แม็ค’ การสัมภาษณ์งานไม่ใช่แค่การโชว์ศักยภาพหรือตอบคำถามให้ดูดี แต่สถานการณ์ที่เขาต้องเผชิญในครั้งนี้ มันคือบททดสอบความยับยั้งชั่งใจ... ที่เขาสอบตกตั้งแต่เริ่ม เมื่อความใกล้ชิดกับ ‘ไพลิน’ เมียสาวแสนสวยของเพื่อนรัก กลายเป็นความผิดบาปที่หอมหวานในค่ำคืนที่บรรยากาศเป็นใจ ความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ถูกปิดตายจึงถูกเปิดออก พร้อมกับความร้อนแรงที่เผาไหม้ทุกศีลธรรมจนสิ้นซาก แต่รอยรักยังไม่ทันจางหาย ชีวิตการทำงานของเขาก็ถูกปั่นป่วนอีกครั้งด้วยเสน่ห์อันเหลือล้นของ ‘น้องส้มโอ’ ลูกน้องสาวที่เขาวางตัวเป็นเพียงผู้บังคับบัญชา แต่เธอกลับเสนอ “บทเรียนนอกตำรา” ที่เร่าร้อนจนยากจะปฏิเสธ ท่ามกลางเกมธุรกิจที่ต้องชิงไหวชิงพริบ กลับมีเกมสวาทที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่า แม็คจะควบคุมเกมนี้ได้อย่างไร เมื่อทุกความสัมพันธ์ล้วนเป็นความลับที่ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง... และทุกความสุขสมบนเตียง คือกุญแจสำคัญในการผ่านบททดสอบของชีวิตครั้งนี้ ร่วมพิสูจน์รสชาติของความรักต้องห้ามที่แฝงมาในคราบการเริ่มงานใหม่... ใน "สัมภาษณ์งานผ่านตำรารัก ภาค1: สัมภาษณ์รักสัมพันธ์สวาท"

จากนักเขียนนิยายที่กำหนดชะตาผู้อื่น ดันมากลายเป็นผู้ประสบภัยเสียเอง เมื่อต้องข้ามมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่แต่ง แถมยังเป็นร่างนางร้ายที่ถูกกำหนดให้กำลังจะตุย! งานนี้มีหรือนางจะปล่อยให้ตัวเองต้องดำเนินตามเนื้อเรื่องที่แต่ง ไม่มีใครอยากตุยซ้ำสอง คนเดียวที่จะทำให้นางรอดได้มีเพียงพระรองที่ไม่ค่อยมีบท คู่ปรับของพระเอกที่นางแต่งเท่านั้น!

รสิตา เด็กสาวกำพร้าที่โตมากับยาย เธอย้ายที่อยู่มาสามครั้งแล้วเพราะถูกผู้มีอิทธิพลในเมืองบ้านเกิดสั่งเก็บ ลำพังเธอคนเดียวไม่เท่าไหร่ แต่เนื่องจากเธอต้องดูแลยายวัย 60 ปี เธอจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด และตอนนี้ที่ที่ปลอดถัยที่สุดสำหรับเธอคือบ่อนคาสิโนของมาเฟียผู้มีอิทธิพลในแถบนั้น เพราะคาสิโนแห่งนี้มีห้องพักสำหรับพนักงาน ซึ่งบุคคลภายนอกห้ามเข้าเด็ดขาด รสิตาจึงตัดสินใจสมัครเป็นพนักงานเสิร์ฟที่คาสิโนแห่งนี้ ในคืนหนึ่ง รณกร มาเฟียหนุ่มได้รับบาดเจ็บมา แต่ไม่ยอมไปโรงพยาบาล ความลำบากใจเลยตกอยู่ที่บรรดาลูกน้อง เพราะรณกรเป็นคนที่เวลาโดนทำแผลถ้าเจ็บเขาจะจัดการคนที่ทำแผลให้ ความซวยเลยไปตกที่รสิตา ที่เพิ่งเลิกงานและกำลังเดินกลับที่พักทางหลังร้านพอดี ตั้งแต่คืนนั้นมาก็รสิตาก็เหมือนคนที่หนีเสือปะจระเข้ มาร่วมลุ้นกันว่าเธอจะอยู่รอดปลอดภัยได้อย่างไร

จากเด็กกำพร้าที่ถูกอุปการะ เธอกลายเป็น “ของเขา” โดยไม่มีสิทธิ์เลือก วรธรคือทั้งผู้ปกป้อง ผู้ครอบครอง และผู้ชายเพียงคนเดียวที่น้ำรินไม่อาจหลีกหนี ความรักที่แฝงด้วยอำนาจ ความเสน่หาที่แลกมาด้วยการยอมจำนน เมื่อหัวใจไม่อาจเป็นอิสระ ร่างกายจึงถูกผูกมัดไว้ในพันธนาการแห่งราคะ เธอคือ ทาสรัญจวน และเขาคือเจ้าของทุกลมหายใจของเธอ

ชาติก่อนนางตายเพราะรัก ชาตินี้เมื่อตื่นกลับมา นางขอไม่รักคนผิด ไม่ยอมเป็นหมาก และไม่ขอเดินตามบทเดิมอีกต่อไป

[ทะลุมิติมาในนิยาย + ใช้ชีวิตไปวัน ๆ + ทรราช + วิชาอ่านใจ + พลิกชะตา] “อยู่ในตำหนักเย็น เพิ่งใช้บัวลอยสาโทเพียงถ้วยเดียว ก็มัดใจปากท้องของทรราชได้แล้ว” งานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในวัง เจียงหวนผู้ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ และกลัวการเข้าสังคม ถูกผลักให้ออกไปแสดงความสามารถต่อหน้าทรราช เบื้องหน้านางคือฮ่องเต้หน้าตาดุร้าย โกรธจนควันออกหู เจียงหวนพลันตระหนักได้ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงยากจะรักษาไว้ได้! แต่แล้วข้างหูของนางกลับมีเสียงนึกคิดของใครบางคนดังขึ้น [ถวายสุราอวยพร เอาแต่ถวายสุราอวยพร ข้าไม่ได้กินข้าวเลยทั้งคืน ดื่มไปตั้งสิบกว่าจอกแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ดื่มจนข้าตายไปเลยล่ะ?] [ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะตัดหัวคนในวังหลังพวกนี้ให้หมด!] เจียงหวน : ...? ที่แท้ทั่วทั้งวังหลัง มีแค่ข้าคนเดียวที่ได้ยินเสียงบ่นในใจของทรราชอย่างนั้นหรือ? เจียงหวนเข้าใจแล้ว นับแต่นั้นมา มือซ้ายของนางถือบัวลอย มือขวาก็ถือเนื้อย่าง ยามทรราชจะตัดหัวคน นางก็จะยื่นดาบให้ ยามทรราชด่าทอเกรี้ยวกราด นางก็จะหาอาหารมาเติมให้ ขณะที่เหล่าสนมมัวแต่แก่งแย่งชิงดีกันในวัง นางกลับมุ่งมั่นกับการหาของกินมาป้อน : “ฝ่าบาท น้ำบ๊วยช่วยแก้เลี่ยนได้ เนื้อย่างต้องกินคู่กับกระเทียมนะเพคะ” ด้วยฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ เส้นทางการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ของเจียงหวนก็ได้รับการเลื่อนขั้น เลื่อนขั้น และเลื่อนขั้น เมื่อลูกหลานของนางถามถึงเรื่องราวความรักระหว่างนางกับฮ่องเต้—— คำตอบก็คงประมาณว่า ใครจะไปคิดเล่าว่าทรราชที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น ที่แท้ก็แค่หิวเท่านั้นเอง