เดอะแฟลชปี5 เนื้อเรื่องหลักเล่าเกี่ยวกับอะไร

คิดว่า 'เดอะ แฟลช' ซีซั่น 5 โฟกัสที่คำถามหนักๆ เกี่ยวกับความเป็นพ่อแม่และผลลัพธ์ของการเดินทางข้ามเวลามากกว่าการต่อสู้ระหว่างฮีโร่กับวายร้ายแบบตรงไปตรงมา ในบทนี้ 'โนร่า' ถูกวางเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของเรื่อง — เธอเป็นลูกสาวจากอนาคตที่ย้อนเวลากลับมาเจอพ่อแม่ของเธอ แต่กลับเก็บความลับบางอย่างไว้ซึ่งค่อยๆ กระทบความสัมพันธ์ในทีมและความเชื่อใจระหว่างตัวละคร การที่ตัวละครหนึ่งคนถือความจริงไว้คนเดียวแล้วพยายามแก้ไขอดีต สร้างความตึงเครียดเชิงอารมณ์ที่หนักกว่าฉากแอ็กชันหลายฉาก อีกประเด็นสำคัญคือ 'ซิคาดา' ในฐานะวายร้ายที่ไม่ใช่แค่ฆ่าเรียงราย แต่มีแรงจูงใจส่วนตัวและวิธีการที่ทำให้ทีมต้องตั้งคำถามกับสิ่งที่ถูกต้อง การที่ซีรีส์นำเสนอทั้งความเจ็บปวดส่วนตัวของตัวร้ายและผลกระทบของการแก้แค้น ทำให้ฉากปะทะมีน้ำหนักมากขึ้น และยังแทรกหัวข้อเรื่องมรดก (legacy) กับการเลือกที่จะยืนหยัดหรือถอยกลับเหมือนฉากใน 'Back to the Future' ที่แสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนอดีตมีราคาที่ต้องจ่าย รวมๆ แล้ว ซีซั่นนี้สำคัญเพราะมันเปลี่ยนจากบทซูเปอร์ฮีโร่แบบบทเดียว มาเป็นเรื่องครอบครัว ความผิดพลาด และการยอมรับความเป็นไปได้ของอนาคต — ฉันชอบที่มันกล้าทำให้ฮีโร่ต้องเผชิญกับผลกระทบเชิงจิตใจมากกว่าฉากระเบิดหรือเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว

แสงวาบจากเครื่องปฏิกรณ์ในตอนเปิดเรื่องชวนให้ฉันหยุดหายใจและอยากรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป เนื้อเรื่องหลักของ 'เดอะ แฟลช' ซีซั่นแรกเล่าเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปหลังจากอุบัติเหตุในห้องทดลอง ทำให้เขาได้พลังความเร็วเหนือมนุษย์และกลายเป็นฮีโร่ที่ต้องใช้ความสามารถนี้ช่วยผู้คนรอบตัว แต่สิ่งที่ดึงให้ซีรีส์มีมิติคือเป้าหมายส่วนตัวของเขา—การตามหาความจริงเกี่ยวกับการตายของแม่และการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้กับพ่อที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้กระทำผิด เรื่องนี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าการเป็นฮีโร่ไม่ได้มีแค่การต่อสู้กับคนร้ายแบบชั่วคราว แต่มันเกี่ยวพันกับความยุติธรรมและครอบครัวด้วย ในระหว่างทางเขาไม่ได้เดินคนเดียว มีทีมเล็กๆ ที่คอยช่วยเหลือทั้งทางวิทยาศาสตร์และทางใจ มีเพื่อนที่เก่งด้านเทคโนโลยี คนที่เข้าใจความเศร้า และตำรวจซึ่งเป็นเสมือนครอบครัวที่คอยยึดเหนี่ยวให้เขาไม่หลงทาง ซีรีส์ผสมผสานฉากแอ็กชันแบบซุปเปอร์ฮีโร่กับดราม่าครอบครัวอย่างลงตัว จนฉันติดตามทุกตอน เพราะนอกจากฉากวิ่งพลิ้วๆ แล้ว ภูมิหลังทางอารมณ์ของตัวละครต่างๆ นี่แหละที่ทำให้ซีซั่นหนึ่งมีน้ำหนักและน่าจดจำ

เริ่มจากมุมมองคนที่ชอบดูซีรีส์แบบติดตามตัวละครเป็นหลัก: ถาคห้าของ 'เดอะแฟลช' ใส่เรื่องราวของคนในครอบครัวและผลพวงของเวลาไว้เยอะมาก ฉะนั้นถ้าตั้งใจจะอินกับความสัมพันธ์ระหว่างแครเตอร์และเหตุผลของการกระทำของพวกเขา ผมคิดว่าการดูซีซั่นก่อนหน้าอย่างน้อยจนถึงจุดที่ตัวละครแต่ละคนผ่านจุดเปลี่ยนสำคัญจะช่วยให้เข้าใจมากขึ้น ในเชิงปฏิบัติ ผมมักแนะนำให้ดูตั้งแต่ซีซั่นแรกเพื่อเห็นพัฒนาการของแบร์รี่กับทีม—อย่างน้อยให้รู้จักต้นกำเนิดของพลัง ความสัมพันธ์กับไอริส และความผูกพันกับเพื่อนร่วมทีม การกลับมาของตัวละครจากอนาคตในซีซั่นห้า (เช่นตัวละครใหม่ ๆ ที่เข้ามาเปลี่ยนมุมมองของครอบครัว) จะสะเทือนอารมณ์มากขึ้นถ้ารู้ที่มาที่ไปของความสัมพันธ์พวกนี้ ถ้าต้องเร่งจริง ๆ ให้ตั้งใจดูซีซั่นหนึ่งแบบเต็มและข้ามไปจับจุดสำคัญของซีซั่นสามกับสี่ก่อนจะกดเริ่มซีซั่นห้า สรุปแบบไม่เป็นทางการ: ถ้ามีเวลามาก ดูไล่ตั้งแต่ต้นจะได้อรรถรสเต็มที่ แต่ถ้าต้องเลือกจริง ๆ ให้โฟกัสที่พื้นฐานความสัมพันธ์ของตัวละครกับเหตุการณ์ใหญ่ก่อนแล้วค่อยเข้าซีซั่นห้า จะได้รู้สึกว่าฉากสำคัญมีน้ำหนักขึ้นและไม่ได้หลุดไปกับโครงเรื่องเวลาเพียงอย่างเดียว

การกลับมาของ 'ไทบ้านเดอะซีรีส์ 2' ให้ความรู้สึกเหมือนหนังบ้านๆ ที่โตขึ้นแต่ยังไม่ทิ้งหัวใจเดิมไว้ ฉันยึดติดกับความเป็นชุมชนมากกว่าพล็อตแบบตะวันตก ดังนั้นสิ่งที่ชอบสุดคือการเล่าเรื่องแบบสลับฉากวันธรรมดากับเทศกาลใหญ่ ทำให้ทั้งมุกตลกและโมเมนต์ซึ้ง ๆ มันยืนหยัดได้ในบริบทเดียวกัน เรื่องราวหลักเดินไปตามชีวิตคนในหมู่บ้าน ที่ต้องเจอปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ทั้งความรัก การทำมาหากิน และความขัดแย้งในชุมชน แต่ที่ทำให้บทมีมิติคือการใส่ประเด็นสังคมเช่นแรงงานย้ายเมือง และวิถีชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์ของภาคอีสาน ฉันชอบฉากงานบุญกับการแสดงพื้นบ้านที่เปิดช่องให้ตัวละครได้แสดงตัวตนจริงๆ บทไม่รีบปิดประเด็นให้เรียบร้อยเสมอไป บางประเด็นปล่อยให้คนดูคิดต่อ บางครั้งตัวตลกก็กลายเป็นผู้ปลุกความคิดให้ตัวละครอื่นตัดสินใจสำคัญ ฉากที่คนในหมู่บ้านช่วยกันฟื้นงานประเพณีคือหนึ่งในซีนที่ทำให้รู้สึกว่าซีรีส์ยังเชื่อมั่นในพลังของชุมชนมากกว่าการพึ่งพาทางเดียว สรุปแล้วฉันเห็นว่า 'ไทบ้านเดอะซีรีส์ 2' ไม่ได้มาเพื่อปฏิวัติรูปแบบการเล่าเรื่อง แต่มาเพื่อยืนยันการอยู่รอดของเรื่องเล่าพื้นบ้านในยุคสมัยใหม่ มันทำให้ยิ้มและคิดตามไปพร้อมกัน เป็นงานที่อบอุ่นและมีชั้นเชิงพอสมควร

พูดตรงๆ ฉันชอบบอกคนอื่นว่า 'The Flash' ซีซั่นแรกเป็นการแนะนำตัวละครที่แน่นและมีเคมีชัดเจนมาก — โดยเฉพาะตัวเอกของเรื่อง Barry Allen ที่เป็นจุดศูนย์กลางของทุกอย่าง. Barry Allen คือฮีโร่หลักของเรื่อง: นักนิติวิทยาศาสตร์ที่ชีวิตเปลี่ยนไปหลังเหตุการณ์พายุอนุภาค เขากลายเป็นชายเร็วกว่าใครด้วยความตั้งใจช่วยเหลือและค้นหาความจริงเกี่ยวกับแม่ที่ถูกฆ่าและพ่อที่ติดคุก บทบาทของเขาคือแรงขับเคลื่อนทั้งด้านอารมณ์และเรื่องราวทางวิทยาศาสตร์ของซีรีส์ คู่ขนาบข้างที่สำคัญคือทีมที่ช่วย Barry ทำงาน: Joe West เป็นเสาหลักทางครอบครัวและตำรวจที่ให้กำลังใจและชี้เส้นทางทางศีลธรรม, Cisco Ramon เป็นคนขำๆ แต่มีบทบาทด้านเทคโนโลยีและคอมมิครีลีฟที่สำคัญ ช่วยคิดค้นอุปกรณ์และตั้งชื่อให้วายร้าย ส่วน Caitlin Snow เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่คอยรักษาและเป็นสมองทางการแพทย์ของทีม — ทั้งหมดรวมกันทำให้การเดินทางของ Barry มีทั้งหัวใจและเหตุผล

ฉากปิดท้ายของ 'เดอะแฟลช' ซีซั่น 5 ให้ความรู้สึกทั้งยิ่งใหญ่และซับซ้อนไปพร้อมกัน ความประทับใจแรกคือการเห็นผลลัพธ์จากการกระทำของตัวละครรุ่นต่อรุ่น: การเผชิญหน้ากับ Cicada ในตอนสุดท้ายไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยพลัง แต่เป็นการทดสอบความยึดมั่นของ Barry ในการเป็นฮีโร่ที่ยอมรับความเสี่ยงเพื่อปกป้องคนที่รัก ผมรู้สึกว่าแอ็กชันในฉากไคลแม็กซ์ทำให้บทบาทของ Barry ชัดเจนขึ้นว่าเขาไม่ได้เป็นแค่คนวิ่งเร็ว แต่เป็นศูนย์กลางของครอบครัวและทีมที่ต้องตัดสินใจยากๆ หลังการต่อสู้ ผลคือ Barry ยังคงมีชีวิตและยังเป็น Flash เหมือนเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปชัดเจนคือความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่าเดิมกับคนรอบตัว โดยเฉพาะช่วงที่เกี่ยวกับ Nora ซึ่งการตัดสินใจของเธอส่งผลให้อนาคตเปลี่ยนไป แม้จะไม่มีการเสียสละสุดโต่งของ Barry แบบที่หลายคนคาดหวัง แต่วิญญาณของความรับผิดชอบยังคงอยู่กับเขา และการจากลาแบบไม่แน่นอนของบางตัวละครทิ้งร่องรอยความเศร้าและความหวังไว้ในเวลาเดียวกัน สรุปแบบไม่เป็นทางการคือ Barry รอดปลอดภัย แต่ชีวิตและหน้าที่ของเขาถูกทดสอบในมุมใหม่ เหตุการณ์ตอนจบทำให้รู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นจุดเริ่มต้นมากกว่าการปิดท้าย และมันเปิดทางให้เรื่องราวในซีซั่นถัดไปมีแรงกระเพื่อมที่ชัดเจน

การเปลี่ยนโทนของแฟรนไชส์ใน 'เดอะฟาส 5' เป็นจุดเปลี่ยนที่ชัดเจนและน่าตื่นเต้น เพราะหนังเลิกยึดติดกับโลกของการแข่งรถใต้ดินแบบเดี่ยวๆ แล้วหันมาเน้นเรื่องทีมกับงานชิงทรัพย์ระดับบล็อกบัสเตอร์ เราเห็นโดมินิค ทอเร็ตโต กับไบรอัน โอคอนเนอร์กลับมารวมทีมอีกครั้ง โดยย้ายฉากไปยังริโอเดจาเนโรที่มีทั้งความร้อนแรงของเมืองและความอันตรายจากอาชญากรท้องถิ่น เป้าหมายของพวกเขาคือการขโมยเงินก้อนใหญ่จากเจ้าพ่อค้ายาชื่อ เฮอร์นัน เรเยส ซึ่งเป็นการวางแผนงานชิงทรัพย์ที่ผสมผสานฉากไล่ล่ารถแบบดั้งเดิมกับการบู๊สไตล์แฮ็กติคที่ใหญ่โต เนื้อเรื่องหลักแทรกด้วยธีมที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ยังคงมีพลังคือคำว่า 'ครอบครัว' ซึ่งถูกยกให้เป็นแกนกลาง ไม่ใช่แค่คำพูดสวยหรู แต่เห็นได้จากการกระทำที่ตัวละครยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อกันและกัน ทีมของโดมและไบรอันไม่ได้มีแค่คนขับรถเก่ง แต่มีทั้งช่าง ตาแมวผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ นักต้มตุ๋น และคนที่รู้จักพื้นที่ท้องถิ่นดี การจัดแบ่งหน้าที่และการประสานงานทำให้แผนการชิงทรัพย์ดูสมจริงและน่าติดตาม ความสัมพันธ์ภายในทีมมีทั้งมิตรภาพ ความตึงเครียด และความเคารพซึ่งกันและกัน ทำให้ฉากบู๊ที่ยิ่งใหญ่มีน้ำหนักทางอารมณ์ ไม่ใช่แค่โชว์รถพุ่งชนอย่างเดียว อีกหนึ่งหัวใจสำคัญของ 'เดอะฟาส 5' คือการนำตัวละครใหม่เข้ามาเพื่อเสริมไดนามิกของกลุ่ม โดยมีเจ้าหน้าที่พิเศษ ลุค ฮอบส์ เข้ามาเป็นคู่ปรับที่มีความถูกต้องและความเป็นมืออาชีพสูง การไล่ล่าระหว่างฮอบส์กับแก๊งของโดมกลายเป็นการปะทะไอเดียระหว่างกฎหมายกับจริยธรรมในแบบที่ไม่ได้ขาวดำเสมอไป ฉากสุดยอดไฮไลต์ที่คนจดจำได้ง่ายที่สุดคือฉากขนย้ายตู้เซฟขนาดยักษ์กลางเมืองริโอ ที่ผสมทั้งความคิดสร้างสรรค์ในการวางแผนและการประสานรถหลายคันจนเกิดภาพยนตร์แอ็กชันที่เร้าใจในแบบที่แฟนหนังชื่นชอบ มองในมุมแฟน การเปลี่ยนผ่านของแฟรนไชส์ในเรื่องนี้ทำให้รู้สึกว่าซีรีส์โตขึ้นทั้งสเกลและความกล้าหาญในการเล่าเรื่อง เราชอบที่หนังยังคงรักษาแก่นของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครไว้ได้ แม้ว่าจะหันไปเล่นงานบู๊แบบใหญ่กว่าเดิม นอกจากความมันส์แล้ว 'เดอะฟาส 5' ยังทำให้คิดถึงการยอมรับ การเลือกทางเดิน และความหมายของคำว่า 'ทำเพื่อครอบครัว' ในแบบที่ทั้งหวือหวาและอบอุ่นในคราวเดียว นี่คือหนังที่ทำให้เรายิ้มได้เมื่อคิดถึงการผสมผสานระหว่างหัวใจและความบ้าคลั่งของชุดหนังเรื่องนี้

มุมมองแรกของฉันมาที่ความกล้าหาญของบทที่หลอกล่อผู้ชมตั้งแต่ตอนแรก มองเผินๆ 'เดอะ แฟลช' ซีซั่น 1 ดูเหมือนจะเป็นเรื่องฮีโร่หนุ่มเรียนรู้พลัง แต่พอถึงจุดหักมุมจริงๆ ตัวร้ายหลักที่ตามหลอกหลอนทั้งซีซั่นก็คือ Eobard Thawne หรือที่เรารู้จักกันในชื่อ 'Reverse-Flash' ที่ปลอมตัวเป็น Harrison Wells เทรนเนอร์ใจดีของทีม S.T.A.R. Labs ฉากเปิดเผยตัวตนของเขาในตอนกลางซีซั่นเป็นโมเมนต์ที่ทำให้ฉันยืนหยัดไม่อยู่—ความใจเย็นของ Wells ตัดกับความโหดเหี้ยมที่อยู่เบื้องหลัง เหมือนคนสองคนสลับหน้า นั่นคือเสน่ห์ของตัวร้ายแบบค่อยเป็นค่อยไป แรงจูงใจของเขาไม่ได้เรียบง่ายมากนัก เขามาจากอนาคต มีความผูกพันแปลกๆ กับแบร์รี่ ทั้งชื่นชมและริษยา แต่สิ่งที่ชัดเจนคือความต้องการกลับไปยังเวลาของตัวเองและการควบคุมชะตากรรม เขาใช้การวางแผนอย่างเยือกเย็น ทั้งการฆ่าคนใกล้ชิดแบร์รี่และการจัดฉากเพื่อผลักให้เหตุการณ์เป็นไปตามที่ต้องการ นั่นทำให้บทของเขามีมิติมากกว่าแค่ 'อยากทำลายโลก'—เป็นคนที่เลือกทำร้ายแบบเจาะจง เป้าหมายคือการบีบให้คนอื่นเป็นเครื่องมือสำหรับความหวังในอนาคตของตัวเอง ฉันชอบว่าซีรีส์ไม่ได้ทิ้งบทลงง่ายๆ ตัวร้ายมีเรื่องราวความเป็นมาที่ผสมทั้งความเหงา ความคลั่ง และการคำนวณ ทำให้ทุกซีนที่เขาปรากฏมีความลุ้นและเศร้าในเวลาเดียวกัน จบแบบค้างคาอย่างมีรสชาติ ไม่ใช่แค่การต่อสู้ระหว่างดีและชั่ว แต่เป็นการเผชิญหน้ากับผลของการเลือกทางศีลธรรมด้วย

ความเชื่อมโยงระหว่าง 'เดอะแฟลช' ซีซั่น 5 กับซีรีส์อื่น ๆ มันเป็นเครือข่ายที่ทั้งซับซ้อนและอบอุ่นในแบบแฟนซีรีส์ที่ชอบสปอยล์ฮาร์ดคอร์แบบฉัน ช่วงซีซั่นนี้มีเส้นเรื่องที่ขยายจากความเป็นมาของตัวละครหลักไปสู่การปะทะและการร่วมมือกับตัวละครจากจักรวาลเดียวกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ เช่นการที่เหตุการณ์ข้ามเวลาและผลของการตัดสินใจของบาร์รีส่งผลให้ทีมอื่น ๆ ต้องรับผลกระทบไปด้วย ผมชอบว่าทีมงานเขาไม่ได้แยกกันทำงานเป็นเกาะ แต่ใช้จังหวะของซีซั่นนี้สร้างความต่อเนื่องกับเรื่องราวใน 'Arrow' และโลกของ 'Legends of Tomorrow' โดยที่ยังคงให้ความสำคัญกับหัวใจของครอบครัวในซีรีส์หลัก อีกอย่างที่ทำให้ซีซั่น 5 โดดเด่นคือการใช้การพบปะข้ามซีรีส์เพื่อฉายให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของตัวละคร เช่นการที่ตัวละครรับรู้ความเป็นไปของโลกอื่นหรือได้รับแรงบันดาลใจจากฮีโร่รุ่นอื่น แม้ว่าบทจะยังโฟกัสที่ปัญหาภายในครอบครัวของบาร์รีและนอร์่า แต่ฉันคิดว่าการเชื่อมโยงกับซีรีส์อื่น ๆ เช่น 'Supergirl' กลับทำให้เรื่องที่ดูเป็นเรื่องส่วนตัวขยายเป็นเรื่องราวระดับจักรวาลได้อย่างลงตัว

พูดถึงเรื่องราวของ 'เดอะฟาส 9' แบบไม่ตัดตอนเลย หนังพาเรากลับเข้าสู่โลกของโดมินิค โตเร็ตโตกับแก๊งที่พยายามใช้ชีวิตสงบสุข แต่ความสงบถูกทำลายเมื่ออดีตและปมครอบครัวโผล่มาเกี่ยวโยงกับภารกิจครั้งใหม่ เรื่องราวเริ่มจากการที่โดมิถูกดึงกลับเข้าสู่การต่อสู้หลังจากองค์กรลึกลับและศัตรูเก่ากลับมาสร้างปัญหาให้กับโลกทั้งใบ สิ่งที่พวกเขาต้องหยุดคืออุปกรณ์เทคโนโลยีทรงอานุภาพที่ทำให้การควบคุมยานพาหนะและอาวุธจากระยะไกลเป็นไปได้ ภารกิจนี้ไม่ใช่แค่การหยุดยั้งแผนร้าย แต่ยังพาไปสู่การเผชิญหน้ากับคนที่โดมินิคคิดว่าเป็นศัตรูที่ลึกและส่วนหนึ่งของอดีตของเขาเอง บรรยากาศของหนังผสมทั้งฉากแอ็กชันแบบบ้ามากและโมเมนต์อารมณ์ที่เกี่ยวกับคำว่า ‘ครอบครัว’ ตัวร้ายหลักในแง่หนึ่งคือพี่น้องที่แยกจากกัน—คนที่มีความสามารถและมีความเกลียดชังส่วนตัวไปพร้อมกัน ซึ่งถูกดึงให้ร่วมมือกับศัตรูคนก่อนหน้านี้ ส่งผลให้แก๊งต้องเดินทางข้ามประเทศ ข้ามเมือง และมีฉากบู๊ที่หลุดโลก เช่น การไล่ล่าบนถนนกลางเมือง ฉากการต่อสู้บนหลังคา ประกบด้วยฉากที่แทบจะไม่เชื่อสายตาอย่างยานพาหนะที่ถูกยิงขึ้นสู่อวกาศแล้วต้องกลับลงมาอีกครั้ง จังหวะหนังย้ำเรื่องความกล้าเสี่ยงเพื่อคนที่เรารักและการแก้ไขอดีตให้จบ ความน่าสนใจของหนังอยู่ที่การผสมผสานระหว่างอารมณ์ครอบครัวกับสเกลแอ็กชันที่ยิ่งใหญ่ นักแสดงทั้งเก่าและใหม่ได้กลับมามีบทบาทสำคัญ ทำให้รู้สึกว่าโลกของเรื่องยังขยายต่อเนื่องไปได้อีก ในมุมของตัวละคร ตัวร้ายก็มีมิติไม่ใช่ร้ายล้วนๆ เพราะมีแรงจูงใจที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ของครอบครัว นอกจากนี้ยังมีการเปิดเผยบางอย่างที่ทำให้ตัวละครที่คิดว่าไปแล้วกลับมีความหมายกับเรื่องราวมากขึ้น หนังเลือกที่จะเล่นกับความทรงจำ ความเสียใจ และการให้อภัยในแบบที่หนักแน่นแต่ไม่หวานเลี่ยน ฉากฮิวแมนโมเมนต์บางฉากทำให้การระเบิดและการไล่ล่าไม่ได้ดูแต่ตื่นตาอย่างเดียว แต่ยังพอมีหัวใจให้จับตาม พูดตามตรงแล้วแอบชอบที่หนังไม่ยอมจำกัดตัวเองให้อยู่ในกรอบของหนังแข่งรถเพียวๆ แต่ยกระดับเป็นหนังที่ให้ความสำคัญกับการเก็บบาดแผลในครอบครัวไปพร้อมกับการโชว์ไอเดียแอ็กชันสุดขีด แม้บางจังหวะจะเกินจริงจนต้องยิ้ม แต่ก็เป็นเสน่ห์เฉพาะของแฟรนไชส์นี้ สรุปคือถาชอบทั้งฉากระทึกและเรื่องราวแบบเน้นความสัมพันธ์ของตัวละคร 'เดอะฟาส 9' ยังให้ความบันเทิงและความอบอุ่นในแบบที่ทำให้หัวใจพองได้บ้าง สุดท้ายนี่คือหนังที่ฉันดูแล้วรู้สึกทั้งตื่นเต้นและอิ่มเอมใจไปพร้อมกัน.