เพลงประกอบไหนในหนัง ใหม่ 2023 ติดหูที่สุด?

ระหว่างเพลงประกอบหนังปี 2022 ที่ยังคอยฮัมในหัวฉันมากที่สุด คงต้องยกให้จังหวะบ้าพลังจาก 'RRR' กับเพลง 'Naatu Naatu' เป็นอันดับหนึ่ง ฉันยังนึกภาพฉากเต้นกลางถนนที่เต็มไปด้วยพลังงานและสีสันได้ชัด วงจังหวะเคาะแปลกตา เสียงประสานร้องที่ติดหู ร่วมกับท่าเต้นที่คนดูจำได้ทันที แม้จะเป็นเพลงภาษาท้องถิ่น แต่เมโลดี้กับบีตมันเข้าไปอยู่ในสมองง่าย ๆ เหมือนถูกตั้งค่าให้ฮัมตามโดยอัตโนมัติ นอกจากจะติดหูแล้ว การเรียงตัวของเพอร์คัสชันกับคอร์ดทำให้มันมีมาดสนุกแบบบัณฑิตเทศกาล ที่ฟังครั้งเดียวแล้วอยากถือแก้วออกไปเต้นให้สุด ความรู้สึกตอนได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกคืออยากส่งต่อให้เพื่อน ๆ ฟังทันที — ไม่ใช่แค่เพราะมันดังในโซเชียล แต่เพราะองค์ประกอบทางดนตรีทำงานร่วมกับภาพจนเกิดเป็นโมเมนต์ที่ยากจะลืม นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมเพลงจาก 'RRR' ถึงกลายเป็นเพลงประกอบหนังปี 2022 ที่ติดหูที่สุดในมุมมองฉัน; มันไม่ใช่แค่เพลงประกอบ แต่กลายเป็นเสมือนท่าเต้นและความทรงจำที่ติดตัวไปทุกที่

เพลงจาก 'Barbie' ติดหูจนฉันเปิดวนหลายรอบโดยไม่รู้ตัว — ทั้งความสดใสและความเศร้าแฝงในบางท่อนทำให้มันอยู่ในหัวได้ง่ายมาก ท่อนที่ร้องโดย Billie Eilish ใน 'What Was I Made For?' ให้ความรู้สึกเรียบง่ายแต่น้ำหนัก จังหวะและเมโลดี้แบบมินิมอลทำหน้าที่เหมือนฟิลเตอร์ที่ทำให้เนื้อเพลงฝังลึก ส่วน 'I'm Just Ken' ที่ Ryan Gosling ร้องกลับเป็นมุกที่ทำงานได้เกินคาด — มันฮุกติดหูด้วยท่อนที่คล้องจองและองค์ประกอบฮอร์โมนแบบป็อปโชว์ ทั้งสองเพลงทำหน้าที่ต่างกัน: เพลงหนึ่งกระแทกตรงๆ ด้วยอารมณ์ อีกเพลงดึงความสนุกจนยิ้มออกมา ความประทับใจของฉันมาจากการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างคำร้องกับการเรียบเรียง เสียงสังเคราะห์กับเครื่องเป่าให้ความรู้สึกย้อนยุคแต่ยังร่วมสมัย เพลงพวกนี้ไม่ได้แค่ไพเราะ — มันบรรจุคาแรกเตอร์และโทนของหนังไว้จนไม่แยกออกจากภาพได้ นั่งฟังคนเดียวก็รู้สึกครบถ้วน และเวลาได้ยินท่อนฮุคใดท่อนหนึ่งอีกครั้ง มันจะพาไปถึงฉากหนึ่งในหนังทันที

ท่อนฮุกที่ติดอยู่ในหัวฉันจาก 'Suzume no Tojimari' ยังเล่นวนอยู่เสมอเหมือนเสียงกระจกแตกแล้วกลับมาต่อกันใหม่อีกครั้ง ช่วงแรกที่ได้ยินเพลงประกอบฉากปิดประตูครั้งใหญ่ในเรื่อง รู้สึกว่าเพลงมันไม่ใช่แค่ฉากประกอบ แต่เป็นตัวละครอีกตัวหนึ่งที่ยืนสงบนิ่งข้างๆ ตัวเอก สายซินธิที่ชวนให้คิดถึงความว่างเปล่าผสมกับสตริงที่ค่อยๆ ทับท่วงทำนอง ทำให้ท่อนฮุกที่ดูเรียบง่ายกลับฝังลึกได้แบบไม่คาดคิด เสียงกีตาร์และจังหวะกลองที่ไม่ซับซ้อนช่วยให้มันร้องตามได้ทันที แต่สิ่งที่ทำให้ฉันติดใจจริงๆ คือการเล่นสลับระหว่างวงร็อกสมัยใหม่กับออเคสตร้าแบบคลาสสิก ทำให้ทุกครั้งที่เพลงพุ่งขึ้นมารู้สึกเหมือนหัวใจกำลังพุ่งไปพร้อมกับภาพ การฟังเพลงนี้เหมือนการเดินผ่านสถานที่เก่าๆ ที่ยังมีเศษความทรงจำหลงเหลือ ฉันมักหยิบมาฟังตอนขับรถกลางคืน เงาของไฟถนนกับท่อนฮุกนั้นเกาะกันจนกลายเป็นซาวด์แทร็กส่วนตัว ประกอบกับการจัดมิติของเสียงที่ทำให้ท่อนเดียวกันฟังแล้วรู้สึกต่างกันในแต่ละช่วงของหนัง เพลงไม่พยายามยัดเยียดอารมณ์ แต่เลือกจะชี้นำและทิ้งช่องให้ภาพและผู้ฟังเติมเต็มเอง นั่นแหละทำให้มันติดหูจนอยากย้อนกลับไปดูฉากเดิมอีก ฉันยังชอบตรงที่เพลงมีทั้งความทันสมัยและความอบอุ่นแบบโบราณ ราวกับว่าได้ทั้งความคุ้นเคยและความตื่นเต้นพร้อมกัน นานแล้วที่เพลงประกอบหนังไม่ได้ทำหน้าที่แค่ประดับ แต่กลายเป็นเหตุผลให้ฉันอยากกลับมาดูหนังซ้ำอีกครั้ง และเพลงจาก 'Suzume no Tojimari' ก็ทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นอยู่เรื่อยๆ — เป็นเพลงที่ฟังง่ายแต่ซ่อนความลึกไว้จนไม่เบื่อจริงๆ

เพลงหนึ่งที่ยังคงวนอยู่ในหัวฉันคือเพลงจากหนัง 'คืนที่ดาวตก' — ท่อนคอรัสมันติดหูจนต้องฮัมทุกครั้งที่คิดถึงฉากบนดาดฟ้า จากมุมมองของคนที่ชอบจับจุดดนตรีมากกว่าพล็อต ฉันชอบวิธีที่เพลง 'แสงเงา' เลือกเครื่องดนตรีมาเล่าอารมณ์แทนคำพูด เพลงเริ่มด้วยเปียโนเรียบ ๆ แต่ทันทีที่เข้าท่อนฮุกมีสายไวโอลินผสมซินธ์บาง ๆ พุ่งขึ้นมา ทำให้ความรู้สึกกว้างขึ้นแบบที่เห็นภาพท้องฟ้าที่เปลี่ยนสี เพลงไม่ได้ใช้เมโลดี้ซับซ้อน แต่ใช้จังหวะและการขึ้นลงของคอร์ดให้เกิดความค้างคา ใครที่ชอบเพลงประกอบที่ทำหน้าที่เป็นตัวผลักดันอารมณ์แบบเงียบ ๆ นี่คือหนึ่งในนั้น ฉากที่เพลงชิ้นนี้ติดหูที่สุดสำหรับฉันคือช่วงกลางเรื่องเมื่อตัวเอกยืนมองเมืองในคืนฝนพรำ — กล้องทำการแพนช้า ๆ แล้วตัดมาที่ใบหน้าที่ยังไม่แน่ใจ เสียงทิมปานีกับคอรัสเบา ๆ ผลักอารมณ์ให้คนดูรู้สึกถึงความหวังผสมกับความไม่แน่นอน พอเพลงขึ้นท่อนฮุกสั้น ๆ กับคำร้องซ้ำ ๆ จังหวะนั้นแหละที่ยากจะลบออกจากหัว พอกลับบ้านยังหาวิธีฮัมมันต่อในห้องครัวเลย นอกจากเมโลดี้แล้วเนื้อเพลงก็ช่วยให้ติดอยู่ในหัวเพราะมันเรียบง่ายแต่จับใจ ไม่ได้พยายามสื่อสารทุกอย่าง มีพื้นที่ให้คนฟังเติมความหมายเอง นั่นทำให้เพลงเข้าถึงง่ายและกลายเป็นเพลงที่คนพูดถึงหลังดูหนังจบ ที่ชอบอีกอย่างคือเวอร์ชันปิดเครดิตซึ่งมีแอคูสติกกีตาร์เพิ่มความอบอุ่น ต่างจากเวอร์ชันในฉากที่เน้นซินธ์ ฉันคิดว่านั่นคือความฉลาดในการเรียงลำดับดนตรีของผู้กำกับและทีมซาวด์ แค่ท่อนฮุกสั้น ๆ ก็ทำให้ติดหูทั้งเดือนแล้ว

มาดูเพลงประกอบที่ติดหูจากหนังปี 2023 กันบ้าง — ปีนั้นมีทั้งเพลงป๊อปแบบติดชาร์ตและซาวด์แทร็กอารมณ์ลึก ๆ ที่คนดูกันเป็นวงกว้าง เริ่มจากหนังที่ฮิตจนชวนคุยยาวอย่าง 'Barbie' เพลงอย่าง "Dance the Night" ของ Dua Lipa คือหนึ่งในแทร็กที่คนไทยแปะลงรีลส์กันบ่อยสุด เพราะจังหวะฟังง่ายแล้วเข้ากับมู้ดสีชมพู มันกลายเป็นเพลงประจำฉากฟูลเฟรมที่คนจำได้ทันที อีกจังหวะที่ทำให้ชะงักคือเพลงช้าอย่าง "What Was I Made For?" ของ Billie Eilish — เวลาซีนนั้นเพลงดึงอารมณ์คนดูจนหลายคนหยุดหายใจและออกจากโรงมาด้วยความค้างคาใจจริง ๆ พูดถึงการ์ตูนแฟมิลีที่ใคร ๆ ก็ต้องดูให้ยิ้มได้ 'The Super Mario Bros. Movie' มาพร้อมมุกเพลงที่กลายเป็นมีมทันควัน โดยเฉพาะซิงเกิล "Peaches" ที่ Jack Black ร้อง มันเป็นช่วงสั้น ๆ แต่คนจดจำได้ในทันที และพอมีเวอร์ชันพากย์ไทยหรือซับไทยออกมาก็ยิ่งกระจายไปในโซเชียลง่าย ส่วนหนังซูเปอร์ฮีโร่อย่าง 'Spider-Man: Across the Spider-Verse' ก็ให้ความรู้สึกอีกแบบ — ซาวด์แทร็กที่ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ฮิปฮอปอย่าง Metro Boomin ทำให้มีเพลงที่หนักจังหวะและเข้ากับโมเมนต์แอ็กชัน เช่นแทร็ก "Calling" ที่หลายคนเอาไปตัดคลิปแฟนอาร์ตจนเกิดการแชร์ต่ออย่างต่อเนื่อง ในฝั่งรีเมคเพลงเก่าที่เขย่าใจ คนดูหลายคนพูดถึง 'The Little Mermaid' เวอร์ชันคนแสดงที่มีการตีความเพลงคลาสสิกใหม่ ๆ ซึ่งเวอร์ชันของ Halle Bailey ที่ร้อง "Part of Your World" ให้โทนอ่อนละมุนกว่าเดิม เวลามาเข้าฉากสำคัญมันทำให้คนที่เติบโตมากับเวอร์ชันการ์ตูนเดิมรู้สึกซาบซึ้งและคิดตามไปด้วย อีกมุมหนึ่งของปีนั้นที่ชอบคือซาวด์แทร็กภาพยนตร์อนิเมะหรือหนังญี่ปุ่นบางเรื่องที่เข้าฉายบ้านเรา เช่นคะแนนดนตรีบรรเลงจากคอมโพเซอร์ชื่อดังที่มักจะทำให้ฉากเงียบ ๆ มีน้ำหนักมากกว่าเดิม — เพลงประเภทนี้ไม่ได้จำง่ายแบบฮุกเดียว แต่สะสมเป็นความทรงจำแทน ท้ายที่สุด สิ่งที่ทำให้เพลงประกอบจากหนังปี 2023 ติดหูในเวอร์ชันพากย์ไทยคือการที่มันถูกนำไปใช้ซ้ำในคลิปสั้น ๆ และการนำเสนอใหม่ที่เข้าถึงผู้ชมหลายกลุ่ม — บางเพลงเป็นจังหวะให้คนเต้น บางเพลงเป็นโทนเศร้าให้คนร้องตามและแชร์ความรู้สึก ในมุมของฉัน เพลงพวกนี้ไม่เพียงแค่ติดหู แต่ยังติดอยู่ในมู้ดของช่วงเวลานั้น ๆ ด้วย เวลาดูซ้ำ ๆ ก็ยังมีความอบอุ่นแปลก ๆ อยู่ในอก

เพลงของ 'Hakuoki' ยังคงหลอนอยู่ในหัวฉันทุกครั้งที่นึกถึงฉากสำคัญในเกมจีบหนุ่มยุคซามูไร ท่อนไวโอลินที่มาพร้อมกับเสียงร้องแผ่วๆ มันไม่ใช่แค่มู้ดเพลงประกอบธรรมดา แต่เป็นตัวดึงอารมณ์ให้ฉากความขัดแย้งและการตัดสินใจของตัวละครมีน้ำหนักมากขึ้น ฉันชอบวิธีที่ดนตรีสลับระหว่างความเศร้าและความกล้าหาญ ทำให้แม้ฉากสงครามหรือการจากลาเสียงเพลงยังคงเป็นสิ่งที่ติดอยู่ในหัวได้ยาวนาน จำได้ว่ามีช่วงหนึ่งที่ฉันเล่นแล้วต้องหยุดเพราะเพลงขึ้นพอดี — เสียงดนตรีพาให้ย้อนคิดถึงเส้นทางของตัวละครและความรู้สึกที่ไม่พูดออกมาได้ เพลงนี้สำหรับฉันคือการผสมผสานของท่วงทำนองโศกและการยืนหยัด จึงไม่แปลกใจเลยที่แฟนๆ จะพูดถึงมันบ่อยครั้งและยังร้องตามได้แม้ไม่ได้ตั้งใจ

ปี 2023 มีเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ดังและถูกพูดถึงมากมาย บางเพลงก็เพราะจนติดหู บางเพลงก็เข้ากับเนื้อเรื่องได้อย่างลงตัว อย่างแรกที่ต้องนึกถึงคือเพลง 'What Was I Made For?' จากภาพยนตร์ 'Barbie' ที่ขับร้องโดย Billie Eilish เพลงนี้โดดเด่นด้วยทำนอง melancholic และเนื้อเพลงที่สะท้อนถึงการค้นหาตัวตน เข้ากับธีมหลักของหนังได้อย่างสมบูรณ์แบบ แค่ฟังก็รู้สึกถึงอารมณ์เศร้า ๆ แต่ก็สวยงาม อีกเพลงที่น่าจดจำคือ 'I'm Just Ken' โดย Ryan Gosling จากหนังเรื่องเดียวกัน เป็นเพลงป๊อปสไตล์ campy ที่ทั้งสนุกและติดหู กับเนื้อหาที่พูดถึงความรู้สึกของ Ken ในโลก Barbie ที่ดูแล้วฮาแต่ก็คิดตามได้

เพลงเปิดของ 'Ballerina' เล่นแล้วติดตาเพราะเมโลดี้มันเรียบง่ายแต่ฉับไว จังหวะก้าวเข้ามาเหมือนก้าวเท้าบนเวที — นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันฮัมท่อนนั้นได้ทั้งวัน เมโลดี้หลักเป็นเส้นทำนองสั้นๆ ที่วนซ้ำแล้วต่อยอดด้วยฮาร์มอนีอบอุ่น และการจัดวางเครื่องสายกับเปียโนทำให้มันทั้งนุ่มและมีพลัง ฉันชอบที่ผู้แต่งไม่พยายามใส่โน้ตมากมาย แต่เลือกใช้ช่องว่างให้เกิดอารมณ์ เวลาได้ยินท่อนนั้นประกอบกับภาพตัวเอกฝึกซ้อมแล้วรู้สึกว่าทุกก้าวมีความหมาย แค่โครงสร้างซ้ำๆ แต่ใส่อินเทนซิตี้ขึ้นเรื่อยๆ ก็กลายเป็นท่อนติดหูได้ง่าย ประสบการณ์ของฉันคือมักจะได้ยินท่อนนี้ในตัวอย่างหนังและบนสตรีมมิงหลายครั้ง เลยกลายเป็นทำนองที่ผูกกับความรู้สึกว่า ‘‘เริ่มเลย—อย่ายอมแพ้’’ แม้มันจะไม่ใช่เพลงป็อป แต่ความเรียบง่ายและการเรียงเสียงที่ถูกจังหวะทำให้ยังคงอยู่ในหัวตลอดวัน สำหรับใครที่ชอบเมโลดี้สั้นๆ ที่ซ้อนความหวังไว้ ฉันคิดว่าท่อนนี้คือหัวใจของเพลงประกอบเรื่องนี้

เพลงจาก 'Barbie' ติดหัวที่สุดสำหรับเราในช่วงนี้ เพราะมันไม่ใช่แค่ท่อนฮุกที่ติดหู แต่มันเป็นการผสมผสานระหว่างเมโลดี้หวาน ๆ กับความขมของฉากที่ให้ความหมายมากกว่าเสียงเพลงเพียงอย่างเดียว เราได้ฟัง 'What Was I Made For?' ในเวอร์ชันที่เล่นตอนท้ายเรื่อง และมันพาเรากลับมาทบทวนฉากเล็ก ๆ ที่อยู่ในหนัง ทุกโน้ตมีพื้นที่ให้หายใจ ก่อนจะหลุดออกมาเป็นท่อนร้องที่เรียบง่ายแต่น้ำหนักมาก หากจะพูดถึงเหตุผลว่าทำไมเพลงนี้ยังอยู่ในหัว ก็เพราะมันแตะตรงความเปราะบางของตัวละครและไม่พยายามทำให้ยิ่งใหญ่เกินจำเป็น เพลงทำหน้าที่เหมือนไดอารี่ฉบับสั้น ๆ ที่เข้าถึงได้ทันที แม้จะมีเพลงป็อปจังหวะเร็วในซาวด์แทร็กอื่น ๆ ของหนังที่ทำให้ขยับตามได้ แต่สำหรับเรา เพลงช้า ๆ ที่ร้องด้วยเสียงแตะตรงคออย่างนี้แหละที่ยากจะลืม มันทำให้ฉันมองหนังเรื่องนั้นเป็นมากกว่าคลิกบันเทิง เป็นพื้นที่ให้หยุดคิดมากกว่าเต้นรำ และนั่นคือเหตุผลที่เมโลดี้นี้ยังคงวนอยู่ในหัววันแล้ววันเล่า