อาภัพรัก มีเวอร์ชันนิยายหรือมังงะหรือไม่?

เล่าให้ฟังตรงๆเลยว่าชื่อ 'อาภัพรัก' มันไม่ใช่ชื่อนิยายหรือมังงะชิ้นเดียวชัดเจนที่ทุกคนจะนึกถึงเหมือนชื่อเรื่องระดับโลก เพราะค่อนข้างมีงานหลายชิ้นที่ใช้คำนี้หรือคำใกล้เคียงกันในวงการบันเทิงไทย ทั้งละครพื้นบ้าน ละครโทรทัศน์ และนิยายในเว็บบอร์ด ทำให้การตอบว่ามีเวอร์ชันนิยายหรือมังงะหรือไม่นั้นต้องขึ้นกับว่าคุณหมายถึงงานไหนเป็นหลัก บางครั้งชื่อนี้เป็นชื่อชุดละครที่มีต้นฉบับมาจากนิยาย แล้วก็มีบทประพันธ์เป็นเล่ม แต่ในอีกกรณีหนึ่งก็อาจเป็นสคริปต์ทีวีที่เขียนขึ้นมาเฉพาะโดยไม่มีนิยายตีพิมพ์ล่วงหน้าเลย ซึ่งเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยในละครไทยสมัยหลัง

จากมุมคนที่ติดตามนิยายและดราม่ามาตลอด ผมเห็นว่าเส้นทางของงานเรื่องราวรักซับซ้อนแบบนี้มักเดินไปสองทางหลัก ๆ หนึ่งคือ ‘‘นิยายก่อนแล้วค่อยมาดัดแปลงเป็นละคร’’ ซึ่งถ้าเป็นกรณีนี้มักจะมีหนังสือหรืออีบุ๊กลงขาย เช่นในแพลตฟอร์มของสำนักพิมพ์หรือเว็บอ่านนิยายที่คนไทยคุ้นเคย สองคือ ‘‘ละครต้นฉบับที่ตามมาด้วยนิยายหรือนิยายภาคขยาย’’ ซึ่งเป็นการตลาดที่ทีมงานอาจสั่งให้มีนิยายออกมาเป็นคู่มือขยายเส้นเรื่องให้แฟน ๆ ได้ซึมซับรายละเอียดมากขึ้น ส่วนการแปลงเป็นมังงะแบบที่คนไทยเรียกกันว่ามังงะ (สไตล์ญี่ปุ่น) นั้นค่อนข้างพบไม่บ่อย เว้นแต่ผลงานนั้นจะดังจริง ๆ จนมีผู้ลงทุนให้ทำเป็นการ์ตูนแบบญี่ปุ่น หรือถูกซื้อสิทธิ์ไปวาดเป็นคอมิกส์สไตล์เกาหลี/ญี่ปุ่นในรูปแบบเว็บตูน ซึ่งเดี๋ยวนี้เรามักเห็นเป็นรูปแบบเว็บตูนมากกว่าจะออกมาเป็นมังงะตีพิมพ์ตามกระดาษ

ถ้าต้องการมองแบบแฟนคลับของงานรักรันทด ผมมักเอนเอียงไปหาเวอร์ชันนิยายก่อนเพราะมันให้มุมมองภายในจิตใจตัวละครได้ลึกกว่า และหลายครั้งนิยายต้นฉบับจะมีตอนพิเศษหรือฉากที่ไม่เอามาใส่ในละครด้วย ทำให้คนอ่านได้เห็นเส้นเรื่องที่สมบูรณ์ขึ้น ในขณะที่มังงะหรือเว็บตูนจะเน้นภาพและโทนคัตฉาก ซึ่งถ้าใครชอบภาพลายเส้นและบรรยากาศก็จะติดตามง่ายกว่า สรุปแบบส่วนตัวคือถ้าชอบวิเคราะห์จิตวิทยาตัวละคร นิยายจะตอบโจทย์มากกว่า แต่ถ้าอยากได้บรรยากาศและภาพประกอบที่ชวนอิน เว็บตูนหรือคอมิกส์จะสนุกมากกว่า การจบเรื่องด้วยความซึ้งหรือขมขื่นในเวอร์ชันไหนก็มีเสน่ห์ของมันเอง และผมมักจะเก็บรายละเอียดเล็ก ๆ จากนิยายมาเทียบกับเวอร์ชันภาพแล้วรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้ง