เขาคิชกุฏจันทบุรีเดินขึ้นยากไหมและใช้เวลานานเท่าไร?

เส้นทางยอดนิยมที่คนมักเลือกขึ้นเขาคิชกุฏเป็นเส้นทางหลักจากศูนย์บริการนักท่องเที่ยวของอุทยานแห่งชาติ, ซึ่งเดินขึ้นไปยังจุดสุดท้ายที่มี 'รอยพระพุทธบาท' บนยอดเขา ผมชอบเล่าแบบนี้เพราะครั้งแรกที่ไป ผมเดินจากลานจอดรถผ่านทางป่าและบันไดหินที่จัดไว้อย่างชัดเจน เส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางชันสลับทางราบ บางจุดต้องปีนบันไดไม้หรือยืนจับราวบันไดเพื่อความปลอดภัย คนทั่วไปจะใช้เวลาขึ้น-ลงประมาณครึ่งวันถึงเต็มวัน ขึ้นอยู่กับความฟิตและการหยุดพัก ความนิยมของเส้นทางนี้มาจากสองอย่างที่ผมชื่นชอบ: หนึ่งคือการได้ไปถึงจุดสักการะบนยอดซึ่งบรรยากาศสงบและมีความหมายทางศาสนา สองคือทัศนียภาพระหว่างทางที่เห็นทะเลหมอกเมื่อลมพัดดี ถึงจะคนเยอะแค่ไหน แต่เส้นทางถูกจัดการให้เดินได้สะดวกทั้งคนหนุ่มสาวและผู้สูงอายุ ถ้าจะไปจริง ๆ แนะนำออกแต่เช้า เตรียมรองเท้าดี ๆ น้ำและไฟฉายไว้ เพราะร่มเงาบนทางเดินไม่สม่ำเสมอ และจบวันด้วยความอิ่มเอมใจจากวิวข้างบน

บอกเลยว่าการไปเขาคิชกุฏจันทบุรีสะดวกกว่าที่หลายคนคิด เพราะเส้นทางหลักจากตัวเมืองจันทบุรีขึ้นไปยังฐานเขาค่อนข้างชัดเจนและถนนดีเกือบตลอดทาง ผมชอบขับรถส่วนตัวขึ้นไปเพราะควบคุมเวลาได้ง่ายกว่า โดยทั่วไปมีลานจอดรถที่จัดไว้ใกล้ทางขึ้นสำหรับรถยนต์และมอเตอร์ไซค์ แต่ช่วงเทศกาลที่คนมากเป็นพิเศษที่จอดจะเต็มเร็ว เห็นว่ามีการจัดพื้นที่จอดเพิ่มและมีเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวก ทั้งนี้ถ้าจะไปช่วงคนน้อย แนะนำออกเช้า ๆ จะได้จอดใกล้และเดินขึ้นสะดวกกว่า ถ้าคนไม่สะดวกขับเอง มีรถสองแถวท้องถิ่นหรือรถรับจ้างจากตัวเมืองวิ่งขึ้นมาได้ แต่บริการเหล่านี้อาจไม่บ่อยนักในวันธรรมดา ดังนั้นผมมักวางแผนล่วงหน้าเรื่องเวลาและพกเงินสดเผื่อค่าจอดหรือค่าโดยสารฉุกเฉิน การเตรียมรองเท้าสบาย ๆ กับน้ำเพียงพอก็ช่วยให้การเที่ยวเป็นเรื่องง่ายขึ้น

ตื่นเต้นทุกครั้งที่นึกถึงการขึ้นเขาคิชกุฏเพราะบรรยากาศและวิวที่ได้รับเป็นของรางวัลหลังความเหนื่อย ผมจะเตรียมชุดที่ระบายอากาศได้ดีและใส่ซับชั้นในที่แห้งเร็ว เพราะเหงื่อจะทำให้เย็นเมื่อพักกลางทาง รองเท้าลุยที่ยึดเกาะดีสำคัญกว่ารองเท้าสวยๆ มาก หน้าฝนหรือท้องฟ้ามืด ผมพกเสื้อกันฝนแบบบางและมีฮู้ด รวมทั้งผ้าพันคอหรือผ้าบัฟที่จะช่วยป้องกันลมเย็นช่วงเช้า น้ำดื่มอย่างน้อย 1.5–2 ลิตรต่อคนสำหรับวันเดียว ผมยังใส่ผงเกลือแร่และขนมให้พลังงานสูง เช่น ถั่ว ผลไม้อบแห้ง แซนด์วิชเล็กๆ หัวไฟฉายคาดหัว แบตสำรอง ปลั๊กพอร์ตสำรองไว้ชาร์จโทรศัพท์ และกรองน้ำหรือเม็ดกรองฉุกเฉินเผื่อแหล่งน้ำกลางทาง น้ำหนักกระเป๋าไม่ควรเกิน 10–12 กิโลสำหรับการเดินขึ้นลงในวันเดียว ผมจะพกชุดปฐมพยาบาลขนาดย่อมที่มีผ้าพันแผล แผ่นกันรองเท้าพอง ยาที่กินประจำ และยาสามัญ นอกจากนี้ พกเงินสด สลิปติดต่อฉุกเฉิน และแผนที่หรือบันทึกจุดสังเกตไว้ในโทรศัพท์และกระดาษ เพราะสัญญาณบางจุดอาจหาย สุดท้ายนี้ เตรียมใจให้พร้อมสำหรับการขึ้นลงชันๆ และจังหวะเดินช้าๆ จะทำให้สนุกและปลอดภัยมากขึ้น

เมื่อได้ขึ้นไปบนยอดเขาคิชกุฏจันทบุรี มุมมองที่เปิดออกมาทำให้รู้เลยว่าทำไมที่นี่ถึงเป็นจุดหมายที่คนเดินทางมาสักการะและชมวิวพร้อมกัน ความโดดเด่นหลักคือพื้นที่ใกล้กับรอยพระพุทธบาทบนยอดเขา ซึ่งไม่ได้มีแค่ความศักดิ์สิทธิ์แต่ยังเป็นจุดชมวิว 360 องศาที่มองเห็นทิวทัศน์ป่าเขาและในวันที่อากาศโปร่ง ๆ ยังเห็นแนวทะเลกับหมู่เกาะไกล ๆ ด้วย เมื่อยืนที่จุดนี้ช่วงเช้าจะได้เห็นทะเลหมอกพาดผ่านยอดไม้ ส่วนช่วงเย็นแสงอ่อน ๆ ทำให้หินและต้นไม้มีสีทองอบอุ่น เป็นจุดที่คนมุ่งมาถ่ายรูปและนั่งเงียบคิดอะไรเบา ๆ กันเยอะมาก ระหว่างทางมีจุดชมวิวหลายแห่งที่ผู้คนมักแวะเพื่อพักและถ่ายรูป ก่อนถึงยอดจะมีซุ้มผาและชะง่อนหินหลายจุดที่เปิดระยะมุมมองต่างกัน บางจุดเป็นผาที่ยื่นออกมาทำให้รู้สึกว่าทอดสายตาไปไกลสุดลูกหูลูกตา ส่วนทางเดินบริเวณป่าลึกจะมีช่องเปิดเป็นลานหินเล็ก ๆ ที่เหมาะแก่การนั่งพักและมองลงไปยังหุบเขา ถ้าชอบวิวทะเลสาบหรือทิวทัศน์แบบทึบ ๆ ของป่าเขียวการเลือกจุดที่สูงขึ้นเล็กน้อยจะได้ภาพที่ต่างจากจุดยอดโดยสิ้นเชิง นอกจากนั้นบริเวณฐานทางขึ้นและลานจอดรถบางแห่งก็มีมุมง่าย ๆ ที่มองเห็นแนวเขาเป็นชั้น ๆ เหมาะสำหรับคนที่ไม่ได้ปีนสูงมากแต่ยังอยากสัมผัสบรรยากาศของเขาคิชกุฏ เรื่องเวลาและบรรยากาศมีผลมากต่อวิวที่ได้เห็น นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเลือกขึ้นในช่วงเช้าตรู่เพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้นและทะเลหมอก หรือเลือกช่วงบ่ายแก่ ๆ เพื่อรอแสงเย็นตกกระทบยอดไม้ ส่วนช่วงหน้าฝนภูมิทัศน์จะเขียวสดและมีละอองน้ำบนใบไม้ทำให้ภาพดูมีมิติ แต่ต้องเตรียมตัวให้พร้อมเพราะทางอาจลื่นและหมอกลงหนา การมาช่วงเทศกาลปีใหม่หรือช่วงงานประเพณีสักการะรอยพระพุทธบาทจะได้รับบรรยากาศที่คึกคักและมีผู้คนร่วมเดินทางเยอะ จึงอาจต้องวางแผนเวลาเข้าชมเพื่อหลีกเลี่ยงคนแน่น หากอยากได้ความสงบแนะนำไปวันธรรมดาหรือเช้าตรู่ ท้ายที่สุด ในมุมของคนที่ขึ้นมาบ่อยฉันชอบที่สุดคือการได้เปลี่ยนมุมมองจากความสับสนวุ่นวายในเมืองมาเป็นความกว้างใหญ่ของธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นมุมยอดที่เห็นไกลเป็นภาพรวม หรือมุมริมหน้าผาที่ให้ความรู้สึกท้าทาย ทุกจุดมีเสน่ห์ของตัวเองและให้ความรู้สึกต่างกันไปในแต่ละครั้งที่กลับมา การได้ยืนมองท้องฟ้าเปลี่ยนสีจากที่เดียวกันแต่รู้สึกต่างกันไปทุกครั้ง นั่นคือความงดงามที่ทำให้ยังอยากกลับไปอีกเสมอ

ฤดูแล้งเป็นช่วงที่ดีที่สุดสำหรับการขึ้นเขาคิชกุฏในมุมมองของคนที่อยากได้ทั้งวิวและความสะดวกสบาย ผมมักแนะนำให้ไประหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ เพราะอากาศจะแห้งและเย็นกว่าช่วงอื่น ทำให้เส้นทางไม่ลื่นและมองเห็นทัศนียภาพได้ชัด แต่ต้องยอมรับว่าช่วงปลายธันวาคมถึงต้นมกราคมอาจมีคนมาเที่ยวค่อนข้างมากเนื่องจากวันหยุดยาวและอากาศดี ฉะนั้นถ้าต้องการหลีกเลี่ยงคนเยอะ ให้เลือกวันธรรมดาหรือไปเช้าก่อนคนขึ้นเยอะ ถ้าตั้งใจไปเพื่อความศรัทธาหรือเข้าร่วมงานประเพณีของเขา ก็ให้ยอมรับฝูงชนและบรรยากาศคับคั่ง แต่ถาอยากได้ความสงบ ผมจะเลือกช่วงปกติของฤดูหนาวและวางแผนเรื่องที่พักและน้ำให้เรียบร้อย สิ่งสำคัญคือรองเท้าต้องพอดี ใส่เสื้อกันหนาวบาง ๆ สำหรับบนยอด และเตรียมไฟฉายกับน้ำดื่มให้เพียงพอ — เที่ยวแบบนี้แล้วกลับมาพร้อมภาพจำดี ๆ เสมอ

พูดถึงการขึ้นขุนน้ำนางนอนแล้ว ผมมักคิดว่ามันเป็นเส้นทางที่ให้ความรู้สึกหลากหลายตั้งแต่เริ่มก้าวแรกจนถึงยอด ฉันเจอทั้งช่วงเรียบ ๆ ที่เดินสบายและช่วงชันที่ต้องใช้แรงขาเยอะ ตอนทางชันจะมีขั้นบันไดหินกับดินที่ลื่นได้ง่ายหลังฝนตก ต้องใช้ทั้งการทรงตัวและจังหวะหายใจให้ดี ใครที่ชอบเดินป่าพื้นฐานจะรู้สึกว่ามันท้าทายพอสมควร แต่ไม่ถึงกับต้องใช้เชือกหรือทักษะปีนหน้าผาระดับสูง มีจุดพักให้ถ่ายรูปและมองวิวหลายจุด ทำให้แบ่งความเหนื่อยได้ดี อุปกรณ์ง่าย ๆ อย่างรองเท้าผ้าใบพื้นหนา น้ำเพียงพอ แผนที่หรือแผนที่ในมือถือจะช่วยได้มาก ผมมักขึ้นเช้าตรู่เพื่อหลีกเลี่ยงฝูงชนและความร้อน ช่วงฤดูฝนต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะดินจะกลายเป็นโคลนและหลุดเท้าได้ง่าย ด้านความปลอดภัยหากไปเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หรือมีคนสูงอายุก็ควรปรับจังหวะและหยุดพักบ่อย ๆ โดยรวมแล้วเส้นทางนี้ให้ความพอดีระหว่างความท้าทายกับความรื่นรมย์ของธรรมชาติ ถ้าวันไหนมีอากาศดี วิวจากแนวสันเขาจะทำให้ทุกหยาดเหงื่อคุ้มค่าอย่างแน่นอน

ฉากส่วนใหญ่ของ 'เลขาคิม' ถูกถ่ายทำในเกาหลีใต้โดยเน้นที่กรุงโซลเป็นหลัก โดยผสมผสานการถ่ายในสตูดิโอเพื่อเก็บฉากสำนักงานที่ละเอียดกับโลเคชันจริงที่มีบรรยากาศเมืองมากขึ้น ในมุมมองของคนดูที่ติดตามเบื้องหลัง ฉากออฟฟิศหรูของบริษัทมักเป็นเซ็ตในสตูดิโอซึ่งให้ทีมงานควบคุมแสง สี และการจัดวางได้ดีกว่า ขณะที่ฉากเดตริมแม่น้ำหรือคาเฟ่สวย ๆ ถูกถ่ายนอกสถานที่ตามย่านต่าง ๆ ทำให้ภาพออกมามีความเป็นธรรมชาติและอบอุ่น ฉากที่จำได้ชัดคือฉากปิกนิกริมน้ำที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย ซึ่งการถ่ายจริงนอกสถานที่ช่วยส่งอารมณ์ให้ดูจริงกว่า ระยะเวลาการถ่ายทำสำหรับซีรีส์ยาว 16 ตอนแบบนี้โดยทั่วไปจะกินเวลาหลายเดือนเต็ม รอบการผลิตของ 'เลขาคิม' อยู่ในช่วงไม่กี่เดือนก่อนและระหว่างการออกอากาศ ทำให้เห็นได้ว่าทีมงานต้องสลับกันถ่ายทั้งกลางวันและกลางคืนเพื่อให้ทันตาราง ฉันชอบที่รายละเอียดทั้งในสตูดิโอและโลเคชันจริงทำให้โลกในเรื่องดูสมบูรณ์แบบและเข้าถึงได้

เคยได้ลอง 'จันทน์กะพ้อ 1-2' ตอนที่เพื่อนในวงการนักเขียนแนะนำมา นวนิยายแนวแฟนตาซีไทยเรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปในโลกที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความเป็นพื้นบ้าน แต่แทรกด้วยเวทมนตร์อันลึกลับ บทประพันธ์ของนักเขียนคนไทยทำออกมาได้น่าประทับใจจริงๆ โดยเฉพาะการสร้างตัวละครเอกที่มีพัฒนาการลึกซึ้งตลอดทั้งสองเล่ม สำหรับคนที่ชอบเรื่องราวแบบค่อยเป็นค่อยไปและเน้นรายละเอียดของโลกสมมติ นี่คือหนึ่งในผลงานที่ตอบโจทย์มาก ฉากต่อสู้ไม่ได้เน้นแอ็กชันสุดมันส์ แต่ใช้การวางแผนและการใช้พลังจิตที่ทำให้ลุ้นไปจนหน้าสุดท้าย ส่วนตัวชอบตอนที่ตัวละครหลักต้องเผชิญกับความจริงบางอย่างเกี่ยวกับครอบครัวของเขา ที่เขียนออกมาได้สะเทือนใจมากโดยไม่ดราม่าเกินพอดี

หลายคนอาจสงสัยว่าภาคต่อที่หลายคนเรียกกันว่า 'Jumanji: Welcome to the Jungle' จะยาวเท่าไรและมีฉากพิเศษตอนท้ายไหม — เราชอบบอกตรง ๆ ว่าภาพยนตร์เวอร์ชันนี้ใช้เวลาประมาณ 119 นาที (ราว ๆ ชั่วโมงเกือบสองชั่วโมง) ซึ่งความยาวกำลังพอดีสำหรับหนังผจญภัยคอมเมดี้ที่ต้องปูตัวละครหลายคนและยังมีจังหวะฮา-ลุ้นสลับกัน โดยส่วนตัวเรามองว่าหลังเครดิตหลักไม่มีฉากสติงเกอร์แบบที่หนังซูเปอร์ฮีโร่บางเรื่องชอบใส่เข้ามา แต่บางแผ่นดีวีดีหรือบลูเรย์ของหนังเรื่องนี้มีบลูปเปอร์หรือฉากตลกสั้น ๆ ขณะเครดิตกำลังขึ้น ทำให้บรรยากาศยังคงสนุกถ้าคุณอยากเห็นแก๊งตัวละครเผลอหัวเราะหรือทำท่าไม่ตั้งใจระหว่างถ่ายทำ เหมาะสำหรับคนที่ชอบเก็บรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของทีมงาน สรุปแบบไม่จัดเป็นสปอยล์คือ จ่ายเวลาไปเกือบสองชั่วโมง แล้วถ้าชอบดูเบื้องหลังหรือบลูปเปอร์ก็นั่งต่อจนเครดิตจบได้ แต่ถ้ารีบก็ไม่พลาดอะไรสำคัญแบบสติงเกอร์ใหญ่ ๆ แนวทิ้งปริศนาไว้สำหรับภาคต่อ — ความประทับใจที่ได้คือความสนุกแบบเบาสมองและเคมีของนักแสดงมากกว่าฉากพิเศษตอนท้าย

ตั้งแต่วัยที่เริ่มเข้าวัดและฟังพระสวด 'อาฏานาฏิยปริตร' ครั้งแรก ความยาวของบทสวดก็เป็นเรื่องที่ผมคอยสังเกตอยู่เสมอเพราะมันไม่เหมือนบทสวดสั้น ๆ ทั่วไป เนื้อหาต้นฉบับของ 'อาฏานาฏิยปริตร' ประกอบด้วยส่วนบรรยายเชิงประวัติเรื่องเล่าเกี่ยวกับเทพอาฏานาฏิยและคำสอนควบคู่ไปกับฉันทลักษณ์หรือกลอนสวดที่มีความยาวพอสมควร เมื่อนำมาสวดเต็มรูปแบบ จะมีทั้งข้อความพาลี (หรือแปลเป็นภาษาไทย) ที่เป็นทั้งคำอธิบายและคาถา ค่อนข้างยาวจนใช้เวลาสวดเต็ม ๆ นานพอสมควร ขึ้นกับจังหวะการสวดของพระหรือคณะสวด แต่โดยทั่วไปถ้าสวดครบทั้งบทตามแบบดั้งเดิม มักกินเวลาเป็นสิบนาทีจนถึงครึ่งชั่วโมงสำหรับการสวดต่อเนื่อง ในทางปฏิบัติที่วัดหรือในครอบครัว มักมีการย่อส่วนเมื่อจำเป็น เช่น เลือกสวดกลุ่มคาถาสำคัญที่ถือว่ามีความคุ้มครองชัดเจน หรือข้ามข้อความเชิงบรรยายที่ยาวเพื่อประหยัดเวลา ดังนั้นถึงแม้ว่าจะมีต้นฉบับยาว ฉบับย่อก็มีใช้แพร่หลาย แต่ไม่ใช่เป็นฉบับย่อที่มีมาตรฐานเดียวในคัมภีร์ เป็นการย่อจากการปฏิบัติจริงตามความเหมาะสมของงาน สุดท้ายแล้วผมมักเลือกฟังเวอร์ชันที่ครบเมื่อมีเวลา แต่ถ้าอยู่ในพิธีเร่งด่วน ฉบับย่อที่คัดคำสำคัญก็ให้ความรู้สึกคุ้มครองได้ดีเหมือนกัน