เพลงประกอบฉากไหนดังจากเหนือพรหมลิขิต Ep 17

ทันทีที่งานเลี้ยงในวังใกล้จบ ข่าวที่แม่ทัพเผยทุ่มเงินมหาศาลประมูลนางโลมอันดับหนึ่งก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงแล้ว เหล่าขุนนางและแขกที่มาร่วมงานต่างพากันหันมองท่านหญิงเจียเหอหยุนชี ผู้ใดเล่าไม่รู้ว่านางเป็นหญิงขี้หึงตัวแม่ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่งกับเผยอี้มาห้าปี คนหนึ่งเที่ยวโปรยเสน่ห์ไปทั่ว อีกคนบุกไปอาละวาดถึงหอนางโลม เรื่องตลกขบขันที่พวกเขาก่อแทบจะกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักหลังมื้ออาหารของคนทั้งเมืองหลวงไปแล้ว “ท่านหญิงเจ้าคะ...” สาวใช้คนสนิทรีบเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับกดเสียงให้ต่ำลง“จะให้บ่าวพาองครักษ์ไปเชิญท่านแม่ทัพกลับมาตอนนี้เลยหรือไม่เจ้าคะ?” น้ำเสียงของหยุนชีราบเรียบ “ไม่ต้อง เงินพันตำลึงทองพอกับค่าตัวนางหรือไม่? หากไม่พอส่งไปเพิ่มอีก ให้เบิกจากบัญชีส่วนตัวของข้า”สาวใช้ถึงกับอึ้งตะลึงไป ผู้คนทั่วทั้งโถงจัดเลี้ยงก็ตกตะลึงเช่นกัน จากนั้นเสียงฮือฮาด้วยความประหลาดใจก็ดังขึ้นทันที “นางพูดว่ากระไรนะ? ส่งเงินไปให้งั้นรึ? ไม่ใช่สั่งให้องครักษ์ไปลากตัวรองแม่ทัพเผยกลับมาหรอกหรือ?” “ได้ยินว่าคราวก่อนที่ท่านแม่ทัพเผยไปดื่มเหล้ากับนางโลม นางถึงกับถือกระบี่บุกขึ้นหอนางโลม ท่านแม่ทัพเผยต้องนอนรักษาตัวอยู่ตั้งหลายวัน คราวนี้เหตุใดจึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเช่นนี้?”“นั่นสิ คราวงานเทศกาลโคมไฟยิ่งร้ายกาจกว่านี้ เรือสำราญตั้งสามลำ ถูกนางเผาวอดไม่เหลือชิ้นดี”“ทุกครั้งรองแม่ทัพเผยจะถูกทางวังหลวงลงทัณฑ์ แต่จะมีประโยชน์อันใดเล่า วันต่อมาเขาก็ยังคงไปนอนเคล้านารีหลับนอนในหอนางโลมอยู่ดี”“เฮ้อ หรือว่าในที่สุดนางจะตระหนักได้แล้วว่าทำเช่นนี้ไม่อาจรั้งใจบุรุษไว้ได้ จึงเตรียมจะแสร้งทำตัวเป็นภรรยาที่ดีและมารดาผู้ประเสริฐแล้ว?”เสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ลอยเข้าหูของหยุนชีอย่างชัดเจน

เธอมั่นใจว่าเขาเป็นคนดี จนกระทั่งวันที่ได้นอนอยู่ใต้ร่างของเขา “ฮึก!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจยังคงดังเข้าหูราวระรอกคลื่น สาดซัดถาโถมให้คนที่กำลังกลัดกลุ้มยิ่งหัวเสีย ดวงตาพราวระยับเวลาที่อยู่ต่อหน้าทุกคน บัดนี้ไม่มีความอบอุ่นอ่อนโยนให้เห็นแม้เพียงเศษเสี้ยว มีแต่ความกระด้างเย็นชาอย่างที่มันชอบเป็นเวลาอยู่คนเดียว และใช่ … นี่คือเนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า เขาขี้หงุดหงิด เบื่อง่าย และบางครั้งก็ขวางโลก “เงียบสักทีสิวะ!” ร่างเย้ายวนบอบช้ำบนเตียงสะดุ้ง หยาดน้ำในดวงตาแดงก่ำเหือดแห้งไปเพียงครู่ เมื่อสบกับดวงตาดุกร้าวเย็นชาของคนพูด มันก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้งอย่างไม่ขาดสาย ต่างเพียงแค่ครั้งนี้ เธอมุดหน้าหายเข้าไปร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม “โธ่เว้ย!” เสียงสบทของคนตัวโตยิ่งสร้างแรงสะอื้น สิ่งหวงแหนที่เสียให้เขาไปเมื่อคืน ไม่น่าเสียดายเท่าพี่ชายของเพื่อนพี่ที่เธอเคยเห็นมาทั้งชีวิตว่าเป็นคนใจดี พี่เหนือฟ้าแสนจะใจดีคนนั้นหายไปไหน ผู้ชายที่นั่งหัวเสียอยู่ปลายเตียงนั้นต้องไม่ใช่พี่ข้างบ้านตัวจริงแน่

ดาวเหนือ สาวหน้าหวานซ่อนเปรี้ยว ที่เพื่อนสาวสองนิยามให้กับเธอว่า “เนินนมไม่ค่อยมี เนิน…ฮี…อลังการ” แม้ว่าเพื่อนออกจะพูดเวอร์ไปนิด แต่เธอไม่เถียงสักคำ เมื่อพบกับมาเฟียร้าย ทำให้ตกกระไดพลอยโจน เพราะเขาคือโจรพรากพรหมจรรย์เธอไป

'ประทานพร' จะทำอย่างไรเมื่อ 'นภพงศ์' ชายหนุ่มที่เธอมองเขาเป็นพี่ชายมาตลอดเริ่มเข้าหาเธอมากจนเกินคำว่าพี่ หัวใจเธอกำลังสั่นไหว เธอจะเอาตัวรอดจากเสือหนุ่มตัวนี้อย่างไร ในเมื่อเขาจ้องจะจับเธอกินตลอดเวลา

จำไว้! ต่อไปอย่ามาอวดเก่งกับฉันอีกฉันยังไม่อยากใช้ของร่วมกับผู้ชายคนอื่น เรื่องนี้เป็นเรื่องของน่านฟ้าชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้ากับกรรวีหญิงสาววัยสิบเก้าที่เจอกันโดยบังเอิญ แล้วมีเหตุจำเป็นที่กรรวีต้องไปอาศัยอยู่กับน่านฟ้า ผู้ชายปากร้ายแต่พอได้กินน้องแล้วก็เริ่มพูดเพราะขึ้น ทุกอย่างในนิยายเป็นแค่เรื่องสมมติขึ้นมาเท่านั้นนะคะ ไม่มีพล็อตซับซ้อนเน้นความสัมพันธ์ของพระนางอ่านได้เรื่อย ๆ มีแต่ความฟินเต็มไปหมด ฝากเอ็นดูน้องทั้งสองด้วยนะคะ

หากพระเจ้ากำหนดพรหมลิขิตในเส้นทางรักครั้งนี้ ได้โปรดอย่าใจร้ายกับพวกเขานักเลย ความรักที่มีแต่ความซับซ้อนหากจุดจบคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดจะเป็นเช่นไรโปรดติดตาม #สุดขอบฟ้านับดาว