ในมุมมองของคนชอบของเก่า ฉันมักนึกถึงเวอร์ชันคลาสสิกอย่าง 'The Adventures of Ichabod and Mr. Toad'—ส่วนนิทาน 'The Legend of Sleepy Hollow' ได้รับการเรียบเรียงดนตรีจากทีมคอมโพสเซอร์ของดิสนีย์ในยุคนั้น เช่น Oliver Wallace ซึ่งทำให้บาลานซ์ระหว่างตลกและหลอนออกมาเป็นเอกลักษณ์
คำตอบถัดมาที่ฉันมักพูดถึงคืองานของ John Williams ใน 'Harry Potter and the Sorcerer\'s Stone'—ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่หนังผีสยองขวัญแบบตรง ๆ แต่มีตัวละครที่เป็นผีหัวขาดแบบนักเรียนแบบเป็นความหวานปนขบขันอย่าง Nearly Headless Nick และ Williams เรียบเรียงดนตรีให้เข้ากับโลกเวทมนตร์ได้อย่างเนียน